Kalk Yerine Yat Kitap Bilgileri
Yazar: Şermin Yaşar
Tahmini Okuma Süresi: 4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı: 168
Basım Tarihi: 20 Eylül 2024
İlk Yayın Tarihi: 2021
Yayınevi: Doğan Kitap
Orijinal Dil: Türkçe
ISBN: 9786258036107
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Format: Karton kapak
Kalk Yerine Yat Kitap Tanıtımı
Hayat bazen bir uyku sersemliğiyle karşılar bizi. Üstümüze bir ağırlık basar, olmayacak yerde uyuyakalırız, tutulup kalır her yanımız. Hep özlemini çektiğimiz bir ses gelip uyandırır sonra, “Kalk, yerine yat” der ve insan bu sesin sıcaklığına tutunur. Ve evet, herkes günün birinde yerini bulur.
Şermin Yaşar’dan sağda solda uyuyakalmaktan tutulup kalmış, günün birinde uyanıp yerini bulmuş insanların sıradan ve bir o kadar da olağanüstü öyküleri…
Kalk Yerine Yat Kitaptan Alıntılar
1. "Hayal kırıklığı içindeki öfkeli bir kadın her şeyi yapabilirdi."
2. "…susmak, susmak ve durmadan susmak kolay değildi."
3. "İftira suçtan daha büyük bir yüktü, taşıyanın belini büküyor, boynunu eğiyor ve iftiraya uğrayanı karşıdan gören onu sahiden suçlu zannediyordu."
4. "Mutsuzluk kadınların yüzünü susuz kalmış çiçekler gibi önce eğer, sonra soldurur, nihayetinde kurutur."
5. "Hiçbir erkek gözyaşlarından daha değerli değil!"
6. "Bir değil, birkaç hayatı bir arada yaşamış gibiyim…"
7. "İçimde korkunç bir ağlama hissi birikmişti."
8. "Ömrü boyunca kendini bu kadar yalnız hissetmemişti. Konuşmak istiyordu, dinleyecek kimse yoktu."
9. "Zeyneplerin hepsi mutlu oluyor, fark ettiniz mi?"
10. "Bulduğum her şeyi okurdum."
11. "Hayat bazen bir uyku sersemliğiyle karşılar bizi. Üstümüze bir ağırlık basar, olmayacak yerde uyuyakalırız, tutulup kalır her yanımız. Hep özlemini çektiğimiz bir ses gelip uyandırır sonra, “Kalk, yerine yat” der ve insan bu sesin sıcaklığına tutunur. Ve evet, herkes günün birinde yerini bulur."
12. "Sırtını dayayabileceği bir babaya öyle ihtiyacı vardı ki, yıllar boyu ördüğü bütün duvarları kendine baba diye ördü."
13. "Babalar yalan söylemezdi. Unuturlar, duymazlar, hatırlamazlar ama yalan söylemezlerdi."
14. "Bir gün intihar edersem geride mektup bırakmayacağım."
15. "Yok başka kimsem, yok. Koca dünyada başka kimsem yok, kimi arayayım ben?"
Kalk Yerine Yat Kitap İncelemeleri
#kalkyerineyat #serminyasar // Hikaye okumayı sevdiğimden ve uzun zamandır bu türe vakit ayıramadığımdan tadını çıkara çıkara okudum kitabı. Her güne iki hikaye serpiştirdim. Ruhumu dinlendirmekle kalmadım, doğup büyüdüğüm mahallemde dolandım durdum sanki. Kitaptaki karakterelere mutlaka bir yerlerden, çevrenizden, komşularınızdan aşinalığınız olduğuna eminim :)
Şermin Yaşar kitaplarına sıkça denk gelir, epeyde merak ederdim. Abartma tozu, dedemin bakkalı, tarihi hoşça kal lokantası eserleri okurlardan tam not almıştı. Kalk yerine yat’ın da neden bu kadar çok sevildiğini anladım. Sıcacık hikayelerle buluşturuyor yazar bizleri. Sanki kağıda dökülen kelimeleri okumadımda, karşılıklı oturup uzun uzun sohbet ettik. Kahve içerken o bana anlattı ben de keyifle dinledim, öyle tatlı ve lezzetli bir his.
Kitap toplamda birbirinden farklı ama bir o kadarda anlamlı 12 hikayeden oluşuyor. Üzüldüm, kızdım, sevindim yine duygudan duyguya sürüklendim. Her ne kadar hepsi kalbime dokunan hikayeler olsada; kitaba adını veren kalk yerine yat, tıkırtı, haliyle ve orta refüj benim için bir tık daha ön plana çıkıyor.
Yazarı sevenler zaten kaçırmayacaktır ama henüz tanışmamış olanlarda mutlaka bir şans vermeli. Özellikle şu dönem uzun okuma yapamayanlara ya da mental yorgunluk hissedenlere ilaç gibi gelecektir.
Yine çok güzel bir kitabı kitaplığımın raflarına bırakma zamanı geldi. Şermin Yaşar kitapları insanın çocukluğuna dokunuyor. İnsan içinde bir yaşama tutunma sebebi bırakıyor. Şermin Yaşar’ın ilk olarak Göçüp Gidenler Koleksiyoncusun adlı kitabı ile tanışmıştım. Hala oradaki Vecdi Enişteyi şaşkınlıkla hatırlar, yakasına sevdiği kadının fotoğrafı ile cenazeye katılan adama üzülürüm. Bu kitabı da aynı diğerleri gibi hissettirdi. Kitabı okurken bir apartman dairelerde geçen hikayeler dinler gibi oluyorum. Sanki her daireden biri çıkıp hikayesini anlatıp kapısını kapatıyor. Sanki biraz önce komşunla konuşmuş onun hikayesini dinlemiş derdine hüzünlenmiş sevinçine sevinmiş gibi oluyorum o kadar tanıdık o kadar yakın. Herkes kendinden birileri bulabilir, bir hikaye ile dost olabilir. Tıkırdı hikayesinin sonunda aslında herkesin korkularını yenip seslerin nereden geldiğine mutlaka bakması gerektiğini içimizde büyüttüğümüz korkuların gerçekte o kadar da korkutucu olmadığını fark ettiriyor. Hırsına yeniler Habibe Şahin içinizden oh oldu sana diyemeden edemiyorsunuz. Son hikayede Seher için üzülüp kitabın kapağını kapatıp apartmanın kapısına da kilit vurup kapının önünde kalıyorsunuz. Tabiki bu bir bitiş değil yeni kapıların önünde yeni sayfalar açmak için başka bir kitabına geçiyorsunuz. Araya başka bir kitap koyduktan sonra okumak için Şermin Yaşar Deli Tarla’yı bir süre kitaplığımda bekleteceğim biraz özlemek herkese iyi gelir…
Beni asla yanıltmayan, hayal kırıklığına uğratmayan, özgün dili ve üslubuyla her daim gönlümü fetheden Şermin Yaşar, yeni kitabı "Kalk Yerine Yat" ile de yine çok güzel duygular hissettirdi.
On iki öyküden oluşan kitapta yine kâh güldüm, kâh hüzünlendim... Kimi zaman adını değiştirerek mutluluğu elde edeceğine inanan çaresiz bir kadının, kimi zaman da kaybettiği benliğini çöplükte arayan bir adamın hayatına misafir oldum. Gürültüye tahammül edemeyen bir güvenlik görevlisini ve geride bıraktığı hayatını anlamaya çalıştım bazen, bazen de önyargıların harcayıp kül ettiği ömürlere dokunup geçtim. Bütün öyküleri hissederek, hatta adeta yaşayarak okudum, hepsini çok sevdim. Ama içlerinden dört tanesine (Şimdi Rahatladık, Haliyle, Çöp, Orta Refüj) kalbimi bıraktım.
Ne zaman birisi bana öykü okumayı sevmediğini söylese, ben ona Şermin Yaşar kitaplarını öneririm. Hani derler ya öyküler romanlar gibi iz bırakmaz diye, ben buna kesinlikle inanmıyorum. Mesela yıllar önce yayımlanmış bir Şermin Yaşar kitabı olan Tarihi Hoşçakal Lokantası'ndaki "10 Yıl" adlı öykü, benim hâlâ buramda durur. Bütün kitaplarını gözüm kapalı önerdiğim gibi "Kalk Yerine Yat"ı da hepinize tavsiye ederim. Kaydedin, okuyun, hediye edin yeni yılda sevdiklerinize. Kitaptan güzel hediye mi var? :)
Selam arkadaşlar!
Çocuk öyküleri yazan ve bu alanda çok başarılı olan Şermin Yaşar'ın yetişkinler için yazdığı Kalk Yerine Yat adlı eserinin yorumu ile geldim.
Bu eserde toplam 12 öykü sunmuş yazar. Okuyanların oldukça çoğunluğunun beğendiği bu eseri ben sıradan bulduğumu söylemek istiyorum. Kötü bir eser değil fakat çok da abartılmaması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Oldukça akıcı hikayeleri kendini okutan türden, ayrıca yazarın kalemi oldukça özgün kendine has bir üslubu var. İçinde bulunan öykülerinin bazıları hüzünlü bazıları komik... ama hepsi normal gündelik hayattan öyküler. Okurken yabancılık hissetmiyorsunuz.
E sevdin mi sevmedin mi anlamadık diyeceksiniz haklısınız, benim gibi klasik okumaya, ağır eserler okumaya alışmıs bir insan için sıradan kaldı bu eser.
İçindeki öykülerin sonları aceleye gelmiş ya da iyi bağlanamamış gibi geldi bana. Her hikayenin sonunda acaba buradan nereye bağlanacak diye bir anlam çıkarmaya çalıştıysam da elim hep boş kaldı.
Kısaca toparlayacak olursam bu eser kitap okumaya yeni başlayanlar için ya da ağır eserlerden bıkmış insanlar için biçilmiş kaftan. Su gibi okur bitirirsiniz.
Yorumumu sonlandırmadan önce, herkesin edebi açlığının aynı oranda olmadığını belirtmek isterim. Bu eser beni doyurmadı diye kötü bir eser olduğunu söylemiyorum. Bana hitap etmedi bu kadar.
Sizler ne düşünüyorsunuz? Okuyanları yorumlara bekliyorum kitapla kalın
İyi öykü nasıl olur bilmem ama onu nerde görsem tanırım. Yetmez, üstüne bir güzel de kıskanırım.
Kalk Yerine Yat, bir süre beklettiğim, elimdekiler bitsin onu da okurum deyip kusur işlediğim bir kitap oldu. O öyle kıyıda köşede beklerken ben başka kitaplarla oyalanmışım. Gerçi yok, o kadar da zalimce geçmedi süreç ama onun beklemesi de hiç yakışmadı. Hacimli öykü kitaplarında insanı tedirgin eden bir ihtimal bulunur hep. Ya sıkar, ya yorar, ya bir yere varmaz ya da varsa da bir tat bırakmaz. Burada işler tersine dönüyor. Öyküye başlıyorsunuz, sıkılır mıyım, yorulur muyum, bir yere varır mıyım kaygısını hatırlamıyorsunuz bile. Benim için böyle oldu en azından. Okurun ekseriyetle beklediği şey dildeki akıcılık olduğu için bu konuda beklentiyi karşılıyor Şermin Yaşar. Uzun öykülerin durgunluğu da yok. Aynı akıcılık o durgunluğu silip süpürüyor. Kurgu şaşırtıyor, kurgu tahmin ettiriyor, kurgu süreci tersinden alıp okuyanı da dahil ediyor. En güzeli de finali iyi yaptığı için "bu öykü nasıl tamamlanacak" sorusu da o biçim cevaplanmış oluyor.
Uzun lafın uzunu, Kalk Yerine Yat farklı yaşantıların içerisindeki sıradan detayları allayıp pullayarak olması gerektiği şekle sokuyor ve onu okuyanın içinde bir yere uygun görüyor.
İçlerinden üç dört öyküyü ayrıca işaretledim. Altını üstünü kalınca çizdim, yıldızladım, sayfayı kıvırdım, dönüp dönüp baştan aldım, gıpta ettim, tırnak kemirdim ama hangileri olduğunu şimdilik belirtmek yönlendirmek olur diye yazmadım. Sanırım okuyacak olanlarla aynı öykülerde duraklayacağız gibi. Merakla bekliyorum.