Çocuk Geliyor Kitap Tanıtımı
18 Mayıs 1980 Gwangju Kore
Bak Coınğ Hi'ye 1979 yılında gerçekleştirilen suikastın ardından yeni iktidar yönetime geçmek üzere harekete geçti. Kore halkı demokrasinin daha fazla zarar görmesini istemiyordu, ülkenin dört bir yanında gençlerin başını çektiği protestolar başladı. Ordu iktidara el koydu. Amaçlarının öğrenci ve işçi eylemlerini bastırmak olduğunu söylediler. Silahsız eylemcilere ateş açıldı, işkence edildi, sayısız insan tutuklandı.Dokuz gün süren olaylar ardında binlerce yaralı ve hâlâ sayısı tam belirlenememiş yüzlerce ölü bıraktı. Olaylar Gwangju Ayaklanması ismiyle demokrasi tarihine geçti.
Han Kang, ölülerle, geride bıraktıkları yaşayan ölüler arasındaki ince çizgiden yazıyor. Alacakaranlık kuşağına korkusuzca dalıyor, adalet ve demokrasi tarihinin kanlı bir sayfasını, günümüzdeki yansımalarının ışığında evrensel bir hikayeye dönüştürüyor.
"Akıldan çıkarması güç bir anlatı."
- Observer
"Özgün, yoğun ve kışkırtıcı. Çok cesur. Çocuk Geliyor itirazını edebiyatla yapan bir yazarın şaheseri."
- Newsday
"Teknik ve içerik bakımından edebi bir zafer..."
- The Sunday Telegraph (5 yıldız)
Çocuk Geliyor Kitaptan Alıntılar
1. "Vicdan
Kesinlikle vicdan
Dünyadaki en korkunç şey odur."
2. "Askerler güpegündüz insanları dövüp bıçakladılar, bu da yetmezmiş gibi üzerlerine ateş ettiler. Öyle yapın diye onlar emir verdi. O insalara nasıl devlet diyebiliriz?"
3. "Gerçek hayata yaklaştıkça rüyan daha az acımasız hale geliyor. Uykun daha da hafifliyor."
4. "Ne daha fazla kararan ne de tekrar aydınlanacak olan akşamın derinliklerinde bizler, yemek yiyor, yürüyor ve uyuyoruz."
5. "Her gün gelen sabahlar, her gün gelen akşamlar bana mabet oldu."
6. "Affetmeyeceğim... Hiçbir şeyi affetmeyeceğim. Kendimi bile."
7. "''Sanki bu insanları öldüren devletin kendisi değilmiş gibi.''"
8. "Bazı anların açtığı yaralar kapanmaz."
9. ""Bazı anıların açtığı yaralar kapanmaz.""
10. "Zamanın çamurlu su gibi akarak beni de silip süpürmesini bekliyorum."
11. "Beden ölünce ruh nereye gider ki?"
12. ""Bu yağmur erkenden giden ruhların döktüğü gözyaşlarıdır.""
13. "Onların yüzlerini görmek istiyorum,onlar uyurken göz kapaklarının üzerinde dolaşmak istiyorum,aniden rüyalarına girmek istiyorum,bütün gece alınlarından göz kapaklarına,göz kapaklarından alınlarına gidip gelmek istiyorum.Tâ ki kâbuslarında kanayan gözlerimi görünceye kadar.Benim sesimi duyana kadar.Neden bana ateş ettiniz,beni neden öldürdünüz?"
14. "Ben hiçbir seyi affetmiyor ve hiçbir şey için af dilemiyorum"
15. "Vicdan.
Kesinlikle vicdan.
Dünyadaki en korkunç şey odur."
Çocuk Geliyor Kitap İncelemeleri
Sene 1980.
18 yıllık otoriter bir yönetim askeri bir darbe ile ortadan kalkmış; devlet başkanı öldürülmüştür. Bununla birlikte hak arayışında olan binlerce insan sokaklara dökülmüştür. İstediklerinin listesi ise şöyledir:
İşçilerin asgari bir düzeyde hayat sürebilmesi için gereken yeterli ücret sağlansın
Demokratik toplum düzenine geçilsin.
Basın ve medya bağımsızlığı sağlansın.
Sıkıyönetim kalksın.
Bu basit istekler ise vahşet boyutlarında askeri müdahalelerle bastırılmak istenmiştir. Çoluk çocuk herkes öldürülmüş, yalan yargılamalarla insanlar suçlanmış, cezaevlerinde, kitapta detaylıca anlatılan, işkence ve hakaretlere maruz kalmışlardır.
Yer ise Gwangju/Güney Kore
İşte dünyada hala bazı ülkelerde benzeri yaşanan bu olayı anlatıyor yazar. Ama gerçekten o nasıl anlatmak… Yer yer daha önce hiç rastlamadığım ve okumaktan çok hoşlandığım bir anlatıcı türünü, İkinci tekil şahısı kullanıyor. Bir çocuğun o direnişteki rolüyle başlayan roman ilginç ilişkiler ağı, farklı yazım biçimleriyle, farklı kurgusuyla nabzı hiç düşürmeden ilerliyor. Roman bölüm bölüm ayrılmış ve her bölümde çocuğun çevresinden bir kişinin düşüncelerine, yaşadıklarına şahit oluyoruz.
Sonra kitap bitince şapkamızı önümüze alıyoruz ve biraz düşünüyoruz. Gerekçesini asla anlamadığımız şiddeti, sonuçlarını, insanın içindeki canavarı, devletin içindeki potansiyel canavarı düşünüyoruz.