
Ziya Osman Saba En Beğenilen Sözleri
1. "Bu garip dünyada ben yadırgadım yerimi..."
- Cümlemiz
2. "Ben artık korkmuyorum, her şeyde bir hikmet var
Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar.
Belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar,"
- Sebil ve Güvercinler
3. "Her halin, gülüşün, kokun, bütün ruhunla sen! Ah, bütün bir ömür bırakmayacağım el, Okşayacağım saç, dinleyeceğim ses,
Bakmakla doymayacağım yüz..
..
Yatak odamız, yemek odası, kiler,
Raflarında ellerinle yapılmış reçeller."
- Cümlemiz
4. "Ve bir anne dizinde
Büsbütün uyusaydım..."
- Sebil ve Güvercinler
5. "Okumanın, bugüne kadar okuyabildiğim bütün kitapları tekrar okumanın hasreti içindeyim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
6. "Dünler, evelki günler, geçen aylar ve yıllar
Beni götürseydiler doğduğum eve kadar.
O evin taşlığında sevinçten ağlasaydım..
Son günümde olsaydım ufak, o kadar ufak
Ki yavaşça en tatlı bir masala dalarak,
Ve bir anne dizinde büsbütün uyusaydım.."
- Geçen Zaman
7. "Evet, zorla tebessüm ne kadar çirkindir!"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
8. "Düşünceli yürürken, bir yol dönemecinde
Çıkacak ömrümüze beyaz dallarla bahar.
Hatırlatacak bize şen çocukluğumuzu,
Erguvanlı bir bahçe, mor salkımlı bir duvar.
Tekrar yaşayacağız ümitli sabahları,
Bulacağız dünyanın o en güzel yerini.
Ebedi bir sahilde yeniden tadacağız
Kol kola sükûn dolu akşam gezmelerini..."
- Sebil ve Güvercinler
9. "“En güzel, en bahtiyar, en
aydınlık, en temiz, Ümitler
içindeyim, çok şükür öleceğiz..”"
- Cümlemiz
10. "Anladı ki, şu ölümlü dediğimiz dünyada, bütün ölümlere rağmen hayat yine hâkim, yine muzafferdir."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
11. "Tutuşmuş ruhlarına bir damla gözyaşı sun..."
- Sebil ve Güvercinler
12. "Bu garip dünyada ben yadırgadım yerimi..."
- Sebil ve Güvercinler
13. "İlk yağmur damlası düştü
Kuru yapraklarına güzün.
Ardında kış kıyamet,
Dert, hüzün.
Alınyazısı hepsi….
Kısmet….
Ha yazı, ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?"
- Cümlemiz
14. "Her şeye alışmışım yaşamaktan yana,
Sefaya, cefaya, ölene, doğana,
Kuş cıvıltısına, insan hıçkırığına.
Alışmış kimimiz yalnayak yürümeye,
Kimimiz kuru ekmeğe;
Göğüs germeye, sabretmeye.
Alışmışız yaşayıp gitmeye ..."
- Cümlemiz
15. "Bu garip dünyada ben yadırgadım yerimi..."
- Cümlemiz
16. "Bir parça aşk bir parça sevinç, su, güneş, ekmek
Bahtiyarız, seveceğiz yaşamayı, ölmeyi."
- Sebil ve Güvercinler
17. "Kuş olmak istiyorum mavi göğünde."
- Cümlemiz
18. "Dünyada her insan az çok bir felakete uğramış olabilir. Bunun için büsbütün kötümser olunur mu?"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
19. "Yaşamak bundan sonra, katlanılmaz eziyet!"
- Cümlemiz
20. ""Evet, zorla tebessüm ne kadar çirkindir!""
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
21. "Bakmak istiyorum günler günü
Gökyüzüne."
- Cümlemiz
22. "Kış bitti... Uzaklarda ilk ümitler gibi yaz."
- Cümlemiz
23. "Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum? Neler geçmişti aklımdan, Nedendi ağladığım, nedendi güldüğüm? Ah nasıldı yaşamak?"
- Geçen Zaman
24. "Bir dikili ağacım olaydı yeryüzünde,
Akasya, hurma, kavak.
Sığınmak için gölgesine
Bir dal, yaprak yaprak.."
- Cümlemiz
25. "Gün gelir, hatırlamak bile bir acı olur.
Gençlik aşkı, sevinci, daha dünkü ümidi ..."
- Cümlemiz
26. ""Ben artık korkmuyorum, her şeyde bir hikmet var .
Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar.""
- Cümlemiz
27. "O güneş hangi güneş,
Hangi bir yılın yazı?
Ne olmuş o yılların bunca baharı?
Ne olmuş insanları? .."
- Cümlemiz
28. "Göğsümde hep bir sevinç gibi duyduğum sevgin"
- Cümlemiz
29. "Ah, o günler başka gün, başka devir
Nerde o zamanlar nerde?"
- Cümlemiz
30. "Geçiyor beklenen günler,
Geçiyor gelmeyen günler..."
- Cümlemiz
31. "Kalbim, seninle bir gün yalnız kalacağız.."
- Cümlemiz
32. "Bu geniş sessizliğin içinde çıldırarak,
Bir geniş mezarlığı her gece bekliyorum.
Ben, ben ölmüşlerimi kaldırmak istiyorum"
- Cümlemiz
33. "Şu güneş, açık pencereden giren,
Şu rüzgarla birlikte şu aydınlık,
Taze, ılık.
Gök, damlar, ağaçlar ... iyilik, sevgi ...
Bütün kelimelerle, dilimin ucundaki,
Şu bahtiyarlık."
- Cümlemiz
34. "Temiz yürekli, uysal çocukluğum...
Ah, ümit dolu gençliğim"
- Cümlemiz
35. "Ne ettik ömrümüzü!.."
- Cümlemiz
36. "Bir yer düşünüyorum, yemyeşil,
Bilemem, neresinde yurdun.
Bir ev günlük güneşlik,
Çiçekler içinde memnun."
- Cümlemiz
37. "Gün gelir, hatırlamak bile bir acı olur."
- Cümlemiz
38. "Sakin saatlerde duyulan uzak
Şarkıların mahzunluğu sesinde.
Dünyadaki her şey: ümit, teselli,
Tadılmamış uyku, senin dizinde.
Ah, bir çocuk gibi inanmak sana,
Her şeyi, her şeyi, senden beklemek...
1939"
- Cümlemiz
39. "Ama bu dünyada her şey parayla olur."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
40. "Temiz yürekli, uysal çocukluğum.
Ah, ümit dolu gençliğim,"
- Geçen Zaman
41. "Kuş olmak istiyorum mavi göğünde."
- Cümlemiz
42. "Rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz
Artık ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı..."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
43. "Hep geçireceğiz içimizden;
Hayat beraber, ölüm, beraber..."
- Geçen Zaman
44. "Şimdi karşımda, bir rafta sıralanan bu kitaplara, türlü türlü anlayışla, çeşitli hazlar duyarak okuduğum kitaplara baktıkça, yavaş yavaş büyüyüşümü görür gibi oluyorum."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
45. "Hiç olmazsa unutmamak isterdim!
Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar...
Yalnız bırakmayın beni hâtıralar!
Az yanımda kal, çocukluğum,
Temiz yürekli, uysal çocukluğum...
Ah, ümit dolu gençliğim,
İlk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgim...
-Doğduğum ev! Rahatlayacak içim, duysam
Bir tek kapının sesini.
Arıyorum aklımda bir ninni bestesini...
Böyle uzaklaşmayın benden, yaşadığım günler!
Güneş! Getir bir bayram sabahını.
Açılın, açılın tekrar
Çocuk dizlerimdeki yaralar.
Hepiniz benimsiniz:
Mektebim, sınıflarım, oturduğum sıralar...
Yalnız hatırlamak, hatırlamak istiyorum.
Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün,
Rengine doymadığım o sema,
Ahengine kanmadığım ırmak.
Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum?
Neler geçmişti aklımdan, nedendi ağladığın, neydi güldüğün?
Ah, nasıldı yaşamak?"
- Cümlemiz
46. "Dünyadaki her şey: ümit, teselli."
- Geçen Zaman
47. "Bütün bu resimlerdeki annem, nasıl çoktan, çoktandır yok olabiliyor dünyada?"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
48. "Ah, bir çocuk gibi inanmak sana,
Her şeyi, her şeyi, senden beklemek..."
- Cümlemiz
49. "Ah, bütün sevdiklerim, her şey, herkes ...
Anlıyorum, birbirinden mukaddes,
Alıp verdiğim her nefes."
- Cümlemiz
50. "Bu akşam evlerine dönen insanlar yorgun.."
- Cümlemiz
51. "Artık bütün insanlar bana yabancı, ırak,
Ölüleri kendime ne yakın duyuyorum!"
- Cümlemiz
52. "Her ses uzak, uzak, uzak ...
Her ses sanki bir gülüştür.
Her ses şarkı ve öpüştür ..."
- Cümlemiz
53. "Şu garip yeryüzünde anlaşılmaz ömrümüz ..."
- Cümlemiz
54. "Bir ümit dünyasında hepimiz,
Nereden gelir, nereye gideriz?"
- Cümlemiz
55. "Artık ne bir dost sesi ne de bir düşman yüzü.
Ey, soğukta titreyen bu toprağın öksüzü,
Gel beraber çekelim uykuyu sırtımıza..."
- Cümlemiz
56. "İkimizin sesi de kaybolur için için:
Göğsüm, sanki başımı döndüren bir uçurum!
Şimdi, bu uçurumu daldurabilmek için,
Ta uzakta haykıran denizi istiyorum! .."
- Cümlemiz
57. "Hayat!
Ömrüm boyunca bana sunduğun keder."
- Geçen Zaman
58. "Neler geçmişti aklımdan nedendi ağladığın, neydi güldüğün?
Ah, nasıldı yaşamak?"
- Geçen Zaman
59. "Mesut olmuş görmek isterdim hepinizi.
Bu bahar gününde dertliyi, ümitsizi.
Terfi etmiş memur, sınıf geçmiş öğrenci,
Kadını, erkeği, yaşlısı, genci…
Bir bayram sevinci ile kol kola sokaklarda,
Su başlarında, ağaç altlarında, parklarda…"
- Cümlemiz
60. "Sabah, karanlıklardan sıyrıldı perde perde,
Ellerim yavaşça aldı mukaddes bir el.
Nefesin fısıldadı: Bu yolda bekleme gel!..
...
Bir bahur ağaçları sararken boydan boya,
Burada yatar, dedin, "Aşk" adlı bir evliya;
Buralardan gidilir ümidin Kâbe'sine..."
- Cümlemiz
61. "Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?"
- Cümlemiz
62. "İnsanlar kurt, insanlar fil, insanlar tilki ...
Açmayan gül, ötmeyen bülbül, yeşermeyen sevgi."
- Cümlemiz
63. "Küçük kitap rafım zenginleşirken dünyayı görüşüm değişirdi."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
64. "Sessizlik içerime doluyor yudum yudum.."
- Cümlemiz
65. "Bütün saadetler mümkündür...
Şu kapının açılması,
İçeri girivermen,
Bahar, kuşlar, gündüz.
Ve bütün dünya
Bir an içinde gürültüsüz.
Bütün saadetler mümkündür...
Bahtsızların biraz gülümsemesi,
Körlerin gün görmesi...
Mümkündür bütün mucizeler.
Ana, baba, evlât, bütün kaybolanlar...
Ebedî bir sabahta buluşmamız bir daha...
Ölüler! Hepimiz için yalvarın Allah'a..."
- Geçen Zaman
66. "Yürü, yürü, yürü ...
Doymak istiyorum denizlerde yol amaya,
Bir çınar gölgesinde rüyaya dalmaya,
Denize, karaya.
Ey, üzerinde nefes aldığım dünya,
Doymak istiyorum yaşamaya! .."
- Cümlemiz
67. "Bu kadarcık şeyden mesut olduğumu kimseye söylememek ister, söylersem beni ondan, mahsus, inat olsun diye ayıracaklarını sanarak onu bir sır gibi içimde saklamak isterdim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
68. "Ordada geçiyor günler,
Geçiyor beklenen günler,
Geçiyor gelmeyen günler ."
- Cümlemiz
69. "Sessizlik içerime doluyor yudum yudum"
- Geçen Zaman
70. "❝
Ah, nasıldı yaşamak?
❞"
- Geçen Zaman
71. "Hafızam avut beni, beni kurtar ey şiir!"
- Cümlemiz
72. "Bu bahar güleceğiz en içten bir sevinçle,
Bir melek ardan bize uzatacak elini.
- Beni bırakma kalbim, kalbim sen bana söyle.
Ümitlerinin en güzelini! .."
- Cümlemiz
73. "Okuduğum kitaplara her tatil yenileri ilave olur, küçük kitap rafım zenginleşirken dünyayı görüşüm değişirdi."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
74. ""Birden fotoğrafçının sesi, bu sefer biraz daha asabi yükseldi:
"Lütfen, zorla gülümsemeyin! ""
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
75. ""Demek seni böyle içimden mırıldanmak,kendi kendime tekrarlamak için ezberlemişim.""
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
76. "İkimizin sesi de kaybolur için için:
Göğsüm, sanki başımı döndüren bir uçurum..
Şimdi, bu uçurumu doldurabilmek için,
Ta uzakta haykıran denizi istiyorum.."
- Cümlemiz
77. "Dünyadaki her şey: ümit, teselli,
Tadılmamış uyku, senin dizinde."
- Cümlemiz
78. "Bu bahar yalnız mesut günler taşımaktadır,
Baş başa kalacağız kenarında bir suyun,"
- Cümlemiz
79. "Günler geçiyor diye bir yandan içim sızlar,
Hayat! Hayat! Seviyorum seni."
- Cümlemiz
80. "Artık anlıyorum ki o çağlar yine bir romanın fasılları gibi okunup bitmiş, bir daha yaşanılmamak üzere bitmiş, ben de yeni bir fasıla başlamış, ömrümün yeni bir devrine girmişim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
81. "Kuş olmak istiyorum mavi göğünde."
- Cümlemiz
82. "Bir parça aşk, bir parça sevinç, su, güneş, ekmek,
Bahtiyar; seveceğiz, yaşamayı, ölmeyi."
- Cümlemiz
83. "İndir perdelerini şu biten günümüzün,
Kapıyı sen kilitle, sen yanı başımda kal!"
- Cümlemiz
84. "Ah, işte duyuyorum mesut günler içinden,
Sana "Sevimli yüzün asla solmasın" diyen,"
- Cümlemiz
85. "Artık yaşamak için herkesten kaçacağız,"
- Geçen Zaman
86. "Fotoğrafçı da itiraz edemez, sizin kimseniz yok, fotoğrafı ne yapacaksınız, diyemez. Sorarsa, elbette günün birinde benim de bir sevgilim olabilir. Sizin çekeceğiniz bu en güzel fotoğraf onun çantasının gizli bir köşesinde, güzel kokular içinde yatabilir derim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
87. "...taşlıktaki portmantonun sabah aydınlığındaki ışıl ışıl, adeta için için keyifli aynası benim kaçıncı yaşımı, hangi yüzümü aksettirir?"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
88. "Çocukluğum, çocukluğum...
Bir çekmede unutulmuş,
Senelerle rengi solmuş,
Bir tek resim çocukluğum."
- Cümlemiz
89. "Yüzünün pembeliği, saçlarının örgüsü.
Ben diyeyim: kış şarkısı; sen de: yaz türküsü.
Ne ettik ömrümüzü! .."
- Cümlemiz
90. "Çocukluğum, çocukluğum ...
Bir çekmede unutulmuş,
Senelerle rengi solmuş,
Bir tek resim çocukluğum."
- Cümlemiz
91. "İçimi dökmek istiyorum birinize,
Kim olsa dost, anlayışlı, candan.
Bir şiirle
Bütün gün yaşanandan."
- Cümlemiz
92. "Bir parça aşk, bir parça sevinç, su, güneş, ekmek,
Bahtiyar; seveceğiz, yaşamayı, ölmeyi."
- Cümlemiz
93. "Bir arkadaş yanının bir ana kucağı kadar emin olduğunu duyardım."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
94. "Allahım! Bizler, dünyanı dolduranlar.
Gülen, ağlayan, türlü türlü konuşan.
Birbirini yemek için boğuşan
Biz, insanlar ..."
- Cümlemiz
95. "Çocukluğum, çocukluğum ...
Uzakta kalan bahçeler.
O sabahlar, o geceler,
Gelmez günler çocukluğum."
- Cümlemiz
96. "Mesut olmak vardır,
Allah'ın her gününde.
Gün günden daha mesut
Yaşamak yeryüzünde.
Mesut olmak vardır, kardeşim,
Hemen küsme bahtına.
Mesut olmak, insan için,
Ermek muradına."
- Cümlemiz
97. "Hareket edeceğiz!...
Kalbim, dünyayı unut,
Dağlar, taşlar, elveda; gün, hakkını helal et!"
- Cümlemiz
98. "Şu ölümlü dediğimiz dünyada, bütün ölümlere rağmen hayat yine hâkim, yine muzafferdir."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
99. "Adeta bütün bu mağazalar, bütün şu insanlara saadet satıyorlar."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
100. "Benim işte kalmamış önümde bir sevincim."
- Cümlemiz
101. "Ben de bir zamanlar sizin kadar mesuttum,
Ben de şu parkın sıralannda oturdum,
Ümid ettim, hayal kurdum ...
Şahit bütün ömrüme bu şehir, bütün yurdum."
- Cümlemiz
102. "Ah, işte duyuyorum mesut günler içinden,
Sana "Sevimli yüzün asla solmasın" diyen,"
- Cümlemiz
103. "Yıllar var ki içindeyim hayatın.
Anıyorum gençliğimi, özlüyorum çocukluğum."
- Geçen Zaman
104. "Ölüler! Hepimiz için yalvarın Allah'a ..."
- Cümlemiz
105. "Kitabı satmaktan değil de, bir hazzı başkasının da duymasından memnun olacakmış gibi konuşurdu."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
106. ""Ben sana gelecek günler diye bakarım.""
- Geçen Zaman
107. "Allah'ım! Bizler, dünyanı dolduranlar.
Gülen, ağlayan, türlü türlü konuşan
Birbirini yemek için boğuşan
Biz, insanlar…"
- Cümlemiz
108. "Yıkamak arzuları, hırsı, şehveti, kini,
Yepyeni ve tertemiz bir sabaha uyanmak…"
- Cümlemiz
109. "Yollar geldi ufukta bir denizle temasa,
Bir keçi sırtı gibi niçin kabardı dağlar,
Sırtlarında ışıktan bir el mi gezdi yoksa?"
- Cümlemiz
110. "Onları zamanla bu kadar özleyeceğimi bilebilseydim, birkaçını olsun öbür kitaplarımın arasında saklamaz olur muydum!"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
111. "Dışarda dünya, mavi gökyüzü altında masmavi uzanan deniziyle adeta maviden bir dünya vardı."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
112. ""Yaşamak bundan sonra kalbe ne eziyettir!""
- Geçen Zaman
113. "Artık istemiyorum yaşamayı!
Bir gün ver bana Tanrım,
Ta çocukluğumdan kalmış ..."
- Cümlemiz
114. "Dinleyeceğim ben de sükutunu, korkarak,
Geçecek üzerimden bitmez zaman, asırlar.
Her sene biraz daha güzelleşecek bahar,
İçime çekeceğim yeşil kokunu toprak!"
- Cümlemiz
115. "Ah, sade koşmak, koşmak istiyorum içimden:
Aradığım diyara bu yol çıkacak
gibi"
- Cümlemiz
116. "Ben artık korkmuyorum,
Her şeyde bir hikmet var.
Gecenin sonu seher,
Kışın sonunda bahar..."
- Cümlemiz
117. "İlk okuduğum şiir kitapları! Sizleri, bir içki ilk defa nasıl tadılırsa öyle tatmıştım."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
118. ""Bir şey bilmiyorum... Nefes almaktayım yalnız.""
- Cümlemiz
119. "Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum?
Neler geçmişti aklımdan, nedendi ağladığın, neydi güldüğün?
Ah, nasıldı yaşamak?"
- Cümlemiz
120. "Kuş olmak istiyorum mavi göğünde."
- Cümlemiz
121. "Bütün saadetler mümkündür...
Bahtsızların biraz gülümsemesi...
Körlerin gün görmesi,
Mümkündür bütün mucizeler..."
- Cümlemiz
122. "Şu gün yok mu, şu gün?
Ha doğmuş, ha doğmamış!.."
- Cümlemiz
123. "Ah, nasıldı yaşamak?"
- Cümlemiz
124. "Çiçeğin rengi soldu, bitti şarkısı kuşun.
Yol tenha, dal mecalsiz, su durgun."
- Cümlemiz
125. "...
Ne zaman aynaya baksam,
Görünüveriyor babam.
..."
- Cümlemiz
126. "“Bu sabah bilmiyorum bu kırlar nere?
Tanrım! Bu sabah içim senin eserin
İyilik, teselliler, merhamet, şefkat...
İçim de bir sabahın, o kadar serin.”"
- Cümlemiz
127. "Dolu bir yelken gibi göğsümde genişleyiş,
Ve öyle için için ve öyle geniş geniş.
Ben hiçbir şey duymadan, ben yalnız seviyorum."
- Cümlemiz
128. "Bir ümit dünyasında hepimiz,
Nereden gelir, nereye gideriz?"
- Cümlemiz
129. "Ah, bütün sevdiklerim, her şey, herkes...
Anlıyorum, birbirinden mukaddes,
Alıp verdiğim her nefes."
- Cümlemiz
130. "Geç kaldık, ya Rab, geç kaldık! ..."
- Cümlemiz
131. "Geç kaldık, ya Rab, geç kaldık!..
Şu hayat işte, gök, dallar, gün,
Bizi sardı, çok oyalandık,
Geç kaldık, ya Rab, geç kaldık!..
Bırakıp fazlasını ömrün,
Koşup sükûnuna ermeye,
Koşup sana hesap vermeye
Geç kaldık, ya Rab, geç kaldık!.."
- Cümlemiz
132. "Her şeye alışmışım yaşamaktan yana,
Sefaya, cefaya, ölene, doğana,
Kuş cıvıltısına, insan hıçkırığına.
Alışmış kimimiz yalnayak yürümeye,
Kimimiz kuru ekmeğe,
Göğüs germeye, sabretmeye,
Alışmışız yaşayıp gitmeye…"
- Cümlemiz
133. "Dönüp duran aylar; eylül, kanun, haziran,
Dar çemberinden kurtulamadığım zaman.
Doğup batan günler ... Hep uzayan ayrılık,
Göğsümde yıllardır tutageldiğim çığlık…"
- Cümlemiz
134. "Bir yol başlıyor gibi, ümitli, rahat.
Tanrım! Bu sabah içim senin eserin:
İyilik, teselliler, merhamet, şefkat ...
İçim de bir sabahın, o kadar serin."
- Cümlemiz
135. "Artık bütün insanlar bana yabancı, ırak,
Ölüleri kendime ne yakın duyuyorum!"
- Cümlemiz
136. "Cennet meğerse şu üzerinde bulunduğumuz dünya, şu kuşları ötüşmeye başlamış bahçe, insan, hayvan, hep beraber, sevişerek, gülüşerek yaşamak olabilirdi."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
137. "Her akşamdan vücudum bu akşam daha yorgun."
- Cümlemiz
138. "... Ne ettik ömrümüzü!"
- Cümlemiz
139. "Bakmak istiyorum günler günü gökyüzüne,
Nere olursa olsun, yatıp sırtüstü yere,
Damlardan, bacalardan, duvarlardan öteye Bakmak istiyorum günler günü
Gökyüzüne."
- Cümlemiz
140. "İndirin perdeleri, indirin perdeleri...
Sonbahar ağaçlarda ağlarken yaprak yaprak.
Hışıldayan bu altın yağmuruna dalarak,
Dinleyim içerirnde serinleyen kederi."
- Cümlemiz
141. "Beni hatırladıkça,
Ara sıra gönlümü al.
Sokakta görünce, gülümse,
Yamma yaklaş,
Az elin elimde kal."
- Cümlemiz
142. "Bir oda, içinde bir saat sesi.
Hayatın sırtımdan giden pençesi,
Ve beni maziye götüren bir el,
Eski günlerimiz, sessiz ve güzel...
Bulduğum kayıplar, her günkü yerin,
İşte konsol, ayna, köşe minderin,
Seccaden, tesbihin, namaz başörtün.
Bir şey değişmemiş, sanki daha dün.
Yine ortancalar altı camının,
Dışarda sükunu yaz akşamının,
Bahçemiz sulanmış, ıslak her çiçek.
- Kapı çalınacak, babam gelecek..."
- Cümlemiz
143. "...
Cılız olan sesim mi, yoksa âlem mi sağır?
...
Haydi derim, kalbime, haydi kuvvetle bağır!
..."
- Cümlemiz
144. "Cennet meğerse şu üzerinde bulunduğumuz dünya, şu kuşları ötüşmeye başlamış bahçe, insan, hayvan, hep beraber, sevişerek, gülüşerek yaşamak olabilirdi."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
145. "Hiç olmazsa unutmamak isterdim!"
- Cümlemiz
146. "Geç kaldık, ya Rab, geç kaldık!...
Şu hayat işte, gök, dallar, gün,
Bizi sardı, çok oyalandık..."
- Cümlemiz
147. "Yıllar var ki içindeyim hayatın.
Anıyorum gençliğimi, özlüyorum çocukluğumu,
Fakat bilemiyorum yarını."
- Cümlemiz
148. "Bütün saadetler mümkündür ...
Şu kapının açılması,
İçeri girivermen,
Bahar, kuşlar, gündüz.
Ve bütün dünya
Bir an içinde gürültüsüz."
- Cümlemiz
149. "Mevsim mevsim akşamlar, ümit dolu seherler,
Tenha kır yollarında gezecektik beraber."
- Cümlemiz
150. "İndir perdelerini şu biten günümüzün"
- Geçen Zaman
151. "Bu garip dünyada ben yadırgadım yerimi..."
- Cümlemiz
152. "Bu bahar güleceğiz en içten bir sevinçle."
- Geçen Zaman
153. "Akşam,içime düşen korku, pişmanlık,hile.
Varamadığım deniz, suyu çekilen ırmak.
İçimde birikeni nasıl yıkamak, neyle?
Bu akşam hangi suyla, hangi suyla yıkanmak?.."
- Geçen Zaman
154. "Dünyada her insan az çok bir felakete uğramış olabilir. Bunun için büsbütün kötümser olunur mu? Felaketler yerine saadetleri, ölmüşler yerine doğacakları, geçmişler yerine gelecekleri düşünmeliyim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
155. "Alın yazısı hepsi. . . Kısmet. . .
Ha yazı ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?"
- Cümlemiz
156. "Yaşamak bundan sonra, katlanılmaz eziyet.
Bir şey istemiyorum, ne teselli, ne umut:
Hareket edeceğiz!
Kalbim dünyayı unut..."
- Cümlemiz
157. "Birkaç bahar, bir o kadar kış.
Ömürdür; uzun, kısa
Ne ise göreceğin;
Kısmet ne kadarsa."
- Cümlemiz
158. "Kalbim, sen çocuk kaldın, tanımadın kini, Memnun olacağım senden bir baba kadar."
- Cümlemiz
159. "Ölülere ne gökyüzünün mavisinden?"
- Cümlemiz
160. "Bakmayın duruşuma, dargın değilim:
Allahaısmarladık..."
- Cümlemiz
161. ""Ben de pekala şu mesut insanların fotoğraflarını çıkarttıkları fotoğrafhanelerden birine girebilir,ben de mesudum,benim de resmimi çekebilirsiniz diyebilirim.""
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
162. "Her şeydeki bu uyuşukluğa, etraftaki bütün bu kıpırdamazlığa rağmen yine bir şeyler oluyor, bir şey değişiyor, bir şey geçiyordu."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
163. "Göğsüm, sanki başımı döndüren bir uçurum!
Şimdi, bu uçurumu daldurabilmek için,
Ta uzakta haykıran denizi istiyorum!..."
- Cümlemiz
164. "Sakin saatlerde duyulan uzak
Şarkıların mahzunluğu sesinde.
Dünyadaki her şey: ümit, teselli,
Tadılmamış uyku, senin dizinde.
Ah, bir çocuk gibi inanmak sana,
Her şeyi, her şeyi, senden beklemek..."
- Cümlemiz
165. "Beni hatırladıkça,
Ara sıra gönlümü al.
Sokakta görünce, gülümse,
Yanıma yaklaş,
Az elin elimde kal.
Evine misafir geleyim,
Kahvemi sen pişir.
Taze doldurulmuş sürahiden
Bir bardak su ver
Yetişir…"
- Cümlemiz
166. "Dünyada her insan az çok bir felakete uğramış olabilir. Bunun için büsbütün kötümser olunur mu? Felaketler yerine saadetleri, ölmüşler yerine doğacakları, geçmişler yerine gelecekleri düşünmeliyim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
167. "Alın yazısı hepsi. . . Kısmet. . .
Ha yazı ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?"
- Cümlemiz
168. "Yaşamak bundan sonra, katlanılmaz eziyet.
Bir şey istemiyorum, ne teselli, ne umut:
Hareket edeceğiz!
Kalbim dünyayı unut..."
- Cümlemiz
169. "Birkaç bahar, bir o kadar kış.
Ömürdür; uzun, kısa
Ne ise göreceğin;
Kısmet ne kadarsa."
- Cümlemiz
170. "Kalbim, sen çocuk kaldın, tanımadın kini, Memnun olacağım senden bir baba kadar."
- Cümlemiz
171. ""Ben de pekala şu mesut insanların fotoğraflarını çıkarttıkları fotoğrafhanelerden birine girebilir,ben de mesudum,benim de resmimi çekebilirsiniz diyebilirim.""
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
172. "Hiç olmazsa unutmamak isterdim!
Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar...
Yalnız bırakmayın beni hatıralar!"
- Cümlemiz
173. "Bilemiyorum yıllardır neredeyim?
Her gün yediğim ekmek, susayıp içtiğim su,
Kolundan tutup gitmek istediğim kadın,
Yaşamak kaygısı, gök hasreti, ölüm korkusu,
Ve Rabbim senin adın!
Yıllar var ki içindeyim hayatın.
Anıyorum gençliğimi, özlüyorum çocukluğumu,
Fakat bilemiyorum yarını.
Bilemiyorum Rabbim, maksadını, kararını.
Hepimiz işte dünyandayız,
Yataktaki hastamız, topraktaki ölümüz;
Neyiz, ne olacağız?
Bir şey bilmiyorum ... Nefes almaktayım yalnız.
Rabbim! Beni yaratmışsın,
İnsan şeklinde görünürüm,
Terlerim yazın, üşürüm kışın,
Düşünürüm, düşünürüm..."
- Cümlemiz
174. "Çocukluğum, çocukluğum...
Bir çekmede unutulmuş,
Senelerle rengi solmuş,
Bir tek resim çocukluğum."
- Cümlemiz
175. "Bütün bu resimlerdeki annem, nasıl çoktan, çoktandır yok olabiliyor dünyada?"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
176. "Kalbim, seninle bir gün yalnız kalacağız..."
- Cümlemiz
177. "Bir gün ver bana Tanrım,
Ta çocukluğumdan kalmış ..."
- Cümlemiz
178. "Bir ümit dünyasında hepimiz,
Nereden gelir, nereye gideriz?"
- Cümlemiz
179. "Yollarda insanları, kuşu, köpeği,
Öğreniyorum yeni baştan sevmeyi."
- Cümlemiz
180. "Yaşadım aranızda, artık bitti, insanlar!
Fenaları tanıdım ve sevdim iyileri.
Kavgamız sona erdi, tükendi bütün günler."
- Cümlemiz
181. "En geniş bir sabahı düşünerek her gece,
Ben, Tanrım, şuracıkta bekliyorum günümü."
- Cümlemiz
182. "Her şey mi birden bana gerçek dünyayı anlatmaya başlamış , yoksa ben mi her şeye artık eski gözlerimle bakmaz olmuştum."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
183. "Bu gece, gözlerini doldurunca karanlık,
Bekle, bir eski hasır üstünde yalınayak. Bekle ... Bomboş adana bir ışık uzatarak
Bir kapı açılacak, bir göz kadar aralık."
- Cümlemiz
184. "Her halin, gülüşün, kokun, bütün ruhunla sen!
Ah, bütün bir ömür bırakmayacağım el,
Okşayacağım saç, dinleyeceğim ses, Bakınakla doymayacağım yüz ..."
- Cümlemiz
185. "Artık bütün insanlar bana yabancı,
Ö lüleri kendim e ne yakın duyuyorum!"
- Geçen Zaman
186. "Bütün saadetler mümkündür...
Bahtsızların biraz gülümsemesi...
Körlerin gün görmesi,
Mümkündür bütün mucizeler..."
- Cümlemiz
187. ""İyilik...Ürperişi vücutta ruhun.""
- Cümlemiz
188. "Yollarda insanları, kuşu, köpeği,
Öğreniyorum yeni baştan sevmeyi."
- Cümlemiz
189. "Her şey mi birden bana gerçek dünyayı anlatmaya başlamış , yoksa ben mi her şeye artık eski gözlerimle bakmaz olmuştum."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
190. "Bütün saadetler mümkündür...
Bahtsızların biraz gülümsemesi...
Körlerin gün görmesi,
Mümkündür bütün mucizeler..."
- Cümlemiz
191. ""İyilik...Ürperişi vücutta ruhun.""
- Cümlemiz
192. "Ve girecek koluma bir melek gibi karım. Saracak etrafıını doğmamış çocuklarım…"
- Cümlemiz
193. "Uyumak istiyorum, uyumak bütün gece.
Ne tabanda sızı ne kafamda düşünce"
- Cümlemiz
194. "İlk yağmur damlası düştü
Kuru yapraklarına güzün.
Ardında kış kıyamet,
Dert, hüzün.
Alınyazısı hepsi.... Kısmet....
Ha yazı, ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?"
- Nefes Almak
195. "Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün ?"
- Cümlemiz
196. "Bu garip dünyada ben yadırgadım yerimi..."
- Cümlemiz
197. "Bu sakin öğle vakti... Mevsim taze, gün ılık.
Bir dersten çıkmış kadar içimde bir ferahlık.
Yeniden yapraklanan şu çınarın gölgesi.
Şu beyaz minareden dökülen ezan sesi.
Şu yosun tutmuş çeşme, her bir taş selvilikten,
Bana bahsediyorlar en sonsuz iyilikten."
- Cümlemiz
198. "Evet, zorla tebessüm ne kadar çirkindir!"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
199. "Kim bilir neden yaşanır, kim bilir?
Neden sevişilir?
Niçin gülünür?
Nasıl ölünür?"
- Cümlemiz
200. "Niçin yazmadık bir yere satır satır,
Duvarlar! Ne oldu konuştuklarımız?"
- Cümlemiz
201. "Dünyadaki her şey: ümit, teselli,
Tadılmamış uyku, senin dizinde.
Ah, bir çocuk gibi inanmak sana,
Her şeyi, her şeyi senden beklemek.."
- Cümlemiz
202. "Yıkamak arzuları, hırsı, şehveti, kini,
Yepyeni ve tertemiz bir sabaha uyanmak…"
- Cümlemiz
203. "Uyumak istiyorum, uyumak bütün gece.
Ne tabanda sızı ne kafamda düşünce"
- Cümlemiz
204. "Bu garip dünyada ben yadırgadım yerimi..."
- Cümlemiz
205. "İstediğim, o kalabalığıyla beraber ruhu da değişmiş Beyoğlu'nda eğlenmek değil, ben ruhuma denk fakir İstanbul'un sokaklarında, serin bir sonbahar gününü bir harmani gibi sarınarak sadece yürümek istiyorum."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
206. "¶ Burada her şey, herkes birbirine gülümsüyor. Hiçbir ihtiyar, hiçbir çirkin, hiçbir düşünceli insan resmi yok. Adeta bu fotoğrafhaneye sevinçsiz hiçbir insan ayak atmamış. ¶"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
207. "Çözülen bir demetten indiler birer birer
Bırak, yorgun başları bu taşlarda uyusun
Tutuşmuş ruhlarına bir damla gözyaşı sun
Bir sebile döküldü bembeyaz güvercinler
~Ziya Osman Saba~"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
208. "Gülecek benim gibi, benim gibi ağlayacaklar,
Benden sonra da yaşayacaklar!"
- Geçen Zaman
209. "Yağmur, yağmur, yağmur ... Taşıyor oluk. Yağmur, yağmur. .. Yokluk, her yanda yokluk.
Toprak olan kemik, boşalan mezar.
Bu şiir kitabın ikinci baskısında yer almamaktadır."
- Cümlemiz
210. "Duyulmaz oldu şehir ... Perdeler ve dört duvar.
Bir su sesi, bir saat, çinkoda tıkırtılar, Kalbim! Saçaklardaki kuşlardan gelen hüzün."
- Cümlemiz
211. "Sabah... Ah şükrederek çıkmak geceden.
Ayak bastığım kıyı, yeniden doğuş.
Sabah, beliren evim, bahçeler ve sen,
Henüz uyuyan dallar, havalanan kuş."
- Geçen Zaman
212. "İlk defa bakıyorum, Rabbim, her şeye.
Yeryüzünü yeniden görür gibiyim
Bakıyorum renkler var: mavi, yeşil, mor,
Gökyüzünde bulutlar uçup gidiyor.
Yollarda insanları, kuşu, köpeği,
Öğreniyorum yeni baştan sevmeyi.
Şu âlem, ayan ettiğim bize,
Ağaç, dal, yaprak, meğer her şey mucize!
Anlıyorum her bir işte meramını
Sevmeyi, ölmeyi, ömrün devamını.
Anlıyorum, şu kuş neden yuva yapıyor.
Anlıyorum, Allahım, kalbim niçin çarpıyor."
- Cümlemiz
213. "Kitapları en kıymetli malım olarak saklıyorum."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
214. "En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz Ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz..."
- Cümlemiz
215. "“...şu ölümlü dediğimiz dünyada, bütün ölümlere rağmen hayat yine hâkim, yine muzafferdir.”"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
216. "Sular beni çekiyor... Kuyular bana tuzak."
- Cümlemiz
217. "Mesud ediyor beni vatanımın güneşi."
- Cümlemiz
218. "Yalnız hatırlamak, hatırlamak istiyorum.
Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün,
Rengine doymadığım o sema,
Ahengine kanmadığım ırmak.
Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum?
Neler geçmişti aklımdan, nedendi ağladığın, neydi
güldüğün?
Ah, nasıldı yaşamak?"
- Cümlemiz
219. "Nasıl anmazsın o çocukluk günlerini!
Dalda bülbülü vardı, gökte beyaz bulutu.
Annem vardı, babam vardı.
Bahçemizde, ılık, uzayan günlerdi yaz,
Bir beyaz âlemdi kış.
Başkaydı güneşi, böyle değildi ayı.
Artık istemiyorum yaşamayı!
Bir gün ver bana Tanrım,
Ta çocukluğumdan kalmış..."
- Cümlemiz
220. "Yaşamak bundan sonra, katlanılmaz eziyet!
Bir şey istemiyorum artık ne zevk ne para,
Kaybolmuş baharıma beni götür hatıra,
Hafızam avut beni, beni kurtar ey şiir!"
- Cümlemiz
221. "Ne varsa göreceğimiz, baharı, güzü,
Her saadet senin altında gökyüzü!.."
- Cümlemiz
222. "“Benim içinse, o misafirlikler yol icabı binilecek vapur, tren( en iyisi ikisi birden ) yahut bir araba gezintisinden, böylelikle az daha keşfedilecek bir İstanbul’un yeni yeni manzaralarından başka, varılacak yerlerde beni bekleyen çeşit çeşit eğlencelerdi.”"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
223. "İlk yağmur damlası düştü
Kuru yapraklarına güzün.
Ardında kış kıyamet,
Dert, hüzün.
Alınyazısı hepsi…. Kısmet….
Ha yazı, ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?"
- Cümlemiz
224. "En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz Ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz..."
- Cümlemiz
225. "“...şu ölümlü dediğimiz dünyada, bütün ölümlere rağmen hayat yine hâkim, yine muzafferdir.”"
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
226. "Sular beni çekiyor... Kuyular bana tuzak."
- Cümlemiz
227. "Mesud ediyor beni vatanımın güneşi."
- Cümlemiz
228. "Dünyadaki her şey: ümit, teselli,
Tadılmamış uyku, senin dizinde."
- Cümlemiz
229. "Rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz..
Artık ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı,
Belki bir sabah vakti, belki gece yarısı,
Artık nefes almayı bırakıp gideceğiz..
Ben artık korkmuyorum, herşeyde bir hikmet var,
Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar,
Belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar..
Birer ağaç altında sevgilimiz, annemiz,
Gece değmemiş sema, dalga bilmeyen deniz,
En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz,
Ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz..."
- Cümlemiz
230. ""Bir gün ver bana Tanrım,
Tâ çocukluğumdan kalmış...""
- Geçen Zaman
231. "Son günümde olsaydım ufak, o kadar ufak
Ki yavaşça en tatlı bir masala dalarak,
Ve bir anne dizinde büsbütün uyusaydım."
- Cümlemiz
232. "Bütün kaybolmuşların bir gün beraberinde, Görecek miyim tekrar yirmi yaş baharını?"
- Cümlemiz
233. "Allahım! Dünyandan bir karış toprak,
Kavgasız, gürültüsüz, üstünde
Mesut olunacak."
- Cümlemiz
234. "Aradığım pınardan içebilsem bir yudum,
Artık o günden sonra hiç susamayacağım."
- Cümlemiz
235. "Rengine doymadığım o sema,
Ahengine kanmadığım ırmak.
Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum?
Neler geçmişti aklımdan, nedendi ağladığın, neydi güldüğün?
Ah, nasıldı yaşamak?"
- Cümlemiz
236. "Cılız olan sesim mi, yoksa âlem mi sağır?"
- Cümlemiz
237. "Son görüşü olduğunu bilmeden , sevdiklerini son defa görmesi , onlara son defa, " Allah rahatlık versin," demesi..."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
238. "Ne dertler çektin başım şu yalancı dünyada,
Kulağım, neler duydun, gözlerim, neler gördün!"
- Cümlemiz
239. ""...şu ölümlü dediğimiz dünyada, bütün ölümlere rağmen hayat yine hâkim, yine muzafferdir.""
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
240. "Rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz..
Artık ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı,
Belki bir sabah vakti, belki gece yarısı,
Artık nefes almayı bırakıp gideceğiz..
Ben artık korkmuyorum, herşeyde bir hikmet var,
Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar,
Belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar..
Birer ağaç altında sevgilimiz, annemiz,
Gece değmemiş sema, dalga bilmeyen deniz,
En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz,
Ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz..."
- Cümlemiz
241. "Son günümde olsaydım ufak, o kadar ufak
Ki yavaşça en tatlı bir masala dalarak,
Ve bir anne dizinde büsbütün uyusaydım."
- Cümlemiz
242. "Bütün kaybolmuşların bir gün beraberinde, Görecek miyim tekrar yirmi yaş baharını?"
- Cümlemiz
243. "Allahım! Dünyandan bir karış toprak,
Kavgasız, gürültüsüz, üstünde
Mesut olunacak."
- Cümlemiz
244. "Bütün saadetler mümkündür ..."
- Cümlemiz
245. "Her halin, gülüşün, kokun, bütün ruhunla sen! Ah, bütün bir ömür bırakmayacağım el, Okşayacağım saç, dinleyeceğim ses, Bakmakla doymayacağım yüz…."
- Cümlemiz
246. "Bu bahar güleceğiz en içten bir sevinçle,
Bir melek ordan bize uzatacak elini.
- Beni bırakma kalbim, kalbim sen bana söyle.
Ümitlerinin en güzelini!!!"
- Cümlemiz
247. "Dünyada her insan az çok bir felakete uğramış olabilir. Bunun için büsbütün kötümser olunur mu? Felaketler yerine saadetleri, ölmüşler yerine doğacakları, geçmişler yerine gelecekleri düşünmeliyim."
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
248. "Bu akşam evlerine dönen insanlar yorgun"
- Cümlemiz
249. "Ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz ..."
- Cümlemiz
250. "Biliyorum, ölüler, biliyorum...
Daha gençtiniz: yaşamaya doymadan.
Kiminiz pembe yüzlü, şişman.
Ömrünün baharında taze, ikincliye yetişen cenaze.
Biliyorum, ölüler, biliyorum...
Çürüyüp gitmiş kiminiz.
Kiminizin, kalanlardan uzakta,
İlk gecesi, toprakta."
- Cümlemiz


