
Kelebeğin Rüyası Kitap Tanıtımı
İstedik ki ;
İşini, her zaman iyi yapma gayreti üzere olan öğretmenlerimizin önemli hatıraları unutulup gitmesin ve darbelerin, baskıların ödettiği bedeller unutulmasın.
Hatıralar hepimizin hatırası olsun. (Arka Kapak)

Kelebeğin Rüyası Kitaptan Alıntılar
1. "- Neden kötü davrandın?
+ İnsanoğlu hocam! İyi davranınca çabuk unutuyor."
2. "Her şeyde olduğu gibi, sevgide de onurunu ayakta tutmalı insan. Hem kendi onurunu hem de sevdiğinin onurunu."
3. ""Diyecekler ki arkamdan
ben öldükten sonra
o, yalnız şiir yazardı
ve yağmurlu gecelerde
elleri cebinde gezerdi.""
4. "Kelimelere en muhtaç olduğum zamanlarda dilim lâl!.."
5. "Yollar... Bıraktığın ucunda ayrılık, yaklaştığın ucunda umutlar vardır."
6. "Hasret güzel şey, kaderde kavuşmak varsa..."
7. "Hayat derinliklere dokunulduğu kadar hayat.
İnsan derinliğine göz kırpıldığı kadar insan."
8. "Her şeyde olduğu gibi, sevgide de onurunu ayakta tutmalı insan. Hem kendi onurunu hem de sevdiğinin onurunu."
9. "Ne çok sıkıntı çektik ömrümüz ilerledikçe... Üstelik ölümlüydük."
10. "Yaşadıkça öğrendim; kimi sevgililer uzağına düşer insanın... Kalabalıklara karışır... Kimi sevgililer kara toprağa...
Kırık hayaller kanatırken de avuçlarımı sıkabilmeyi; gidenlerin ardından tevekkülle bakabilmeyi öğrendim.
Ögrendim, zamanın terkisine aldıklarının geri gelmediğini."
11. "Merhameti en iyi anlayanlar onun en çok uzağına düşmüş olanlardır."
12. "İnsan ne büyük bir muamma..."
13. "-Neden kötü davrandın ?
+İnsanoğlu hocam, iyi davranınca çabuk unutuyor."
14. "Ne kadar eğitimini alsanız da öğretmenliği öğretmenlik yaparak öğreniyorsunuz."
15. "Hiç bir ayrılık beni senin ayrılığın kadar sarsmadı...."

Kelebeğin Rüyası Kitap İncelemeleri
“Gönül yordamıyla fethedilecek nice gönüllerin bulunduğuna inandığım bir dünya. “
Öğretmen… bir yüreği filizlendiren de o, yok eden de. Bir bakışı derinleştiren de o, söndüren de…
Kalplere dokunmanın artık mümkün olmadığı, duyguların yitirildiği şu dünyada belki de son kırık umutlar öğretmenlere atfediliyor. O umudu hak etmek için ödenmiş bedellerle dolu bu kitap. Hayallerini küçük bedeninin ücra köşelerinde saklamak zorunda kalanlarla, karanfil kokulu bir elin dokunmasını bekleyen çocuklarla ve vefayı hak eden öğretmenlerle dolu.
Ne çok talibi var artık değil mi öğretmenliğin?
Basite indirgenmiş bir memuriyet, ‘hiçbir şey olmazsam öğretmen olurum’ cümlesiyle kirlenmiş bir zihniyet… Kavramların anlamını yitirdiğini bir kez daha anlıyorum. Fedakarlıktan yoksun hislerimizle kaç tane yüreğe dokunabileceğiz? Ya hiçbir tohum ekemezsek, ya eksek de yeşertemezsek, bunlara ne kadar üzülebileceğiz? En düşük puanlarla bile bu mesleğe talip olanlarla fakülteleri daha ne kadar dolduracağız?
Yanıtlayamadığım tüm sorularımı da sığdırdım bu kitaba. Atandığımda cevap bulmayı umarak…
“Biz psikolojik danışmanız, öğretmen kavramı bize göre değil” diyen tüm meslektaşlarıma inat; iyi ki öğretmenim diyorum, iyi ki rehber öğretmenim. Sorunlarını çözemeyeceğim, ama koşulsuzca dinleyip anlayacağım öğrencilerime kavuşmanın hayaliyle avunuyorum. Bu zorlu sürecimde bana ilaç gibi gelen bu kitap hediyesi için
https://ucretsizkitap.com.tr.com/Bilmukavemat
‘ a şükranlarımı sunuyorum.
Tüm öğretmenler iyi ki var ❀
Ah! Öğretmenlik ne kutsal bir mesleksin.
Herkes öğretmen olabilir ama gerçek öğretmen olamaz. İşte bu anlamlı ve güzel eserde buna bir kez daha şahit oldum. Hepimizin hayatına dokunan bir öğretmeni olmuştur illâki. Unutamadığı, aklına gelince o günlere tekrar gitmenin nasıl hüzünlü bir hissiyatı olduğunun farkına varıyoruz. Ne günlerdi deriz. O anda kalmak isteriz. Bitmesin isteriz. Daha neler neler...
Canım öğretmenim dediğimiz o kutsal insanları kendimize rol model almışızdır. Karanlık yollarımızı aydınlatan ışık misali hayatlarımızı aydınlatmışlardır. İlham kaynağımız olan canımız öğretmenlerimiz. Şanslıyız çünkü sizler geçtiniz küçücük dünyalarımızdan.
Kelebeğin Rüyası kitabının her anı bölümlerinde bütün duygu durumlarını yaşadım. Üzüldüm, mutlu oldum, öfkelendim ve şaşırdım... Yani bütün duyguları bir arada yaşattı bu eser. Samimi ve akıcı bir dili vardı. Çünkü yazılan her hatıra gerçek hayattaki yaşanmışlıklardı. Bu hatırların hepsi ayrı bir hayatı ele alıyordu ama ortak olan bir şeyleri vardı "Öğretmenlik". Hepsinin ortak noktası. Unutulmayan öğretmenler ve onları anlatan hatıralar.
Ne eserdi diyorum kendi kendime. Ne anlamlı ne dokunaklıydı öyle... Uzun uzun anlatmak isterdim bu şah eseri lâkin kelimeler kifayetsiz kalır dedikleri şey bu olmalı...
Küçücük dünyalarımıza dokunan canım öğretmenlerimiz. En içten sevgilerle. Bol şükranlar diliyorum. İyi ki gelip geçtiniz bu küçücük dünyalarımızdan.
Maviyle kalın;)
Benim nezdimde en kıymetli meslek öğretmenliktir. Çünkü onlar yetiştirir yarının büyüklerini, onlar yarını inşa eder. Ve iyi yetişmiş bir insan dünya için her şeyden daha faidelidir. İyi yetişmişten kasıt belki herkeste farklı bir anlam buluyordur. Benim kastım ise; doktor, mühendis, öğretmen, hemşire.. vesaire değil. Yani sadece bu değil. Bir çoğumuz denk gelmişizdir bir makam mevkiye gelmiş insanların, insanlıklarını unuttuklarını ve kibirlerine şahitlikte etmişizdir. Ve on bir çoğumuzun dilinden/yüreğinden " .......... olmuşsun ama insan olamamışsın." dökülür. İnsanlara zulmeden de insan, onların yarasını sarıp dertleriyle dertlenende insan. Kitaba değinmek istiyorum. Biliyorum yazdıklarım ve ya yazamadıklarım asla bu kitapta bahsedilen güzel insanların ve güzel öğretmenlerin güzelliklerini yansıtamayacak ve eksik kalacak. Ama şunu söyleyebilirim. Okuduğum her anı da onların davalarına, aşklarına şahitlik ettim. Bazı yerler de kendi öğrenciliğim ile karşılaştım bazı yerlerde beni ben yapan can öğretmenlerimle karşılaşıp(hatırlayıp) tebessümler dualar la yolcu ettim. Öğretmenliğe tekrar tekrar sevdalandım. Hakkını verebileceğimi bilseydim inansaydım yapmaktan zevk ve gurur duyacağım bir meslek olurdu. Ama ben bundan emin olamadığım için tercih listesinin sonunda yer bulabildi kendine. Ve belki de hak etmediğim için bana nasip olmadı. Çünkü biliyorum ki öğretmenlik sabır ister ve o bende yeterli değil ne yazık ki.. Burdan bütün öğretmenlerimize kocaman saygılar sevgiler.. İyi ki varsınız.
Benim nezdimde en kıymetli meslek öğretmenliktir. Çünkü onlar yetiştirir yarının büyüklerini, onlar yarını inşa eder. Ve iyi yetişmiş bir insan dünya için her şeyden daha faidelidir. İyi yetişmişten kasıt belki herkeste farklı bir anlam buluyordur. Benim kastım ise; doktor, mühendis, öğretmen, hemşire.. vesaire değil. Yani sadece bu değil. Bir çoğumuz denk gelmişizdir bir makam mevkiye gelmiş insanların, insanlıklarını unuttuklarını ve kibirlerine şahitlikte etmişizdir. Ve on bir çoğumuzun dilinden/yüreğinden " .......... olmuşsun ama insan olamamışsın." dökülür. İnsanlara zulmeden de insan, onların yarasını sarıp dertleriyle dertlenende insan. Kitaba değinmek istiyorum. Biliyorum yazdıklarım ve ya yazamadıklarım asla bu kitapta bahsedilen güzel insanların ve güzel öğretmenlerin güzelliklerini yansıtamayacak ve eksik kalacak. Ama şunu söyleyebilirim. Okuduğum her anı da onların davalarına, aşklarına şahitlik ettim. Bazı yerler de kendi öğrenciliğim ile karşılaştım bazı yerlerde beni ben yapan can öğretmenlerimle karşılaşıp(hatırlayıp) tebessümler dualar la yolcu ettim. Öğretmenliğe tekrar tekrar sevdalandım. Hakkını verebileceğimi bilseydim inansaydım yapmaktan zevk ve gurur duyacağım bir meslek olurdu. Ama ben bundan emin olamadığım için tercih listesinin sonunda yer bulabildi kendine. Ve belki de hak etmediğim için bana nasip olmadı. Çünkü biliyorum ki öğretmenlik sabır ister ve o bende yeterli değil ne yazık ki.. Burdan bütün öğretmenlerimize kocaman saygılar sevgiler.. İyi ki varsınız.
Benim nezdimde en kıymetli meslek öğretmenliktir. Çünkü onlar yetiştirir yarının büyüklerini, onlar yarını inşa eder. Ve iyi yetişmiş bir insan dünya için her şeyden daha faidelidir. İyi yetişmişten kasıt belki herkeste farklı bir anlam buluyordur. Benim kastım ise; doktor, mühendis, öğretmen, hemşire.. vesaire değil. Yani sadece bu değil. Bir çoğumuz denk gelmişizdir bir makam mevkiye gelmiş insanların, insanlıklarını unuttuklarını ve kibirlerine şahitlikte etmişizdir. Ve on bir çoğumuzun dilinden/yüreğinden " .......... olmuşsun ama insan olamamışsın." dökülür. İnsanlara zulmeden de insan, onların yarasını sarıp dertleriyle dertlenende insan. Kitaba değinmek istiyorum. Biliyorum yazdıklarım ve ya yazamadıklarım asla bu kitapta bahsedilen güzel insanların ve güzel öğretmenlerin güzelliklerini yansıtamayacak ve eksik kalacak. Ama şunu söyleyebilirim. Okuduğum her anı da onların davalarına, aşklarına şahitlik ettim. Bazı yerler de kendi öğrenciliğim ile karşılaştım bazı yerlerde beni ben yapan can öğretmenlerimle karşılaşıp(hatırlayıp) tebessümler dualar la yolcu ettim. Öğretmenliğe tekrar tekrar sevdalandım. Hakkını verebileceğimi bilseydim inansaydım yapmaktan zevk ve gurur duyacağım bir meslek olurdu. Ama ben bundan emin olamadığım için tercih listesinin sonunda yer bulabildi kendine. Ve belki de hak etmediğim için bana nasip olmadı. Çünkü biliyorum ki öğretmenlik sabır ister ve o bende yeterli değil ne yazık ki.. Burdan bütün öğretmenlerimize kocaman saygılar sevgiler.. İyi ki varsınız.