Celladıma Gülümserken Kitap Bilgileri
Yazar: İsmet Özel
Tahmini Okuma Süresi: 53 dk.
Sayfa Sayısı: 31
Basım Tarihi: 1984
İlk Yayın Tarihi: 1984
Yayınevi: İmge Kitabevi Yayınları
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Format: Karton kapak
Celladıma Gülümserken Kitap Tanıtımı
Çektirdiğim son resmin arkasındaki satırlar...
Celladıma Gülümserken Kitaptan Alıntılar
1. "Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir?"
2. "Evi Nepal'de kalmış
Slovakyalı salyangozdur ruhum"
3. ""Her şeyi gördüm, içim rahat.""
4. "" Koşmam gerek
Yetişmem gerek yazgıma... ""
5. "Bize ne başkasının ölümünden demeyiz,
Çünkü başka insanların ölümü,
En gizli mesleğidir hepimizin..
Başka ölümler çeker bizi,
Ve bazen başkaları,
Ölümü çeker bizim için.."
6. "Koşmam gerek
yetişmem gerek yazgıma."
7. "Ben ne büyük bir dalgınlıkla bakmış olmalıyım ki hayata
görmedim..."
8. "" Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar
ben yaşarken koptu tufan... ""
9. "" Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için... ""
10. "Cesur ve onurlu diyecekler,
Halbuki suskun ve kederliyim."
11. "Uzun yola çıkmaya hüküm giydim."
12. "Hiçbir şey söylemeyen sözlere varmak için;
Her şeyin sonuna kadar söylenmesi gerekti."
13. "Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?"
14. "Evi Nepal'de kalmış
Slovakyalı salyangozdur ruhum ..."
15. "Evi Nepal'de kalmış
Slovakyalı salyangozdur ruhum."
Celladıma Gülümserken Kitap İncelemeleri
Yaşayan en büyük Türk şair olabilir mi sizce?
Ömrü uzun olsun...
O daha yazsın, biz daha okuyalım...
Kısacık bir şiir kitabı.
Her şiir bir kitap her dize bir şiir olabilecek düzeyde dolu dolu, imgelerle yüklü bir eser.
Şair düşüncelerini ustalıkla anlatmış, anlamak da ayrı bir çaba gerektiriyor diyebilirim. Okumak için yarım saatte okunur ama dizelerle verilen mücadele günler alabilir.
"Şehrin insanı, şehrin insanı, şehrin pahalı zevklerin insanı, ucuz cesaretlerin." (s. 27)
Kabullenmesi zor ama bir o kadar da gerçek değil mi? Bunu anlamak için kafamızı kaldırıp sokaklara bakmaya bile gerek yok. İnstagram'a girmek veyahut kumandanın tuşuna basmak yeterli olacaktır. Pahalı zevklerin, ucuz cesaretlerin insanlarıyız. Kendimizi aslan diye tanımlayan kedileriz bir bakıma. Tek tesellimiz aslanın da kedigillerden olması.
"Uzun yola çıkmaya hüküm giydim." (s. 15)
Kime sorsak bir gitme derdinde. Yerinden memnun olan çok az insan tanıyorum. Gidebilen çok az oysa. Seyahatler zihinlerde kalıyor. Ve de hayallerde. Ne diyordu dizesinde "ucuz cesaretlerin insanı" Hayal kuracak kadar cesaretimiz... Adım atmaya ise cesaretimiz kadar mecalimiz de kalmamış.
"Evi Nepal'de kalmış Slovakyalı salyangozdur ruhum." (s. 8)
Bir benzetme ancak bu kadar farklı olabilir ve her okuyanı farklı düşüncelere sürükleyebilirdi. Öyle hissetmiyor muyuz bazen? Ama dediğim gibi burada da seyehati yapan yine ruhumuz. Bedenimiz gizli prangalar taşıyor.
Kısa bir eser. İncelemeyi uzun tutarak kimseyi sıkmak istemiyorum. Okuyun, okutun birlikte konuşalım. Mutlu günler dileklerimle...
Bu kitap... öyle kolay kolay anlatılacak bir şey değil. Celladıma Gülümserken sadece şiir değil bence. Bir iç hesaplaşma, bir başkaldırı, bir kabullenme, bir inkâr... Hepsi bir arada ve hiçbir duygu tam olarak yalnız değil. Her dizede bir yük, her kelimede bir iz var.
İsmet Özel'in dili çok net ama bir o kadar da yoğun.Bazen tek bir mısra bir sayfalık duygu taşıyor.Bazı yerlerde durup düşünmeden devam edemedim.Çünkü o dizeler, öyle rastgele söylenmiş şeyler değil.
Yaşanmış, düşünülmüş, içinden defalarca geçilmiş gibi. Ve ben okurken kendimi, onun kelimelerinin içinde yürürken buldum. Yavaş, dikkatli ve biraz da kırık.
"Celladıma gülümserken" diyor ya... İşte orada kalbim sıkıştı biraz.Bir insan ne zaman celladına gülümser?Belki teslim olduğu için, belki umursamadığı için, belki de artık korkmadığı için.Bu dizeyle ben de yüzleştim: bazen en büyük direnç, sessiz kabulleniş oluyor.Özel'in dünyası kolay bir dünya değil.Ama gerçek.Süs yok, gösteriş yok.Sadece içimizde de olan o yorgunluk, o kırgınlık, o direnme arzusu var.
Bu kitabı okurken bir yerde sadece okuyucu olmadım; Sanki onunla aynı karanlıkta oturdum, aynı ışığı aradım. Belki bulamadım ama onun ne demek istediğini hissettim.
Celladıma Gülümserken, benim için bir şiir kitabından çok daha fazlasıydı. Kendi acımı, kendi kabullenişimi, kendi çırpınışımı buldum içinde. Ve fark ettim ki, bazen gülümsemek bile bir başkaldırı olabiliyor