İklimler Kitap Tanıtımı
Sahaflarda buldum bu romanın eski bir baskısını.
Varlık Yayınları'ndan çıkmıştı. 1967 yılında, Tahsin Yücel çevirisiyle.
Sayfalarını karıştırırken bir ithafla karşılaştım, şöyle diyordu: "Sevgilim, bu kitabı ilk defa on beş, bilemedin on altı yaşımda okudum. O kadar bayıldım ki, bir süre Odile oldum... Sonra kitap bir biçimde yok oldu. Unutmuştum. Geçen gün sahafta görünce bir heyecan, bir heyecan... Değişmemiş... Bence hâlâ en güzel aşk hikâyelerinden biri... Sana aldım".
Okuduğumda, ithafı yazana hak verdim. Hakikaten okuduğum en güzel aşk hikâyelerinden biriydi. "Her an yeni bir hayat serilir önümüze", "birdenbire gidişim sizi şaşırtmış olmalı" diyor ve "kaderlerimizle arzularımız hemen hiç bir zaman bağdaşmıyordu" diye bitiyordu kitap.
Helikopter'in ilk kitabı bu: Aşka âşık olanlar için tekrar yayınlıyoruz bu dünya güzeli kitabı, unutulmasın diye.
(Tanıtım Bülteninden)
İklimler Kitaptan Alıntılar
1. "''...benim müzik beğenimi eğitimim değil, şiddetli duygularım geliştirmişti.''"
2. "Gene de ufak tefek üstünlüklerim vardır... Çoğu kadınlardan daha fazla kitap okurum... Birçok güzel şiiri ezbere bilirim... Çiçek yetiştirmesini bilirim... İyi giyinirim... Bir de sizi severim, evet, beyefendi, siz belki de inanmazsınız, ama çok severim sizi."
3. "Hemen her zaman, ne yaptığımızı pek bilmeden bağlanırız."
4. "Kitaplar içinde yaşıyordum ben, başkalarının benden farklı olmasını anlayamıyordum."
5. ""Çok kapalı bir insandır, kendisini iyi tanımayanlara soğuk görünür, ama gerçekte nerdeyse ürpertici bir duyarlığı vardır.""
6. "Yalnız olmak için yalnız olmak istememi anlamıyorsunuz siz."
7. "...benim müzik beğenimi eğitimim değil, şiddetli duygularım geliştirmişti."
8. "Uzaklık ya da ölüm, kuşku ya da ihanetten daha az zarar verir aşka."
9. ""mutluluk kaygı içinde bir duraklamadır.""
10. ""...hep oyuncu olduğumuzu sanırız ama birer seyirci olmaktan kurtulamayız hiçbir zaman.""
11. "Çok güzel anlar hüzünlüdür her zaman. Geçici olduklarını duyar insan, durdurmak ister, bir şey gelmez elinden."
12. "En güçlü heyecanlarımız bile ölüp gidiyor, değil mi öyle?
."
13. "Aşkın gözünün kör olduğunu söyleyenler yanılıyor, ne var ki, aşk bir insanda kendisi için her şeyden önemli olan o çoğu zaman tanımlanması olanaksız şeyi bulduğunu sanıyorsa, çok iyi gördüğü kusurlara, zayıflıklara ilgisiz kalır."
14. "Yaşamı daraltan, onu herkesle paylaşmaktır."
15. "Aşk çok tuhaf yakınlıklar doğurur."
İklimler Kitap İncelemeleri
André Maurois’nin İklimlerinde aşkın bir oyun olduğunu öyle sert biçimde anlıyorsunuz ki! Philippe’in tavırları insanı hem düşündürüyor hem de kızdırıyor. Aşk arayışı dediği şey, aslında kendi egosunun ve korkularının peşinde koşmaktan başka bir şey değil. Bu sadece bir aşk hikayesi değil, insanın sevmeyi, sevilmeyi ve aslında kendini anlamaya çalışmasının bir özeti gibi.
Philippe’in hayatındaki iki kadın, Odile ve Isabelle, o kadar farklı “iklimler” yaratıyor ki… Odile, tam bir yaz fırtınası gibi. Yoğun, çarpıcı, baş döndürücü ama bir o kadar da yıkıcı. Philippe’in Odile’e olan aşkı, ulaşılmaz bir ideale duyulan tutku gibi. Ama o tutku zamanla öyle bir hâl alıyor ki, özgürlükle kıskançlık arasında sıkışıp kalıyor. Okurken fark ediyorsunuz, bazen en çok istediklerimiz bizi en çok tüketen şeyler olabiliyor. Sonra Isabelle geliyor. Isabelle, huzur ve dengeyi temsil ediyor. Sanki bir sonbahar günü gibi… Philippe onunla aradığı sakinliği buluyor ama bu sefer de heyecanın eksikliği rahatsız ediyor onu. Maurois burada öyle güzel bir noktaya değiniyor ki, insanın doğası hakkında düşünmeden edemiyorsunuz. Tutku mu, huzur mu? Ya da ikisi birden mi? Ama ikisi birden mümkün mü? Ama işte burada Philippe’in tatminsizliği tekrar devreye giriyor: ne tutkuyla baş edebiliyor ne de huzurla yetinebiliyor.
Maurois’nin toksik aşkın doğasına dair en büyük vurgusu: Aşk, aynı zamanda bir mücadeledir. Ama kiminle? Karşınızdakiyle mi, yoksa kendinizle mi?
Bu kitap için ne söylesem az kalır sanırım. Aşkın seven ve sevilen olmak üzere her iki tarafını da bizlere gösteriyor. Yaşadığımız ilişkilerde de her zaman böyle değil midir zaten? Ya çok seven taraf oluruz ya da çok sevilen… Kitabın ilk bölümünde Philippe çok seven taraftayken ikinci bölümünde ise çok sevilen tarafta yer alıyor. Her ikisinde de farklı bir Philippe karşımıza çıkıyor. Çok seven Philippe büyük aşkı Odile’e karşı oldukça kıskanç ve kısıtlayıcı bir yapıda. Ancak Odile, Philippe’in yaptıklarını aşırı bulduğu ve daha az seven tarafta olduğu için bunları umursamaz. Kitabın ikinci bölümünde ise roller değişiyor. Burada da Isabella’nın Philippe’e olan aşkını okuyoruz. Philippe’inde umursamaz tavırlarını…
Aslında çok sıradan bir tema olan aşkı bu kadar güzel ve farklı şekillerle yansıtabilen bir yazarla tanıştığım için çok sevindim. Normalde bir kitapta yalnız bir tarafın hissettiği duyguları okuruz. Ama burada çok seven ve sevilen tarafların ikisini de okuyup özümseyebiliyoruz. Her ilişkimizde nasıl da farklı rollere bürünüyoruz öyle belki de farkında olmadan…
Çevirisi Tahsin Yücel tarafından yapılmış ve oldukça başarılıydı, duyguların hiçbiri kaybolmamıştı. Fransız Şair Louis Aragon Cengiz Aytmatov’un ‘Cemile’ adlı kitabı için en güzel aşk hikâyesi derken kendi memleketinin yazarından çıkan bu kitabı nasıl görmemiş? Louis Aragon görmese de siz hiç vakit kaybetmeden bu kitabı hemen alıp okuyun lütfen.
Gelelim kitaba; iki bölüme ayrılmış aslında eser. Bir bölümünde Phillippe’nin aşık olduğu, hiperaktif, uçarı, ele avuca sığmayan, gep tozmayı eğlenmeyi seven ( bu tam olarak beni yansıtan bir karakter) Odile ile yapılan evlilik karşılıyor bizi. Biraz tuhaf bir evlilik diyebilirim.
İkinci bölümde ise tam bir loser diye nitelendirebileceğim, özgüvensiz, içine kapanık, muhafazakar, dar görüşlü, ev kuşu modunda olan Isabelle’in Phillippe’e karşı olan saplantılı aşkını, evliliklerini kurtarmak için kendinden verdiği tavizleri, kendine olan saygısını yitirdiği anlar karşılıyor bizleri.
Açıkçası kitabın adı içeriğiyle o kadar uyumlu ki. Duygularımızın değişkenliği, mevsimlere göre nitelendirilmiş iklimlerle ilişkilendirilmiş gibi sanki. Bir kitabın adıyla içeriğinin tam olarak uyumlu olduğu nadir eserlerden diyebilirim.
Dönemin Paris’ini ele almış, ilişkileri harika bir şekilde dile getirip yansıtan güzel bir aşk hikayesi diyebilirim. Bence mutlaka okunmalı. Ki Helikopter yayınlarından okuma fırsatımın olması da benim için ayrı bir avantajdı. Son olarak sevdiğim bir alıntı bırakıyorum. Kitapla kalın.
———————————————————
“Yaşam nedir ki? Bir çamur damlası üstünde geçirdiğimiz kırk zavallı yıl. Nasıl olur da bunun tek bir dakikasını bile boşu boşuna sıkılmakla geçirmeye kalkarsınız?”
yapacağım kısa bir inceleme ile tekrar merhaba arkadaşlar...
lisede ve geçen yıl engin yayınlarından okumuştum İKLİMLERi, ancak bu yıl kitap yayınevinin helikopter'in ilk eseri olarak elime aldım. tahsin yücelin çevirisi harika. açıkça söyleyeyim; diğer okumalarımda kitaptan bu kadar etkilenmemiştim... üç kahramanımız var: philippe, odile ve isabelle... evet üçü de psikolojikmen sorunlu olabilirler bizim gibi, ama aşk nedir biliyorlar, aşkta karşılık olmasa da saygı nedir onu da biliyorlar... hatta sevgiyle birlikte aşka tapıyorlar da... aşka derken sevdiği aşık olduğu insana... insanlara... sevginin alışkanlığına bağlanıyorlar hatta aramızda kalsın, philippe'de mutluluğu acıda aramanın berbat alışkanlığı var... üçü de tümüyle kendilerinde olmayan bir ruhla dolaşıyorlar yaşamda... çünkü sevgiye ve aşka açlar... kitap iki bölümden oluşuyor... birinci bölümde kuşkulu ve kıskanç philippe yaşadıklarını ve yüreğini kaleme döküyor... ikinci bölümde de yaşadığı o kıskançlık ve kuşkuları sevdiğine ve sevenine yaşatan phileppe'ne deliler gibi aşık olan isabelle yazıyor... ikisini de duygularını aktarımı açısından çok beğendim.... ama odile'ye sinir oldum :) bence bu kitabı da okumalısın; hele de farklı mevsimlerin çok farklı iklimlerini yaşamak istiyorsanız.... sevgilerimle... iyi akşamlar...
İklimler kitabı yoğunluğum nedeniyle uzun süreye yayarak okuyabildiğim bir kitap oldu. Aslında iyi de oldu bence çünkü kitapta duygular o kadar yoğun anlatılıyor ki bir çırpıda okusam bu kadar tat vermezdi diye düşünüyorum.
Kitabın ilk yarısında bir erkeğin eşine olan aşkını ve onu kaybetme korkusuyla yaşadığı duygusal buhranları okuyoruz. İkinci kısımda ise aynı adamın daha sonra evlendiği ikinci eşinin ağzından ona karşı olan duygularını okuyoruz. Bol bol yemek davetlerine katılıyoruz iki bölümde de. Arkadaşlar arası ilişkilere ve bu ilişkilere eşlerin bakış açılarını görüyoruz.
Aşkı ve kaybetme korkusunu okura çok iyi yansıtan bu kitap sadece bunları yaşayan kişilerin hissettiklerini okutmuyor bize. Aslında ilişkilerin de ya da kişilerin de “İklim”lerinin olduğunu, her zaman aynı şekilde davranmanın, hissetmenin mümkün olmadığını gösteriyor.
Kitaptan yaptığım çıkarımlardan aklıma en çok yatan “aşık olmanın başlı başına bir eylem olması, kişilere takılmadan bu duygunun yaşanabildiği kadar yaşanması gerektiği” oldu. Yani “siz elmayı seviyorsunuz diye elmanın da sizi sevmesi gerekmiyor” ünlü düşünür sözündeki gibi
Evet biraz bunaltıcı bir atmosfer yaşatıyor okura ama ben her sayfasını her cümlesini etkilenerek ve beğenerek okudum. Kesinlikle “Amaan aşk kitabıymış zaten” denilip hafife alınacak bir kitap değil.
Bu kitap bana önerileli aylaar aylar oldu fakat hiçbir yerde kitap bulunmuyordu. Yayıneviyle iletişime geçtiğimde ise tekrardan basılacağını öğrendim ve satışa çıktığı gibi hemen alıp büyük bir keyifle okudum. Teşekkürler @helikopteryay