Uzaya Giden Tren Kitap Tanıtımı
Benim Zürafam Uçabilir kitabının yazarından yine muhteşem bir macera!
Hayallerinize giden bir trene binmeye hazır mısınız?
Öğretmen, bu sefer de sınıfa bir tren hikâyesi yazma görevi verdi. Bu bir ekip çalışması olacaktı. Moni ve arkadaşları sıra dışı bir tren hikâyesi yazmak için heyecan dolu bir maceraya başladı.
Bu tren Cumburlop Kasabası’na mı gidecekti yoksa Gergedanlar Köyü’ne mi?
Hayır hayır! Treni raydan çıkma zamanı gelmişti. Çünkü bu tren uzaya gidecekti!
Peki ama nasıl?
Kahramanlarımız, hikâye kurgulamanın inceliklerini ve yaratıcı yazarlık sırlarını paylaşacakları büyüleyici yolculuklarına bütün okuyucuları davet ediyor!
Haydi, Dünyanın En Büyük Kitabını yazmaya sen de var mısın?
Uzaya Giden Tren Kitaptan Alıntılar
1. "Şimdi şunu çok iyi anlıyorum ki bir insanın hayal edebildiği en büyük hikâyeler aslında yüreğinde sakladığı hikâyelermiş."
2. "Çünkü sadece tüm yüreğiyle arayanlar bulabilirdi."
3. "Kitap sayfalarının arasına yolculuk yapmaya ne dersiniz?"
4. "“Şüphesiz ki sessizlik bazen çok şey anlatabiliyordu.""
5. "“Büyüdüm... Hayatımda trenler hep oldu. Yetiştiğim, geciktiğim, kaçırdığım, yolunu gözlediğim trenler...""
6. "“Bazı kelimeler çok güzel kokuyordu. Kelimeler çok tatlıydı. Kelimeler çok ekşiydi. Kelimeler çok eğlenceliydi. Kelimeler yüreğe iyi geliyordu.""
7. ""Bu dünyada yalnızca arayanlar bulabilirdi.""
8. "“Şimdi şunu çok iyi anlıyorum ki bir insanın hayal edebileceği en büyük hikayeler aslında yüreğinde sakladığı hikayelermiş.""
9. "Bazı kelimeler çok güzel kokuyordu. Kelimeler çok tatlıydı. Kelimeler çok ekşiydi. Kelimeler çok eğlenceliydi. Kelimeler yüreğe iyi geliyordu."
10. "“Bu dünyada yalnızca arayanlar bulabilirdi.""
11. "Moni’ye göre resim çizmekle, hikâye yazmak birbirine benziyordu. Çizerken boyaları, yazarken kelimeleri kullanıyordu."
12. "Şüphesiz ki sessizlik bazen çok şey anlatabiliyordu."
13. "Bu dünyada yalnızca arayanlar bulabilirdi."
14. "Bu dünyada yalnızca arayanlar bulabilirdi."
15. "Şüphesiz ki sessizlik bazen çok şey anlatabiliyordu."
Uzaya Giden Tren Kitap İncelemeleri
Bazı insanlar "Biz küçükken yoktu böyle kitaplar" diyerek yalnızca çocuklarının eline tutuşturur kitapları. Bazı insanlarda var olmayana takılmadan var olan anın kıymetini bilerek her türlüsüne kendisi de sarılır. Siz hangisindensiniz?
Okuduğum kitapların arasına çocuk kitapları almaya, rahatça bir şeyler okuyayım derken daha çok öğrenmeye bayılıyorum.
Uzaya Giden Tren bir öğretmenin çocuklara öykü yazın demesi ile serüvene başlayan bir kitap. Hiçbir şey yapamayacağını düşünen çocukların birlik olduğu zaman ne kadar harika işler çıkardığını gösterirken ekip çalışmasının önemini ve ruhunu aşılıyor.
En beğendiğim yeri; öykü yazmaları için kelime avına çıktıkları zamanda bir çocuğun bulduğu yeni kelimenin altını çizmesi ve not defterine not alması, anlamını öğrenerek ilerlemesi oldu. Burada bir çocuğun aslında ona ilginç gelen bir kelimeyi nasıl öğreneceğini hikayeleştirerek öğretti. Enfes bir durumdu.
Hayal gücünü geliştirmek için okuduğu kitabı önce yarım bırakıp sonunu kendi düşünmesinin faydalı olacağına değindi. Mutlaka kitabı sonra bitirmeyi unutma dedi.
Yanı sıra; bir şeyler yazabilmek için bir çocuğun hangi adımları izleyebileceğinden bahsederek çocukları yöntemsiz bırakmadan hikayeler içinde öğrenim kazandırdı. Başından sonuna her adımda gerçekten kalıcı şeyler öğreten tatlı bir kitaptı.
Fikrimce; okuma yazma öğrenen çocuklarımızın ilk okuması gereken kitaplardan. Onların diliyle kitap nasıl okunmalı, nasıl hayaller kurulmalı, nasıl yazılmalı anlatılmıştı.
Tavsiyemdir.
Ne yazık ki çok fazla abartıldığı ve olur olmaz her yerde her okuma listesinde gözümüze sokulduğu için kitabı önyargıyla okudum.
Evet kötü bir kitap değil. Hatta güzel bile diyebiliriz ama bundan çok daha güzel kitaplar da okumuştum.
Hayal gücünü geliştirmek adına ve yazı yazmaya hevesli olan öğrencilere tavsiye edilebilir bir kitap. Ama herkese ve her yaşa uygun olduğunu düşünmüyorum.
Eleştirilerime gelecek olursak; öncelikle kitapta kelimelerle ilgili çok fazla şey yapılması, turşu kurmak, konserve yapmak gibi sıradışı şeylerin olması ilginç geldi ve güzeldi. Eskimiş yıpranmış kullanılmayan kelimeler olması ve hatta bunların eskici tarafından toplanması fikride güzel. Okurken gözümde hep kelime müzesi canlandı bu bölümlerde.
Ancak bu tarihi geçmiş kelimelerin anlamlarına yer verilmiyor ve okuyan çocukların yüzde sekseni bu kelimeleri hiç bilmiyor ve günlük hayatta kullanmıyor bence. Keşke açıklamaları olsaydı. Cümle içinde kullanılmış bazıları ama yeterli görmedim ben.
Ayrıca bu kelimelerle örnek bir hikaye yazılmamış bir tane bile hikaye yok. Tamamen hikaye yazım aşamaları düşünme kısımları var ama bir sonuç göremedim ve beklerdim.
Kitabın sonunda da sizden bir hikaye yazmanız isteniyor.
Ortalama bir çocuk kitabından daha fazlası olduğunu asla düşünmüyorum. Her zamanki gibi sosyal medyanın abarttığı kitaplardan olduğunu düşünüyorum.
Okunabilir evet ama bu kadar. İyi okumalar
Dinleme, konuşma, okuma ne kadar yaşamımızın bir parçasıysa söz konusu tüm bu becerilerden elde edilen birikimin yansıması niteliğindeki yazma becerisi de aynı oranda yaşamda kendine yer bulabilmelidir. Herkes profesyonel anlamda yazma işine eğilim göstermek istemeyebilir ama kişilerin her şeyden önce kendilerini doğru ifade edebilmeleri için konuşma kadar yazma becerisine de önem göstermeleri gerekmektedir. Bu noktada belirtmek gerekir ki söz konusu beceri yalnızca iletişim boyutuyla da sınırlı değildir. Bilişsel, duyuşsal, psikomotor becerileri de beraberinde geliştirmektedir.
Çoğu kişinin kimi zaman zihninde bir soru işaretiyle kimi zaman da güvensizlik duygusuyla yaklaştığı bir beceriden bahsediyoruz. İçerikten daha ziyade önem verilen biçimsel kaygının, sınırlı bir vakit içinde yazma eylemini yetiştirme telaşının da önemli bir etken olduğunu belirtmek gerekir. Tüm bunlara çözüm niteliğinde olan, dikkate alınması gerekenin "süreç temelli yazma" anlayışı olduğu söylenebilir.
Çocukların kitap kahramanlarıyla özdeşim kurduğu bilinmektedir. "Uzaya Giden Tren" kitabının kahramanları ise araştıran, sorgulayan, kendi öğrenmelerine yön veren, iş birliği içinde hareket edebilen çocuklar olmalarından ve kitapta yazmanın aslında keşfetme süreci olduğunun hoş bir olay örgüsü içinde gösterilmesinden ötürü okunabilecek bir eserdir. Ayrıca içerisinde yer alan yaratıcı yazmaya ilişkin çeşitli konu başlıkları ise ufuk açıcı. Görseller, çocukların kurdukları sınırsız hayaller, kitaba bir şans vermenin kapısını aralamaktadır.
Çocukların hayal dünyası muazzam. Biz yetişkinler o dünyayı yerle bir edene kadar! Meraklarını, heyecanlarını, ışıl ışıl parlayan gözlerini hep diri tutmak gerekiyor. Yetenekleri hangi yönde ise destekleyip, doğru kaynaklarla buluşturmak bile büyük bir adım. İşte bu noktada kitaplar yine en iyi yardımcı.
Uzaya Giden Tren yazarın ikinci kitabı. Bu ay içerisinde raflardaki yerini aldı. İlk kitabı Benim Zürafam Uçabilir'in devamı niteliğinde bir eser. Yine merkezde çocukların hayalleri var ve o hayalleri destekleyen bir tutum söz konusu. İlk kitapta geleceğin ressamlarına destek verilirken bu kitapta geleceğin yazarları yetişiyor. Nasıl yazar olunur? Yazmanın olmazsa olmazları nelerdir? Ah şu ilham nerede bulunur?! Yazmak için sadece kalem yeterli midir? Grup çalışması yazının neresindedir?... Bunlar ve bunlara benzer sorulara harika cevaplar var. Bazı sayfalarda satır aralarına sıkıştırdığı hap cümleler biz yetişkinler için bile önemli.
Tren ve tren istasyonlarından bahsedilmesi ayrıca hoşuma gitti. Sanat, edebiyat, tarih, grup çalışması, sabır, araştırmanın önemi... gibi birçok konuya değinilmiş.
Yazarın ilk kitabı kadar ses getireceğine ve sevileceğine eminim. 6-10 yaş ve tüm yetişkinlere!
Kesinlikle tavsiyedir. E o zaman buyrun Uzaya Giden Tren'e