Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
İçeriğe atla

Deniz Gezgin Alıntıları & En Çok Okunan Sözleri

Deniz Gezgin

Yazar
Deniz Gezgin
Ahraz — kitap kapağı
Ahraz — kitap kapağı.

Deniz Gezgin En Beğenilen Sözleri

1. "~

Hiç kimseyle gerektiğinden fazla münase­bete girme…

~"

- Ahraz

2. "''...bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı...''"

- Ahraz

3. "Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; âciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali. Rüyasında koşan bir kötürümün uyanışı kadar ağır ve kaçışı imkânsızdır. Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır. Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan."

- Ahraz

4. ""Bir ismim vardıysa da hatırlamıyorum," dedi. "Doğrusu hiç çağrılmadığım.""

- YerKuşAğı

5. "~



…

~"

- Ahraz

6. "Büyümek göze batmaktı sadece."

- Ahraz

7. "~



.

~"

- Ahraz

8. "Unutmak sağ çıkmaktı."

- Ahraz

9. "~

Çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamasak kendi kendimizi yeriz.

~"

- Ahraz

10. "~



,


;

?

~"

- Ahraz

11. "... senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi."

- Ahraz

12. "Unutmak sağ çıkmaktı."

- Ahraz

13. "~

Bunların böyle salya akıttıklarına bakma sen, kavga­dan köpek gibi korkarlar. Hemen kepenkleri örter, sesi keserler, dövüşmeyi değil

daha çok."

~"

- Ahraz

14. "Yollar sıkışık, kalabalığın göğsüne korku basılı, çoğu tetikte ve uykusuz."

- Gözler Kanatlar Çiçekler Kuyruklar

15. ""Hepimiz kendi içimizdeki kötülüğü gömüyoruz aslında, ölüler bahanemiz...""

- Ahraz

16. "“Bilmeyenler bilmezler,sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur,kimseler uyanmadan uçar gider…”"

- Ahraz

17. "Tepemizdeki rüzgar niye bu kadar deli sanıyorsun, başka yerde böyle mi? Kokumuzu dağıtmak için. Çürüyoruz burada, tıkılmış kalmışız."

- Ahraz

18. "Uçamayışını unutmuştu, uçmayı asla."

- YerKuşAğı

19. "“Her uyanış bir unutuştur…”"

- Ahraz

20. "“... senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...”"

- Ahraz

21. "“Büyümek göze batmaktı sadece…”"

- Ahraz

22. "Belki de ömründe ilk kez rüya görüyordu; parıldayan yaldızlı bir kâğıt örtüyordu her şeyi."

- Ahraz

23. "Korku yeryüzünün en yüklü hayvanını avucunda sıkıyor, yaşamak bundan böyle daha arı."

- Gözler Kanatlar Çiçekler Kuyruklar

24. "“ Unutmak sağ çıkmaktı... “"

- Ahraz

25. "“Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara,her şey ağırlaşır,buharlaşır ve dolaşır..”"

- Ahraz

26. "“Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur…”"

- Ahraz

27. "“ Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz ; anlık bir duygu ... “"

- Ahraz

28. "Her uyanış, bir unutuştu."

- Ahraz

29. "-Gerçekten Okunmaya Değer-
Bu hayatta ince topuklarla salınan hanımefendi diye anılan kadınlar kadar bastığı yerden ses getiren kadınlarda var…
Hayatı kucaklamış hayatındakileri sırtlamış.Aslanın ağzından ekmeğini alan.Dimdik ayakta durmak için kimseye gerek duymayan.Kendi ellerinden kendi tutan.Olanla yetinen olmayanlar için nasip diyen.Kendine dayanan.
Şu koca dünyaya kocaman yürekleriyle meydan okuyan.
‘Gerektiğinde hanımefendi gerektiğinde de efendilere taş çıkartan!Kadınlar Onlar…’"

- Ahraz

30. ""Hepimiz kendi içimizdeki kötülüğü gömüyoruz aslında."
"Ölüler bahanemiz...""

- Ahraz

31. "Ya tanrı da ahrazsa?
Öyleyse içimizden geçenleri duyuyordur demek."

- Ahraz

32. "... bir ömürlük dert vurmuştu kirpiklerinin kıyısına."

- Ahraz

33. "Yeşertemedik toprağımızı, üstündeki küllerimizi üfleyemedik. Yazık... Çok yazık."

- Ahraz

34. "... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi."

- Ahraz

35. "Göğsü karasuların ritmiyle inip çıkan kim?"

- YerKuşAğı

36. "Birinin uyanışı, di­ğerinin uçuşu, dirilenle kanatlanan, öksenin meşeye tutunuşu gibi kendiliğinden."

- YerKuşAğı

37. ""Hiç mi iyi kimse yoktur burada."
"Olmaz mı, herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır, örtesin yüzüne orda kalır. Bir suç işlense önce yetimleri işaret ederler, onların örtecek kapısı yok ya o hesap. . ."

- Ahraz

38. "Hepsi boş bu işlerin…seni bana yabancı yapan ne varsa boşa,kuleler dikiyorlar boyuna,askerler diziyorlar karşılıklı,neymiş sizin taraf bizim taraf…O kulelerin arkasında herkes birbirini yiyor,set de çeksen,araya derya deniz de sığdırsan fark etmez çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamazsak kendi kendimizi yeriz."

- Ahraz

39. "''...yarasına kabuk ararken bir insanın derisine sokulmuş.''"

- YerKuşAğı

40. "“ Denizde gece her şeyi örtendir ; belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş... “"

- Ahraz

41. "" Hiç mi iyi kimse yoktur burada."
" Olmaz mı, herkes kendine göre iyi, zannedersin kötülük kapının dışında ""

- Ahraz

42. "Yaşayanlardan kaçıp hayata kavuştuğunu kime anlatsın?"

- YerKuşAğı

43. "''Savaşta yıkılmış kasabalar, işgal edilmiş yerleşimler, boşaltılmış mezralar, neşenin terki diyar ettiği nice yer ve zaman...''"

- YerKuşAğı

44. "Şu kasabada aynı dili konuşuyoruz da ne oluyor herkes düşman ötekine..."

- Ahraz

45. "“Zaman kanadından kopan tüydü,
döne savrula yitti.”"

- YerKuşAğı

46. "Senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."

- Ahraz

47. "Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatırası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden? Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın."

- Ahraz

48. "Zaman büyüteç merce­ğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır."

- Ahraz

49. "Uçamayışını unutmuştu, uçmayı asla."

- YerKuşAğı

50. "''...kendi kendimle kalışımı kaybetmiştim. Nasıl bir şeydir, bilir misin? Ağzını kocaman açıp nefes almak istersin, hava yetmez, ciğerlerin bomboştur ve o boşlukta bir sıkışıklık duyarsın, yürek sıkışması dersin, canın içlere çekilir, elinle üstüne basıp yoklayamazsın.''"

- YerKuşAğı

51. "senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."

- Ahraz

52. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu..."

- Ahraz

53. "“Herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır…”"

- Ahraz

54. "Yeterince büyüyüp terbiye edilenlerin tasmaları ters çevrilir, sivri uçlar dışa döner. Herkesin çivisi ötekinin etini acıtır, ye­tiştiği yere kadar."

- YerKuşAğı

55. "Yaz kahvaltılarından alınan neşe, sadece turistlere nasip oluyordu, bazı insanlar dünyaya turist olarak geliyor ve yaşam onların memnuniyeti için debeleniyordu, hassas bir ev sahibi gibi varını yoğunu önlerine döküyordu adeta.
Oysa dünyaya yetim olarak doğanlar ve bazı başkaları ki bunlar çoğunluktu, yeryüzünün yerlileriydiler. Bir yerli bir başka yerlinin sofrasını işte böyle dağıtır. Turistlerse evlerinden uzakta olan her türlü dağınıklığın üzerinden rahatlıkla atlayıp geçerler."

- Ahraz

56. "''...gözlerini dünyayı durdurmaya yumar, içinden saymaya başlardı. Dünya döner döner dururdu.''"

- YerKuşAğı

57. "“ O seni yetim olarak bulup bir sığınak vermedi mi ? “

( Duhâ 6 )"

- Ahraz

58. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur."

- Ahraz

59. "Bunlar hayatı içli dışlı bir şey sanıyor Moy, sahip olunacak bir şey, bu yüzden ölüleri de hayatını yitiriyor."

- YerKuşAğı

60. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu..."

- Ahraz

61. "Her şeyin, her ânın bir kokusu vardı ve kokular iç içeydi. Denizde rüzgârın, rüzgârda tuzun, tuzda taşın, taşta etin, ette sütün, sütte hüznün kokusu vardı (...)"

- Ahraz

62. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip bak­sın."

- Ahraz

63. "''İnsan çoktandır ağrısı dinmez bir canlı...''"

- YerKuşAğı

64. "Çiçekten kurtulamayanın büyüdükçe çocukluğu geri teper, il­leti bir tür yanıktır: Karanlıkta uyanan gece yanığı, etini dişle­yen cehennemin gül kemeri. Geceyi cana batıran bu eski sancı, vaktidir, der, sırtına yük olduğun hayvanın göz kenarlarına tutunup içeri seslenmenin."

- YerKuşAğı

65. "Yaz demek kalabalık demekti, kalabalıksa daha çok günah... daha çok para..."

- Ahraz

66. ""Nasıl anlaşıyorsunuz delikanlıyla? Tuhaf, sanki söy­lenenleri duyuyor gibi," dedi papaz.
"Hiçbir lisan yabancı değil ona, kulağı da dili de yü­reğinde bu çocuğun, senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."

- Ahraz

67. "“Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna…”"

- Ahraz

68. ""Zamanın peşinde bir tohum gibi uçan kokular, dokundukları şeylere sinerek ürer ve hayatın bileğine anlam mühürlerler. Bu yüzden anlamsızlığın bir kokusu yoktur.""

- Ahraz

69. "“ Her şey değişiyordu; toprak, rüzgâr, tuzlu ve tatlı sular, binaların ve insanların yüzleri, her şey hızla dönüşüyordu. “"

- Ahraz

70. "''...doğuştan ölüler meğer ne çoktu.''"

- YerKuşAğı

71. ""Bir ismim vardıysa da hatırlamıyorum," dedi. "Doğrusu hiç çağrılmadığım." İnsanı ve evcil hayvanları kendi varlığına en çok yaklaştıracak şey ismini unutmaktır ki çağrıldığını duya­bilsin. Çağrılmanın sonsuzca sesine karşın bir isimle anılmak alıkonulmaktır. İnsanın ağırlığı, yere var gücüyle basması hep bundan."

- YerKuşAğı

72. "Hangi ev içine oyulan yersizlik duygusunu dindirebilirdi ki, hangi yapı, belki bir ağaç kovuğu."

- Ahraz

73. "Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?"

- Ahraz

74. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur."

- Ahraz

75. "Sırtı dev bir ağaç gövdesine, başı onun yosun örtüsüne yaslı, ömrünün, doğrusu ölümünün en derin uykusunu uyudu."

- YerKuşAğı

76. "Babasız oğlanlar yüzlerinde anasoylu bir iz taşırlar. Ağızla­rının kenarında yuvarlak mahcup bir yay ve başları bir tarafa eğimlidir; günaşık gibidirler."

- Ahraz

77. "~Sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar durur. Öyle işte..."

- Ahraz

78. "Yazı sevmezdi Adile, sevemezdi..."

- Ahraz

79. "Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Suların canavarları gece çıkar ge­zintiye, avların büyüğü gece düşer tuzağa. Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ar­dının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider"

- Ahraz

80. ""Ne garip değil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dosdoğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadık anda karşına dikenli bir gonca gül çıkarıyor, ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin.""

- Ahraz

81. "Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuştur­duğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali."

- Ahraz

82. "“Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatı­rası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden? Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip bak­sın…”"

- Ahraz

83. "“İnsan yine aynı insandı nihayetinde; faniliği tuttu mu bir kere, yalanına kendi bile inanırdı…”"

- Ahraz

84. "“Her uyanış, bir unutuştu…”"

- Ahraz

85. "“Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ar­dının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider…”"

- Ahraz

86. ".. bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.
."

- Ahraz

87. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı."

- Ahraz

88. "“ ... büyümek göze batmaktı sadece. “"

- Ahraz

89. "“ ... büyümek göze batmaktı sadece. “"

- Ahraz

90. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir"

- Ahraz

91. "''...dünya bir yere gitmiyor. Tarihöncesinden bir adım kıpırdamış değil, dönüyor lakin ilerlemiyor.''"

- YerKuşAğı

92. "Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?"

- Ahraz

93. "Bugüne dek hep ben söyledim sen uçtun, biraz da sen söyle ben uçayım."

- YerKuşAğı

94. "''...hayal gücü doğaüstüdür.''"

- YerKuşAğı

95. "İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık."

- Ahraz

96. ""Aklında ne var Hagrin?"
"Bir ağaç."
"Sözünü ettiğin bu ağaç nasıl bir ağaç?"
"Sözü edilemeyecek bir ağaç Moy. Dinle, yaklaştığımızı duyuyor musun?"
"Şimdi kulağıma bir şey çalındı ama sen söyleyince oldu, gerçek mi bilemem."
"Gerçek olmasa ne çıkar? Yokyerde gerçekten başka her şey var.""

- YerKuşAğı

97. "Söylesene, dünyadan çıkıp hayatta kalmanın bir yolu var mı? Can almadan yer bulmanın?"

- YerKuşAğı

98. ""Hemşire hanım tansiyonunu ölçtü, bu tansiyonla yaşamıyor olman lazım."
"Belki de öyledir," diye geçirdi içinden Adile… "Belki de yaşamıyorumdur.""

- Ahraz

99. "Bekleyelim bakalım, zaman her şeyi önümüze getirecektir."

- Ahraz

100. "Savaş, bir şarkıları öldüremiyordu, bir de anıları"

- Ahraz

101. "Oysa o kulaklarıyla dahi değil bilgisiyle duyuyordu, unutamadığıyla, nereye gitse beraberinde götüreceği bilinciyle, açık gözleriyle."

- YerKuşAğı

102. "vak­ti zamanında bütün ağaçlar birlik olmuş içlerinde en gör­müş geçirmiş olan zeytin ağacının başına toplanmışlar. Gel demişler bize lider ol, kuralları sen koy, topumuzu sen yönet. Zeytin daha en başından, 'Olmaz,' deyiver­miş, 'yağımı, dermanımı bırakayım da sizinle mi uğraşa­yım, krallığınız sizin olsun, benim zenginliğim bana yeter, ' kovup savmış hepsini. ."

- Ahraz

103. "“Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?”"

- Ahraz

104. "Hagrin'in gözünün karası Şuri, insana karışmamak için gagasını kör eden kara kuş."

- YerKuşAğı

105. "''...nefesi tükeninceye dek her dala bir çiçek astı...''"

- YerKuşAğı

106. ""Oysa ölüm içine girmiş, götürecek bir şey bulamayınca, bir daha dönmemecesine çıkıp gitmişti.""

- Ahraz

107. "(...)doktorlar hastalığını hiç bilemedi. Bana kalırsa küskünlüktü illeti, çok örselenmişti."

- Ahraz

108. "İçinde ne var? Zamanı çıkarınca geriye kalan her şey."

- YerKuşAğı

109. "Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, ge­ceyi uzatan uykusuzdur kalan."

- Ahraz

110. "Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde."

- Ahraz

111. "“... seni bana yabancı yapan ne varsa boşa ...”"

- Ahraz

112. "Moy'un geldiği yerde kimse gibi olmayanlara yaklaşılmaz, seslenilmezdi. Can almanın binbir türlü halinden biri."

- YerKuşAğı

113. "''Bütün tüylerini bu kederle dökmüştü Hagrin...''"

- YerKuşAğı

114. "Yalanlan örtmek için içli bir köy kahvaltısı, açgözlü­lüğü yatıştırmak için sakızlı kahve, ilişkilerdeki buzu eritmek için dondurma, bir de bunca uğraşa değdiğini hissetmek için tok karnına oturulan bir rakı sofrası; dik­katleri dağılırsa sıra bozulabilirdi."

- Ahraz

115. "“Bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı, sızıyı dindirir bir an için.”"

- Ahraz

116. "“Bir ev, içinde yaşam olmazsa hızla çöker derler, duvarları nefessiz kalırsa çat­lar, ahşap organlan çürür…”"

- Ahraz

117. "“Sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar du­rur…”"

- Ahraz

118. "" İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dövünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık.""

- Ahraz

119. ""Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?""

- Ahraz

120. "Daha da bekledi... hiç yılmadı, dakikalar saatleri kovaladı, sabahken öğlen, derken akşam oldu, güneş suya uzandı. O beklemeyi sürdürdü."

- Ahraz

121. "“Bir türlü sonuna varamadığı bir sırdı uyku.”"

- Ahraz

122. "“Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuştur­duğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali…”"

- Ahraz

123. "Dışarı çıksa bir dert, içeri sokulsa başka bir dert, büyümek göze batmaktı sadece."

- Ahraz

124. "Ne garip degil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dost
doğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadik anda karsina dikenli bir gonca gül çıkarıyor; ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin.""

- Ahraz

125. "Sen vaktin İsrafilisin; doğruca kalk da kıyametten önce bir kıyamet kopar!
(Mesnevi)"

- Ahraz

126. "•
Unutmak sağ çıkmaktı"

- Ahraz

127. ""İçin kanıyor şimdi biliyorum, bir can aldın diye dö­vünüyorsun. Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık…”"

- Ahraz

128. "Çünkü onlar kasabanın çöpünü yüklenen iki günah keçisiydi, baba kız."

- Ahraz

129. "“Köy yanar kahpe taranır.”"

- Ahraz

130. "Mevsim fark etmeksizin, yağmur hüznü taşıyan şarkılar, geçmiş ve gelecek ayrılıklardan doğuyordu."

- Ahraz

131. "Birbirlerine tutunarak karanlıkta yol almaya çalışıyorlardı, hepsi bu."

- Ahraz

132. "Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna."

- Ahraz

133. "Ağzı kahkahalara boğulurken, gözleri acı yaşlar döküyordu."

- Ahraz

134. "
;

,

,
diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider ."

- Ahraz

135. "İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?"

- Ahraz

136. "Bu kasaba bir dünyaysa Adile de onun dışa atılmış safrası olmalıydı; içeride ki herkesten ve her şeyden daha hakiki."

- Ahraz

137. "Kaybolmak ancak çoklukta mümkündü."

- Ahraz

138. "Bu kasaba bir dünyaysa Adile de onun dışa atılmış safrası olmalıydı; içeride ki herkesten ve her şeyden daha hakiki."

- Ahraz

139. "Kaybolmak ancak çoklukta mümkündü."

- Ahraz

140. "Kafasında şekillenen hayallerin peşine, yokuş aşağı koşar gibi dengesizce, bacakları birbirine dolanarak nefes nefese düşüyordu."

- Ahraz

141. "Mitolojinin yasak meyvesi elma diye benimsenmiş olmasına karşın tarihsel kaynaklar insanı cennet bahçesinden koparanın buğday olduğunu ortaya koyar."

- Bitki Mitosları

142. ""Hangi günahın bedeliydi bu? Kimin yükünü çekiyordu?""

- Ahraz

143. "Dünya bir resimdi onun için, çiklet paketlerinden çıkan üzeri tırtık elde oynatınca hareketlenen renkli resim kartları gibi."

- Ahraz

144. "“Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir ; âciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali. Rüyasında koşan bir kötürümün uyanışı kadar ağır ve kaçışı imkansızdır..”"

- Ahraz

145. "Hiç mutlu aile olur mu evlat? Yakmayan ateş gördün mü sen? Bak ağaçlara, onlar öyle mi? Bir ağacın gövdesine dokununca, kökünü görünce anlarsın; tek başınadır. Baba, oğul diye bir şey yok; hepsinin kökü kendine.
."

- Ahraz

146. "..

..

Denizde gece her şeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaş; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Suların canavarları gece çıkar gezintiye, avların büyüğü gece düşer tuzağa. Gece
ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder. Bilmeyenler bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider ."

- Ahraz

147. ""Oy Moy, dünya anca bir dil yarası, zamanı neyden nasıl duyuşunla alakalı...''"

- YerKuşAğı

148. ""İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?""

- Ahraz

149. ""Oy Moy, dünya anca bir dil yarası, zamanı neyden nasıl duyuşunla alakalı...''"

- YerKuşAğı

150. "Bir hayalin içine düşmüştü, keşke hiç çıkmamak mümkün olsaydı."

- Ahraz

151. "Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi."

- Ahraz

152. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz, anlık bir duygu..."

- Ahraz

153. ""Hiç doğmamışa ölü denebilir miydi?""

- Ahraz

154. "Baktığı her şey suluboya bir resim gibi akardı gözlerinde; rengi sarı, denizden uzak bozkırlar gibi zamansızdı."

- Ahraz

155. "Peki ya kendisi, o da eskiyor muydu, bir hatı­rası ya da içinde yaşattığı var mıydı çekip giden?"

- Ahraz

156. "Hayatında sözcüklerin bir karşılığı olmamıştı; oysa sesler her şeydi ve bellek, sözlerin aksine kötü sesleri biriktir­miyordu hiç."

- Ahraz

157. "Savaş, bir şarkıları öldüremiyordu, bir de anı­ları.."

- Ahraz

158. "“Herkes birbirini yiyor, set de çeksen, araya derya deniz de sığdırsan fark etmez çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamasak kendi kendimizi yeriz…”"

- Ahraz

159. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı tersyüz eder."

- Ahraz

160. "Bir İfrit'e kapı açacak kimse yoktu bu kasabada, kucağında bir melek taşıyor olsa da..."

- Ahraz

161. "Şimdi uçmak zamanıydı, bundan böyle onu bağlayan me­leksi kanatlara değil ayaklarını yerden kesecek bir hayale ihtiyacı vardı."

- Ahraz

162. "Pencere önündeki sofrada çaylar bardaklarında soğumuş, lokmalar yarım bırakılmıştı."

- Ahraz

163. "“Senin anlaşmak dediğin nedir ki, bizi her duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi”"

- Ahraz

164. "Moy çocukluğundan beri uyumakta zorlanır, rüyalardan çekinirdi. Uyanıkken gördüğünü evirip çevirip uykuda da görecekse niçin rüya?"

- YerKuşAğı

165. "“Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu”..."

- Ahraz

166. ""Ben onlardan biri değilim Hagrin, kimselerden değilim."

- YerKuşAğı

167. "“Senin anlaşmak dediğin nedir ki, bizi her duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi”"

- Ahraz

168. "Moy çocukluğundan beri uyumakta zorlanır, rüyalardan çekinirdi. Uyanıkken gördüğünü evirip çevirip uykuda da görecekse niçin rüya?"

- YerKuşAğı

169. "İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?"

- Ahraz

170. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz, anlık bir duygu..."

- Ahraz

171. "Bir pencere önü çiçeği gibi kimsesizlikten kuruyordu saksısında.
."

- Ahraz

172. "`


…"

- Ahraz

173. ""Bu dünyada sesinin bir yankısı, bedeninin bir gölgesi dahi yoktu, bir kökü olmadığı gibi herhangi bir sona varamayacağından da emindi artık.""

- Ahraz

174. ""İkisi de geçmişini köklemişti. Şimdi oldukları yerde öylece yetip gitmeyi bekliyorlardı sadece, öncesiz ve sonrasızdılar; bu yüzden edecek bir vedaları da yoktu.""

- Ahraz

175. "Demek karanlığın da koyusu oluyordu."

- Ahraz

176. "Mutluluk gelip geçen bir hissiyattı şüphesiz; anlık bir duygu...
."

- Ahraz

177. "Her çocuk bir düşün tohumudur."

- Ahraz

178. "“Yakmayan ateş gördün mü sen?”"

- Ahraz

179. "Uçmak gibi bir şeydi bu fakat kanatlarla değil rüzgarın soluğuyla yönsüz savrulmak; boş bir kağıt gibi."

- Ahraz

180. "''... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.. ''"

- Ahraz

181. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın.
."

- Ahraz

182. "“Günlerin ve mevsimlerin, hatta duyguların bir ışığı, bir rengi vardır”"

- Ahraz

183. "Her ne kadar bir uçurtma gibi rüzgara katsa da kendini, savrulup gitmiyordu hiçbir zaman."

- Ahraz

184. "Yaz sonu ilk uğurlananlar baharda ilk sevinci getirenlerdir."

- Doğa Defteri

185. "Unutmak sağ çıkmaktı."

- Ahraz

186. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur.."

- Ahraz

187. "Her uyanış, bir unutuştu."

- Ahraz

188. "''...bir daha hiç ayrılmamak üzere rastlaşmış; belki de birbirlerini yaralarından tanımışlardı.''"

- Ahraz

189. "Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir; aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali."

- Ahraz

190. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur.
."

- Ahraz

191. "" Tanrı bizim kusur sandıklarımızı seçtiklerine dağıtmıştır; taşıyabileceklere, kendi çarmıhını sırtlanan Mesih gibi.""

- Ahraz

192. "Toynakları kuru yapraklar kadar yüksüz hayvan, tuza yürü­yor. Gözleri aslında yüzü, güneş bir dağdan doğup diğerinden batıncaya kadar ışıkla sürmeli, ışığın içi derin bir boşluk, neye baksa kıpır kıpır, karanlık bir su gibi üzeri yaprak kaplı."

- YerKuşAğı

193. ""Nasıl bir yara insanı bu kadar uzağa savururdu ki??""

- Ahraz

194. "(...)onu böyle gördü mü gülmeden edemezdi. Aralarında sıcak bir dokunuştu bu, sarılmak, el ele vermek gibi bir şeydi."

- Ahraz

195. ""... büyümek göze batmaktı sadece.""

- Ahraz

196. ".. sevgi bir kuştur gelir az ötene konar, gidip tutayım dersin, hop bir de bakmışsın uçmuş dama konmuş, sen peşine düştükçe o kaçar durur.

..."

- Ahraz

197. "büyümek göze batmaktı sadece…"

- Ahraz

198. "Sen vaktin İsrafilisin doğruca kalk da kıyametten önce bir kıyamet kopar."

- Ahraz

199. ""Zaman büyüteç merceğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır.""

- Ahraz

200. "Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna."

- Ahraz

201. ".. krallığınız sizin olsun, benim zenginliğim bana yeter ..
."

- Ahraz

202. "“Tepemizdeki rüz­gar niye bu kadar deli sanıyorsun, başka yerde böyle mi? Kokumuzu dağıtmak için. Çürüyoruz burada, tıkılmış kalmışız…”"

- Ahraz

203. "İlkbaharın güneyli rüzgârlarının üfleyişiyle gelir yaz..."

- Doğa Defteri

204. "Döndüğünde kimse onu tanımamıştı; artık bir yabancıydı ama yeni gelen de değildi."

- Ahraz

205. "Denizde gece her șeyi örtendir, belki sinsi bir suç ortağı ya da sağlam bir sırdaș; ne olup bittiğini kimse bilmez kör saatlerde. Sularn canavarları gece gkar gezintiye, avların büyüğü gece düser tuzağa. Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoșa cesaret verir, diptekileri çağırır, biçimleri, șeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder. Bilmeyenler
bilmezler, sabahın kokusu gecenin ardının buhurudur, kimseler uyanmadan uçar gider."

- Ahraz

206. "Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna."

- Ahraz

207. "Yorganın altındaki karanlık gibi sınırsızdır kalma hali, bir adım dahi ilerlemeden içinde öylece duran, geceyi uzatan uykusuzdur kalan.
."

- Ahraz

208. "Günlerin ve mevsimlerin, hatta duyguların bir ışığı, bir rengi vardır, denizinki gibi."

- Ahraz

209. "Her şarkının berisinde bir dert saklıydı muhakkak..."

- Ahraz

210. "•
Düşün bir de tüm dünyada aynı dil konuşulsun, kimsenin rengi, dini bir ötekinden farklı olmasın... Dünya üzerinde insan kalmazdı."

- Ahraz

211. ""Hemşire hanım tansiyonunu ölçtü, bu tansiyonla yaşamıyor olman lazım.
Belki de öyledir, diye geçirdiği içinden Adile... Belki de yaşamıyorumdur.""

- Ahraz

212. "“Evvel zaman içinde delinin biri bir kuyuya taş atmış su bulanmıştı. İç içe büyüyen halkalar tek bir taşın yaratısıydılar, en geniş dalgadan en darına kadar hepsinin kaynağı birdi. Savaşlarda böyleydi; kocaman ülkelerdekiyle kasabadakinin, küçük bir evin içindekiyle tek bir kimseninkinin yoktu birbirinden farkı.

Su bulansa ya da kurusa bile değişmeyecekti ; elbet her canlı düşecekti kendi kuyusuna...”"

- Ahraz

213. "Büyümek göze batmaktı sadece."

- Ahraz

214. "... büyümek göze batmaktı sadece."

- Ahraz

215. "Sesleri tanımayan biri için sessizlik diye bir şey de yoktur."

- Ahraz

216. "Rin onu yerinden sıçratan Ha'nın tenine, uçurumun dibinde, dağın kara sıcak çukurunda varmıştı."

- YerKuşAğı

217. ""Şimdi onun yokluğunda, yalnızlığı hiçbir zaman eskisine benzemeyecekti. Bir defa dokunmuştu, ne yapsa silemezdi ellerinden kokusunu.""

- Ahraz

218. ""İyilik ve kötülüğün arası, cinnetle makullüğünki kadardı; incecik bir hat..""

- Ahraz

219. "Bir yıl aşırı yağan yağmurlar tas üstünde taş koymaz, ekinleri, ağaçları kırıp geçirirken bir başka yıl kuraklık toprağı çatlaklara bölüyordu."

- Ahraz

220. ""Korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık.""

- Ahraz

221. "Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?"

- Ahraz

222. "Martılar çöplüğün uçurtmaları, yosunlar kayaların tüylü derisi."

- Ahraz

223. "".... senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...""

- Ahraz

224. "Nem toplayan yaprakların, yapışan tozun kokusunu alıyorsun da unuttuğun diye hissetmiyorsun. İnsan bu yüzden, acısını unutmayı yalayıp iyileştirmeye yeğliyor."

- YerKuşAğı

225. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder."

- Ahraz

226. "Oysa sınırlar, duvarlar, çerçeveler içinde en büyük kâbusuydu yitmek."

- Ahraz

227. "“Aile nedir sence?”

“Hiç mutlu aile olur mu?”"

- Ahraz

228. "Gece ağırdır; masuma uyku, sarhoşa cesaret verir, diptekileri çağırır; biçimleri, şeyleri, yaşı ve kuruyu, erkeni ve ışığı ters yüz eder."

- Ahraz

229. "Oysa sınırlar, duvarlar, çerçeveler içinde en büyük kâbusuydu yitmek."

- Ahraz

230. "Hiç mutlu aile olur mu evlat? Yakmayan ateş gör­dün mü sen? Bak ağaçlara, onlar öyle mi? Bir ağacın göv­desine dokununca, kökünü görünce anlarsın; tek başınadır. Baba, oğul diye bir şey yok; hepsinin kökü kendine."

- Ahraz

231. "Hiç mutlu aile olur mu evlat?
Yakmayan ateş gördün mü sen?"

- Ahraz

232. "(...)herkes kendine göre iyi, zannedersin ki kötülük kapının dışındadır, örtesin yüzüne orda kalır. Bir suç işlense önce yetimleri işaret ederler, onların örtecek kapısı yok ya o hesap..."

- Ahraz

233. "Zaman büyüteç merce­ğinden görünür kalanlara, her şey ağırlaşır, buharlaşır ve dolaşır."

- Ahraz

234. "“Geceye olan kahrını çaresiz suya anlatırdı…”"

- Ahraz

235. "“Oysa ölüm içine girmiş götürecek bir şey bulamayınca, bir daha dönmemecesine çıkıp gitmişti.”"

- Ahraz

236. "Varlığını bir türlü bu dünyaya sığdıramamıştı ki içine eğilip baksın."

- Ahraz

237. ".. babasız oğlanlar yüzlerinde anasoylu bir iz taşırlar. Ağızlarının kenarında yuvarlak mahcup bir yay ve başları bir tarafa eğimlidir; günâşık gibidirler.
."

- Ahraz

238. "Her uyanış, bir unutuştu."

- Ahraz

239. "''...kimselerden olmayan biri, Moy gibi.''"

- YerKuşAğı

240. "Senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi..."

- Ahraz

241. ""..senin anlaşmak dediğin nedir ki, her bizi duyan anlıyor mu ki ne dediğimizi...""

- Ahraz

242. ""Her yeni gün doğan güneşin gün sonunda batışı ölümdür ancak bu bitmeyen bir döngüdür yerin altına giren güneş doğuya doğru çıktığı yolculukta değişir, dönüşür, yenilenir ve yeni bir günle yeniden doğar. İşte bu mısırlıların yeniden doğum inançlarının dayanağıdır.""

- Hayvan Mitosları

243. "Bir ağacın gövdesine dokununca, kökünü görünce anlarsın; tek başınadır."

- Ahraz

244. "Hepimiz kendi içimizdeki kötülüğü gömüyoruz aslında...
Ölüler bahanemiz..."

- Ahraz

245. "(...)ağzı kahkahalara boğulurken, gözleri acı yaşlar döküyordu."

- Ahraz

246. "Toynakları kuru yapraklar kadar yüksüz hayvan, tuza yürü­yor. Gözleri aslında yüzü, güneş bir dağdan doğup diğerinden batıncaya kadar ışıkla sürmeli, ışığın içi derin bir boşluk, neye baksa kıpır kıpır, karanlık bir su gibi üzeri yaprak kaplı."

- YerKuşAğı

247. "Her şey değişiyordu, toprak, rüzgâr, tuzlu ve tatlı sular, binaların ve insanların yüzleri, her şey hızla dönüşüyordu"

- Ahraz

248. ".. bir ömürlük dert vurmuştu kirpiklerinin kıyısına.
."

- Ahraz

249. ""Unutmak sağ çıkmaktı.""

- Ahraz

250. "Veled-i zina
Uğursuz piç
İfrit'in lanetli oğlu, İsrafil..."

- Ahraz

Daktilo ve kağıt masa
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Çay fincanı ve kitap
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Kütüphane kitap rafları
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.

Deniz Gezgin ve benzer kitaplar

Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
Rakamlarla ucretsizkitap.com.tr
0
Toplam Görüntüleme
0
Toplam Okunma
0
Toplam İndirme
0
Toplam Oy
0
Toplam Yorum

Okur Kılavuzu

Hangi kitabı okuyacağınıza karar vermek için künye, tanıtım ve seçme satırlardan oluşan başvuru rehberi.

Okur Kılavuzu'nin tamamı — A'dan Z'ye dizin »