
Savaş ve Açlar Kitap Tanıtımı
“Bunların hepsi belediyece gömdürülecek şehit ailelerinin çocuklarıydı. Fatma'nın ölüsü de gelince mezarcılar irili ufaklı, kızlı erkekli çocuk ölülerini birer birer mezara indirip, toprağın üzerine yan yana dizmeye, sonra üzerlerine tahta dizmeden toprak atmaya başladılar. Bir yığın çocuk bir daha kalkıp oynamamak, ekmek istememek, cıvıldaşmamak, kavga etmemek üzere bir tek mezara atılmıştı. Bu, Şakire'nin çok gücüne gitti. İçinde korkunç bir hınç kabarmıştı. Bu felek denen şey ne korkunç bir canavardı? Babası, ağabeyi sınır boylarında mezarsız çürüyüp giden şu şehit yavrularının bir tek mutluluğu yerin altına girerek açıkta kurda kuşa yem olmaktan kurtuluşlarıydı. Şehitlerin geride bıraktığı varlıkları bu akıbet beklemiyor muydu?” Hasan İzzettin Dinamo, Ulusal Kurtuluş Savaşı yıllarını en fazla yokluk ve kimsesizlik içinde geçiren yazarlarımızdandır. Savaş ve Açlar, bir ailenin yaşayabileceği en zor koşullardaki var olma mücadelesinin, savaşın etkisiyle, nasıl drama dönüştüğünü, nasıl dağılma ve yok olma sürecine girdiğini anlatan, çarpıcı ve bir o kadar da etkileyici bir roman.

Savaş ve Açlar Kitaptan Alıntılar
1. "İnsanoğlu doğduğu günden beri iki nesneye kulluk etmek zorundaydı: Allah'a ve hükümete. Bir insan bu ikisiyle oldum olası başa çıkamamıştı."
2. "Ne yaşanası dünya diye düşündü, “ yalnız yiyecek bir lokma ekmeği olsa da şu güzel şeyleri seyretmeye vakit bulsa!”"
3. "Memleket battı, hemşire hanım, töbeler ossun, battı. Bu memleket artık kolay kolay düzelmez."
4. "Şu dağlar olmasaydı
Yaprağı solmasaydı
Ölüm Allahın emri
Ayrılık olmasaydı"
5. "Çıkma dağlara çıkma
Çıkıp seyran eyleme
Bir gönül yapamazsun
Yıkıp veran eyleme."
6. "Ey Allah'um, sağa güveneyrum. Senden başka hiçbir dayanağım yoktur."
7. "Çalışan insanın ha bu yoksulluğunu aklım almayi."
8. ""Vay canına be! Köpeklerin bile sıtmadan geberdiği bir yerde insan nasıl yaşar ?""
9. ""Bu yeryüzü yaşanası, güzel bir yer. Ah, şu çalışmamız bir para etse!""
10. "Bu hırsızlıkların kökü kurumadıkça hiçbirimize rahat yok bu memlekette."
11. "Ne edersun, kızum, buna kahpe felek derler. Kimine kavun yedirur kimine kelek."
12. "İnsanoğlu doğduğu günden beri iki nesneye kulluk etmek zorundaydı: Allah'a ve hükümete. Bir insan bu ikisiyle oldum olası başa çıkamamıştı."
13. "Biz,zorluklarla boğuşmasını öğrenmişiz. İnsanı adam eden zorluklardır."
14. "... insanoğlunun mutlulukları ne denli kısa, ne denli hızlı geçiciydi,"
15. "İnsanoğlu doğduğu günden beri iki nesneye kulluk etmek zorundaydı: Allah'a ve hükümete. Bir insan bu ikisiyle oldum olası başa çıkamamıştır."

Savaş ve Açlar Kitap İncelemeleri
Herkese merhaba;
İncelemiş olduğum bu kitap beni biraz sarstı ve okurken yer yer ağlamama sebep oldu. Eğer siz de benim gibiyseniz okumadan önce düşünün derim.
Konuya değinecek olursam kitapta Temel çavuş ve ailesinin yaşadığı dram
anlatılıyor. Trabzonlu olan bu ailenin geçim derdine düşmesiyle önce İstanbul’a ardından da Samsun’a umutlarla göç edip bu umutların nasıl yerle bir oluşunu görüyoruz. Olaylar 1.dünya savaşı döneminde geçerken hem savaşı hem de savaşın arka planında yer alan asıl büyük savaş olan açlığı anlatıyor. Basit bir şey gelmesin aklınıza; küflü ekmeği hasta keçiyi , hayvan bağırsağı yediren bir açlık . Çocukların çocukluk yaşayamayıp hatta üstüne bir de ölümün yaşa başa bakmadığı bir açlık bu. Ortada büyük bir sefalet var evet ama bu sefaletin yanında vicdansızlık da var . Kimileri açlıktan uyuyamazken kimileri ambarı ağzına kadar dolduruyor. Parası olan aileler bedelini ödeyip çocuğunun canını satın alırken henüz on beş yaşındaki Ali ve onun gibiler savaşın ortasına atılabilir. Olan hep yoksula ve onun çocuğuna olur. Bu olayların üstünden onlarca yıl geçmesine rağmen hala süregelmesi de ayrı üzücü.
Temel Çavuş ve ailesinin en yakın dostu ölümdür. Önce kendisi sonra henüz sevdiğine, gençliğine doymamış Ali’si şehit düşer. Ardından yoksulluğun kat be kat artmasıyla Hüseyin, Fatma ve Sefer veda eder bu beş para etmez dünyaya. Azrail bu kadarıyla yetinmemiş olacak ki en sonunda Şakire için de çalar kapıyı…
Gözüm kapalı tavsiye edebileceğim muazzam bir kitap . Kesinlikle okumalısınız …/
Vay canına be! Köpeklerin bile sıtmadan geberdigi bir yerde insan nasıl yaşar?
Birinci dünya savaşı dönemini okuyoruz. Osmanlı'nın çöküş dönemleri. Ortalık iyice kızışmış durumda. Eli silah tutan herkesi cepheye çağırıyorlar adeta. Giden gidiyor da dönüyor mu orası işte...
Temel Çavuş ve ailesi hayata tutunma çabasındalar. Onlar gibi daha nice aile var. Yüreklerdeki korku hiç gitmiyor ama bir yerden de hayata devam etmek gerek. Tam düze çıktık derken ne yazık ki Temel Çavuşu askere çağırıyorlar. Şakire bir başına onca çocukla kala kalıyor. O kadar acı durum ki. Hep de gariban yoksul ailelerden kimseler gidiyor cepheye.
Savaş varsa açlık da olmaz mı? Ortalık kan gölü iken geride kalanların durumu içler acısı. Hele bir de evde birden fazla çocuk varsa. Hangi boğazı nasıl doyurayim diye uykulari kaçan bir anne. Kocasını askere yolladı ama derdi bitmiyor garibanın. Olur olmaz sebeplerden daha yaşı dahi tutmayan Alisini de cepheye yolluyor yüreği zaten yaralı olan Şakire. İşte ondan sonra kolunu kanadını kırıyorlar bu kadının.
Öyle bir yoksulluk ki okurken iliklerinize kadar yaşıyorsunuz. #hasanizzettindinamo ilmek ilmek işlemiş adeta. Bu seri zaten biyografik özellikler taşıdığı için yazarın bunca zorluk çekmesi ayrı üzdü beni. Babası ve abisinin başına gelenler, onlar yetmez gibi ardından koskoca ailenin uçuruma sürüklenmesi...
Çok çok güzel bir kitaptı. Lütfen okuyun. Aklımdan çıkmıyor o açlık ve sefalet.
#parlakmeltemkitapligi #türkedebiyatı
Kendimden , yaşantımızdan , bitmek bilmez isteklerimizden , doyumsuzluğumuzdan, insanlığımızdan utanarak ve gözyaşları eşliğinde okudum, bitirdim Savaş ve Açlar’ı.
Ahh savaş! Seni icat eden gün görmesin.. Nasıl bir yokluktur öyle.. Buna karşın nasıl bir mücadele, nasıl bir metanet.. Utandım bizden..Utandım.. Temel Çavuş donarak ölürken, güzel Ali cephede şehit olurken, Şakire açlıktan öleyazan çocukları için yanarken utandım..Toprağa çiçek eker gibi çocuklarını yatıran Şakire..İçimi yaktın..Savaşa, yokluğa, adaletsizliğe lanetler okudum. Ne desem anlatamam sanırım kitabın bende bıraktığı derin acıyı.. Ne acılar yaşanmış güzel ülkemin güneşli günler görebilmesi için.. Cephede kurşunlar Azrail, Anadolu’da açlık.. Savaşın yüzünü bir de cephenin berisinden okumak.. Yanmak..Edebiyatımızın altınlarından olan ancak hakkı verilmeyen üstadın neden bu kadar az okunduğu , bilindiği ayrıca bir merak konusu oldu benim için.
Serinin devamı olan Öksüz Musa kitabını da almış olmama rağmen önce bu acıları sindirmeli ruhum. Okurken zor olanı yaşayanların önünde, saygıyla, minnetle eğiliyorum.. Olanları değiştirmese de..Onca acıyı yaşanmamış kılmasa da..Umutları ile kara toprağın bağrına giren bu güzel insanların orada en azından aç kalmadıklarını, topaç bile çevirdiklerini düşünmek istiyorum :(
Kitabı biraz önce bitirdim ve duygularım bu kadar yoğunken kitap hakkında konuşmak istiyorum. Aslında nasıl anlatırsam anlatayım hep eksik kalacak kelimelerim. Çocukken okumaya dinlemeye öğrenmeye başladık savaşları cepheleri kahramanlıkları yitirdiğimiz milyonlarca canları. Peki ya geride kalanların hayatlarını nasıl devam ettirdiğini biliyor muyuz tam olarak? Dünya harbini geride kalanların gözünden dinliyoruz İşte bu kitapta da. Bu ülkede yaşayan her vatandaşın bu kitabı okuması gerekiyor diye düşünüyorum açıkçası. Yazar Hasan İzzettin Dinamo bizzat yaşadıklarını dosdoğru usta kalemiyle anlatmış. Bir nevi biyografi diyebiliriz de. Binlerce kitap okumuş birisi olsamda çok az kitapta elimi yüzüme kapatıp ağlamışımdır. Bu kitabı bitirene kadar yediğim içtiğim ne varsa dizildi boğazımda. Çocukların açlıktan öldüğü bu dünyadan haberdar olmak isterseniz eğer okuyun sizde. Söyleyeceğim çok şey var ama acı insanı susmaya mahkum ediyor bazen. Acıların ardı arkasının kesilmediği ve tüm bunların gerçek olması yüreğime çok ağır geldi ama yine de okumanızı tavsiye ediyorum. Çünkü kıymetini bilmediğimiz nimetlerimiz var elimizde ve haberdar olmamız gereken bir geçmişimiz. Ayrıca Hasan İzzettin Dinamo da bilinmesi gereken değerlerimizden. Kitapla kalın..
Savaş ve Açlar ~ Hasan İzzettin DİNAMO
.
Satır Çizgileri;
.
▪️İnsanoğlunun mutlulukları ne denli kısa, ne denli hızlı geçiciydi.
.
Kitap Yorumu;
Şimdi bu kitaba nasıl bir giriş yaparım diye düşünürken yazmaya başladım. Savaş bir ülkenin nasıl da bedbaht bir duruma soktuğunun açık bir delili. Bir aile üzerinden anlatılsa da aslında bütün bir ülkenin içler acısı bir halini yansıtıyor. Temel ve Şakire iki evli çiftin hayatından yola çıkarak çocukları ve onların başına gelenleri ele alması. Temelin Yemen'de savaşması 7 yıl sonrasında sağ salim dönmesi ve döndükten sonra ki hayata dair zorlukları yaşam savaşı vermeleri çocuklarına bakabilmeleri adına yapmaya çalıştıkları. Sonrasında Ruslarla olan savaşın patlak vermesi ve Erzurum üzerinden Sarıkamışa gitmesi derken ve sonrasında yaşananlar diyorum anne ve babanın çoluk çocuğu için verdiği mücadele bazen kızıyorsun komşusuna veya hükümete sonra oturup düşünüyorsun herkes farksız sadece parası olan dışında eski ve yeni her zaman aynı aslında güçsüzün, garibanın ezildiği bir hayat bugün çıkıp bas bas bağıranlar bile hep iyi durumda olanlar garibanın o bağırmayı çıkaracak sesi kalmamış kesilmiş açlıktan, yoksulluktan. Güldüğüm yerler oldu hüzünlendiğim yerler belki insanlar ağlayacak da çocukların başlarına gelenleri okudukça da çokça şey yazılır aslında ama hepsi boş kalır diye düşünmekten alıkoyamıyorum da kendimi başlarda bir iki yeri söyledim az bir fikir için spoil olarak bakmıyorum buna ki sevmem bütün kitabı tek tek a dan Z ye anlatanları ama okumak gerek mi bence okunmalı diyorum.
Kitapla Kalın!
Tavsiye Kitaptır!