
Ferdâ-yı Garâm Kitap Tanıtımı
Mehmet Rauf’un ikinci romanı Ferdâyı Garâm, Eylül’ün bir bakıma ön çalışması niteliğindedir. Derin ruh tahlillerine girilen kahramanlar, hayattan beklediklerini bulamamış, mücadele gücü zayıf, melankolik kişilerdir.
Sermet ve Macit birlikte büyümüş iki kuzendirler. Sermet okuduğu kitapların da etkisiyle yaşadığı dünyaya ve çevresine uyum sağlamakta zorlanmaktadır. Babasının memuriyeti nedeniyle ailesinden ayrı, amcasının evinde yaşamak zorunda kalan Macit ise bu ayrılığın hıncını Sermet’ten çıkarmak arzusundadır. Aralarındaki kavga ve didişmeler yerini yavaş yavaş farkına varacakları aşka bırakır.

Ferdâ-yı Garâm Kitaptan Alıntılar
1. "“Anlaşılmamak da öyle bir işkence ki…”"
2. "“Birini sevdikleri halde bildiremeyenler ne zavallı şeylerdir…”"
3. "“Göz önünde bulunmayan daima ihmal edilmez mi?”"
4. "Hiçbir bağını hatırlamıyordu ki kendisine acı bir pişmanlık, tedavisi imkansız yaralar vermeden geçmiş olsun."
5. "bende hâlâ kanayan yaralar var."
6. "Zira görüyor musunuz, anlaşılmamak da öyle bir işkence ki..."
7. "Karanlık ruhuma bakıp da benim bile korktuğum anlar oluyor. Öyle anlayamadığım hâllerim var ki, hiç aklınıza, hayalinize gelmez..."
8. "Bende hâlâ kanayan yaralar var."
9. "...aradığını bulamamak, nefret ettiği şeylere rast gelmek, umulmadık yeni kederlerle yaralanmak..."
10. "Biliyor musunuz, biliyor musunuz hayattan nefretime başlıca sebep yine aşktır."
11. "Bu hayat şeklinden çok bıktım. Yaşamak zorunda olduğumuz bu günleri nasıl geçireceğim, ne yapacağım konusunda şaşkınım. Yoğun bir sıkıntı, büyük bir yorgunluk ve bıkkınlık... Bir alışkanlık gibi kendimi bıraktığım bu âlemlerde ruhların, emellerin çirkinliğini, bayağılığını görüyorum."
12. "Eğer ölmek için istemek yetseydi, hiç yaşamaya gerek görmeyenlerin birincisi ben olurdum."
13. "Kendisine acı bir pişmanlık vermeden, kapanmaz yaralar açmadan geçen hiçbir ilişkisinin olduğunu hatırlamıyordu."
14. "“Ben, hayatı harap olmuş bir yaratılış örneğiyim...”"
15. "Unutmak... Bunu benden istemezsiniz değil mi? Siz gittikten sonra bana başka ne kalır?"

Ferdâ-yı Garâm Kitap İncelemeleri
Bütün hayat böyle bahtiyar bir aşkın yanında neydi?O halde bunu kaçırmamak ,bunu devam ettirmek için bütün hayat feda okunmazmıydı?Bir gün bu aşkın öldüğünü ,yaralı ,dargın ,düşman eden derin bir infialle girdaplar açtığını görmemek için ...Bu artık ruhlarında tahammül kuvveti tükenmiş ferdâ-yı garâmda(aşkın yarını) ikisi de ayrı birer tarafta ölmemek için böyle severken ,beraber ,dudak dudağa ölmekten başka ne çare vardı?
Ferda-yı Garam, Mehmet Rauf’un en önemli eserlerinden biridir.Derin ruh tahlillerine girilen karakterler,mücadele gücü zayıf,melankolik kişilerdir.Mehmet Rauf'un ikinci romanı olan kitap 1899 yılında yayımlanan #Eylül kitabının bir bakıma ön çalışması niteliğindedir.
Macit,yedi yaşında iken babasının memuriyeti nedeni ile ailesinden ayrı ,amcasının evinde yaşamak zorunda kalır.Annesine aşırı bağlılığı ile bilinen çocuk bu ayrılığın öfkesini amca kızı Sermet'ten çıkarmak arzusu ile küçük kıza hayatı zindan eder. Seneler birbirini kovalarken ikiside genç bireyler olmuş aralarındaki kavga ve didişmeler yerini aşka bırakmıştır.Melankolik gençler ebedî aşkı dünya üstü yokluğun içine çekme niyeti ile beraber ölüme giderler.
Selam canlar
Can dostum
ile okuduğumuz kitabı pek sevdiğimi söyleyemem çünkü beraber mutlu bir hayatı yaşamak varken ölümün soğuk yüzü aşka yakışmadı.
Okuyup okumamak size kalmış
#okuyantosbikler #okuhayaletveyaşa
#türkedebiyatıklasikleri #aralıkokumaları
#instabook #okudumbitti
Türk edebiyatı klasiklerinden biri olan bu kitap, Mehmet Rauf'un roman türünde yazmış olduğu bir eseridir. Edebiyatımızın ilk psikolojik romanı olan Eylül'ün ön çalışması olarak karşımıza çıkar.
Tam Servet-i Fünun edebiyatı romanıdır. İçerisinde aşk, ölüm,hayal kırıklıkları, yaşamdan zevk alamama, bolca doğa betimlemeleri bulunur. Okurken beni sürüklediğini söyleyemem. Çünkü olay genel olarak üç kişinin ekseninde devam ediyor. Bolca betimleme oluşu, karakterlerin iç dünyasının dibine kadar inilmesi okuyucuyu da derin baş ağrılarına sürüklüyor. Kitabı bir an evvel bitirip kitaptaki o buhrandan, o puslu havadan kurtulmak istedim. Eski zamanlarda çocuk yaşta bu denli aşkları pek samimi bulamıyorum açıkçası. Zaten aynı evde büyüyen iki kuzen sonrasında birbirine aşık oluyor. Aslında başından beri birbirlerine karşı öfke , kıskançlık, zarar verme duyguları varmış gibi gözükse de bunların sebebi birbirlerine duydukları aşktan kaynaklandığını ifade ediyor bize kitapta Mehmet Rauf. Akraba aşkını da hiç doğru bulamadığımdan aşklarının bana geçtiğini söyleyemem.
Akrabalarından olan Nevber de sıkça romanımızın aşıkları Macit ile Sermet'in yanında bulunuyor.Nevber genç yaşta dul kalmış bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.
Bir gün Nevber'i atlatıp kırlarda dolaşırken birbirlerine aşık olduklarını itirafta bulunuyorlar. Sonunda vuslata eren aşıklar o anda ölmeyi diliyorlar.
Aşk romanlarının edebiyatımızdaki en önemli yazarlarından biri olan Mehmet Rauf Ferda-yı Garam (Aşkın Yarını) adlı eserinde de sonu ölümle biten bir aşk hikayesini anlatmıştır. Ferda-yı Garam eserinin Türk Edebiyatındaki yeri sanatçının üslubunu ve duygu dünyasını en güzel şekilde anlatması sebebiyle oldukça önemlidir. Servet-i Fünun'un depresif, karamsa , umutsuz ruh hali kitaba sinmiş, yer yer psikolojik tahlillerde bulunan bir roman. Bu tarz kitap okumayı sevenler için iyi bir kitap.
Gelgelelim romanın konusuna. Kitabımızın kahramanları amca çocukları olan Macit ve Sermet’tir. Macit amcasının kızı olan Sermet’ten nefret etmektedir. Macit eğitim hayatının devamı için amcasının evinde kalmak zorundadır. Romanın başında birbirinden nefret edeni Macit ve Sermet ilerleyen kısımlarda birbirine aşık olmaktadır. Macit ailesinin yanına taşındığı için iki aşık ayrı düşerler. Macit, Sermed’den ayrıldığı için çok üzgündür. Hiç beklemediği bir anda gelen bu ayrılık Macit’in hastalanmasına ve yataklara düşmesine sebep olmuştur. Macit’in tek tesellisi Sermed’in de kendisinin sevmesi ve istediklerinde görüşme imkanına sahip olmalarıdır.Her iki genç de birbirlerini sevseler de yine de aşklarının akıbeti konusunda karamsar fikirlere sahiptirler. İlerleyen zamanlarda aşklarının başlarına bir şey gelebileceği konusunda olumsuz düşüncelere kapılan gençler sandalla denize açıldıkları bir gün intihar ederek bu ıstıraba bir son vermeye karar verirler ve intihar ederek canlarına kıyarlar.
Anne ve babası iş nedeniyle şehir dışına çıkmak zorunda kalan Macit yerleşik düzeninin bozulmaması için amcasının yanına taşınmak zorunda kalıyor. Ailesinin gitmesini kaldıramadığı ve amcasında kalmak istemediği için küçüklükten beri nefretini amcasının kızına (Sermet'e) çok asil bir beyefendi gibi laf dokundurarak, cümleleri çarpıtarak göstermiş. Sermet'te geri kalmamış ve bu yaşlarına kadar birbirlerini kıra kıra ilerlemişler taa ki Macit'in anne ve babası işlerini halledip dönene kadar... Ailesinin dönecek olması Macit'i derin bir uykudan uyandırıyor ve Sermet'ten küs ayrılmamak için çabalamaya başlamasını görüyoruz. Yaptığı çocuklukların farkına varıp derin bir üzüntüye gark oluyor. Gelgelelim maziden dolayı Sermet ve Macit birbirlerini affedip ayrılıyorlar ama ya Macit ailesinin yanına döndüğünde aslında küçüklükten beri Sermet'e deli gibi aşık olduğunu, o yüzden onu görmeden hiç sataşmadan duramadığını fark ederse bu ikili için akıbet ne olur sizce bizde bunu okuyoruz.... Şimdi yorumuma gelirsek açıkçası durağan bir şekilde ilerledi tam yerine geldiğindeyse yazar kitabı bitirmiş ve bizim o beklediğimiz itiraf anları da hızlı bir geçişe kurban gitti diyebiliriz....Beğendim diyemem ama zaten kısa bir kitap ve çokta pişman olmadım. Birde yazarın yazım dili diğer edebiyat yazarlarına göre bir tık farklı, kitabın ilerleyen zamanlarında yazarın diline alıştım ama yine de sevemedim...
Evet, klasikleri çok sevdiğim artık aşikar.. Dünya klasikleri, modern klasikler derken neden Türk edebiyatının bu ilk gözdelerinin bir araya getirildiği klasik serisine de başlamayayım dedim ve seriye #mehmetrauf ile başladım.. Ferda-yı garam ya da aşkın kenarı isimli bu kitap benim için Eylül kitabına bir hazırlık niteliğinde oldu.. Yazarı, dilini, kalemini tanımak için seçtiğim bir kitaptı.. Açıkçası ilk örnekler olmalarının o ham tadı kitaba tesir etmişti ama aynı zamanda bu kitap Mehmet Rauf'un taşıdığı potansiyeli de gözler önüne sermeye yetiyor.. yazarımız bu kitabı henüz 22 yaşındayken yazmış ve âdeta bekleyin beni gümbür gümbür geliyorum der gibi.. Bu yüzden kitabı sevdiğimi söyleyebilirim.. Beklentiyi çok fazla yukarı çıkarmadan okunduğu taktirde herkesin beğenisini kazanabileceğini düşünüyorum.. Son olarak kitabın konusuyla ilgili de bir şeyler söyleyip bitireyim: Kitap bir aşk hikayesi üzerineydi.. Karakterlerin özellikle kadın karakterin derin melankolik olması dikkat çekiciydi.. Aşıklar; kin, öfke derken aşka bağlanan bir yol üzerinde yürüyüp sonunda da yakalamış oldukları mutluluğa rağmen melankoliden kurtulamadılar.. ilginç bir felsefe gözetmişti yazar.. Peki, siz çok istediğiniz bir şeyi, tam da elde etmişken sırf kaybetmekten korktuğunuz için yok eder miydiniz..? Hadi biraz bunun üzerine düşünelim..;)