Emirdağ Lahikası Kitap Tanıtımı
Bu lahika mektupları -ki Yirmiyedinci Mektup'tur. Risale-i Nur'un ilk te'lifi ile başlayıp devam edegelmiştir. Risaleler Barla'da te'lif edilmeye başlanıp Isparta ve civarında kıymettar talebeleri bu risaleleri okumak ve yazmak suretiyle istifade ve istifaze ettiklerinde hissiyatlarını, iştiyak ve ihtiramlarını bir şükran borcu olarak muhterem müellifi Hazret-i Üstad'a mektuplarla takdim etmişler. Bazı müşkülatlarının ve suallerinin halledilmesini rica etmişler; böylece hem Hazret-i Üstad'ın, hem talebelerin mektupları ile Barla, Kastamonu ve Emirdağ lahika mektupları vücuda gelmiştir.
Emirdağ Lahikası Kitaptan Alıntılar
1. "Güneş gibi bir iman lâzım"
2. ""Âdil kadere de derim ki: Müstehak idim senin bu şefkatli tokatlarına...""
3. ""Tarih denilen mazi derelerinden sizin yüksek istikbalinize uzanan telsiz telgrafla sizinle konuşuyorum. Ne yapayım, acele ettim, kışta geldim. Siz inşaallah cennet-âsâ bir baharda gelirsiniz. Şimdi ekilen nur tohumları zemininizde çiçek açacaklar. Sizden şunu rica ederim ki, mâzi kıt'asına geçmek için geldiğiniz vakit mezarıma uğrayınız. O çiçeklerin birkaç tanesini, mezartaşı denilen, kemiklerimi misafir eden toprağın kapıcısının başına takınız.""
4. ""İlmin izzetini muhafaza etmek, beni baktırmıyor.""
5. "Evet, inkâr etmemek başkadır, iman etmek bütün bütün başkadır.
(Emirdağ Lâhikası 1 203.sh - Risale-i Nur)"
6. "Bu sarık, bu başla beraber çıkar!.."
7. "Ey nefsim! Bir dakika gülmeye bedel on saat ağlıyorsun."
8. "Kabir kapısındayım, beni dünyaya baktırmayınız."
9. "Lozan Muahedesinden sonra, İngiltere Avam Kamarası'nda "Türkler'in istiklalini ne için tanıdınız?" diye yükselen itirazlara, Lord Gürzon'un verdiği cevab:
"İşte asıl bundan sonraki Türkler bir daha eski satvet ve şevketlerine kavuşamayacaklardır. Zira biz onları maneviyat ve ruh cephelerinden öldürmüş bulunuyoruz."
Yani Mustafa Kemal ve İsmet'in verdikleri karar, Türk Milletini İslâmiyet ve din cihetinden öldürmek kararıdır."
10. "Madem ölüm öldürülmüyor; hayattan çok ziyade ehemmiyetli bir meseledir."
11. ""Mazlumun ahı, ta Arşa kadar gider" diye, bir kuvvetli hakikattir."
12. "Nefis kusursuz olmaz."
13. ""Bu zamanda, insanlar ihsanını muhtaçlara çok pahalı satarlar.""
14. "Ey nefsim, meftun olduğun o zevkleri hiçe indirirler."
15. "başkaların imanına kuvvet verecek bir surette çalışmaktır. Sakın, benlik ve gurura medar şeylerden çekin. Tevazu, mahviyet ve terk-i enaniyet, bu zamanda ehl-i hakikate lâzım ve elzemdir. Çünkü, bu asırda en büyük tehlike benlikten ve hodfüruşluktan ileri geldiğinden, ehl-i hak ve hakikat, mahviyetkârâne daima kusurunu görmek ve nefsini itham etmek gerektir."
