
Şiirimiz Mor Külhanidir Abiler Kitap Tanıtımı
"Şiirimiz karadır abiler"
"Şiirimiz her işi yapar abiler"
"Şiirimiz gül kurutur abiler"
"Şiirimiz erkek emzirir abiler"
"Şiirimiz mor külhanidir abiler"
"Şiirimiz kentten içeridir abiler"

Şiirimiz Mor Külhanidir Abiler Kitaptan Alıntılar
1. "Her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır."
2. "-
denizleri kirletiyor şimdi
boğulmuş arkadaşlarımın sesi
-"
3. "Göğsünde ağır bir kelebek. İçinde kırık çekmeceler."
4. "Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler."
5. "Sence çocuklar
Çiçeklerin koynunda uyumalıydı değil mi!"
6. "Gerçekten, yaşıyor muyum acaba?"
7. "Gerçekten yaşıyor muyum acaba?"
8. "Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler."
9. "Her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır."
10. "Velhasıl onlar vurdu biz büyüdük kardeşim"
11. "Her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır"
12. "Her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır."
13. "Üner Birkan’a
Benim hiç Çin’de bir ablam olmadı"
14. "Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler"
15. "Göğsünde ağır bir kelebek. İçinde kırık çekmeceler."

Şiirimiz Mor Külhanidir Abiler Kitap İncelemeleri
esenlikler. uzun zamandır okumayı düşündüğüm, okursam da sevebileceğimi umduğum bir eserle karşınızdayım.
Ece Ayhan, edebiyat derslerinden de hatırlayacağımız gibi "ikinci yeni" topluluğunun önderlerinden lakin şairimiz ikinci yeni kavramından pek hoşlanmıyor bunun yerine ise sivil şiir tanımını kullanıyor.
lafı daha fazla uzatmayıp sadede gelecek olursak, şiir okumayı haddinden fazla severim, farklı tarzda şiirler okumak ise alışılmışın dışında olan denemeleri gösterdiğindendir ki daha fazla önem veririm. okurken sık sık gelgitler yaşadım, yarım bırakmamak için de kendimi epey zorladım açıkçası. şiir bu mudur deyip geçmek istemiyorum ama şiir bu mudur cidden?
şiirin elbette ki belli, net, herkes için geçerli, çerçeveleri olan bir kalıbı yok ama her sözcüklerin birleştiği olguya da şiir dememeliyiz. Eğer ki şiir okumaya bu eserle başlayacaksanız en son önerilerecek kitaptır diye düşünüyorum.
kestirip de atmak istemem ilerleyen senelerde kararımı derinden sarsacak olay yaşanırsa o zaman diğer eserlerine de şans vermeyi denerim.
son olarak dostlarıma vasiyetim ile kapatmak isterim: Eğer bir gün şiirlerimi, içime siner de, kitap hâline getirecek olursam sizden benim adımın ve şiirlerimin adının anıldığı her yerde onun şiirlerinin kendine dair anlamı vardır, her önüne gelen her okuyan anlamayaz, kültür sözlüğü edinememiş olan bilemez, şeklinde cümleler söylemenizdir.
kral çıplak, esen kalın.
"Atlasları getirin, tarih atlaslarını; en geniş zamanlı bir şiir yazacağız...✒"
"Şiirimiz gül kurutur abiler...✒"
"insan gözünün soldan sağa okuma alışkanlığı... ✒ "
"Kuşlar havada, insanlar karada ölmek istemezler...✒"
🖎 Tek bir cümle yazıyorsun, bu cümle şiir oluyor. Ece Ayhan, ikinci yeni akımının temsilcilerinden bir erkek şair. Şiirlerini anlamak sözlük istiyor, şiirlerini anlamaya çalıştığın zaman; şiirler kendini kapatıyor. Ama kısadan kısaya alıntı yapılabilecek dizeler var.
🖎 Mehmet Rıfat kitabın ön sözünde Ece Ayhan ile ilgili acayip benzetmeler yapmış. Her yiğidin harcı olamaz Ece Ayhan'ı okumak, anlamak.
🖎 Benim bildiğim duyduğum en meşhur şiiri 'şiirimiz mor külhanidir abiler' şiiriydi. Bu kitaba adı verilmiş. Doğan Kardeş - Seçme Şiirler kapsamında YKY'de basılmış 100 sayfa kadar bir kitap. Ama Ece Ayhan'ı okuyup anlamak hiç de bana göre değil, ben tamamen yetersizim Ece Ayhan'ın şiirleri konusunda. Yetersiz olunan bir konuda da zevk-keyif-anlam bulmak zoraki geliyor. Okudum ama nitelikli bir okuma değildi kendim için. Elbette kendini kanıtlamış şairlerden biridir Ece Ayhan, eleştirmek haddime değil.
🖎 2015 senesinde bir Ece Ayhan temalı bir sohbet ortamına katılmıştım, susmuştum ve algım tamamen kapalıydı. Şiir dünyamızda yenilikçi olmasıyla tanınmış, bu yönüyle kalıpları yıkmış bir şair. Bu şairin kavrayabilmek için, Ece Ayhan üzerine araştırmalarla içli-dışlı olmak gerek. Okumak isterseniz siz de, buyurun okumaya...
Kimi romanların içine misafir olan alıntıları, edebiyat derslerinde ‘’İkinci Yeni’’ ler kendi söyleyişiyle ‘’Sivil Şiirciler’’ arasında geçen ismi ya da bazı dergilerde rastladığım birkaç dizesini saymazsam, Ece AYHAN ile yeni tanıştım diyebilirim.
Şiir zevki Atilla İLHAN’ın ‘’ Gözlerin gözlerime değince - felaketim olurdu ağlardım…’’ dizeleri kadar net, Neşet ERTAŞ’ın ‘’ Ağarsa saçların, belin bükülse- Yine taze fidan dalımsın benim…’’ diyen dizeleri kadar sade ve olduğu gibi olan benim için; ‘’ İntihar karası bir fayton, Orta Çağ’da gözleri tebeşirle çizilen bir güvercin, dudaklı penceresiz bir deniz, toprağa gömülen bir karınca taciri, pandomima sahnelerine düşen kanto ağacı, taç yapraksız bir öğlen uykusu…’’ gibi bol metaforlu Ece AYHAN dizeleri, kirazların arasına karışmış vişne tadı gibi oldu. Meyve olarak tüketemeyeceğim ama reçelde bayıldığım bir vişne tadı gibi. Yani hangi duygunun ve modun yanında sunulduğuna bağlı olarak değişkenlik gösterecek sevdim-sevmedim arafında bir yere konumlandı Ece AYHAN şiiri benim için.
“Kimsesizlerin, sokaklarda yaşayanların, açların ve parklarda barınanların, dışlanmışların, orta ikiden ayrılanların, kabadayıların, berduşların, kısacası tarih dışına düşürülen lümpenlerin yanında rahat ediyorum ben.” diyen şair, tüm marjinalliğiyle ilgiye ve okunmaya değer.
Kimi romanların içine misafir olan alıntıları, edebiyat derslerinde ‘’İkinci Yeni’’ ler kendi söyleyişiyle ‘’Sivil Şiirciler’’ arasında geçen ismi ya da bazı dergilerde rastladığım birkaç dizesini saymazsam, Ece AYHAN ile yeni tanıştım diyebilirim.
Şiir zevki Atilla İLHAN’ın ‘’ Gözlerin gözlerime değince - felaketim olurdu ağlardım…’’ dizeleri kadar net, Neşet ERTAŞ’ın ‘’ Ağarsa saçların, belin bükülse- Yine taze fidan dalımsın benim…’’ diyen dizeleri kadar sade ve olduğu gibi olan benim için; ‘’ İntihar karası bir fayton, Orta Çağ’da gözleri tebeşirle çizilen bir güvercin, dudaklı penceresiz bir deniz, toprağa gömülen bir karınca taciri, pandomima sahnelerine düşen kanto ağacı, taç yapraksız bir öğlen uykusu…’’ gibi bol metaforlu Ece AYHAN dizeleri, kirazların arasına karışmış vişne tadı gibi oldu. Meyve olarak tüketemeyeceğim ama reçelde bayıldığım bir vişne tadı gibi. Yani hangi duygunun ve modun yanında sunulduğuna bağlı olarak değişkenlik gösterecek sevdim-sevmedim arafında bir yere konumlandı Ece AYHAN şiiri benim için.
“Kimsesizlerin, sokaklarda yaşayanların, açların ve parklarda barınanların, dışlanmışların, orta ikiden ayrılanların, kabadayıların, berduşların, kısacası tarih dışına düşürülen lümpenlerin yanında rahat ediyorum ben.” diyen şair, tüm marjinalliğiyle ilgiye ve okunmaya değer.
Kimi romanların içine misafir olan alıntıları, edebiyat derslerinde ‘’İkinci Yeni’’ ler kendi söyleyişiyle ‘’Sivil Şiirciler’’ arasında geçen ismi ya da bazı dergilerde rastladığım birkaç dizesini saymazsam, Ece AYHAN ile yeni tanıştım diyebilirim.
Şiir zevki Atilla İLHAN’ın ‘’ Gözlerin gözlerime değince - felaketim olurdu ağlardım…’’ dizeleri kadar net, Neşet ERTAŞ’ın ‘’ Ağarsa saçların, belin bükülse- Yine taze fidan dalımsın benim…’’ diyen dizeleri kadar sade ve olduğu gibi olan benim için; ‘’ İntihar karası bir fayton, Orta Çağ’da gözleri tebeşirle çizilen bir güvercin, dudaklı penceresiz bir deniz, toprağa gömülen bir karınca taciri, pandomima sahnelerine düşen kanto ağacı, taç yapraksız bir öğlen uykusu…’’ gibi bol metaforlu Ece AYHAN dizeleri, kirazların arasına karışmış vişne tadı gibi oldu. Meyve olarak tüketemeyeceğim ama reçelde bayıldığım bir vişne tadı gibi. Yani hangi duygunun ve modun yanında sunulduğuna bağlı olarak değişkenlik gösterecek sevdim-sevmedim arafında bir yere konumlandı Ece AYHAN şiiri benim için.
“Kimsesizlerin, sokaklarda yaşayanların, açların ve parklarda barınanların, dışlanmışların, orta ikiden ayrılanların, kabadayıların, berduşların, kısacası tarih dışına düşürülen lümpenlerin yanında rahat ediyorum ben.” diyen şair, tüm marjinalliğiyle ilgiye ve okunmaya değer.