
Hızlandıkça Azalıyorum Kitap Tanıtımı
“Yeryüzünde yaşadığın her mutlu an kederle ödenmek zorundadır.”
Son yıllarda Norveç’in çıkardığı en güçlü yazarlardan Kjersti Skomsvold, şiirsel ve dokunaklı romanıyla Türkçede.
Mathea’nın yaşam ve ölüm, yaşlılık ve yalnızlık hakkında inceliklerle örülü zarif hikâyesi... Derinlikli bir melankoli, farklı bir mizah, küçük kelimeler, kısa cümleler, ufak paragraflar ve büyük bir yetenek...
Norveç’te yayımlandığı yıl Tarjei Vesaas İlk Kitap Ödülü’ne layık görülen Hızlandıkça Azalıyorum’u Norveççe aslından Deniz Canefe çevirdi.

Hızlandıkça Azalıyorum Kitaptan Alıntılar
1. ""Ama ben insanların arasında olmaktan hoşlanmıyorum, yalnızca seninle birlikte olmaktan hoşlanıyorum.""
2. "Her şeyin kendi zamanı vardır"
3. "Ama kimi zamanlar insanın anlamsıza anlamı kendisinin vermesi gerekiyor. Genellikle böyle olması gerekiyor. Önümdeki nemli kumları elimle düzeltiyorum..."
4. "Yeryüzünde yaşadığın her mutlu an kederle ödenmek zorundadır."
5. "Ölümden korktuğumdan daha fazla,
yaşamaktan korkuyorum."
6. "Şimdiyi yaşamalıyız"
7. "bildiğim en kötü şey insanların beklentilerini yanlış çıkarmaktır"
8. "insanın kutup ayısından hızlı olmasına gerek yok, yol arkadaşından daha hızlı olması yeter."
9. ""Ama ben insanların arasında olmaktan hoşlanmıyorum," dedim, "yalnızca seninle birlikte olmaktan hoşlanıyorum.""
10. ""Niye bu kadar iyimser bir doğam var, niye yatıp ölemiyorum bir türlü.""
11. ""Sormayı bırakayım mı?" diye sordum. "Beklemeyi bırak Mathea," dedi."
12. "Yaşam ancak bir eylemle anlam kazanır"
13. "zaman oyuncak değildir.
“Zaman her şeydir.”"
14. ""Benden nasıl bir tepki vermemin beklendiğini bilmediğim zamanlarda gülerim genellikle.""
15. "Acımız ağır, özlemimiz büyük,
ama minnettarlığımız daha da büyük."

Hızlandıkça Azalıyorum Kitap İncelemeleri
Kendini yaşadığı toplumdan tamamen soyutlayan, 70 yaşına gelmiş, bir tarafta ölüm korkusunu içinde taşırken, diğer taraftan olabildiğince insanlardan kaçan ama yalnızlıktan da çok korkan bir kadın; Mathea.
Mathea çocukluğundan yaşlılığına kadar içindeki korkuları ile mücadele eden, yüzleşmeye çalışan, ama yüzleşmeye bile doğru düzgün cesaret edemeyen bir kadın. Aslında eğlenceli bir insan, sevilecek biri olabilecekken bu yönünü kimseye gösteremiyor. Kendi içinde geliştirdiği mizahi yönünü sadece kendisi ile paylaşan bir kadının hikayesi bu kitap.
Kitabın ana karakteri hatta tek karakteri bile denebilir Mathea için. Hastalıklı iç sesi ile sürekli bir yüzleşme halinde, yeri geliyor konuşmaya bile cesaret edemiyor. Yaşamaktan ayrı, ölmekten ayrı korkuyor. Kitap boyunca bu korkuların onda yarattığı etki ile yaşayamadığı, kaçtığı, dört duvara hapsettiği tüm hayatını, hayatının sorgulamasını okuyoruz.
Mathea’nın öyle sosyal fobisi var ki, markete gittiği (çok zorunlu durumlar dışında çıkmadığı) saati bile insan yoğunluğunun az olduğu saatlere göre ayarlıyor. Umarım bu kadar çaresiz durumda insan yoktur.
Mathea için sadece düşünerek ve nefes alarak yaşıyor desem yanlış olmaz. Dibine kadar yalnızlığın anlatıldığı, dokunaklı bir kitap.
Jaguar yayınlarından okuduğum 6. kitap. Dünya edebiyatından gizli kalmış kaliteli kitapları bizlere sunduğu için müteşekkirim.
Norveçli yazarın 'Tarjei Vesaas İlk Kitap' ödülüne layık görülen bu eseri, hayatının son demlerini yaşayan Mathea'nın ölüm ve yalnızlık korkusunu farklı bir üslupla aktarmış. Mizahi yönünün alt metnindeki derin endişeler, eğer empati kurabilirseniz oldukça çarpıcı. Mathea; fedakar eşi Epsilon'la birlikte insanlardan yalıtılmış bir hayat sürmenin pişmanlığını da yaşıyor. Eşinin ismi çok enteresan. Epsilon, limitte sıfıra en yakın nokta. Sıfıra çok yakın ama sıfır değil. Ki bunu kitapta açıklarken aklıma şu geldi, acaba eşi çoktan öldü de hayali ile mi yaşamaktaydı? Birlikte yaşadıkları köpeğinin çoktan ölmüş olduğunu da geç bir kabullenişle aktarmıştı. Ölmesine sebep olduğu için suçluluk duygusuyla yok sayma eğiliminde olabilir. Eşinin varlığı da bu noktada bende şüphe yaratmadı desem yalan olur.
Kitabı okurken kendi yaşlılığımı tahayyül ettim. Dilerim dönüp baktığımda gurur duyulası bir yaşantı geçirmiş olurum. (o günleri görürsem tabi)
@enelkitap 'in okuma etkinliği sayesinde güzel bir grupla okuduk, beklettiğim bu kaliteli kitapları öne çekmeme vesile olduğu için teşekkür ederim buradan :)
Listelerinizden Jaguar yayınlarını eksik etmeyin.
"YAŞAMIN GÜZEL OLMASI GEREKTİĞİNİ KİM SÖYLÜYOR?"
Evet, bir kitap kapağına bakılarak değerlendirilemez tabii. Ama ilk kez bir kitabın kapak tasarımı çok hoşuma gitti ismiyle müsemma ve anlamlı, kitabın ismide oldukça dikkat çekici değil mi “HIZLANDIKÇA AZALIYORUM” …
•Hayata çok anlam yüklemek veya hiç yüklememek arasında gidip gelen , kendini yaşadığı toplumdan tamamen soyutlayan, 70 yaşına gelmiş, bir tarafta ölüm korkusunu içinde taşırken, diğer taraftan olabildiğince insanlardan kaçan ama yalnızlıktan da çok korkan bir kadın; Mathea.
•Mathea'nın kırılgan, yalnızlık dolu dünyası, insanın içini sızlatan nahif bir hikâyeye dönüşmüş. Altını çizdiğim çok güzel yerler vardı kitapta .. Mesela ; “Ama hayal kırıklığına uğramak yerine mutlu olmak için, kendimi başkalarına bağımlı bir duruma getirmemem gerektiğini söylüyorum kendime. Mutluluğunu kendin yaratmalısın Mathea.”
•"Buna değer mi bilmiyorum, hayat yaşamaya değer mi bilmiyorum. Bunu ölmeden önce bilemem, büyük olasılıkla öldükten sonra da bilemem."
•Bir yerlerde dünyada şu anda yaşayan insanların sayısının şimdiye dek ölenlerin sayısını geçtiğini okuduğumu hatırlıyorum ve ne zaman ölenlerin sayısının yaşayanları geçeceğini merak ediyorum. Bakarsın bu konuda terazinin dengesini değiştirecek ağırlık ben olurum.
•Yeryüzünde yaşadığın her mutlu an kederle ödenmek zorundadır.
Mathea...
Yalnız, silik, unutulmuş bir kadın.
Yaşlılıktan beli bükülmüş, dişleri dökülmüş, yüzü buruş buruş.
Kimse görmemiş onu kendini bildi bileli. Okula giderken bile sınıf defterine adı yazılmamış, yoklamalarda ismi okunmamış hiç. Herkes unutunca o da unutmayı seçmiş kendini.
Artık hayatının son demlerini yaşadığını düşündüğü günlerde bir defa olsun ambulansın sirenleri kendisi için çalsın istiyor. Reçel yemeyi çok seviyor ama gücü yetmiyor reçel kavanozlarının kapağını açmaya. Binada toplantı düzenleniyor “acaba beni de çağırmışlar mıdır?” diye korka korka yanaşıyor ilanın yanına, ama yok; yine unutulmuş. Çocuğu yok, baktığı köpek bile denizde ilerleyerek terk etmiş onu. Bir eşi Epsilon tarafından görülüyor bu kadın.
Peki Mathea şikayetçi mi bundan? Tam aksine; toplumdan dışlanmış olmak işine geliyor. Çünkü korkuyor alışkın olduğu hayattan farklı bir hayat yaşamaya.
Kitabı okumaya başladığımda ne okuduğumu kimi okuduğumu hiç anlayamadım. Mathea’nın ruh halinin ve karamsarlığının sebebini öğrenmeye çalıştım. Ama sebep yok, belirli bir kurgu yok, açıklama yok. Sadece bu yaşlı kadının ölüme beş kala hissettiklerini okuyoruz. Hissettiklerini, düşündüklerini ve hayatından bölük pörçük anımsadıklarını.
Akıp giden, sizi sürükleyen bir kitap diyemem ama öyle bir yolculuğa çıkarıyor ki insanı duygudan duyguya geçip onun bu yalnızlığına ortak olduğunuz için mutlu hissediyorsunuz. Hatta çoğu yerde Mathea’ ya gülsem mi hüzünlensem mi bilemedim.
Merhaba sevgili okur,
Jaguar’dan çıkan kitapların büyük çoğunluğunu severek okumuşumdur. Bu sebeple bu kitaba da olumlu anlamda bir ön yargıyla başladım ancak umduğunu bulamadım. Kitabı hiç beğenmedim demek de doğru olmayacak çünkü çokça alıntı yaptım, eğer yaşlanırsam nasıl bir yaşlılığım olur diye düşündüm, geçmişteki ve şu anki seçimlerimin geleceği nasıl şekillendireceğini düşündüm. Yazarın yaşlılığın getirdikleri, bedendeki değişimler, çevrenin yaşlılara bakış aşısı gibi konuları okura sunmasını beğendim ancak yeterli bulamadım.
Şimdi de neden beğenmediğimi açıklamaya çalışayım: Yazar yaşanmamış bir hayatın yaşlılığını anlatıyor. Kadının ölmekten korkmasının en büyük sebebi de bu olabilir ancak yalnız olduğunu düşünmüyorum. Çünkü hayatına Epsilon gibi birisi girmiş, kimse onu görmezken Epsilon görmüş ve onunla yaşlanmak şansına erişmiş. Belki mükemmel bir eş değildi bilemiyorum ama hayatı paylaşabildiği bir yol arkadaşının olmasını büyük bir şans olarak değerlendiriyorum.
Bunun dışında anlatım dili oldukça yavan ve sıkıcıydı, kitap kısa olmasın rağmen sıkıldım, sık sık bıraktım. Yaşlı bir insanın hayatından heyecan beklemiyorum tabi ki ama daha derin bir bilgelik bekledim galiba. Alıntıların bir kısmının kitapla alakası olmadığını düşünüyorum. Yaşı bir insan derin konuşmalı diyerek eklenmiş gibiydi.
Hızlandıkça azalıyorum beğendiğim kitapların arasına giremedi ama Jaguar’dan çıkan kitapları okumaya devam edeceğim. Çünkü çok başarılı işleri de var.
Herkese keyifli okumalar dilerim…