
Çöl / Deniz Kitap Tanıtımı
Peygamber Efendimizin eşi Hz Hatice hakkında yazılmış çok özel bir çalışma! HZ. Muhammed’i (s.a.s.) peygamberliğinden evvel tanıyıp seven ve O’na ilk iman eden, mü’minlerin annesi Hz. Hatice’nin hayatına farklı bir bakış… Sadakatin, sevginin, güvenin zirvesi bir kadın… Ölümüne dek vefayla bağlı olduğu ve kendisine vefayla bağlı olan Son Peygamber’in eşi… Tüm Müslüman kadınlar için bir örnek olan bu emsalsiz kadının hayatını, Sibel Eraslan, uzun bir araştırma döneminin ardından, şimdiye dek bilinen ve bilinmeyen tüm yönleriyle yazdı. Hz. Hatice’nin hayatına farklı bir pencereden bakmak isteyenlerin üslubu ve anlatımıyla kuşatacak bir kitap!

Çöl / Deniz Kitaptan Alıntılar
1. "Allah, tadı tuzla, gözyaşını sevinmeyle, zorluğu kolaylıkla, gönül yükünü sekinetle iç içe... ard arda... ve sıra sıra yazgılamıştır. Felekler ve talihler döner dolaşır, hepimize, sıra sıra değeceği günü bekler, burası dünyadır çünkü, ağlamadan gülünmez, gülünmeden ağlanmaz."
2. "“O kadar az şey biliyorum ki, bildiğimi sandığım şeyler bile eksik ve şüpheli. Sen yolumu aydınlat”..."
3. "Endişelenme, güzel ahlaklı olanı Allah korur"
4. "Onlar namaz kıldılar...
Namaz ise onları kul kıldı.."
5. "Hz.Abdülmuttalib:
"Ben sadece develerimin sahibiyim. Kabe'nin de sahibi vardır ve O, Evi'ni elbette koruyacaktır.""
6. ""Bir kadının konuşmasından değil, susmasından korkulur... ""
7. "Namaz, onların hiç yanılmaz kalp saatidir.
Saatlerini Rablerine ayarlamış kullara ne mutlu!"
8. "Annesizlik kaç yaşına gelirse gelsin, ne kadar güçlü konumda olursa olsun, kadınlar için çok ciddi bir yoksunluktur."
9. "Allah'ım kendine ve sevdiğine yakın kıl"
10. ""Sabır sadece zorluklara tahammül etmek değildir. Sabır gücümüz yettiği halde zalim olmamaktır.""
11. "Bir gün gözleri bulutlanarak etrafındakilere şöyle demişti Son Elçi:
"Allah bana Hatice'den daha hayırlı bir kadın vermemiştir.
İnsanlar bana inanmazken, o inanmıştı...
Herkes beni yalanlarken, o beni kabul etmişti... İnsanlar benden kaçarken, o beni vari yoğu ile desteklemişti...
Ve...
Allah bana, başka kadınlardan değil, Hatice'den evlat ihsan etmişti. ""
12. ""Onlar namaz kıldılar..
Namaz ise onları kul kıldı..""
13. "Hatice'nin kalbi Resul'ün eviydi."
14. ""Allah bana Hatice'den daha hayırlı bir kadın vermemiştir. İnsanlar bana inanmazken, o inanmıştı...
Herkes beni yalanlarken, o beni kabul etmişti...
İnsanlar benden kaçarken, o beni varı yoğu ile desteklenmişti...
Ve...
Allah bana, başka kadınlardan değil, Hatice'den evlat ihsan etmişti.""
15. "La ilahe illallah, Muhammeden Resulullah..."

Çöl / Deniz Kitap İncelemeleri
Okulda, derslerde, kurslarda her zaman, her yerde dinlediğimiz, bildiğimiz hadiseler. Dersi geçebilmek için ezberlediğimiz hocaya verdikten sonra sıramıza gidine kadar unuttuğumuz aslında çok önemli ama bizim hakettiği değeri vermediğimiz ayetler ve hadisler. Siyer dersinde yarı uyku halinde olduğumuz, hocanın "dinleyen yok ama genede anlatayım" dediği olaylar... Üç günüm sanki farklı bir âlemde geçti. Biz Peygamberimizi hep hocalardan, anne, babamızdan dinledik. Kaşını gözünü hep bir şekilde kafamızda canlandırdık. Ama hiç Hz. Hatice'den dinlemedik. Ben bu üç gün boyunca peygamberimi bir kere de onun gözünden izledim. O kavurucu sıcağın ardından yağmurun altında Hz. Hatice'nin dizinin dibinde oturarak bekledim peygamberimi, Hira dağına cikarlarken arkalarından bende çıktım, ilk vahiy gelip Hz. Hatice peygamberimin üzerini örterken bende oradaydım. Hz. Hatice'nin, Allah Rasulune olan aşkını o kadar güzel anlatmış ki Sibel Eraslan bir süre Muhammed diyemedim. Elimi ayağımı nereye koyacağımı şaşırdım. Bizim hep"Hz. Muhammed'in ilk eşi Hz. Hatice'dir. Bu evlilikten altı tane çocuk dünyaya gelmiştir." diye iki cümlede anlattığımız olayın aslında sadece bundan ibaret olmadığını, bir ömür olduğunu anlatmış Sibel Eraslan. Hatice'nin altı harfden ibaret bir isim olmadığını; sevgi, saygı, şükür, inanç timsali olduğunu anlatmış. Peygamberimi onun anlatışından dinledikten sonra her Muhammed diyişimde içim cız ediyor artık.
Çok şükür ki yıllar önce 'kardeşlerimi özledim' diyerek bizi kasteden bir peygamberin ümmetiyiz.
‘Son Elçi ahirliydi, bağlıydı, sözlüydü...
Habibini çok seven Zat, onu dünyanın en güzel evine bağışlayabilirdi ancak.
O’nun evi Vahyin Evi’ydi.
Ve Rabbi ona kadını, güzel kokuyu ve göz nuru namazı sevdirendi...
Sevdirilen ilk kadının ismiyse Hatice’yi.
Sığınaktı Hatice Sevgili’sine, onun güvenli limanıydı.
Hatice’nin kalbi, Allah’ın, sevgilisi için yar kıldığı bir mekandı...
Allah’ın Sevgilisi, Hatice’nin yürek evinde iskan olacaktı...
Allah Sevgilisine bir kadını, Hatice’yi ev kılmıştı...
Hatice, Kasım ve anneydi...
“ Onlar hep dua alan çocuklar oldular...
onlar, hep sadık kalan çocuklar oldular...
Bir gün Son Nebi’nin davet zamanı geldiğinde, ilk önce icabet edecek kişilerde onlar olacaktı...
Bunlar daha sonrasında Ehli Beyt’in yanında ve destekçisi oldular... Son Elçi’nin evlatları olan Zeynep’in, Rukayye’nin, Ümmü Külsün’ün, Fatıma’nın, Ali’nin torunlardan Hasan ve Hüseyin’in de yoldaşı, desteği, sırdaşı olacaklardı bu kardeşler...
Onlar ‘Rabibu Rasulullah’ künyesiyle anılacak hayırlı evlatlar, Don Peygambere talebe olmuş, onun terbiye ve taliminden mezun olmuş gençler olarak geçeceklerdi tarihe...
‘Hilye-ti Şerif’ geleneğini, yani ‘ aşkı sözle resmetme’ adetini Onun dizleri dininde büyüyen bu sümbüller başlayacaktı...”
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Okumaya değer.