Mektub Kitap Tanıtımı
“Türkiye’den geliyorum,” dedi üstada adam. “Bu yolculuğu size bir tek soru sormak için yaptım.”
Yaşlı adam ona şaşkınlıkla baktı:
“Çok güzel. Bana tek bir soru sorabilirsiniz.”
“Size soracağım soruyu açık seçik sormalıyım. Sorumu Türkçe sorabilir miyim?”
“Sorabilirsiniz,” diye yanıtladı bilge. “Tek sorunuzu yanıtlamış bulunuyorum. Başka bir şey öğrenmek istiyorsanız, onu yüreğinize sorun, sizi yanıtlayacaktır.”
Paulo Coelho Mektub’da farklı kültürlerin gözünden rengârenk bir deneyim hazinesi sunuyor. Coelho’nun ifadesiyle, “Mektub bir tavsiye kitabı olmaktan ziyade tecrübeleri aktarmayı amaçlıyor.”
Sözlü anlatının her türlü kaynağından köken ayırt etmeden beslenen bu duru metinler okura hem dünyevi karmaşanın ortasında soluklanma hem de kendini daha yakından tanıma fırsatı veriyor.
Mektub Kitaptan Alıntılar
1. "Sevmek sevilmekten daha kolaydır."
2. "Öylesine hızlı yürüdük ki artık ne yaptığımızı bilemiyoruz.
Şimdi , ruhlarımızın bize yetişmesini beklemek zorundayız."
3. "Bütün sabahlar yaşamaya yeniden başlama zamanıdır."
4. "“Ölmek üzere olan bir yaşlı adam, yanına bir delikanlıyı çağırır ve ona bir kahramanlık öyküsü anlatır. Savaş sırasında bir adamı yardım etmiş, hayatını kurtarmıştır. Ama gün gelip adam kurtularak tehlikeyi atlatınca, onu düşmana teslim etmiştir.
‘Peki nasıl kaçıp kurtuldunuz?,’ diye sorar genç.
‘Kaçıp kurtulmadım, ben ötekiyim, ihanet eden benim,’ diye itiraf eder yaşlı. ‘Ama sanki kahraman benmişim gibi bu öyküyü anlattığım zaman, onun benim için yaptıklarını çok daha iyi anlıyorum…”"
5. "Küçülmek korkusuyla, büyümeyi unuturuz. Ağlamak korkusuyla, gülmeyi unuturuz."
6. "Sevmek sevilmekten daha kolaydır."
7. "“Bazı Yahudi geleneklerine göre her insanın bir şans hazinesi olduğuna inanılır, insan da bunu ömür boyu kullanır. Bir Yahudi bir bardak kırdığı zaman, ‘İyi şanslar’ derler. Bunun anlamı şudur: Olsun, bu bardağın kırılmasına engel olmaya çalışmayarak şansınızı boşa harcamadınız. Böylece şansınızı daha önemli şeyler için kullanabilirsiniz…”"
8. "" Hayatta olduğunuz sürece, varmanız gereken yere henüz ulaşmadınız demektir. ""
9. "“Ağlamanız gerekirse, bir çocuk gibi ağlayın. Bir zamanlar çocuktunuz ve ağlamak ilk öğrendiğiniz şeylerden biridir. Hem, bu da hayatın bir parçasıdır. Bunda özgür olduğunuzu ve hislerinizi dışa vurmanızın utanılacak bir yanı olmadığını hiçbir zaman unutmayın.
Çocukların ağlamayı nasıl kestiklerini daha önce hiç fark ettiniz mi? Bir şey dikkatlerini çeker, bir şey onları bir sonraki serüvene çağırır. İşte bu nedenle ağlamayı hemen keserler.
Böyle bir şey sizin de başınıza gelebilir, ama bir çocuk gibi ağlayabilirseniz…”"
10. "“Genç Bonaparte, Toulon kuşatması sırasında şiddetli bombardımanın karşısında yaprak gibi titriyordu. Bu durumu gören askerlerden biri arkadaşlarına seslendi:
‘Şuna bakın, korkudan ölüyor!’
‘Sahiden öyle,’ diye yanıtladı Bonaparte. ‘Ama savaşmayı sürdürüyorum.
Korkunun korkaklıkla hiçbir ilgisi yoktur. Bazı durumlarda yiğitçe davranmamızı korku sağlar.
Korku hisseden ama bununla birlikte yılmadan öne atılan kimse, cesaretini kanıtlar.
Tehlikeyi hesaba katmaksızın zorlukları göze alan kimse ise, sorumsuzluğunu kanıtlar…”"
11. "Bilge kişi odur ki bir yeri terk etmesi gerektiğinde orayı terk eder."
12. "" Bütün yollar aynı yere çıkar. Fakat siz kendi yolunuzu seçin ve yolun sonuna kadar gidin. Bütün yollarda yürümeye kalkışmayın. ""
13. "Artık ne yaptığımızı bilemiyoruz. Şimdi, ruhlarımızın bize yetişmesini beklemek zorundayız..."
14. "... Musa bastonunu kaldırır ve Kızıldeniz yarılır. Çünkü ancak yolda yürüyecek cesareti olana yollar açılır."
15. "“Yalnızca başarısızlıklarımızın filmini seyredersek, kötürüm oluruz. Sadece deneyimlerimizin filmine bakarsak, gerçekte olduğumuzdan daha akıllı olduğumuza inanmaya başlarız.
İki kasete de gereksinimimiz var…”"
Mektub Kitap İncelemeleri
Henüz bitirmediğim bitsin kaç sayfa kalmış diye ilerdeki sayfaları sürekli kontrol ettiğim bir kitap oldu. Hiç beğenmedim, elimde sürünüyor. Çok kısa bir kaç satırlık mini öykü desem öykü değil, aforizma desem değil, ucretsizkitap.com.tr postundan hallice kısa yazılardan oluşuyor eser. Bir kurgu olmaması değil sorun, bu kısa yazılardan bir çıkarım yapamıyor oluşum. Çoğu daha önce bir yerlerde duyup okuduğumuz klişeler, araya serpiştirilmiş din, tanrı, inanç pozitiflemesi, hepsinden kötüsü sayısı hiç de az olmayan ne anlattığı belli olmayan birbirinden kopuk cümlelerden ibaret kısa yazılar. Hani bazılarında hiç yoktan verilmek istenen bir ana fikir var ama bazı kısımlarında bu nedir diye bakakalıyorum. Şu sıralar savaş gündemi sebebiyle hiç dini olumlama, inanç güzellemesi tahammülümün olmamasından kaynaklı olabilir diye düşünüyorum ama o olumlamayı bile beceremiyor eser, o bile olmamış. Kısacası hayalkırıklığı.. Örnek olması adına bir tanesini paylaşmak isterim:
### San Juan de la Cruz bize manevi yolumuzda ne rüyetler ne de bu yoldan daha önce geçmiş olanların söyledikleri sözleri aramamız gerektiğini söyler. Sadece bizi inancımız desteklemelidir, çünkü inanç durudur, saydamdır; inanç içimizde doğar ve başka şeyle karışmaz.
Bir rahiple sohbet eden bir yazar ona Tanrı'yı deneyimlemenin nasıl olduğunu sordu. "Bilmiyorum," diye yanıtladı rahip. "Benim şimdiye kadar edindiğim tek deneyim Tanrı'ya olan inancımdır."
En önemli olan da budur zaten. ###