Çarpık Evdeki Cesetler Kitap Bilgileri
Yazar: Agatha Christie
Tahmini Okuma Süresi: 7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı: 248
Basım Tarihi: Eylül 2020
İlk Yayın Tarihi: 1949
Yayınevi: Altın Kitaplar
ISBN: 9789754052213
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Format: Karton kapak
Çarpık Evdeki Cesetler Kitap Tanıtımı
Leonides ailesi, büyükbabaları Aristide bir ensülin iğnesiyle cinayete kurban gidinceye dek, Üç Kuleli Malikâne'de mutlu bir yaşam sürmektedir. Bütün ipuçları cinayeti aileden birinin işlediğini gösterir. Bu yüzden cinayeti çözme görevini Sophia'nın nişanlısı Charles Hayward üstlenir. Çarpık bir adam vardı, çarpık bir yolda yürürdü. Çarpık bir çitin yanında, çarpık bir altı peni buldu. Çarpık bir kedisi vardı, çarpık fareler tutardı.Ve hepsi küçük, çarpık bir evde otururlardı...
"Çarpık Evdeki Cesetler adlı yapıtımı büyük bir zevkle kaleme aldım. En iyi romanlarımdan biri olduğuna inanıyorum."
-Agatha Christie-
"Usta bir kalemin yarattığı mükemmel bir roman."
-New Statesman-
(Tanıtım Bülteninden)
Çarpık Evdeki Cesetler Kitaptan Alıntılar
1. "Ama sonuçta bir insanın dürüst olmayı da bilmesi gerekir ."
2. "Herkesin yalnızca günü yaşamak istediği, hiçbir şeyin anlam taşımadığı, bir kargaşa ve kaos döneminin içindeyiz."
3. ""Ben, kendimi bildim bileli karaktere inanırım.""
4. ""Kişilik yaratılmaz! Bu bir insanda ya vardır, ya da yoktur.""
5. "Yani başkaları insanı zaman zaman öyle yanıltıyorlar ki... Bir kimse hakkında karar veriyorsun. Sonradan bakıyorsun ki adam onun tamamıyla tersi..."
6. "Ne kadar iyi... ne kadar cana yakın bir insandı o. Fakat katillerin çoğu da çok şirin insanlardı."
7. ""Tanıdığın, bildiğin insanların arasında dolaşıyorsun... yüzlerine bakıyorsun. Sonra birdenbire çehreleri değişiyor. Onlar artık bildiğin kimseler değil... Hepsi birer yabancı... Zalim yabancılar...""
8. "Bence katillerin çoğu nefret ettikleri kimselerden çok sevdiklerini öldürüyorlar. Çünkü ancak çok sevdiğin biri senin yaşamını cehenneme çevirir."
9. ""Yarabbi! Neden herkes yalnız mağara adamı gibi adaleli, güçlü, kuvvetli erkeklerin kadınların hoşuna gittiğini sanır?""
10. "sonunda, ancak sevdiklerimiz hayatımızı cehenneme çevirebilir"
11. ""Gerçek hayat kitaplara benzemez.""
12. "Doğruluk ve dürüstlük bir noktada acımasızlık ve katılıkla bütünleşebiliyor."
13. ""Bir ailede daima kuvvetli bir şahsiyet vardır. Bütün sorumluluk bu kimsenin omuzlarına yüklenir, diğerlerine bakmak, onları korumak bu kişiye düşer.""
14. ""Odalar ne tuhaf oluyor, değil mi? İçinde oturanların kişiliklerini hemen ortaya koyuyor.""
15. "İnsanın tahminlerde bulunması doğru değildir. Yani, ilmi olmayan bir şeydir bu."
Çarpık Evdeki Cesetler Kitap İncelemeleri
Agatha Christie okuyanlar bilir ki, polisiye romanlarındaki yazım tarzı hep aynıdır. Kitabın sonuna kadar size sürekli ipuçlarını kovalatır, gerçek katil ile ilgili kafa yormanızı ve devamlı yanlış karakter üzerine yoğunlaşmanızı sağlar ve en sonunda da gerçek katili gözlerinizin önüne serer. Bu kitapta da öyle oldu. Kitabın sonuna kadar katil düşündüğüm kişilerden hiçbiri çıkmadı. Yazar kitabının başında; üzerinde en çok uğraştığı, en beğendiği romanlarından biri olduğunu söylemiş. Bence daha güzel oluşturduğu romanları da var ancak belki de ben artık yazarın kalemine ve tarzına alıştığım için vaovv dedirtmiyor olabilir. :) Kitabın konusuna değinecek olursam, kitabın başında Sophie isimli bir genç kız, Charles adında bir gençle tanışır ve savaş sonrası evlenme kararı alırlar. Ancak Sophie aradan geçen tüm zaman içerisinde Charles'a ailesinden bahsetmemeyi tercih eder. Çünkü kitapta da sürekli geçtiği üzere o çarpık bir evdeki, çarpık karakterli insanların arasında yaşamaktadır. Nitekim bu çarpık yaşantılar evde bir ölüme sebep olur. Kitabın içeriği de doğal olarak hüviyetini buradan sonra kazanır. Devamından bahsetmeyeceğim ancak tek söyleyebileceğim katilin kim olduğu hakkında bence okuyan pek çok kişi oldukça şaşıracaktır. Agatha Christie'nin hangi kitabı olursa olsun zevkle okunuyor, bir bakın derim diyerek incelememe son veriyor ve herkese keyifli okumalar diliyorum.
Yine bir Agatha Christie kitabı, yine bir hayal kırıklığı. On Küçük Zenci’yi okuduğumda da böyle hissetmiştim ama hemen yazara küsmek istememiştim. Fakat bundan sonra Agatha Christie okuyacağımı hiç sanmıyorum. Kitapta olaylar o kadar yavaş ilerledi ki akıcı bir dili olmasa bırakırdım kitabı çoktan. Son 15 sayfaya ise tüm kitabı sığıdırmış Agatha Christie. Yazdığı yıla göre eleştirmek istiyorum kitabı ama o yıllar için bile çok çok uyduruk yazılmış bana göre. Cinayet söz konusu ama polislerle, müfettişlerle ilgili gerekli detayları geçtim, prosedürler bile göz ardı edilmiş ve bu da kitabın inandırıcılığını yerle bir etmiş. Aslında sondaki mesaj oldukça hoştu ama bunu öylesine yüzeysel anlatmış ki Agatha Christie, mesaj dikkatinizi çekmiyor bile. Kişilerin duygusal, ruhsal, psikolojik analizlerinden yoksun bir kitap ve diğer kitabındaki gibi sonunu tahmin etmek çok da zor değil, gereken heyecanı vermiyor kitap. En üzüldüğüm noktaysa Agatha Christie’nin bu kitabını ‘en iyi kitaplarımdan biri’ diye övmesi. Fakat bu kitap, ortaokul öğrencisinin son gün yaptığı proje ödevi tadında. Bana kalırsa Agatha Christie bir sürü kitap yazmak yerine sağlam ve kaliteli bir, iki kitap yazsa daha iyi olur, abartılmış bir yazar olarak görüyorum kendisini. Tavsiye etmiyorum, asla :d