Geçmiş Şimdi Gelecek Kitap Tanıtımı
Hasan Ali Toptaş okurlarının uzun yıllardır arayıp da bulamadığı
iki öykü kitabı vardır: Bir Gülüşün Kimliği ve Yoklar Fısıltısı.
Otuz yıl sonra, Ölü Zaman Gezginleri’nde yer almayan bu öyküler, yeniden okurlarıyla buluşuyor. Toptaş’ın, acemiliğin A’sındayken kaleme aldığı öyküleri, “HAT yazısı”nın kökenlerine inmemiz, yolun ufkunu sezmemiz için bulunmaz nimetler...
“Varlığının bilincine varılsın ya da varılmasın, her insanın içinde bir orkestra vardır, diye düşünürüm ben. Vardır var olmasına da; kimisi şefini bulamadığı için insan ömrü boyunca bir tek nota çalamaz, kimisi de ilkel çalgılardan oluştuğu için insanı alıp bir yerlere götüremez.”
“İçimdeki Orkestra”, Bir Gülüşün Kimliği
“Yaşadıkları kadar düşünüyorlardı artık ve tanrı hızla mevsim resimleri çiziyordu dışarıda; insanları her tabloda kullanıyor, yüzleri ancak kendisinin okuyabileceği çizgilerle dolduruyordu.”
“Ak Saçlı Çılgındılar”, Yoklar Fısıltısı
Geçmiş Şimdi Gelecek Kitaptan Alıntılar
1. "Suskun insanın içi sözcük kuyusudur derler."
2. "§
"Taş bile kendini yarına bugünkü durumuyla taşımaz; ısıdan, nemden ve daha birçok şeyden etkilenerek değişir."
§"
3. "Suskun insanın içi sözcük kuyusudur derler..."
4. "Bağlanmak insanın en gizli ölümü..."
5. "Gülüşüm gülüşündü."
6. "Sevdikçe kanatlandım, sevildikçe uçtum!"
7. "...bağlanmak insanın en gizli ölümü.."
8. "Suskun insanın içi sözcük kuyusu derler."
9. "§
"Ne zaman gülsen gülüşün mavi köpükler halinde, göz limanlarına yanaşmadan sönüp giderdi."s.12"
10. "“Gözlerinden pembe buğular saçarak, otuziki dişini gökyüzünün maviliğine batıra batıra gülmeyen binlerce, milyonlarca insanın onca gülüşü nereye gizlediklerini düşündüm o an. Bu insanların dedim, ya gülüş pınarları kurutuldu bir bir, ya da gülüşlerini bir yerlerde gizliyorlar.”"
11. "İnsan, gençliğini geçmişe uğurlayınca en çok kendi kendisiyle hesaplaşıyor."
12. "“Çünkü içim hüzünler evi.”"
13. "§
"Ne zaman gülsen gülüşün mavi köpükler halinde, göz limanlarına yanaşmadan sönüp giderdi."s.12"
14. "“Gözlerinden pembe buğular saçarak, otuziki dişini gökyüzünün maviliğine batıra batıra gülmeyen binlerce, milyonlarca insanın onca gülüşü nereye gizlediklerini düşündüm o an. Bu insanların dedim, ya gülüş pınarları kurutuldu bir bir, ya da gülüşlerini bir yerlerde gizliyorlar.”"
15. "İnsan, gençliğini geçmişe uğurlayınca en çok kendi kendisiyle hesaplaşıyor."
Geçmiş Şimdi Gelecek Kitap İncelemeleri
“ Gözlerime bakıyordu gözleri. Bakışları uzundu, heykel bakışı. İnsan derisi giymiş tanrı yalnızlığı içindeydi.”
Her ay bir Hasan Ali Toptaş okuma kararım adına Mart ayında “Geçmiş Şimdi Gelecek” kitabını okudum. Kitap Hasan Ali Toptaş’ ın “Ölü Zaman Gezginleri” nde bulunmayan hikâyelerinden oluşuyor:
Bir Gülüşün Kimliği başlığında 12 hikaye, Yoklar fısıltısı başlığında 6 hikaye ve Ölü Zaman Gezginleri başlığı altında ise Herkes Hiçbir Yere adlı Çankaya Belediyesi ve Damar Edebiyat Dergisi 1992 İlkbahar Öykü-Şiir Ödülleri birincisi olan hikayesinden oluşuyor.
Hasan Ali Toptaş bu güne kadar okuduğum diğer kitaplarında da olduğu üzere; hayal gücünün sadece geniş değil ayrıca yüksek olduğunu bize gösterirken, bunu Türkçe’ye hakimiyeti ile veya Türkçe hakim bir dil ile anlatmayı pek seviyor. Alışık olmadığımız tamlamalarını okumak bana ayrı bir keyif veriyor.
Öykülerin bir araya gelmesiyle oluşan tüm kitaplarda olduğu gibi bu kitapta da favori öykümü seçtim elbette. Her ne kadar her biri en az diğeri kadar kıymetli ve okunası olsa da, kendime daha yakın hissettiğim, daha fazla altını çizdiğim ve aynı cümle-paragrafı defalarca okumaktan haz duyduklarımı ayırmayı seviyorum. Bu kitap içinde en beğendiğim öyküsü Yoklar Fısıltısı başlığı altındaki Çağrı ve Kum Fısıltısı oldu.
Sevgiler,