Savaş Pilotu Kitap Tanıtımı
II. Dünya Savaşı’ndayken, Fransızlar için geçen en zor günlerden birinde havalanmak zorunda kalan bir grup savaş pilotunun, savaşın her daim kaybedeninin insan olduğunu keşfetmesinin öyküsü Savaş Pilotu. Savaşın anlamsızlığının, ölümle burun buruna yaşamanın, umutsuzluğun ve buna rağmen vazgeçmeyişin işlediği ve bir anlamda Exupery’nin dış dünyandan çok iç dünyasını yansıttığı, otobiyografi tadında unutulmaz bir eser.
Savaş Pilotu Kitaptan Alıntılar
1. "“Onun ölümüyle, ben de biraz öldüm.”"
2. "“Bana acı verecek bir şey hissetmiyorum artık.”"
3. "“Her kişi,bir başkasının günahını omuzlarında taşıyor.”"
4. "“Aniden gelen bir aydınlanma kimi zaman alın yazısını bile değiştirecekmiş gibi görünür.”"
5. "“İnsanların beni anlayabileceğine dair bir umut taşımıyorum ve bunu umursamıyorum da.”"
6. "“Mantık ruhun yaşamını mahvediyor.”"
7. "Düşünen insan, tohum demektir."
8. "Taşıması güç bir yaşantı şu yollarda edindiğimiz!"
9. "Bir rastlantı sonucu birini sevdiniz mi, içinizdeki her şey bu sevgiye göre düzenlenir, ve sevgi genişlik duygusu getirir insana."
10. "Yaşam, kafamda yarattığım şeyleri boşa çıkarmıştır hep."
11. "Kaybettiklerimiz,anılarımızda hep güzeldir.En aydınlık gülüşleriyle belirir hayalimizde ve hiç unutulmaz bu sahne."
12. "Çok çok ötelere! Okul bitip de yaşam, insanı sağ sola savurduğu zaman, "Yine görüşelim!" denebilir mi?"
13. "Ve insan k a ç a r a k bir yere varamaz ."
14. "Çok iyi biliyorum: Önce çocukluk, okul, arkadaşlar var, sonra sınav günü gelir çatar. Sonra diploma günü. İnsanın, heyecandan kalbi küt küt atarak bir eşiği aştığı gün var; bu eşiğin dibinde öğrencilik biter, adamlık başlar. O zaman, ayaklar yere daha sağlam basar. Bir yol seçilmiştir artık."
15. "Beden parçalandığında insanın özü çıkıyor ortaya.İnsan bir ilişkiler düğümü yalnızca.İnsan için ilişkiler önemlidir sadece."
Savaş Pilotu Kitap İncelemeleri
Ölümü benliğimizde duyabilmek için, ölüye ihtiyaç duyduğumuz saatleri düşünmememiz gerekir. Onun bize ihtiyaç duyduğu saatleri düşünsek. İyi ama onun artık bize ihtiyacı yoktur ki. Dostumuzun bizi görmeye geldiği saati düşünmek ve bir boşluk duymak. Yaşamı belli bir açıdan görmek gerekir. Öleni toprağa verdiğimiz gün, koşuşmalar, sahici yada yalancı el sıkmalar, anlık kaygılar içinde yitip gideriz. Ölen, ancak ertesi gün, sessizlikte ölecektir. Bütünselliği içinde gözükecek sonra yine bütünselliğiyle varlığımızdan kopup gidecektir. Ve işte o zaman, bizden ayrılan, gidişine engel olamadığımız bu insan için ağlayacağız.Ölümü benliğimizde duyabilmek için, ölüye ihtiyaç duyduğumuz saatleri düşünmememiz gerekir. Onun bize ihtiyaç duyduğu saatleri düşünsek. İyi ama onun artık bize ihtiyacı yoktur ki. Dostumuzun bizi görmeye geldiği saati düşünmek ve bir boşluk duymak. Yaşamı belli bir açıdan görmek gerekir. Öleni toprağa verdiğimiz gün, koşuşmalar, sahici yada yalancı el sıkmalar, anlık kaygılar içinde yitip gideriz. Ölen, ancak ertesi gün, sessizlikte ölecektir. Bütünselliği içinde gözükecek sonra yine bütünselliğiyle varlığımızdan kopup gidecektir. Ve işte o zaman, bizden ayrılan, gidişine engel olamadığımız bu insan için ağlayacağız.