
Deniz Gezgin En Beğenilen Sözleri
1. "~
Hiç kimseyle gerektiğinden fazla münasebete girme…
~"
- Ahraz
2. "''...bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı...''"
- Ahraz
3. "Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; âciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali. Rüyasında koşan bir kötürümün uyanışı kadar ağır ve kaçışı imkânsızdır. Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır. Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan."
- Ahraz
4. ""Bir ismim vardıysa da hatırlamıyorum," dedi. "Doğrusu hiç çağrılmadığım.""
- YerKuşAğı
5. "~
…
~"
- Ahraz
6. "Büyümek göze batmaktı sadece."
- Ahraz
7. "~
.
~"
- Ahraz
8. "Unutmak sağ çıkmaktı."
- Ahraz
9. "~
Çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamasak kendi kendimizi yeriz.
~"
- Ahraz
10. "~
,
;
?
~"
- Ahraz
11. "... senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi."
- Ahraz
12. "Unutmak sağ çıkmaktı."
- Ahraz
13. "~
Bunların böyle salya akıttıklarına bakma sen, kavgadan köpek gibi korkarlar. Hemen kepenkleri örter, sesi keserler, dövüşmeyi değil
daha çok."
~"
- Ahraz
14. "Yollar sıkışık, kalabalığın göğsüne korku basılı, çoğu tetikte ve uykusuz."
- Gözler Kanatlar Çiçekler Kuyruklar
15. ""Hepimiz kendi içimizdeki kötülüğü gömüyoruz aslında, ölüler bahanemiz...""
- Ahraz
16. "“Bilmeyenler bilmezler,sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur,kimseler uyanmadan uçar gider…”"
- Ahraz
17. "Tepemizdeki rüzgar niye bu kadar deli sanıyorsun, başka yerde böyle mi? Kokumuzu dağıtmak için. Çürüyoruz burada, tıkılmış kalmışız."
- Ahraz
18. "Uçamayışını unutmuştu, uçmayı asla."
- YerKuşAğı
19. "“Her uyanış bir unutuştur…”"
- Ahraz
20. "“... senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...”"
- Ahraz
21. "“Büyümek göze batmaktı sadece…”"
- Ahraz
22. "Belki de ömründe ilk kez rüya görüyordu; parıldayan yaldızlı bir kâğıt örtüyordu her şeyi."
- Ahraz
23. "Korku yeryüzünün en yüklü hayvanını avucunda sıkıyor, yaşamak bundan böyle daha arı."
- Gözler Kanatlar Çiçekler Kuyruklar
24. "“ Unutmak sağ çıkmaktı... “"
- Ahraz
25. "“Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara,her şey ağırlaşır,buharlaşır ve dolaşır..”"
- Ahraz
26. "“Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur…”"
- Ahraz
27. "“ Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz ; anlık bir duygu ... “"
- Ahraz
28. "Her uyanış, bir unutuştu."
- Ahraz
29. "-Gerçekten Okunmaya Değer-
Bu hayatta ince topuklarla salınan hanımefendi diye anılan kadınlar kadar bastığı yerden ses getiren kadınlarda var…
Hayatı kucaklamış hayatındakileri sırtlamış.Aslanın ağzından ekmeğini alan.Dimdik ayakta durmak için kimseye gerek duymayan.Kendi ellerinden kendi tutan.Olanla yetinen olmayanlar için nasip diyen.Kendine dayanan.
Şu koca dünyaya kocaman yürekleriyle meydan okuyan.
‘Gerektiğinde hanımefendi gerektiğinde de efendilere taş çıkartan!Kadınlar Onlar…’"
- Ahraz
30. ""Hepimiz kendi içimizdeki kötülüğü gömüyoruz aslında."
"Ölüler bahanemiz...""
- Ahraz
31. "Ya tanrı da ahrazsa?
Öyleyse içimizden geçenleri duyuyordur demek."
- Ahraz
32. "... bir ömürlük dert vurmuştu kirpiklerinin kıyısına."
- Ahraz
33. "Yeşertemedik toprağımızı, üstündeki küllerimizi üfleyemedik. Yazık... Çok yazık."
- Ahraz
34. "... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi."
- Ahraz
35. "Göğsü karasuların ritmiyle inip çıkan kim?"
- YerKuşAğı
36. "Birinin uyanışı, diğerinin uçuşu, dirilenle kanatlanan, öksenin meşeye tutunuşu gibi kendiliğinden."
- YerKuşAğı
37. ""Hiç mi iyi kimse yoktur burada."
"Olmaz mı, herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır, örtesin yüzüne orda kalır. Bir suç işlense önce yetimleri işaret ederler, onların örtecek kapısı yok ya o hesap. . ."
- Ahraz
38. "Hepsi boş bu işlerin…seni bana yabancı yapan ne varsa boşa,kuleler dikiyorlar boyuna,askerler diziyorlar karşılıklı,neymiş sizin taraf bizim taraf…O kulelerin arkasında herkes birbirini yiyor,set de çeksen,araya derya deniz de sığdırsan fark etmez çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamazsak kendi kendimizi yeriz."
- Ahraz
39. "''...yarasına kabuk ararken bir insanın derisine sokulmuş.''"
- YerKuşAğı
40. "“ Denizde gece her şeyi örtendir ; belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş... “"
- Ahraz
41. "" Hiç mi iyi kimse yoktur burada."
" Olmaz mı, herkes kendine göre iyi, zannedersin kötülük kapının dışında ""
- Ahraz
42. "Yaşayanlardan kaçıp hayata kavuştuğunu kime anlatsın?"
- YerKuşAğı
43. "''Savaşta yıkılmış kasabalar, işgal edilmiş yerleşimler, boşaltılmış mezralar, neşenin terki diyar ettiği nice yer ve zaman...''"
- YerKuşAğı
44. "Şu kasabada aynı dili konuşuyoruz da ne oluyor herkes düşman ötekine..."
- Ahraz
45. "“Zaman kanadından kopan tüydü,
döne savrula yitti.”"
- YerKuşAğı
46. "Senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."
- Ahraz
47. "Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatırası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden? Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın."
- Ahraz
48. "Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır."
- Ahraz
49. "Uçamayışını unutmuştu, uçmayı asla."
- YerKuşAğı
50. "''...kendi kendimle kalışımı kaybetmiştim. Nasıl bir şeydir, bilir misin? Ağzını kocaman açıp nefes almak istersin, hava yetmez, ciğerlerin bomboştur ve o boşlukta bir sıkışıklık duyarsın, yürek sıkışması dersin, canın içlere çekilir, elinle üstüne basıp yoklayamazsın.''"
- YerKuşAğı
51. "senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."
- Ahraz
52. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu..."
- Ahraz
53. "“Herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır…”"
- Ahraz
54. "Yeterince büyüyüp terbiye edilenlerin tasmaları ters çevrilir, sivri uçlar dışa döner. Herkesin çivisi ötekinin etini acıtır, yetiştiği yere kadar."
- YerKuşAğı
55. "Yaz kahvaltılarından alınan neşe, sadece turistlere nasip oluyordu, bazı insanlar dünyaya turist olarak geliyor ve yaşam onların memnuniyeti için debeleniyordu, hassas bir ev sahibi gibi varını yoğunu önlerine döküyordu adeta.
Oysa dünyaya yetim olarak doğanlar ve bazı başkaları ki bunlar çoğunluktu, yeryüzünün yerlileriydiler. Bir yerli bir başka yerlinin sofrasını işte böyle dağıtır. Turistlerse evlerinden uzakta olan her türlü dağınıklığın üzerinden rahatlıkla atlayıp geçerler."
- Ahraz
56. "''...gözlerini dünyayı durdurmaya yumar, içinden saymaya başlardı. Dünya döner döner dururdu.''"
- YerKuşAğı
57. "“ O seni yetim olarak bulup bir sığınak vermedi mi ? “
( Duhâ 6 )"
- Ahraz
58. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur."
- Ahraz
59. "Bunlar hayatı içli dışlı bir şey sanıyor Moy, sahip olunacak bir şey, bu yüzden ölüleri de hayatını yitiriyor."
- YerKuşAğı
60. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu..."
- Ahraz
61. "Her şeyin, her ânın bir kokusu vardı ve kokular iç içeydi. Denizde rüzgârın, rüzgârda tuzun, tuzda taşın, taşta etin, ette sütün, sütte hüznün kokusu vardı (...)"
- Ahraz
62. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın."
- Ahraz
63. "''İnsan çoktandır ağrısı dinmez bir canlı...''"
- YerKuşAğı
64. "Çiçekten kurtulamayanın büyüdükçe çocukluğu geri teper, illeti bir tür yanıktır: Karanlıkta uyanan gece yanığı, etini dişleyen cehennemin gül kemeri. Geceyi cana batıran bu eski sancı, vaktidir, der, sırtına yük olduğun hayvanın göz kenarlarına tutunup içeri seslenmenin."
- YerKuşAğı
65. "Yaz demek kalabalık demekti, kalabalıksa daha çok günah... daha çok para..."
- Ahraz
66. ""Nasıl anlaşıyorsunuz delikanlıyla? Tuhaf, sanki söylenenleri duyuyor gibi," dedi papaz.
"Hiçbir lisan yabancı değil ona, kulağı da dili de yüreğinde bu çocuğun, senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."
- Ahraz
67. "“Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna…”"
- Ahraz
68. ""Zamanın peşinde bir tohum gibi uçan kokular, dokundukları şeylere sinerek ürer ve hayatın bileğine anlam mühürlerler. Bu yüzden anlamsızlığın bir kokusu yoktur.""
- Ahraz
69. "“ Her şey değişiyordu; toprak, rüzgâr, tuzlu ve tatlı sular, binaların ve insanların yüzleri, her şey hızla dönüşüyordu. “"
- Ahraz
70. "''...doğuştan ölüler meğer ne çoktu.''"
- YerKuşAğı
71. ""Bir ismim vardıysa da hatırlamıyorum," dedi. "Doğrusu hiç çağrılmadığım." İnsanı ve evcil hayvanları kendi varlığına en çok yaklaştıracak şey ismini unutmaktır ki çağrıldığını duyabilsin. Çağrılmanın sonsuzca sesine karşın bir isimle anılmak alıkonulmaktır. İnsanın ağırlığı, yere var gücüyle basması hep bundan."
- YerKuşAğı
72. "Hangi ev içine oyulan yersizlik duygusunu dindirebilirdi ki, hangi yapı, belki bir ağaç kovuğu."
- Ahraz
73. "Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?"
- Ahraz
74. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur."
- Ahraz
75. "Sırtı dev bir ağaç gövdesine, başı onun yosun örtüsüne yaslı, ömrünün, doğrusu ölümünün en derin uykusunu uyudu."
- YerKuşAğı
76. "Babasız oğlanlar yüzlerinde anasoylu bir iz taşırlar. Ağızlarının kenarında yuvarlak mahcup bir yay ve başları bir tarafa eğimlidir; günaşık gibidirler."
- Ahraz
77. "~Sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar durur. Öyle işte..."
- Ahraz
78. "Yazı sevmezdi Adile, sevemezdi..."
- Ahraz
79. "Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Suların canavarları gece çıkar gezintiye, avların büyüğü gece düşer tuzağa. Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider"
- Ahraz
80. ""Ne garip değil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dosdoğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadık anda karşına dikenli bir gonca gül çıkarıyor, ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin.""
- Ahraz
81. "Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali."
- Ahraz
82. "“Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatırası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden? Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın…”"
- Ahraz
83. "“İnsan yine aynı insandı nihayetinde; faniliği tuttu mu bir kere, yalanına kendi bile inanırdı…”"
- Ahraz
84. "“Her uyanış, bir unutuştu…”"
- Ahraz
85. "“Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider…”"
- Ahraz
86. ".. bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.
."
- Ahraz
87. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı."
- Ahraz
88. "“ ... büyümek göze batmaktı sadece. “"
- Ahraz
89. "“ ... büyümek göze batmaktı sadece. “"
- Ahraz
90. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir"
- Ahraz
91. "''...dünya bir yere gitmiyor. Tarihöncesinden bir adım kıpırdamış değil, dönüyor lakin ilerlemiyor.''"
- YerKuşAğı
92. "Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?"
- Ahraz
93. "Bugüne dek hep ben söyledim sen uçtun, biraz da sen söyle ben uçayım."
- YerKuşAğı
94. "''...hayal gücü doğaüstüdür.''"
- YerKuşAğı
95. "İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık."
- Ahraz
96. ""Aklında ne var Hagrin?"
"Bir ağaç."
"Sözünü ettiğin bu ağaç nasıl bir ağaç?"
"Sözü edilemeyecek bir ağaç Moy. Dinle, yaklaştığımızı duyuyor musun?"
"Şimdi kulağıma bir şey çalındı ama sen söyleyince oldu, gerçek mi bilemem."
"Gerçek olmasa ne çıkar? Yokyerde gerçekten başka her şey var.""
- YerKuşAğı
97. "Söylesene, dünyadan çıkıp hayatta kalmanın bir yolu var mı? Can almadan yer bulmanın?"
- YerKuşAğı
98. ""Hemşire hanım tansiyonunu ölçtü, bu tansiyonla yaşamıyor olman lazım."
"Belki de öyledir," diye geçirdi içinden Adile… "Belki de yaşamıyorumdur.""
- Ahraz
99. "Bekleyelim bakalım, zaman her şeyi önümüze getirecektir."
- Ahraz
100. "Savaş, bir şarkıları öldüremiyordu, bir de anıları"
- Ahraz
101. "Oysa o kulaklarıyla dahi değil bilgisiyle duyuyordu, unutamadığıyla, nereye gitse beraberinde götüreceği bilinciyle, açık gözleriyle."
- YerKuşAğı
102. "vakti zamanında bütün ağaçlar birlik olmuş içlerinde en görmüş geçirmiş olan zeytin ağacının başına toplanmışlar. Gel demişler bize lider ol, kuralları sen koy, topumuzu sen yönet. Zeytin daha en başından, 'Olmaz,' deyivermiş, 'yağımı, dermanımı bırakayım da sizinle mi uğraşayım, krallığınız sizin olsun, benim zenginliğim bana yeter, ' kovup savmış hepsini. ."
- Ahraz
103. "“Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?”"
- Ahraz
104. "Hagrin'in gözünün karası Şuri, insana karışmamak için gagasını kör eden kara kuş."
- YerKuşAğı
105. "''...nefesi tükeninceye dek her dala bir çiçek astı...''"
- YerKuşAğı
106. ""Oysa ölüm içine girmiş, götürecek bir şey bulamayınca, bir daha dönmemecesine çıkıp gitmişti.""
- Ahraz
107. "(...)doktorlar hastalığını hiç bilemedi. Bana kalırsa küskünlüktü illeti, çok örselenmişti."
- Ahraz
108. "İçinde ne var? Zamanı çıkarınca geriye kalan her şey."
- YerKuşAğı
109. "Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan."
- Ahraz
110. "Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde."
- Ahraz
111. "“... seni bana yabancı yapan ne varsa boşa ...”"
- Ahraz
112. "Moy'un geldiği yerde kimse gibi olmayanlara yaklaşılmaz, seslenilmezdi. Can almanın binbir türlü halinden biri."
- YerKuşAğı
113. "''Bütün tüylerini bu kederle dökmüştü Hagrin...''"
- YerKuşAğı
114. "Yalanlan örtmek için içli bir köy kahvaltısı, açgözlülüğü yatıştırmak için sakızlı kahve, ilişkilerdeki buzu eritmek için dondurma, bir de bunca uğraşa değdiğini hissetmek için tok karnına oturulan bir rakı sofrası; dikkatleri dağılırsa sıra bozulabilirdi."
- Ahraz
115. "“Bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı, sızıyı dindirir bir an için.”"
- Ahraz
116. "“Bir ev, içinde yaşam olmazsa hızla çöker derler, duvarları nefessiz kalırsa çatlar, ahşap organlan çürür…”"
- Ahraz
117. "“Sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar durur…”"
- Ahraz
118. "" İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık.""
- Ahraz
119. ""Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?""
- Ahraz
120. "Daha da bekledi... hiç yılmadı, dakikalar saatleri kovaladı, sabahken öğlen, derken akşam oldu, güneş suya uzandı. O beklemeyi sürdürdü."
- Ahraz
121. "“Bir türlü sonuna varamadığı bir sırdı uyku.”"
- Ahraz
122. "“Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali…”"
- Ahraz
123. "Dışarı çıksa bir dert, içeri sokulsa başka bir dert, büyümek göze batmaktı sadece."
- Ahraz
124. "Ne garip degil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dost
doğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadik anda karsina dikenli bir gonca gül çıkarıyor; ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin.""
- Ahraz
125. "Sen vaktin İsrafilisin; doğruca kalk da kıyametten önce bir kıyamet kopar!
(Mesnevi)"
- Ahraz
126. "•
Unutmak sağ çıkmaktı"
- Ahraz
127. ""İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık…”"
- Ahraz
128. "Çünkü onlar kasabanın çöpünü yüklenen iki günah keçisiydi, baba kız."
- Ahraz
129. "“Köy yanar kahpe taranır.”"
- Ahraz
130. "Mevsim fark etmeksizin, yağmur hüznü taşıyan şarkılar, geçmiş ve gelecek ayrılıklardan doğuyordu."
- Ahraz
131. "Birbirlerine tutunarak karanlıkta yol almaya çalışıyorlardı, hepsi bu."
- Ahraz
132. "Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna."
- Ahraz
133. "Ağzı kahkahalara boğulurken, gözleri acı yaşlar döküyordu."
- Ahraz
134. "
;
,
,
diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider ."
- Ahraz
135. "İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?"
- Ahraz
136. "Bu kasaba bir dünyaysa Adile de onun dışa atılmış safrası olmalıydı; içeride ki herkesten ve her şeyden daha hakiki."
- Ahraz
137. "Kaybolmak ancak çoklukta mümkündü."
- Ahraz
138. "Bu kasaba bir dünyaysa Adile de onun dışa atılmış safrası olmalıydı; içeride ki herkesten ve her şeyden daha hakiki."
- Ahraz
139. "Kaybolmak ancak çoklukta mümkündü."
- Ahraz
140. "Kafasında şekillenen hayallerin peşine, yokuş aşağı koşar gibi dengesizce, bacakları birbirine dolanarak nefes nefese düşüyordu."
- Ahraz
141. "Mitolojinin yasak meyvesi elma diye benimsenmiş olmasına karşın tarihsel kaynaklar insanı cennet bahçesinden koparanın buğday olduğunu ortaya koyar."
- Bitki Mitosları
142. ""Hangi günahın bedeliydi bu? Kimin yükünü çekiyordu?""
- Ahraz
143. "Dünya bir resimdi onun için, çiklet paketlerinden çıkan üzeri tırtık elde oynatınca hareketlenen renkli resim kartları gibi."
- Ahraz
144. "“Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir ; âciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali. Rüyasında koşan bir kötürümün uyanışı kadar ağır ve kaçışı imkansızdır..”"
- Ahraz
145. "Hiç mutlu aile olur mu evlat? Yakmayan ateş gördün mü sen? Bak ağaçlara, onlar öyle mi? Bir ağacın gövdesine dokununca, kökünü görünce anlarsın; tek başınadır. Baba, oğul diye bir şey yok; hepsinin kökü kendine.
."
- Ahraz
146. "..
..
Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Suların canavarları gece çıkar gezintiye, avların büyüğü gece düşer tuzağa. Gece
ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider ."
- Ahraz
147. ""Oy Moy, dünya anca bir dil yarası, zamanı neyden nasıl duyuşunla alakalı...''"
- YerKuşAğı
148. ""İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?""
- Ahraz
149. ""Oy Moy, dünya anca bir dil yarası, zamanı neyden nasıl duyuşunla alakalı...''"
- YerKuşAğı
150. "Bir hayalin içine düşmüştü, keşke hiç çıkmamak mümkün olsaydı."
- Ahraz
151. "Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi."
- Ahraz
152. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz, anlık bir duygu..."
- Ahraz
153. ""Hiç doğmamışa ölü denebilir miydi?""
- Ahraz
154. "Baktığı her şey suluboya bir resim gibi akardı gözlerinde; rengi sarı, denizden uzak bozkırlar gibi zamansızdı."
- Ahraz
155. "Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatırası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden?"
- Ahraz
156. "Hayatında sözcüklerin bir karşılığı olmamıştı; oysa sesler her şeydi ve bellek, sözlerin aksine kötü sesleri biriktirmiyordu hiç."
- Ahraz
157. "Savaş, bir şarkıları öldüremiyordu, bir de anıları.."
- Ahraz
158. "“Herkes birbirini yiyor, set de çeksen, araya derya deniz de sığdırsan fark etmez çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamasak kendi kendimizi yeriz…”"
- Ahraz
159. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder."
- Ahraz
160. "Bir İfrit'e kapı açacak kimse yoktu bu kasabada, kucağında bir melek taşıyor olsa da..."
- Ahraz
161. "Şimdi uçmak zamanıydı, bundan böyle onu bağlayan meleksi kanatlara değil ayaklarını yerden kesecek bir hayale ihtiyacı vardı."
- Ahraz
162. "Pencere önündeki sofrada çaylar bardaklarında soğumuş, lokmalar yarım bırakılmıştı."
- Ahraz
163. "“Senin anlaşmak dediğin nedir ki, bizi her duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi”"
- Ahraz
164. "Moy çocukluğundan beri uyumakta zorlanır, rüyalardan çekinirdi. Uyanıkken gördüğünü evirip çevirip uykuda da görecekse niçin rüya?"
- YerKuşAğı
165. "“Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu”..."
- Ahraz
166. ""Ben onlardan biri değilim Hagrin, kimselerden değilim."
- YerKuşAğı
167. "“Senin anlaşmak dediğin nedir ki, bizi her duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi”"
- Ahraz
168. "Moy çocukluğundan beri uyumakta zorlanır, rüyalardan çekinirdi. Uyanıkken gördüğünü evirip çevirip uykuda da görecekse niçin rüya?"
- YerKuşAğı
169. "İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?"
- Ahraz
170. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz, anlık bir duygu..."
- Ahraz
171. "Bir pencere önü çiçeği gibi kimsesizlikten kuruyordu saksısında.
."
- Ahraz
172. "`
…"
- Ahraz
173. ""Bu dünyada sesinin bir yankısı, bedeninin bir gölgesi dahi yoktu, bir kökü olmadığı gibi herhangi bir sona varamayacağından da emindi artık.""
- Ahraz
174. ""İkisi de geçmişini köklemişti. Şimdi oldukları yerde öylece yetip gitmeyi bekliyorlardı sadece, öncesiz ve sonrasızdılar; bu yüzden edecek bir vedaları da yoktu.""
- Ahraz
175. "Demek karanlığın da koyusu oluyordu."
- Ahraz
176. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu...
."
- Ahraz
177. "Her çocuk bir düşün tohumudur."
- Ahraz
178. "“Yakmayan ateş gördün mü sen?”"
- Ahraz
179. "Uçmak gibi bir şeydi bu fakat kanatlarla değil rüzgarın soluğuyla yönsüz savrulmak; boş bir kağıt gibi."
- Ahraz
180. "''... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.. ''"
- Ahraz
181. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın.
."
- Ahraz
182. "“Günlerin ve mevsimlerin, hatta duyguların bir ışığı, bir rengi vardır”"
- Ahraz
183. "Her ne kadar bir uçurtma gibi rüzgara katsa da kendini, savrulup gitmiyordu hiçbir zaman."
- Ahraz
184. "Yaz sonu ilk uğurlananlar baharda ilk sevinci getirenlerdir."
- Doğa Defteri
185. "Unutmak sağ çıkmaktı."
- Ahraz
186. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur.."
- Ahraz
187. "Her uyanış, bir unutuştu."
- Ahraz
188. "''...bir daha hiç ayrılmamak üzere rastlaşmış; belki de birbirlerini yaralarından tanımışlardı.''"
- Ahraz
189. "Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali."
- Ahraz
190. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur.
."
- Ahraz
191. "" Tanrı bizim kusur sandıklarımızı seçtiklerine dağıtmıştır; taşıyabileceklere, kendi çarmıhını sırtlanan Mesih gibi.""
- Ahraz
192. "Toynakları kuru yapraklar kadar yüksüz hayvan, tuza yürüyor. Gözleri aslında yüzü, güneş bir dağdan doğup diğerinden batıncaya kadar ışıkla sürmeli, ışığın içi derin bir boşluk, neye baksa kıpır kıpır, karanlık bir su gibi üzeri yaprak kaplı."
- YerKuşAğı
193. ""Nasıl bir yara insanı bu kadar uzağa savururdu ki??""
- Ahraz
194. "(...)onu böyle gördü mü gülmeden edemezdi. Aralarında sıcak bir dokunuştu bu, sarılmak, el ele vermek gibi bir şeydi."
- Ahraz
195. ""... büyümek göze batmaktı sadece.""
- Ahraz
196. ".. sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar durur.
..."
- Ahraz
197. "büyümek göze batmaktı sadece…"
- Ahraz
198. "Sen vaktin İsrafilisin doğruca kalk da kıyametten önce bir kıyamet kopar."
- Ahraz
199. ""Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır.""
- Ahraz
200. "Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna."
- Ahraz
201. ".. krallığınız sizin olsun, benim zenginliğim bana yeter ..
."
- Ahraz
202. "“Tepemizdeki rüzgar niye bu kadar deli sanıyorsun, başka yerde böyle mi? Kokumuzu dağıtmak için. Çürüyoruz burada, tıkılmış kalmışız…”"
- Ahraz
203. "İlkbaharın güneyli rüzgârlarının üfleyişiyle gelir yaz..."
- Doğa Defteri
204. "Döndüğünde kimse onu tanımamıştı; artık bir yabancıydı ama yeni gelen de değildi."
- Ahraz
205. "Denizde gece her șeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaș; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Sularn canavarları gece gkar gezintiye, avların büyüğü gece düser tuzağa. Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoșa cesaret verir, diptekileri çağırır, biçimleri, șeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder. Bilmeyenler
bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider."
- Ahraz
206. "Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna."
- Ahraz
207. "Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan.
."
- Ahraz
208. "Günlerin ve mevsimlerin, hatta duyguların bir ışığı, bir rengi vardır, denizinki gibi."
- Ahraz
209. "Her şarkının berisinde bir dert saklıydı muhakkak..."
- Ahraz
210. "•
Düşün bir de tüm dünyada aynı dil konuşulsun, kimsenin rengi, dini bir ötekinden farklı olmasın... Dünya üzerinde insan kalmazdı."
- Ahraz
211. ""Hemşire hanım tansiyonunu ölçtü, bu tansiyonla yaşamıyor olman lazım.
Belki de öyledir, diye geçirdiği içinden Adile... Belki de yaşamıyorumdur.""
- Ahraz
212. "“Evvel zaman içinde delinin biri bir kuyuya taş atmış su bulanmıştı. İç içe büyüyen halkalar tek bir taşın yaratısıydılar, en geniş dalgadan en darına kadar hepsinin kaynağı birdi. Savaşlarda böyleydi; kocaman ülkelerdekiyle kasabadakinin, küçük bir evin içindekiyle tek bir kimseninkinin yoktu birbirinden farkı.
Su bulansa ya da kurusa bile değişmeyecekti ; elbet her canlı düşecekti kendi kuyusuna...”"
- Ahraz
213. "Büyümek göze batmaktı sadece."
- Ahraz
214. "... büyümek göze batmaktı sadece."
- Ahraz
215. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur."
- Ahraz
216. "Rin onu yerinden sıçratan Ha'nın tenine, uçurumun dibinde, dağın kara sıcak çukurunda varmıştı."
- YerKuşAğı
217. ""Şimdi onun yokluğunda, yalnızlığı hiçbir zaman eskisine benzemeyecekti. Bir defa dokunmuştu, ne yapsa silemezdi ellerinden kokusunu.""
- Ahraz
218. ""İyilik ve kötülüğün arası, cinnetle makullüğünki kadardı; incecik bir hat..""
- Ahraz
219. "Bir yıl aşırı yağan yağmurlar tas üstünde taş koymaz, ekinleri, ağaçları kırıp geçirirken bir başka yıl kuraklık toprağı çatlaklara bölüyordu."
- Ahraz
220. ""Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık.""
- Ahraz
221. "Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?"
- Ahraz
222. "Martılar çöplüğün uçurtmaları, yosunlar kayaların tüylü derisi."
- Ahraz
223. "".... senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...""
- Ahraz
224. "Nem toplayan yaprakların, yapışan tozun kokusunu alıyorsun da unuttuğun diye hissetmiyorsun. İnsan bu yüzden, acısını unutmayı yalayıp iyileştirmeye yeğliyor."
- YerKuşAğı
225. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder."
- Ahraz
226. "Oysa sınırlar, duvarlar, çerçeveler içinde en büyük kâbusuydu yitmek."
- Ahraz
227. "“Aile nedir sence?”
“Hiç mutlu aile olur mu?”"
- Ahraz
228. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder."
- Ahraz
229. "Oysa sınırlar, duvarlar, çerçeveler içinde en büyük kâbusuydu yitmek."
- Ahraz
230. "Hiç mutlu aile olur mu evlat? Yakmayan ateş gördün mü sen? Bak ağaçlara, onlar öyle mi? Bir ağacın gövdesine dokununca, kökünü görünce anlarsın; tek başınadır. Baba, oğul diye bir şey yok; hepsinin kökü kendine."
- Ahraz
231. "Hiç mutlu aile olur mu evlat?
Yakmayan ateş gördün mü sen?"
- Ahraz
232. "(...)herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır, örtesin yüzüne orda kalır. Bir suç işlense önce yetimleri işaret ederler, onların örtecek kapısı yok ya o hesap..."
- Ahraz
233. "Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır."
- Ahraz
234. "“Geceye olan kahrını çaresiz suya anlatırdı…”"
- Ahraz
235. "“Oysa ölüm içine girmiş götürecek bir şey bulamayınca, bir daha dönmemecesine çıkıp gitmişti.”"
- Ahraz
236. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın."
- Ahraz
237. ".. babasız oğlanlar yüzlerinde anasoylu bir iz taşırlar. Ağızlarının kenarında yuvarlak mahcup bir yay ve başları bir tarafa eğimlidir; günâşık gibidirler.
."
- Ahraz
238. "Her uyanış, bir unutuştu."
- Ahraz
239. "''...kimselerden olmayan biri, Moy gibi.''"
- YerKuşAğı
240. "Senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."
- Ahraz
241. ""..senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...""
- Ahraz
242. ""Her yeni gün doğan güneşin gün sonunda batışı ölümdür ancak bu bitmeyen bir döngüdür yerin altına giren güneş doğuya doğru çıktığı yolculukta değişir, dönüşür, yenilenir ve yeni bir günle yeniden doğar. İşte bu mısırlıların yeniden doğum inançlarının dayanağıdır.""
- Hayvan Mitosları
243. "Bir ağacın gövdesine dokununca, kökünü görünce anlarsın; tek başınadır."
- Ahraz
244. "Hepimiz kendi içimizdeki kötülüğü gömüyoruz aslında...
Ölüler bahanemiz..."
- Ahraz
245. "(...)ağzı kahkahalara boğulurken, gözleri acı yaşlar döküyordu."
- Ahraz
246. "Toynakları kuru yapraklar kadar yüksüz hayvan, tuza yürüyor. Gözleri aslında yüzü, güneş bir dağdan doğup diğerinden batıncaya kadar ışıkla sürmeli, ışığın içi derin bir boşluk, neye baksa kıpır kıpır, karanlık bir su gibi üzeri yaprak kaplı."
- YerKuşAğı
247. "Her şey değişiyordu, toprak, rüzgâr, tuzlu ve tatlı sular, binaların ve insanların yüzleri, her şey hızla dönüşüyordu"
- Ahraz
248. ".. bir ömürlük dert vurmuştu kirpiklerinin kıyısına.
."
- Ahraz
249. ""Unutmak sağ çıkmaktı.""
- Ahraz
250. "Veled-i zina
Uğursuz piç
İfrit'in lanetli oğlu, İsrafil..."
- Ahraz


