
Kuşlar da Gitti Kitap Tanıtımı
Kuşlar da Gitti, İstanbul’un çürüyen, kirlenen yüzünün ve insanlığın da şehirle birlikte yok oluşunun romanıdır. Kuşların bir zamanlar mekân tuttuğu İstanbul’da çocuklar onları yakalayarak cami, kilise ve sinagogların kapılarında “azat buzat beni cennet kapısında gözet” diyerek satarlar. Ancak çocuklar satamadıkları kuşları yemek zorunda kalırlar.
“Sağlam bir kitap, yoğun bir insan sevgisi ve şiir, tam bir başyapıt.”
La Croix, (Fransa)
“Saklanacak, tekrar tekrar okunacak, üstünde günlerce düşünülecek, bütün zamanların, bütün ülkelerin en güzel edebiyat yapıtlarının yanına konacak bir kitap...”
Jeremy Brooks, The Independent, (İngiltere)
“Klasiklere özgü yalınlıkta bir öykü.”
Church Times, (İngiltere)
“Batı Avrupa’da neden böyle romancılarımız kalmadı?”
New Statesman, (İngiltere)

Kuşlar da Gitti Kitaptan Alıntılar
1. "“İnsanlık öldü mü?”
“Yok, ölmedi ölmedi ama, bir şey oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?”"
2. ""İnsanlık öldü mü?"
"Yok." dedi. "Ölmedi, ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde.""
3. "“İnsanlık öldü mü?”
“Yok, ölmedi ölmedi ama, bir şey oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?”"
4. ""Cehennem yerinde hiç ateş yoktur, Herkes ateşini burdan götürür..""
5. "Niye böylesine insanlar insanlığı unuttular?"
6. "“İnsanlık öldü mü?” dedim.
“Yok,” dedi, “ölmedi ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?”"
7. "İnsanlık öldü mü?' dedim.
'Yok' dedi, 'ölmedi, ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?'
'Nerede kaldı acaba?'
'Kuşlar da gitti' dedi.. ""
8. ""Eskiden insanlar iyiydi.""
9. ""İnsanlık öldü mü?" dedim.
"Yok" dedi, "Ölmedi, ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?""
10. ""İnsanlık öldü mü?" dedim.
"Yok," dedi "ölmedi, ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?""
11. ""Cehennem yerinde hiç ateş yoktur, herkes ateşini burdan götürür...""
12. "Eskiden insanlar iyiydi..."
13. ""Allahsız, Allahsız oğlu Allahsız İstanbul...”"
14. "- "İnsanlık öldü mü?" dedim.
- "Yok," dedi, "ölmedi, ölmedi ama bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?""
15. "Cehennem yerinde hiç ateş yoktur, Herkes ateşini burdan götürür."

Kuşlar da Gitti Kitap İncelemeleri
Okuduğum her kitabında insanın kalbine işleyen hikâyelerle paramparça ediyor.
İstanbul'da 3 çocuğun eski adetlerden olan kuş yakalayıp, ibadethaneler önlerinde para karşılığında satarak özgür kalmalarını, satarken de " Azat buzat, beni cennette gözet" diyerek kuş salanların cennette yerleri olacağını anlatıyorlar. Fukaralık yine had safhada, halktan gariban çocuklar. Çok çabalarla kuş yakalayıp, umduklarını bulamayınca İstanbul'daki o eskiden olan kuşları salarken bir kuşun kulağına bir dua fısıldayıp göğe salmalarının artık insanlığın kalmadığını, gün geçtikçe yüreklerin taşlaştığını gösteriyor. Peygamber efendimizin kuşu ölen bir çocuğa taziyeye gitmesi de dinimizin hayvanlara ne kadar önem verdiğine bir örnektir.
Aklıma çocukken Yeşilırmakta yüzerken bir muhabbet kuşunun omzuma konması geldi. Nefes nefese kalan kuşu beslemiş, evdeki kedimiz malesef öldürmüştü :( . 2 yaşındaki oğlumun kuş hastası oluşu, biraz daha büyüsün de kuş alayım diyordum. Bunu okuduktan sonra yaparsam yanlış yaparım diyebilirim.
Yaklaşık 20 yıldır güvercin besleyen babamın onları atmacalardan koruması, kışın soğukta üşümesinler diye yaptıkları v.b. birçok şey gözümün önüne geliyor.
Sonuç olarak insanlığımızı, vicdanımızı, konuşamayan canlılara karşı merhametli olmayı unutmayalım...
Kuşkusuz Türk Edebiyatının en iyi yazarlarından olan Yaşar Kemal bu romanında da farkını, kalemini, imgelerini ortaya koymuş. O kadar güzel bir anlatım var ki sanki bir film izliyor gibi her cümle gözünüzün önünde canlanıyor. Kitabı balkonumda kuş seslerine karışarak okumak zevkimi daha da artırdı.
Kitap, İstanbul Florya'da yakaladıkları kuşları, "Azat buzat beni cennet kapısında gözet." diyerek cami, sinagog ve kilise kapılarında satmayı meslek edinen çocukların başından geçenleri konu alıyor.
Eski bir İstanbul geleneği olan kuş azat etme, kuş satıcıların renkli renkli kuşları yakalayıp bir kafese koymaları ve belli bir para karşılığında onları özgür bırakmalarıdır. Gökyüzüne salınan her kuşun, onu azat eden kişiyi cennet kapısında bekleyeceği söylenir.
Türkiye'nin başka şehirlerinden çeşitli sebeplerle İstanbul'a gelen üç gencin geçimlerini sağlamak için
başvurdukları bu yol, değişen İstanbul ile onlar için birer zorluk haline gelmiştir. Artık kimse kuşları azat etmiyor ve zorlukla aldıkları küçük kafesler kuşlarla dolup taştıkça zavallı hayvanlar işkence görüyordur.
Yaşar Kemal bu kitabında insani değerlerimizi yitirmemiz ve bu denli acıklı değişim karşısında kuşların bile dayanamayıp gittiğini çok güzel bir şekilde kaleme almıştır.
Tavsiye ederim. İyi okumalar
İnsanlara tahammül etmekte zorlandığım zamanlarda Yaşar Kemal okumak iyi geliyor bana. Tek bir duyguya yoğunlaşmışken ben beni alıp duygudan duyguya sürüklüyor. Tıpkı Kuşlar da Gitti'nin bana yaşattığı binbir duygu gibi.
Üç çocuk. Hayri, Semih ve Süleyman. Üçü de aynı yola çıkan farklı hikayelere sahip. Farklı hikayelerine rağmen ortak bir amaca sahip üç çocuk... Kuşları yakalamak ve onları para karşılığı serbest bıraktırmak. Eskiden iyi geliri olan bu iş eski itibarını kaybetmiştir çünkü artık "insanlar iyi değildir". Herşeye karşı yabancılaşmışlardır ama öncelikle de insanlıklarına karşı.
Kitabı okurken kuşlara ayrı üzüldüm, çocukların onca uğraşları sonunda yaşadıkları hayal kırıklıklarına ayrı üzüldüm. O, bencilikten kör olmuş gözlerle gezen umursamaz insanları okurken sinirlendim. Bunlarla birlikte çocukların her çabasında, mücadelesinde umutla doldum, Dolapderenin anlatıldığı bölümlerde aradığım, ihtiyacım olan huzuru buldum. Orada olmak, kaybolmak istedim.
Kuşlar da Gitti Yaşar Kemal'in diğer kitapları ile kıyaslanınca eksik yanları biraz daha fazla gibi görüniyor belki ama Yaşar Kemal'in en kötü kitabı bile piyasadaki kitap müsveddelerinden bile daha başarılı olduğu bir gerçek. Bu yüzden eksiklikleri görmedim bile. Kısa ama etkisi uzun sürecek hüzün dolu bir kitap Kuşlar Da Gitti.
Bir kez daha anladım ki Yaşar Kemal okumamak büyük bir kayıp.
Kitaplı Günler :)
Kitaba başladığım andan kitabı bitirdiğim ana kadar Nikos Kazancakis'in şu sözü zihnimde dolandı durdu: “Dünyada çiçek, çocuk ve kuş olduğu sürece korkma; her şey yolunda demektir.” Konusu İstanbul'da geçen öykünün kahramanları, Hayri, Süleyman, Semih isimli üç çocuk ve kim olduğu bilinmeyen, isimsiz bir anlatıcı. Çocuklar, hazırladıkları tuzaklara yakalanan kuşları kafeslere doldurup İstanbul'un çeşitli semtlerinde satmaya çalışıp geçimlerini sağlarlar. "Azat buzat, beni cennet kapısında gözet" gibi kalıplaşan bir söz eşliğinde kuşlar gökyüzüne salıverilir. Yakalanan kuşlar her zaman satılamaz tabi. Öykümüzün kahramanları bu durumu, insanların içlerinde hiç merhamet kalmamasına, acıma duygularını kaybemelerine ve insanlığın gittikçe daha ağır yara alıp ölmeye yüz tutmasına yorarlar. Alın, alın be, değeri ne ki, iki buçuk lira, alın, bir kuşa bir cennet, uçurun ha uçurun, alın yoksa onları kesip yiyeceğiz diye bağırırlarken içinizde bir yerlerde depremler hissediyorsunuz.
İşin aslı bu üç çocuk, geçim sıkıntısı çeken üç çocuk, ellerinden tutulmasa ölecek olan bu üç çocuk; bu hayatın elleriyle kafese tıkılmış üç çocuktur, üç kuşturlar. Bundandır ki yakaladıkları kuşlara karşı merhametleri, içlerinden biri ölünce insanlık ölmüşçesine kahrolmaları ve çevredeki insanlara sövüp saymaları... İncelemenin başında alıntıladığım sözde geçen çiçek, çocuk ve kuşların gittikçe yok olmaları dolayısıyla da işlerin kötüye gitmesini, İstanbul'un bu değişen yüzünü gözler önüne seren çok beğendiğim bir Yaşar Kemal klasiği. Herkese tavsiye ederim.
"Azat buzat beni cennet kapısında gözet." diyerek cami, sinagog ve kilise kapılarında satmayı meslek edinen çocukların başından geçenleri konu alıyor. Eski bir İstanbul geleneği olan kuş azat etme kuş satıcıların renkli renkli kuşları yakalayıp bir kafese koymaları ve belli bir para karşılığında onları özgür bırakmalarıdır. Gökyüzüne salınan her kuşun onu azat eden kişiyi cennet kapısında bekleyeceğini söylerler. Başka şehirlerinden çeşitli sebeplerle İstanbul'a gelen üç gencin geçimlerini sağlamak için başvurdukları bu yol, değişen İstanbul ile onlar için birer zorluk haline gelmiştir. Çünkü artık kimse buna inanmıyor ve yaptıkları işi saçma buluyorlar her ne kadar satmaya çalışsalar da kimse onları fark etmiyor. Çaresizlik ve geçim sıkıntısı bu üç sokak çocuğunu adeta kafese kıstırdıkları kuşlara dönüştürüyor ve bu dönüşüm bir toplumun sosyolojik değişimini göstermiş oluyor. Başta sıkıcı da gelse bir oturuşta bitirilicek klasik ama anlam derinliği güzel olan bir roman.
"Belki kuşlar çok derin, eski bir içgüdüyle buraya, o zaman kesilmiş olacak olan şu ulu çınarın üstüne, göğüne uğrayacaklar, bir an duraklayıp bir şeyler arayacak, bir şeyleri anımsamaya çalışacak, beton yığını evlerin üstünde küme küme dolaşacak, konacak bir yer bulamayıp bir uzak keder gibi başlarını alıp çekip gidecekler."