Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
İçeriğe atla

Dul - Jean-Louis Fournier | Detaylı Ücretsiz Kitap İncelemesi

Biyografi ve Anı Jean-Louis Fournier

Yazar
Jean-Louis Fournier
Yayınevi
Yapı Kredi Yayınları
ISBN
9789750824760
Sayfa Sayısı
116
Dil
Türkçe
Ülke
Türkiye
Basım Yılı
2013
İlk Yayın Yılı
2013
Tahmini Okuma Süresi
197 dakika
Dul — kitap kapağı
Dul — kitap kapağı.

Dul Kitap Tanıtımı

"Artık dulum. 12 Kasım günü Sylvie öldü.
Çok üzücü.
Bu sene indirimli satışlara birlikte gidemeyeceğiz."

Jean-Louis Fournier eşinden önce ölmek istiyordu. Ama eşi ondan önce davrandı. 40 yıllık evliliğin ardından dul kalan Fournier kendini teselli etmek, belki de intikam almak için karısından söz ediyor. Ama onu anlatırken aslında bize kendisini anlatıyor.


Jean-Louis Fournier — portre
Jean-Louis Fournier — portre. Denisdfr · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

Dul Kitaptan Alıntılar

1. "Artık, çantan hep orada ama sen yoksun.
Garcia Marquez yazmıştı: "Sevdiğimiz insanlar bütün eşyalarıyla birlikte ölmeli.""


2. "İyiyim desem inanmayın; kötüyüm desem, o da doğru değil. Yuvarlanıp gidiyorum işte."


3. "García Màrquez yazmıştı: "Sevdiğimiz insanlar bütün eşyalarıyla birlikte ölmeli.""


4. "Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?"


5. "Senin fotoğraflarına ihtiyacım yok, hafızam var.."


6. "O benim pasımı aldı, beni temizledi, beni parlattı."


7. "García Márquez yazmıştı: "Sevdiğimiz insanlar bütün eşyalarıyla birlikte ölmeli.'"


8. "Seni benim vücudumdan kesip aldılar, beni uyuşturmadan."


9. ".. sonsuzluğu seninle birlikte geçirmek istiyorum."


10. "Sen benim en iyi tarafımdın, umarım ben de senin en büyük kusurun olmamışımdır."


11. "Seninle ilgili çok miktarda hatıra kuşatıyor etrafımı (…). Ölüyken canlıyken olduğundan çok daha yapışkansın."


12. ".. sanırım gözyaşım kalmadı."


13. "“Devamlı akan su durduğunda serinliği özlenir, yanan ışık söndüğünde aydınlık özlenir ve insan karısını kaybettiğinde de onu ne kadar çok sevdiğini anlar. Anlayabilmek için en kötüsünün başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?”"


14. "İyiyim desem inanmayın; kötüyüm desem, o da doğru değil. Yuvarlanıp gidiyorum işte."


15. "_
Yarını düşünmeden bugünden zevk almayı, ȧnı yaşamayı öğrenmeliyim. Çünkü yarın bana hiç iyi şeyler vaat etmiyor.
_"


Kitapçı rafları
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.

Dul Kitap İncelemeleri

Jean Louis Fournier, Dul kitabında 40 yıl boyunca evli kaldığı eşinin ölümünün ardından hissettiklerini anlatıyor.
Ölümün ardından yas tutmuyor, hayatına devam ediyor. Fakat, her an onu özleyerek ve anarak; ektiği çiçeklerle, kurduğu sofralarla, kutlamalarıyla, yolculuklarıyla, aralarındaki küçük sürtüşmelerle, şapkasına, çantasına bakarak, sıklıkla da neden erkenden bırakıp gittin beni diye sitem ederek.
Bana da, sevdiklerimiz hayatımızdan çıktıktan sonra onları en çok, hayatın o küçük sıradan anlarında özlediğimizi hatırlatarak.

O anlatırken, geçen o 40 koca yılı yeniden yorumluyor ve sizin de kendinize soru sormanızı sağlıyor.
Evli değilseniz, "evlilik benim için ne ifade ediyor?" evliyseniz "ben bu evlilikte mutlu muyum?" diye sorabilirsiniz kitabı okurken kendinize. Bunlar çok kritik sorular, hele evliyseniz bu sorunun cevabından kaçmamanız gerekiyor. Kendinizi geçiştirmeden "evet ben mutluyum" diyebiliyorsanız şanslısınız! Zoru başardınız :)
Jean Louis Fournier ve Sylvie da zoru başaranlardan, mutlu bir hayat yaşamışlar birlikte. Hikayelerini dinleme fırsatı bulduğum için ben de şanslı sayıyorum kendimi.
Jean Louis Fournier ile tanışma kitabımdı, çok memnun oldum. Yazarın, acısını yaşayış ve anlatış biçimini çok içten buldum. Diğer kitaplarını da mutlaka okumaya devam edeceğim.


Jean-Louis Fournier / Dul

Yazarla tanışma kitabım oldu #Dul . Kaleminin akıcılığını ve yazım tarzını çok sevdim. Kısa, öz ve etkileyici bir eser. Bu kitabı okumaya başlamamın sebebi, tanıtım yazısının dikkatimi çekmesiydi. “Artık dulum! 12 Kasım günü Sylvie öldü. Çok üzücü. Bu sene indirimli satışlara birlikte gidemeyeceğiz.”
Kırk yıllık evliliklerinden sonra eşinin ölümünden çok etkilenen yazar, hayata tek başına devam etmesinin ağırlığıyla, ikisini anlatan bu kitabı yazıyor. Eşi hayattayken söyleyemediklerini dile getiriyor. Anılarını paylaşıyor. Kitabı okurken o anılarda kayboluyor, bazen gülüyor, bazen de gözyaşlarına boğuluyorsunuz. Yazarın tek başınayken yaşama çabası beni her satırda çok duygulandırdı. Özellikle ölmüş eşinin yarım kalan kitabını kaldığı yerden okuması son damla oldu benim için. Bir veda daha etkileyici nasıl kaleme alınır, inanın bilmiyorum. Sevginin kutsallığına inanan inanmayan herkes okumalı bence. Bu kitap sevgiye olan bakış açınızı değiştirecektir.

İyi bir hatıra, iyi bir şarap gibidir, yalnız içmemek gerekir.
Bana inanıyordu, onun sayesinde ben de kendime inanmaya başladım. O dönem neredeyse bir hiçtim, şimdiyse neredeyse bir şeyim.
Birilerinin mutsuzluğu diğerlerinin mutluluğudur demeyeceğim ama mutsuzlar arasında konuşacak daha fazla şey olduğuna inanıyorum. Mutlu insan yabancılaşıyor.

Keyifli okumalar…


Koskoca 40 yıl, dile kolay.

Jean Louis, kaybettiği eşinden , onunla geçmişte yaşadığı güzel anılardan, mücadele ettiği zorluklardan, onun yokluğuyla birlikte başa çıkmaya çalıştığı şeylerden... bahsediyor. Ve bahsettiği olaylar cümleler o kadar gerçek ki hem size dokunuyor, içinizi acıtıyor hem de yüzünüzde tatlı bir tebessüm oluşmasına sebep oluyor.
Yer yer eşi hayattayken ona söyleyemediklerini anlatıyor yer yer bazı itiraflarda bulunuyor. Bir gün yazdıklarını eşi okur umuduyla yazıyor hep.

Kitapta çok etkilendiğim bir bölümü sizinle paylaşmak istiyorum. "Hatırlıyorum neredeyse her gece uyandığımda nefes alıyor musun diye bakardım ya da bedeninin soğumuş mu diye yoklardım." daha karısı hayattayken onu kaybedebilme korkusu yaşayan bir adam.
Bu durumu henüz yaşamamış olmamız bir gün yaşamayacağımız anlamına gelmiyor ve bazen unutuyoruz hiç ölmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz ya da bazı şeyleri elbet bir gün yaşarız deyip erteliyoruz sevdiğimiz insanlara karşı. Şu an sevdiğiniz kim varsa o hâlâ hayattayken kıymetini bilin, ona söylemek istediklerinizi söyleyin, ona karşı olan sevginizi dolu dolu hissettirin.

Yazar bize yaşadığı acıyı o kadar içten bir dille aktarıyor ki tüm kitapları okumak istiyorsunuz. Sanırım ben tüm kitaplarını okuyacağım.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar.


Boğazımdaki düğüm de neyin nesi? Biriktirdiğim her şey adına oturup ağlama düşüncesi, çık aklımdan.

Jean-Louis, kendisinden önce ölen eşine sitemkâr. Nasıl olsa ben ölünce sen tek kalmayacaksın diyor. Ne acı.
Biliyoruz ki, bu noktadan sonra, ne kadar sitem etsen de, bağırsan da çağırsan da sana dönüş yapmayacak. Cevap vermeyecek. Kendinle baş başasın. Artık pişmanlıklarını telafi edecek bir zamanın yok. Onu öpemeyeceksin bir daha, sarılamayacaksın mesela. Gönlünü alamayacaksın, birlikte seyahate çıkamayacaksınız. Başkalarına olan kızgınlığını veya aldığın güzel bir haberi gelip onunla paylaşamayacaksın.

Ölüm… Tek gerçeğimiz mi?
Kahrediyor, yazarın bu yaşayıp yazdıkları, bulunduğu ruh halini bize anlatmaya çalışması. Evet hepimizin sonu bu. Ve umarım yazarak hafifletmeye çalıştığı ve okuyan herkese sirayet eden acısına bir nebze de olsa iyi gelmiştir bu “ikimizin kitabı” dediği anlatı.

Alışkanlıklar işte.. İnsan alışkanlıklarının bağımlısı ya, o alışkanlıklar değişince nasıl darmaduman oluyor her şey.
Üzüntülerimiz çokçadır, mutsuzluğumuz keza. Yazarın da dediği gibi:
“Sen gitmeden önce mutlu muydum? Büyük acıdan sonra insanın daha önce her şey hep çok iyiydi diye düşünme eğilimi vardır. Her şey hep çok iyi değildi, daha iyiydi sadece.”

Ölüm bir son ise, yani sonumuz hiçlikse, bu çabamız neden? Yaşama amacımız ne yada? Niçin varız. Her şey bir rüyaysa, yaşadığımız bu acılar neden bu kadar gerçek ve acıtıcı?


Jean-Louis Fournier’in kalemiyle daha önce tanışmış biri olarak, onun keskin zekâsını, kara mizahı acıyla harmanlayışını ve sade ama vurucu anlatımını her zaman etkileyici bulmuşumdur. Dul ise bu özelliklerin hepsini içinde barındıran, aynı zamanda çok daha kişisel ve yürek burkan bir anlatı.
Eşini kaybettikten sonra yazdığı bu kitapta Fournier, bir adamın dul kalışını, hayat arkadaşının ardından kalan boşluğu, alışkanlıkların nasıl bir yas haline dönüştüğünü anlatıyor. Alıştığımız yas anlatılarına benzemez, ajitasyon ya da dramatizasyon yoktur. Bunun yerine ironik, yer yer sert ama içten ve derin bir yüzleşme vardır.
Her satırında, birlikte yaşanmış yılların yükü kadar, bir daha yaşanamayacak anların da hüznü taşınır. Özellikle “kadınlar dul kalır” düşüncesinin hâkim olduğu bir toplum yapısında, “dul kalmış bir erkeğin” sesini duymak çok kıymetli. Fournier, yalnızca eşini değil, birlikte geçirilen hayatın küçük ayrıntılarını da uğurlar gibi yazıyor: sabah kahvaltılarından, sessiz yürüyüşlere kadar…
1938 doğumlu Fransız yazar, yönetmen ve senarist olan Jean-Louis Fournier, özellikle kara mizah içeren eserleriyle tanınır. Hem televizyon için yaptığı işler hem de edebi dünyadaki eserleri ile Fransız kültürüne katkı sağlamıştır. Kendi hayatından beslenen yazıları, okuyucuyla doğrudan bağ kurar; gerçek, hüzünlü ama çoğu zaman gülümsetici bir şekilde.


Jean-Louis Fournier ve benzer kitaplar

Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
Rakamlarla ucretsizkitap.com.tr
0
Toplam Görüntüleme
0
Toplam Okunma
0
Toplam İndirme
0
Toplam Oy
0
Toplam Yorum

Okur Kılavuzu

Hangi kitabı okuyacağınıza karar vermek için künye, tanıtım ve seçme satırlardan oluşan başvuru rehberi.

Okur Kılavuzu'nin tamamı — A'dan Z'ye dizin »