Ölüm Çığlığı Kitap Tanıtımı
(8.Baskı) Albay Protheroe'nun öldürülmesi St. Mary Mead halkını şaşırtmış ama pek de üzmemişti. Albayı öldürmekle katilin dünyaya büyük bir iyilik yaptığını söyleyen köyün papazı, Protheroe'nun genç ve fingirdek karısını da kocasını öldürmekle suçlamıştı. Peki sadakatsiz Bayan Protheroe ve genç ressam sevgilisi bu konuda ne düşünüyorlardı?
Entrikalarla bezeli gerilimi yine kurnaz Jane Marple çözüyor.
Bu romanda okurla Miss Jane Marple ile ilk kez tanışıyor.
Ölüm Çığlığı Kitaptan Alıntılar
1. "Ben insanları çok inceledim. Artık onlardan fazla bir şey de beklemiyorum."
2. "Ben insanları çok inceledim. Artık onlardan fazla bir şey de beklemiyorum."
3. "Bazen ölüm insanın hislerinin değişmesine sebep olur."
4. "Ama ölüm gerçekleri değiştirmez."
5. "İnsan bazı şeylerin kendisine hatırlatılmasından hiç hoşlanmaz."
6. "Hesap günü geldiği zaman adillik olması beni üzerdi. Çünkü o zaman da bana sadece adaletle davranırlardı."
7. "Korkarım bu dünya kötülük dolu."
8. "İnsan hayatta daima nankörlükle karşılaşıyor."
9. "Tabii insan hiç kimseden emin olamaz."
10. "“Bazı şeyler vardır ki, bir kızdan bunlara katlanması istenemez.”"
11. "Bu gidişle yalnızca şapkalarımı değil, bir gün aklımı da bir yerlerde unutacağım."
12. "O kadar uykum var ki. Bunun sebebini hiç bilmiyorum... Yaşam çok zor ve yorucu, sizce de öyle değil mi?"
13. "Bazen ölüm insanın duygularının değişmesine neden olur."
14. "Acımasız bir dünya bu."
15. "Bazen ölüm insanın hislerinin değişmesine sebep olur"
Ölüm Çığlığı Kitap İncelemeleri
Polisiye-gerilim okumayı en sevdiğim türlerden biri ve en sevdiğim yazarlarının başında da şüphesiz Agatha Christie geliyor. Kendisinin tüm külliyatını okuyup tamamlamak gibi bir hedefim var, umarım başarabilirim.
Kitapta St. Mary Mead kasabasında yaşayan Albay Protheroe'nun rahibin evinde öldürülmesi sonucu gelişen olayları okuyoruz. Kitapta anlatılanları birinci ağızdan Rahip Clement tarafından okuyoruz. Yazar kitabın başından sonuna kadar inanılmaz bir kurgu oluşturmuş. Ilk başta çevreye ve karaktere aşina olmamızı sağlıyor. Ve sürekli "Evet katili buldum, işte bu." diyorum ancak kararım her seferinde, farklı varsayım ve olayları okudukça değişiyor. Ve yazarın bu kitabımda bize eşlik eden karakteri sevgili Miss Jane Marple. Agatha Christie ilk kez bu romanı ile Miss Marple okuyucuları ile tanıştırıyor. Aslında amacı Hercule Poirot gibi sürekli bir kahraman yaratmamak ama bunda pek başarılı olduğu söylenemez. Çünkü Miss Marple en az Belçikalı ilginç dedektif kadar sevilmiş ve unlu bir kahramanı oluyor. Ve iyi ki oluyor !
Miss Marple çok iyi bir gözlemci ve bu gözlemlerine dayanarak çok yerinde tespitler yapmaktadır. Onun o tatlı, şüpheci, kendinden emin hallerini ve sezgilerini okumak inanılmaz keyifli oldu.
Ölüm Çığlığı kitabında yazar aslında kitabın sonuyla değil daha çok olayların gelişim ve karakterlerin gizemli davranışlarıyla okuyucuyu şaşırtıp heyecanlandırdığını düşünüyorum. Yine okumaktan büyük bir keyif aldığım, güzel bir Agatha Christie kitabı oldu.
Güzel bir Agatha Christie kitabı daha..
Kendinden yaşça küçük bir kadına aşık olan bi adam. Ve bu adamın rahip olması. Toplumsal algıların aşkı yenebilecek kadar güçlü olmadıklarını anlattı bize rahip Len. Aşkın, tutkunun ve isteklerin doğrultusunda yaşamanın her insan için mümkün olduğunu...
Rahibin genç karısı Griselda. Güzel tasvirlerle anlatılmış. Gözünüzde canlandırmanız oldukça kolay bir kadın. Sevgisini tam belli edemeyen bir karakter ama hatasını hep anlarlar sonlara doğru..
Len ve Griselda çiftinin hizmetçisi Mary. Bize asıl hizmetin gönülde olduğunu ve kim ne derse desin her insanın özel olduğunu anlatır gibi..
Polis müfettişi Slack. Biraz huysuz, biraz takıntılı ve insan sevmeyen bir tip. Fakat güvenmenin önemini anlatacak bize bir şekilde..
Ve Miss Marple. Sizce normal bir insandan dedektif olur mu? Dedektifler zaten normal insanlar değil mi? Cinayet romanları gerçek hayatla bağlantılı mıdır? Katiller romanların içinde birer karakter değil mi? Önsezi elimizde hiçbir şey yokken yolumuzu aydınlatan minik bir mum gibidir di mi? Bazen mum biter ve elimize akan sıvının verdiği acıyla başbaşa kalırız. Peki Miss Marple'ı, ihtiyar ama istekli kadın, bu kadar özel yapan şey ne? Mum? Ateş? Yaşlılık? Sevgi? İstek? Ve daha bir sürü şey?? Hadi kitabı okuyun ve bulun.
“Kendini ya da bir başkasını öldürmek arasındaki sınır pek de sanıldığı kadar fazla olmasa gerek.” (Sf. 124)
Agatha Christie’nin sevilen karakterlerinden Miss Jane Marple’ın ilk kez okuyucu karşısına çıktığı romandır Ölüm Çığlığı. 1930 yılında yayımlanmıştır. Çok tatlı, fazlasıyla meraklı, oldukça zeki ve tüm bunların yanı sıra nazik bir yaşlı kadındır Marple.
Rahip Clement’in bile hakkında “Eğer biri Albay Protheroe’yu öldürecek olursa, insanlığa çok büyük hizmet etmiş olur.” diyebildiği bir adamın cinayete kurban gitmesi St. Mary Mead halkını şaşkınlığa uğratır. Albay Protheroe kimsenin sevmediği bir adamdır ve işi gücü dedikodu olan insanlarla dolu bu küçük yerde işlenen cinayet büyük yankı uyandırır. Entrikalarla dolu romanda Bayan Protheroe’nin yakışıklı ve genç bir ressam sevgilisi vardır. İşler iyice arap saçına dönmüş, kafalarımız iyice karışmışken sevimli, amatör dedektif Miss Marple imdadımıza yetişir ve keskin zekası, olağanüstü merakı sayesinde cinayeti çözer.
Bir karşılaştırma yapmak gerekirse Miss Marple’ın bütün sevimliliğine rağmen Hercule Poirot’u daha çok sevdiğimi söylemeliyim. Ama söz konusu dedektifler olduğunda ise kimse Sherlock Holmes’un yerini alamayacak! Kimse onun kadar zeki ve sıradışı olamaz!
Sonuç olarak polisiye seviyorsanız okumanızı tavsiye edebileceğim, sürükleyici bir Agatha Christie romanı diyebilirim.
“Gençler yaşlıların aptal olduğunu düşünürler yaşlılar ise gençlerin aptal olduğunu bilirler.” (Sf. 266)