Görünmeyen Kadınlar Kitap Tanıtımı
“Bu kadar görünmez olamam, değil mi?”
Kadınların kafeslerin ardında sokağı izledikleri, varlıklarını duyurmadan yaşadıkları zamanların üstünden çok uzun yıllar geçti. Şimdi kadınlar sokakta, işyerinde, her yerde… Ama yine de onları görünmez kılan bir şeyler var: “Ben buradayım” demeyen bir baba; bağrı buz kesen bir anne; sevgileri hep başka zamanlara bırakan sevgililer; “bize göre yaşamalısın” diyen el âlem; kadınlara hep güzel, bakımlı, mükemmel olmayı öğütleyen toplum… Başkalarını memnun etmeye adadıkları ruhlarını ve bedenlerini mutsuzlukla oradan oraya sürükleyen, “Gör beni” diye feryat etmekten, kendilerine, içlerine bakmayı, kendilerini görmeyi unutmuş kadınlar…
Gülseren Budayıcıoğlu, birbirinden sarsıcı hikâyelerle, görünmeyen kadınları anlatıyor; kadınları acılarıyla, zayıflıklarıyla ve en önemlisi de her şeyin üstesinden gelen güçleriyle görünür kılmak için…
Görünmeyen Kadınlar Kitaptan Alıntılar
1. "çiçek bile onu sevmezsen açmıyor.."
2. "Kadınlar açlıktan değil ama sevgisizlikten ölürler."
3. "Eskiden çok ama çok eskiden belki bu kadar varlıklı değildik, bugün sahip olduğumuz pek çok şeyi hayal bile edemiyorduk ama mutluyduk. Şimdi her şeyimiz var ama mutluluk bizi unuttu."
4. "Düşünsenize bir insanın bizi sırf biz olduğumuz için sevdiğini."
5. "Çiçek bile onu sevmezsen açmıyor."
6. "Çocukken sevilmeyen insanların gözlerinin ışığı sönük olur."
7. "Meğer mutlu olmak ne kadar zormuş."
8. "
."
9. "Birileri hep gülerken birilerine neden hep ağlamak düşüyor?"
10. "Babası tarafından sevilmeyen kızlar, bir başka erkeğin sevgisine de çok zor inanıyorlar."
11. ""Erkek ağlamaz" derken ağlamayı en çok da kadına yakıştırmışlardır."
12. "Kendimi çürümüş gibi hissediyorum. Sanki elim, kolum, bedenim, kalbim, her yerim çürümüş."
13. "Düşüncelerimi durdurmaya gücüm yetmiyor."
14. "Duygularını içine gömmekten vazgeç."
15. "Kendiyle barışık insanı hayat daha çok sever ve şans kapılarını önce ona açar."
Görünmeyen Kadınlar Kitap İncelemeleri
Herkese merhaba ;
Gülseren budayicioglu benim için özel bir yazar, şimdiye kadar bütün kitaplarını okudum. Hepsi birbirinden derin, düşündüren, bir o kadar da hüzünlü gerçek hikayeler..
Yazarın en çok sevdiğim özelliği aslında her kapasiteden okuyucunun çok rahat bir şekilde anlayacağı şekildeki yazım dili. Okurken birçok konuyla yüzleştiriyor insanı sevgili Gülseren Budayicioglu.
Kitaba gelecek olursak, diğer kitaplarından farkı roman formatında değil de daha kısa ozetlerle yazılmış. Hikayeler özet olarak geçtiği için, 3/4 sayfada bir hikaye ve konu değişiyor biraz kendinizi çok kaptiramiyorsunuz. Ama yine de beğendim tabiki. Bu kitap biraz çok hikayeli, durum/terapi niteliğinde olmuş.
Adından da anlaşılacağı gibi, ülkemizde kadın olmanın zorluğunu ele alıyor. Kimisi babasından, kimi kocasından, kimi ailesinden, kimisi akrabasından yaşadığı fiziksel ve ruhsal şiddetler. Malesef herkes çocuk yapmamalı. Evlilik okey bir tercih, ama çocuk yapmak kaçınılmayacak bir gerçek. Sevgili kadınlar, evlendiginiz adamı boşayabilir hayatınıza bakabilirsiniz, ama çocuk olunca iş malesef değişiyor.. boşanmış olsanizda bağlantı ömür boyu bir şekilde devam ediyor. Ve o süreçte yaralı ve sevgiye aç çocuklar yetişiyor ve senin yaşadığın kaderi de, çocuğun yaşıyor. Buna Gülseren budayicioglu kader motifi diyor. Çokta doğru bir tanımlama. Sizlere tavsiyem kitabı bir kadın olarak okuyun, çocuk yapacağınız kişiyi iyi seçin. Sonrası tufan.