Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
İçeriğe atla

Burhan Sönmez Alıntıları & En Çok Okunan Sözleri

Burhan Sönmez

Yazar
Burhan Sönmez
Burhan Sönmez — portre
Burhan Sönmez — portre. ActuaLitté · Wikimedia Commons · CC BY-SA 2.0

Burhan Sönmez En Beğenilen Sözleri

1. "Bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı."

- İstanbul İstanbul

2. "İnsan ne kadar bilinir ki Doktor? Sen vücutlarını yarıp kalbini, ciğerini gördüğün hastalarını bilebildin mi?"

- İstanbul İstanbul

3. "Biz, aptal romantikleriz."

- Taş ve Gölge

4. "Eski zamanlarda herkesin kendi ruhuna uygun bir kitabı olurmuş. 'Sır kitabı' der, ömür boyu yanlarında taşırlarmış."

- Masumlar

5. "Ben ses çıkarmasam öyle duracağız. Ben mi diyeyim? Ağzına lafı ben mi sokayım?"

- Taş ve Gölge

6. "Babalar oğullarının kendileri gibi olmasını ister ama onları tanımazlardı."

- Taş ve Gölge

7. "Akıldaki ağrının kalp ağrısından daha kötü olduğunu öğrendim."

- Kuzey

8. "-Ne güzel adın var.
-Adın güzeli mi olurmuş?
-Bir ad beni mutlu ederse o zaman güzel ad derim."

- Taş ve Gölge

9. "Sesini bazen başkalarında bulduğumu sanırım."

- Kuzey

10. "O masalı biliyor musun Yusuf?
Körlerin yaşadığı bir kent varmış, herkes kör doğarmış. Bir gün bir çocuğun gözleri açılmış, etrafı görmeye başlamış. Bu hastalıktan çok korkmuşlar, salgına dönüşüp bütün çocuklara bulaşmasın diye o çocuğu öldürmüşler. Cesedini yakmışlar. İstanbul'u düşünüyorum. Gözleri açılanları linç ederler burada. Siz hayal kuruyorsunuz, oğlum, sizi de linç ederler."

- İstanbul İstanbul

11. "Mecnun sevgi uğruna çöle düşmüştü, senin çölün var mıydı, diye sordu. Evet, dedi adam, sen yokken bu kent bir çöle döndü."

- İstanbul İstanbul

12. "Kelimelere başka anlamlar yüklemeyi seviyorsun."

- Masumlar

13. "İşeyip geleyim, size bir şiir daha okuyacağım."

- İstanbul İstanbul

14. "-Aşık olduğunu nereden biliyorsun?
-Onu ne zaman düşünsem, acıktığımı hissediyor, ama bir şey yiyemiyorum."

- Kuzey

15. "Sisler içinde olan, bırak sisleriyle kalsındı."

- Kuzey

16. ""Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğrendim.""

- Kuzey

17. "-Nobel ödülü kazanmış bir yazarın kitabına sorun çıkarırlar mı İran'da?
-Kitabın ismini değiştirmekle başlamış yayınevi: Benim Hüzünlü Dilberlerim"

- Masumlar

18. "Akşam sana bira ısmarlayacağım, güzel konuştun."

- Masumlar

19. ""Bebekler masumdur, onlar herkesindir!""

- Kuzey

20. "Ölüme daha yakın durmamız, yenik yaşamaktan korktuğumuz içindir."

- Kuzey

21. "Gezginler yaşadıklarını dile dökerken bilirler, anlatılmayan hayat yaşanmış sayılmaz."

- Kuzey

22. "Her insanın ayrı bir dili var, kimini çiçekle kimini kitapla anlarsınız."

- İstanbul İstanbul

23. "İşkenceyi zevkle yaptığım için, küçüklüğümde çok ezilip acı çektiğimi sananlar olur. Tarifsiz bir öfkeyle yaşadığımı, eski bir iç yarasından dolayı dehşet saçtığımı düşünürler. Kaplanının ceylan parçalaması bir tercih değil, doğallıktır. Şiddetin hayatın bir parçası olduğunu kabul edince gerisi kolaylaşır. Kendisinin haklı, acının da bazen gerekli olduğuna inanan herkes benim yaptığımı yapabilir."

- Kuzey

24. "Tanrı nereden geldi?... Eğer kendi kendini yarattıysa, yaratmadan önce ne vardı? Ya da kendi kendine var olmak mümkünse, evren de pekala böyle oluşmuş, kendi kendini yaratmış olabilir."

- Kuzey

25. "Karanlıkta yol almanın başka bir güzelliği var, gündüz yolculuğundan daha çok severim."

- Kuzey

26. "Kendimi köyün delisi gibi hissediyorum. Başka bir gerçeği görüp, ayrı bir zamanın varlığına inandığımı söylediğimde insanlar bana gülüyorlar. Bu yüzden çenemi sıkı tutuyor, sadece sizin gibilerle konuşuyorum."

- Kuzey

27. "-Hayırdır, yeni bir şey mi oldu? Hadi anlat.
-Ne olacak canım, utangaç adamlara cesaret gelsin diye gün sayıyoruz."

- Taş ve Gölge

28. "Diriler bazen iyidir ölüler ise sonsuza kadar iyidir."

- Taş ve Gölge

29. "Senin burada, bu mezarlıkta yaşadığını geçen yıl tesadüfen öğrendim. Yanına gelmedim, zaten etrafında yeterince ölü vardı. Herkesin ruhuna uygun mezartaşları yaptığı söylediler. Bana da yap bir tane. Şunu söylesin kainata: Tanrı'nın tek kötülüğü, var olmamasıdır."

- Taş ve Gölge

30. ""İnsanların mahrum kılındığı bilgiler içinde, insan kalbinden daha anlaşılmazı yoktur.""

- Taş ve Gölge

31. "Ben de bir gölgeymişim, bunu yaşım ilerledikten sonra anladım. Kalpten ibaret, acının ve özlemin girdabına kapılmış bir gölgeyim işte."

- Taş ve Gölge

32. "Elimdeki roman, huzur ile mutluluğun birbirinden ayrılışını anlatıyordu. İnsan hayatta bunlardan birini bırakıp diğerini seçmek zorunda kalabilirdi."

- Masumlar

33. "Yalnızlık da çeşit çeşit, biri diğerine benzemiyor. Benim yalnızlığım akşamları gelir."

- Masumlar

34. "O kadar yalnızım ki biri adımı seslense dönüp bakma­yacağım, o adın bana ait olduğuna inanmayacağım."

- Labirent

35. "Bir inanca bağlanmak insanı şeytan yapardı, evet. Kendi inancını üstün gören kişi, başkalarını küçümserdi. Yaşamın bütün değerini elinde toplar, iyiliğin kaynağını kendinde görürdü. Kötülük başkalarının parçasıydı ona göre, kendi kalbini bilmezdi."

- İstanbul İstanbul

36. "Hani yaşlıların geçmişi gençlerinse geleceği uzundu?
Ne oldu gençlerin uzun geleceğine?
Ben bile zamanın ipine tutuna tutuna yaşlılığa erdim de bu çocukların ne bugünü ne yarını belli.
Diriyken de ölü gibiler.
Parmaklarının arasındaki zamanın ipi ha koptu ha kopacak"

- Taş ve Gölge

37. ""Güneşli günlerde insanın yalnızlık duygusu azalırmış," dedim.
Yüzüme baktı.
"Yalnız mısın burada?" dedi.
"Dostlarım var."
"Yalnızlığa engel değil bu.""

- Masumlar

38. ""Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğren­dim.""

- Kuzey

39. "Ben kendime bir hayat arıyorum. Geçmi­şimi, çimlerden bankın demirlerine oradan bileğime tırma­nan karıncaların sebatıyla, kendi başıma, sessizlikte bulmak istiyorum."

- Labirent

40. "Gerçek nedir, bulunabilir bir şey midir, benim merak et­tiğim de budur.""

- Kuzey

41. "Biliyor musun, bundan sonra seni düşünürken kafamın içinde endişe yarasaları uçuşmayacak."

- Taş ve Gölge

42. "Kı­rık kaptan sızan su gibiyim. Ne kabıma dönebilirim ne de dönsem o kap tutar beni."

- Labirent

43. "Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzak­laştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde."

- Masumlar

44. "Başarmak bazen neye inandığına değil, nasıl inan­dığına bağlıdır."

- Kuzey

45. "Ne duyan ne gören vardı, karanlığın akıntısı kendi yalnızlığına alışık, usulca, bilinmez bir sır taşıyordu."

- Kuzey

46. ""Biz kutuplara benziyoruz," dedi büyükanne. "Yoksul­luğumuz hiç değişmiyor. Keşke dört mevsim gibi yer de­ğiştirseydi zenginler ve yoksullar. Böyle bir adalet fena ol­mazdı . ""

- İstanbul İstanbul

47. ""Ölüm hayatın zıddı değil aynasıdır,""

- Masumlar

48. "Az şey hatırlıyorum, ama özlüyorum. Ne özlediğimi tam olarak bilmiyorum."

- Masumlar

49. "Başımın ağrısı artıyordu.
Baş ağrısı yoksulluğa benzer, çaresiz bırakırdı insanı."

- Masumlar

50. "Anın değerini bil, gerisi senin değildir, senin olmayanla ömrünü heba etme."

- Labirent

51. ""Ulaşılama­yan güzellik veya aşk, suyun ne olduğunu bilmeye ama su­suz kalmaya benzer.""

- İstanbul İstanbul

52. "Anın değerini bil, gerisi senin değildir, senin olmayanla öm­rünü heba etme."

- Labirent

53. "-Sizin gibi gençken bu yolda yürür, yaşlı çiftlere rastlardık. Şimdi biz yaşlı olduk, size rastlıyoruz.
-Bizimle bir çay içer misiniz?
-Bu yolu bir daha yürümek bize uzun gelir."

- Masumlar

54. "Kim olduğumu değil, kim olmadığımı görmekten korkuyordum."

- Kuzey

55. "Herkes susabilir. Anlatmak değil önemli olan anlamaktır. Anladığını kalbe damıtmak, özü­nü temizleyip paklamak esastır."

- Kuzey

56. "İstanbul durdu, ben dur­dum. Eski ile yeni arasındaki zaman geçidinde kayboldum."

- Labirent

57. "Nasılsın, diyo­rum, hayat nasıl gidiyor? Bakışı yumuşuyor. Gülümsüyor. Hayat aynı, diyor, ama ben kendi hayatımı değiştirmeye ka­rar verdim. Kendime bir nişan yüzüğü aldım. Şimdi nişan­lanacağım kızı arıyorum."

- Labirent

58. "Yaptığı iyilikten pişman mıydı? Başkalarına değer ver­mekten rahatsızlık mı duyuyordu? Bazı insanlar yalnızlık­tan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı."

- İstanbul İstanbul

59. "Acı bede­ni, korku ise ruhu esir alır ve insanlar bedenlerini kurtar­mak için ruhlarını satarlar."

- İstanbul İstanbul

60. "Rüyada geç­miş yoktur. insan yalnızca o anı yaşar rüyada, geçmişi bil­mez. Ben buyum."

- Labirent

61. "Sevmek herkese nasip olur, ama sevilmek kaderin elindeydi."

- Masumlar

62. "“Kendisinin bile farkında olmadığı yanları vardır insanın. Tesadüfen ortaya çıkmadıkça bilinmez.”"

- Kuzey

63. "Yolları vardı daha, bunu bilen gece, en soğuk rüzgarları yamaçların ardında tutuyordu."

- Kuzey

64. "Bir nehir kaynağını unutabilir mi,
Gün ışığı unutabilir mi güneşi?
Deniz yatağındaki çapa gemiyi ya da
Bir yılanın kuyruğu önünde giden başı unutabilir mi?
Bugün dünü unutabilir mi?
Bir adam unutabilir mi babasını.. ?"

- Kuzey

65. ""İnsanın görevi Tanrı'ya yardım etmektir. Şimdi benim yaptıklarımı tekrarla" Keşiş giysilerini sıyırdı. Kız da ipek elbisesini çıkardı. Çıplak kaldılar. Kumlara diz çöküp, dolunaya baktılar. Dua eder gibi sessizce beklerken, bedendeki değişim başladı, Keşişin erkekliği yavaş yavaş canlandı. "Bu ne" diye sordu kız. Keşiş, "İşte Şeytan bu" dedi "Bana acı veriyor" Kız şaşırdı, eğilip yakından baktı. Keşişe üzüldü. İlahi bir sesle konuşan Keşiş, Tanrı'nın seni neden buraya gönderdiğini biliyorum, dedi. Bendeki Şeytan'ı sendeki cehenneme atıp atamayacağımızı görmek istiyor."

- İstanbul İstanbul

66. "Başkalarının anımsadıklarını dinler, ken­di bildiklerimizle kıyaslar, pek çok kez zihnimizde boşluk­lar ve yanılgılar olduğunu fark ederiz."

- Labirent

67. "Yağmur gelmeden güneşin, kış gelmeden baharın tadı bilinmez," diyen şarkıyı hatırladı. Ölüm olma­dan hayatın kıymeti anlaşılmazdı. Şairin dediği gibi:
Sevmenin ve beraber uyumanın hazzı
Bütün aşıklar söyler bunu
Ölüm de hayata öyle sevdalıdır
Ölüm de hayata öyle sevdalıdır"

- Masumlar

68. "Şimdi de eskisi kadar biliyorum,
Fakat daha derin, daha olgunlaşmış bir şekilde.
Yoksa, öğrenmek ile bilmek aynı şey olurdu.

İbni Sina"

- Kuzey

69. "Herkes aynı dili konu­şuyor, yine de kimse birbirini anlamıyordu."

- İstanbul İstanbul

70. ""Şüphe, gerçeği bulmanın anahtarıdır.”"

- Kuzey

71. "Gök, dipsiz bir uçurum, içine yuvarlanaca­ğım neredeyse."

- Kuzey

72. "Mutlu olmak istiyorsan, diyor kadın, bağlanacak bir şey bul kendine, bir inanç ya da bir sevgili. Ama ger­çeği bulmak istiyorsan, ölümü izle."

- Labirent

73. "Çayımızı yudumlarken göz göze geldik. Çayın tadı, birlik­te içtiğimiz kişiyle değişirdi."

- Masumlar

74. "Bir yalanı gizlemenin en iyi yolu başka bir yalan söylemekti."

- İstanbul İstanbul

75. "Biz millet olarak, biliyorsun, insanları ya göğe çıkarır ya da yerin dibine batırırız."

- Labirent

76. "“Kusurlarınızı kabul ettiğiniz görülmemiştir, özür dilemeyi bilmezsiniz. Kendi yakınlarınıza tecavüz eder, sonra namus için adam öldürürsünüz. Tanrının adı daima dilinizdedir. Çok iyi ağlarsınız. Ağıt dinleyip eski günleri hayal edersiniz. Dünya yansa umurunuzda değil, yeter ki evinizin duvarından bir taş eksilmesin. Kötülüğün dışarıdan geldiğine inanırsınız. Kötülüğün kaynağı ya komşunuz ya da köye gelen yabancılardır. Kendi kalbinizde bir yılan taşıdığınızı görmezsiniz.”"

- İstanbul İstanbul

77. "Kimse içindeki karanlığa inmek, kendisiyle orada yüzleş­mek istemezdi."

- İstanbul İstanbul

78. "İnsan, iç geçirirken verdiği bir soluktan ibarettir.

.

."

- İstanbul İstanbul

79. ""insan bir tasvirde bazen sonsuz bir anlam bulur,""

- Masumlar

80. "Onlar hiçbir yere ait değildir. Bu yüz­den derin kararların değil, anlık nedenlerin ardına düşerler. Bir yere bağlanacak gibi olurlarsa, oradan kopmak için kendilerine yeni işaretler bulurlar."

- Kuzey

81. "İnsan­ların anlamak yerine görmeyi seçtiklerini hissettiğim çağ­dı. Dünya her yanda değişiyordu. İnsanlar, görmeden sevmeyi unutuyorlardı."

- İstanbul İstanbul

82. "Tecavüz kadınların namusunu değil kalbini kırar, ruhunu yaralar. Ama namussuz olan erkektir, artık bu lekeyi paslı bir tasma gibi boynunda ömür boyu taşır."

- Kuzey

83. ""büyük hayal­lerin hüsranı da büyük olur""

- İstanbul İstanbul

84. "Aynanın önünde uzun süre kalınca hangi tarafta bulunduğumu karıştırıyorum."

- Labirent

85. "Kan, ya aşkın ya da ölümün işaretiydi. Henüz ölüme uzak, aşka yakın yaştaydım."

- İstanbul İstanbul

86. "Ölüm acısını zamandan başka iyileştirecek bir derman otu bilmiyorlardı. Zaman dedikleri, varılmaz diyarlarda göve­ren bir ottu, kokusu toprağı tutar, göğü sarardı. Kimse bil­mese de gizli bir rüzgar onu bütün hayatların ruhuna yayar­dı"

- Kuzey

87. "Hayat, biri yaşanmış diğeri yaşanmamış iki bölümden oluşur. Önemli olan yaşanmamış bölümdür.""

- Masumlar

88. "Gelecekte alışveriş merkezlerinin bir ucuna doğumevi, diğer ucuna mezarlık yapılır. Burada doğulur, yaşanır ve nihayet burada ölünür."

- Labirent

89. "Akıldaki ağrının kalp ağrısından
daha kötu olduğunu öğrendim. Bu yüzden erken yaşımda yorgun bir yüz edindim, yoksa o kadar yaşlı değilim. Bazı acıların sığınağı yok.""

- Kuzey

90. "Önceki hayatımda ben de alışkanlıklara bağlı yaşardım, her­kes gibi. Belleğimi yitirince, ayrıntıları düşünmeye mecbur kaldım. Anımsamadığım bir zamanı anımsama zorunluluğu."

- Labirent

91. "Uzun yaşayasın ağacım
Toprağında suyun olsun
Göğün yıldızla dolsun
Beni unutmayasın agacım"

- Kuzey

92. "Yaşamak ne garip seferdir.

."

- İstanbul İstanbul

93. "Bana göz do­kunmasa, ne iyi olur. Sırtımda bakış olmasa. Dilediğim so­kağa girip, dilediğim yerde rahatça otursam. Önümden ge­çen kadınların parfüm kokusu tanıdık gelse, ama kadınların hiçbiri dönüp bana bakmasa. Baksalar, ne yapacağımı bile­mem. Selam verip halimi sorsalar, ne derim?"

- Labirent

94. "Elimdeki roman, huzur ile mutluluğun birbirinden ayrılışını anlatıyordu. lnsan hayatta bunlardan birini bırakıp diğerini seçmek zorunda kalabilirdi."

- Masumlar

95. "Ne mutsuz ne de mutluyum. Var olduğumu his­setmekle yetiniyorum, güvercin gibi."

- Labirent

96. "Onun sesini duyduğumda, ... herkesi bağışlayacağım. Bana kötülük edenleri bağışlayacağım."

- Labirent

97. "Onun sesini duyduğumda, ... herkesi bağışlayacağım. Bana kötülük edenleri bağışlayacağım."

- Labirent

98. "Adımı öyle hoş telaffuz ediyordu ki, bunu duymak için her gün telefon edebilirdim."

- Masumlar

99. "Keşke bütün insanlar geçmi­şi unutsalar, gece yatıp ertesi sabah boş bir zihinle uyansa­lar, bana da acıyarak bakmasalar."

- Labirent

100. "Yeni kitaplar ucuz, eskiler pahalı. Hayatta da, eski zaman önemli. Bugün değil dün değerli, ondan önceki gün daha da değerli."

- Labirent

101. ".. her duvarın ardında başka bir hayat, her hayatın ardında başka bir duvar var.

."

- İstanbul İstanbul

102. "Aynanın dışındaki dünya bir varlık, içindeki dünya bir başka varlıktı. Toplayınca ikisi tek olu­yordu. Bir bakınca kilit, sonra tekrar bakınca anahtardı ayna."

- Labirent

103. "lstanbul'dan çıkıp gitmek varken, bu kente bağlanması nedendi? Bir kenti tanımak üç gün, bil­mek ise üç kuşak alırmış. Tanımak ile bilmek arasındaki ka­lın surları aşmak zaman isterdi, anlık iş değildi"

- İstanbul İstanbul

104. "Güzel hayaller, ya kalbi kırık aşıklar ya da ölümün kıyısındakiler içindi."

- İstanbul İstanbul

105. "Sevgi mi tuhaftı, yoksa insan mı?"

- İstanbul İstanbul

106. ""İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır, Doktor. Kuş sadece kuştur, çoğalır ve uçar. Ağaç sadece yeşillenir ve meyve verir. İnsan başkadır, hayal etmeyi öğrenmiştir. Var olanla yetinemez."

- İstanbul İstanbul

107. "Kader, duvara çizilen bir çizgiye mi benzerdi?
Hiç silinmez, kader hiç değişmez miydi?"

- İstanbul İstanbul

108. "içindeki şüphe yarası sarılır mıydı? Gölgeler mezarlığında, "Kalp bulmazsa, akıl hiç bilemez ! " diye yazılıymış, evrenin ruhundaki gerçeğe, temizlen­miş bir kalple varılır mıydı?"

- Kuzey

109. "İnsan aklıyla değil kalbiyle sever."

- Labirent

110. "..her insanın ay­rı bir dili var, kimini çiçekle kimini kitapla anlarsınız, ..

."

- İstanbul İstanbul

111. "Tuhaf demişti doktoruna, siz benden daha çok merak ediyorsunuz beni."

- Labirent

112. "Umut vaizlerin, politikacıların, zenginlerin yalanıdır. Bizi sözcüklerle kandırır, gerçeğin üzerini örterler."

- İstanbul İstanbul

113. "Yalnızca su, serinliğini tadan her­ kesin yüzünü kendine alır, saklardı."

- Kuzey

114. "Ben dedemin saat gibi bir mucizenin yanında ba­sit aynayı da büyük icat saymasını, ninemi bir aynacıda gö­rüp sevmesine bağlamıştım."

- Labirent

115. ""lnsan bir şeyin içindeyken, tümünü kavrayamaz. Bütünü görmek için dışına çıkmak gerek.""

- Masumlar

116. "Kırık kaptan sızan su gibiyim. Ne kabıma dönebilirim ne de dönsem o kap tutar beni."

- Labirent

117. "malzeme­si insan olan siyaset dünyayı nasıl değiştirebilirdi ki? İyiliğin toplumu kurtaracağını ve mutlu kılacağını iddia edenler , in­sanı tanımıyorlardı. Bencilliği görmezden geliyorlardı, ana­sını satayım."

- İstanbul İstanbul

118. "Beklemeyi bilmek de sanattı, konuşmaya gerek duymadan, ..

."

- İstanbul İstanbul

119. "Kül Kedisi'ne sormuşlar, neden Prens'e âşık oldun diye. Masal bana başka kader vermedi, demiş."

- İstanbul İstanbul

120. ""Cehennem, acı çektiğimiz yer değil,
acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir."
Hallac-ı Mansur"

- İstanbul İstanbul

121. "Delilik, aynaya bağlanmak ile aynadan korkmak arasında doğarmış. Ya ben oraya düştüm, gözlerimin yan­ması, içimdeki anlaşılmaz sesin uyanması bundan. Ya da ölmek üzere olan birinin akıl tutulmasına yakalandım. Uzun gecelerde herkes biraz karanlık olur."

- Kuzey

122. "°°Beklemeyi bilmek de sanattı,...°°"

- İstanbul İstanbul

123. "Çay demledik, sabaha kadar oturduk. Politika değil, kitap­lar ve hayallerimiz üzerine konuştuk."

- İstanbul İstanbul

124. "En çok istediklerim, aynı zamanda en çok istemediklerim oluyor."

- Labirent

125. "Kendimden korkuyorum. Ya ben, ben değilsem..."

- Labirent

126. "Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzaklaştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde."

- Masumlar

127. ""Tembellik güzel bir günahtır,""

- Masumlar

128. "Güzellik geçicidir, demeyin bana. İyilik de geçicidir. İyilik, karşılık beklentisi yaratır ve sınıra sahiptir. Güzellik öyle mi?"

- Labirent

129. "Avcı öyle bir hayale düşer ki sonunda avına benzer, dün­yaya aynı gözle bakar, kendini onun yerine koyar. Giderek yaklaştığımı hissediyordum sana."

- Kuzey

130. "Belki inanmakta güçlük çektiğimiz şeyi ba­zen kabul edip, hayata oradan bakmak gerekir. Böylece hem kendimizi gözler, hem de hayatla aramızdaki ilişkiyi sınarız."

- Kuzey

131. "İyiliğin toplumu kurtaracağını ve mutlu kılacağını iddia edenler, in­sanı tanımıyorlardı."

- İstanbul İstanbul

132. "Dayanılmaz acılardan sonra kendi­mize geldiğimizde, aylar yıllar geçtiğini sanırdık. "Kısa bir an mıydı bu, kısacık bir an mı? " Buna şaşırır, anın en uzun zaman olmasından dehşete düşerdik. Zaman uzamak yeri­ ne derinleşirdi acıda."

- İstanbul İstanbul

133. "Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğrendim."

- Kuzey

134. "Geçen aya veya geçen yıla değil, en uzak çağa dön­meyi dilerdim. İnsan daha insan değilken, yeryüzünde zu­lüm diye bir şey yokken, yaşamak ne güzeldi."

- İstanbul İstanbul

135. "Ne mutsuz ne de mutluyum. Var olduğumu hissetmekle yetiniyorum,..."

- Labirent

136. "Hayat bu mu? Bütün günlerim, yıllarım böyle oyunlarla sürecekse..."

- Labirent

137. "Acıda herkes yalnızdır."

- İstanbul İstanbul

138. "Ey cehennemin en kör kapısı, şeytan-ı lain Günahların azabından uzak et bizi lal
Acı ve ölüm muhakkak
Lakin sevdalar olsun ömrümüzün rızkı"

- Masumlar

139. "Aynı surlar hem kentte, hem de insanda vardı. Kentin derinleri ka­ranlıksa, insanın derinleri de karanlıktı. Nemli ve soğuktu. Kimse içindeki karanlığa inmek, kendisiyle orada yüzleş­mek istemezdi"

- İstanbul İstanbul

140. "Bedeni dışında bir şeyden emin olabilen var mı?"

- Labirent

141. ""

- İstanbul İstanbul

142. ""Adam bir gün cesaretini topluyor ve kadına aklının korktuğu ama kalbinin istediği şeyi söylüyor.""

- Masumlar

143. "“Cehennem, acı çektiğimiz yer değil,
acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir. "

- Hallac-ı Mansur"

- İstanbul İstanbul

144. ""Kelimelere başka anlamlar yüklemeyi seviyorsun," dedi.
"Bir güle, gülden başka anlamlar yükleyenler kadar masumum," dedim.
"Senin gibi.""

- Masumlar

145. "" Kendimizden çok, başkalarını anlamaya yatkınız. Zaten kendimizi tanımak da, başkalarının gözüyle mümkün olu­yor. Başkaları, bizim aynamızdır.”"

- Masumlar

146. "Bildiklerimden değil bilmediklerinden şüphe etmem gerektiğini de anlıyorum."

- Labirent

147. "Bizim burada acımız azalır­ken," dedi, "başka yerde insanlar ölüyormuş. Tuhaf dünya!

."

- İstanbul İstanbul

148. "Her sayfası çevrilip bitirilmiş ama içinde ne olduğu anlaşılmamış bir din kitabı kadar kutsal­dı hayat."

- Masumlar

149. "Sabahları dogan güneşin yeni ışıgına ve yeni rengine aldanma
Şu agacın yemişi dünden yeşillendi adı ise daha eskiden kalma"

- Masumlar

150. "Bir kenti ne daha çabuk değiştirirdi, yıkılan yapılar mı, yitip giden arkadaşlar mı?"

- Franz K. Aşıkları

151. "Hayatta uğruna yaşanacak değerler var,..."

- Labirent

152. "Ona en uzak ve en yakınım şimdi."

- Labirent

153. "Hangi yana adım atsam boşluğa düşecek gibiyim."

- Labirent

154. ""Mutlu insanın dünyası, mutsuz insanın dünyasından farklıdır.""

- Masumlar

155. "Hayat konusunda acele etmemelisin... Doğrusunu istersen, acele etmeyi gerektirecek bir halt da yok. Akışına bırak ve bu arada canının çektiği şeyleri yap."

- Labirent

156. "Savaş yalanlarla başlar, yalanlarla sürer, gerçeklerle biter. Ve daima birileri geride kalır."

- Labirent

157. "Hayat, sessiz akan bir nehirdi."

- Masumlar

158. "Na­sıl bir yanılgıydı bu? Üzgün ruhum. İhtiyar budala. Eski­den kanatlarında kıvılcımlar yanan ruhum. Umudun mah­muzu yavaşça dokunsa şahlanırdın. Ey derin derin soluyan hasta, işe yaramaz beygir. Sönmeyen yanı var mı dünyanın?"

- İstanbul İstanbul

159. "İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır, ..

."

- İstanbul İstanbul

160. "Sen hiç nisanda kar yağdığını gördün mü Doktor?"

- İstanbul İstanbul

161. "Yeniden gülmeye başladık. İnsan bir sarhoşken bir de gü­lerken geleceği unutur, hayatı umursamazdı. Acı çekerken zamanın durması gibi, gülerken de zaman dururdu. Geçmiş ve gelecek silinir, an denen sonsuzluk kalırdı."

- İstanbul İstanbul

162. "Kötülüğe neden gerekmez,..."

- Labirent

163. ""Cehennem, acı çektiğimiz yer değil, acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir. "

-Hallac-ı Mansur
Son"

- İstanbul İstanbul

164. "... bu çağda bir siyasetçinin kendini sultan sanması gülünç."

- Labirent

165. "Bir kitabı güzel kılan, diyor sahaf, ondaki duygunun başka hiçbir kitaptan elde edilememesidir. Güzel kitaplar bu yüzden birbirleriyle kıyaslanamaz."

- Labirent

166. ""Bazı acıların sığınağı yok.""

- Kuzey

167. "Kötülüğe neden gerekmez,..."

- Labirent

168. ""Doğru ile yanlışın ne olduğu kişiye, yere, zamana göre değişir. Bunla­rın yerine ben hayatım boyunca korku üzerine düşündüm. Bu duyguyu taşımayan var mıdır diye merak eder, kork­maktan herkes gibi utanır, gizlemeye çalışırdım. Korkusuz­luğun hayatı gözden çıkarmak olduğunu, korkunun ise hayata bağlanmaktan kaynaklandığını söylüyordu yaşlılar."

- Kuzey

169. "Benim tek duygum yok ..., birden fazla şeyi bir arada hissediyorum."

- Labirent

170. "Sonrasında varılacak yer neresi olursa olsun, so­ru sormaktan, görünenin ardındaki gerçeği aramaktan vaz­geçmemeliyiz."

- Kuzey

171. "Umut vaizlerin, politikacıların, zenginlerin yalanıdır. Bizi sözcüklerle kandırır, gerçeğin üzerini örterler."

- İstanbul İstanbul

172. "Ben aklımdan yitenlerle birlikte aklımda kalanlardan da korkuyorum."

- Labirent

173. "Her duvar bir sokağa, her sokak bir denize açılırdı. Art arda uzanır giderlerdi. Bir yandaki acı diğer yanda mutluluğa, bir yandaki gözyaşı diğer yanda kahkahaya dönerdi. Keder, kaygı ve sevinç, kedi yav­ruları gibi sarmaş dolaştı; hangisinin adı neydi, insan bazen karıştırırdı. Ölüm yaklaştı derken, yaşam aniden canlanırdı"

- İstanbul İstanbul

174. "Belki gizli mutsuzlardandım. Yanlış hayaller taşıdığım için mutsuzdum."

- Labirent

175. "Bilgelik, kolay düşman kazandıran bir hazineydi."

- Masumlar

176. "Tuza sormayın bilmez topraga sormayın görmez
Kadınlar ilk ağlayandı
Çıplak ellerinde bir ayna bir de bıçak
Suya sormayın bilmez yapraga sormayın görmez
Kadınlar ilk ağlayandı"

- Masumlar

177. "Hayat bu kadarsa, belki de onun uğruna ölmeye gerek yok."

- Labirent

178. "Nasıl mı oldu? Ben de bilmiyorum. Gözümü açtım ki hiç kimseyim. Bir bedenim var. O kadar."

- Labirent

179. ""Sen geçmişi bıraksan da geçmiş seni bırakmıyor," ..

."

- İstanbul İstanbul

180. "İnsan mutsuzluğu bilir, ama mutluluğu her za­man fark edemezmiş.

."

- İstanbul İstanbul

181. "Kafamın içinde sürekli kendimle konuşmaktan yoruldum,..."

- Labirent

182. "Feruzeh: "Sus ve öp beni."
Bir sessizlik olur.
Feruzeh: "Hep bu anı bekledim. Bir daha öp beni."
Sessizlik olur.
Sessizlik devam eder.
Bir tren sesi yavaş yavaş uzaklaşır."

- Masumlar

183. "lnsan bir sarhoşken bir de gü­lerken geleceği unutur, hayatı umursamazdı."

- İstanbul İstanbul

184. "İlk kez karşılaşan iki insanın yolculuğu, bir karanlıktan başka bir karanlığa doğ­ruydu. Acının kıyısında zaman başka türlü aktığı için birbir­lerine güvenmişlerdi."

- İstanbul İstanbul

185. "Babamın sayesin­ de doğduğumu, bu yaşamı ona borçlu olduğumu söylüyor­dun. Tanrı'nın cezası! Ölüler ölüydü . Işık ne kadar kötüydü ,
bunu anlamıyordun. Işık sadece dış yüzü gösteriyordu. Bizi, içe bakmaktan alıkoyuyordu."

- İstanbul İstanbul

186. "Geçmişim donmuş halde dururken, hangi sıkıntıdan kur­tulmuşum ki?""

- İstanbul İstanbul

187. "O kadar yalnızım ki biri adımı seslense dönüp bakmayacağım, o adın bana ait olduğuna inanmayacağım."

- Labirent

188. "Dün gece şarap içtiğimi söylemedim onlara. Tanrıyla aramdaki köprünün sise gömüldüğünden de söz etmedim. lnsan, hakkında konuşamayacağı şeyi sessizliğe bırakmalı,"

- Masumlar

189. "Üzgün ruhum. İhtiyar budala. Eski­den kanatlarında kıvılcımlar yanan ruhum. Umudun mah­muzu yavaşça dokunsa şahlanırdın. Ey derin derin soluyan hasta, işe yaramaz beygir. Sönmeyen yanı var mı dünyanın?"

- İstanbul İstanbul

190. "...her şey değişti, içimdeki hiçbir taş yerine oturmuyor.

."

- İstanbul İstanbul

191. "Belleğimi yitirdiğime göre bunca yıllık hayatımı da yitirdim, sıfır noktasındayım..."

- Labirent

192. "Ağlamak iyi geliyor, değil mi ?"

- Labirent

193. "Ben kendime bir hayat arıyorum."

- Labirent

194. "Kal­bimdeki yara kavrulup bir türlü kül olmuyor, ..

."

- İstanbul İstanbul

195. "''Kafamın içinde sürekli kendimle konuşmaktan yoruldum.''"

- Labirent

196. "Ben kendime bir hayat arıyorum."

- Labirent

197. "... her şeyden bıktığımı hissediyorum. Her şey ne ki, diye sorarsan, onu da bilmiyorum."

- Labirent

198. "İnsanlardan kaçsak bile kendimiz­den nasıl kaçabiliriz? Bizi bizden nasıl kurtarabiliriz?

."

- İstanbul İstanbul

199. "Kimilerine acıdan başka öğretmen gerekmez­di.

."

- İstanbul İstanbul

200. "Bağlandığı bir benliği yoksa, dilediği her benliği sahiplenebilir."

- Labirent

201. "İnsan kendini ne kadar hazırlarsa hazırlasın, acıyı yaşadı­ğı an zihni tutuluyordu. Acı nedeniyle zamanın akışı kesili­yor, gelecek duygusu yitiyordu. Gerçeklik yok oluyor, bü­tün evren, bedeninden ibaret hale geliyordu. Hep bu an ka­lacak, başka bir zamana geçilmeyecekti.

."

- İstanbul İstanbul

202. "“Güzellik, sonsuz­du. Güzellik, bir sözde, bir yüzde, yağmur düşen bir duva­rın işlemesindeydi.”"

- İstanbul İstanbul

203. "Ne kimseden bir şey isteyeyim ne de kimse benden bir şey istesin. Evimi bilenler diledikleri zaman kapımı çalabilir, dileyen beni telefonla arayabilir."

- Labirent

204. "Bir insanın neye güleceğini bilmek, onu tanımanın bir yoluydu.

."

- İstanbul İstanbul

205. "Kendi içimdeki sesi dinliyordum. Gör­düklerimden çok görmediklerime bağlıydım, herkes gibi."

- İstanbul İstanbul

206. "Güzel hayaller, ya kalbi kırık aşıklar ya da ölümün kıyısındakiler içindi.

."

- İstanbul İstanbul

207. "Ulaşılama­yan güzellik veya aşk, suyun ne olduğunu bilmeye ama su­suz kalmaya benzer.

."

- İstanbul İstanbul

208. ""Bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı.""

- İstanbul İstanbul

209. "Çaresizlik en büyük celladımızdı."

- Masumlar

210. "Kader, duvara çizilen bir çizgiye mi benzerdi?
Hiç silinmez, kader hiç değişmez miydi?

."

- İstanbul İstanbul

211. "Dün gece okuduğum kitapta, yıldızlara gitmek için ev­den kaçan ve gizlice bindiği gemi batınca ıssız adaya düşen bir çocuğun hikayesi vardı. Geceleri resimli kitaplar okuma­yı seviyordum."

- Masumlar

212. "Ey duvar! Yaşlılara ve çocuk­lara, benim peygamber olduğumu söyle! Köylüler inanma­ dıkları halde sessizce beklediler. Duvar dile geldi: Yalan! Bu adam peygamber değil!""

- İstanbul İstanbul

213. "Kalbi yansıtan söz, en büyük mucizedir! Başka mucize aramayın, söze ina­nın!
."

- İstanbul İstanbul

214. "Gerçeğin gölgesi değersiz­dir. Gerçeği değersizlikten kurtarıp yeniden yaratan ise gü­zel şiirdir. Ben güzel şiirin ardındayım. Ya sen? Sen gerçe­ğin düşmanısın.

."

- İstanbul İstanbul

215. "Herkesin tutunduğu gerçek, kentin başka tarafındaydı."

- İstanbul İstanbul

216. ""Genç bir adam ormanda kaybolmuş. Günler sonra yaşlı birine rastlamış. Yaşlı adam da ormanda kayıpmış ve genç adama çıkış yolunu birlikte aramayı önermiş. Olmaz demiş genç adam, çıkış yolunu bilseydin şimdiye kadar bulurdun. Ama, demiş yaşlı adam, ben çıkmayan yolları öğrendim.""

- Labirent

217. "İstanbul çok büyük, derdi, her duvarın ardında başka bir hayat, her hayatın ardında başka bir duvar var. Kuyu gibi, hem derin hem dardır İstanbul. Ki­misi onun derinliğinde sarhoşlanır, kimisi darlığında sıkılır."

- İstanbul İstanbul

218. "Her mahalledeki Boğaz akın­tısı aynı mıydı? Bütün bebekler aynı çığlıkla mı doğar, bütün yaşlılar aynı iç çekişlemi can verirdi? Ölümü merak ederdik. Ölüm de kendini tekrar eder mi, her ölüm diğer ölümlere benzer miydi?"

- İstanbul İstanbul

219. "Aradaki yılların ve mesafelerin önemi yok. Ölüler her zaman, her yerde yeniden ölebilir. Ben de yeniden doğabilirim (doğabilir miyim?)."

- Labirent

220. "İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır. Kuş sadece kuştur, çoğalır ve uçar. Ağaç sadece yeşillenir ve meyve verir. İnsan başkadır, hayal etmeyi öğrenmiştir."

- İstanbul İstanbul

221. ".. istediğin şeye gülebilir, istediğin şeyden nefret edebilirsin. Yeter ki acı karşısında zayıf düşme.

."

- İstanbul İstanbul

222. "Zaman uzamak yeri­ne derinleşirdi acıda.

."

- İstanbul İstanbul

223. "Başkalarının sözü gerçeğin bir ifadesiy­se, varlığımın o yönde değiştiğini hissettim. Unutulmuş bir benliğim var da yavaş yavaş açığa çıkıyormuş gibi."

- Kuzey

224. ""

- İstanbul İstanbul

225. "Kurduğum hayalin ipleri daima aklımın elindey­di."

- İstanbul İstanbul

226. "Bu dünyada kimse başkasının acısını eksiltemez.

."

- İstanbul İstanbul

227. "Yüzünde dünyanın en gü­zel ifadesi vardı. Bıraksam kanatlanıp yıldızlarla dolu gö­ğe uçacaktı."

- İstanbul İstanbul

228. "Herkes aynı dili konu­şuyor, yine de kimse birbirini anlamıyordu. Her zihnin için­ de başka zihinler yaşıyordu.
."

- İstanbul İstanbul

229. "Bakalım bugün yemekte ne var?" dedim.
"Değişik yemekler mi veriyorlar?"
"Evet, ekmek ve peynir her gün değişir. Ekmek bazen ba­yat, bazen çok bayattır. Peynir de bazı günler küflü, bazı günler kokmuş olur. Aşçı her seferinde değişik sofra hazır­lar bize.""

- İstanbul İstanbul

230. "Karanlıkta uzaklaşıp giden tren gibi geçmiş, onunla nerelere gidip hangi istasyonlarda indiğini anımsamıyorsan, kim olduğunu da bilmiyorsun."

- Labirent

231. "Tuhaf bir mutluluk var bu kalabalıkta. Benim bilmediğim bir mutluluk. Belki onlar da bilmiyor."

- Labirent

232. "Önceleri, gençlik zamanlarında insan geleceği hayal eder, ütopyalar kurar. Umutlu olur. Gelecek uzundur ve orada her şey mümkündür. Ömrün sonlarına doğru ise mümkünler denenip tüketilir. Ütopyaya yer kalmaz. İnsan artık elindekiyle, yani koskoca bir geçmişle oyalanır. Orada utopyanın yerini nostalji alır. Ben bunlardan yoksunum. Ne ütopyam ne nostaljim var. Bu durumda ölü mü sayılırım, yoksa ben kendi başına bir canlı türü müyüm?"

- Labirent

233. ""Bazı insanlar yalnızlık­tan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı.""

- İstanbul İstanbul

234. "İnsan iyileşemez. İnsan kurtarılamaz. İnsandan kaçıla­bilir ancak."

- İstanbul İstanbul

235. "Ölü yazarların biz okurlardan başka kimsesi yok. Adalet de, şefkat de bizdedir, mahkemelerde değil."

- Franz K. Aşıkları

236. "İnsanın dışarıyla konuştuğu dil başka, kendisiyle konuştuğu dil başkadır. Kendisine karșı şefkatli olan dil, başkasına hırçın olabilir. Kendisine merhamet eden dil, başkasına insafsızlık edebilir."

- Labirent

237. "Zihnimin ne kadarı gerçekten benim, bilmiyorum."

- Labirent

238. "Şu tahammül edilmez dünyada insan hiç olmazsa gözünü yumduğunda acısız soluk alabilmeliydi. Yoksa yaşamın ne değeri kalırdı."

- İstanbul İstanbul

239. "İnsanın dışarıyla konuştuğu dil başka, kendisiyle konuştuğu dil başkadır. Kendisine karșı şefkatli olan dil, başkasına hırçın olabilir. Kendisine merhamet eden dil, başkasına insafsızlık edebilir."

- Labirent

240. "İstanbul'un tuhaf yanı, cevaplardan çok soruları sevme­siydi. Mutluluğu karabasana çevirebilir, veya tersi, umut­suz yatılan bir gecenin ardından sevinçli bir sabahı
başla­tabilirdi. Belirsizlikten güç alırdı. Kentin kaderi diyorlar­dı buna. Bir sokağındaki cennet ile diğer sokağındaki cehennemin yeri ansızın değişebilirdi."

- İstanbul İstanbul

241. "... kadını göremeyince onu yitirdiğimi anlıyorum. Akıntıya kapılan kadın, geldiği gibi gidiyor. Hayatımda yoktu, şimdi tamamen yok oluyor. Etrafı boşuna tarıyorum."

- Labirent

242. "Her insana bir geçmiş gerekirmiş, şimdi herkes bana bir geçmiş yaratmaya çalışıyor."

- Labirent

243. "Geçmişimiz artık erişemeyeceğimiz uzaklıktadır. Onun ye­rine yarını düşünmeliyiz, ..

."

- İstanbul İstanbul

244. "“Berberler üniversite okumamalı, yoksa erkek­lerin futbol ve kadın kültürü yok olup gidecek.”"

- İstanbul İstanbul

245. "Ben şimdi bankta otururken, beynim gitmiş deniz kıyısında vapura bakıyor. Martılara simit atıyor. Beynimin düşünerek yaşadığını biliyorum. Ama ben o değilim. Ben parkta oturmuş simit yiyorum."

- Labirent

246. "İstanbul değişiyor mu peki, diye sorardım ben. Evet, derdin, içindeki her şeyle ve herkesle birlikte değişiyor. Bugün gördüğünü yarın göremeyebilirsin, sabah inandığına akşam yalan diyebilirsin. Herkes ruhunu ona göre terbiye ediyor. İstanbul hâlâ değişiyor mu..?"

- Labirent

247. "İnsanların ruhunu biliyordum. Gerçeği ister ama gerçeği anlamazlardı."

- İstanbul İstanbul

248. "Namus diye herkesin koynunda taşıdığı bıçak kan akıtmaya zaten hazırdı.."

- Masumlar

249. "Yalnızca boşluk. Boşluğa bakınca bir süre sonra boşluğun kendisi olduğumu anlıyorum."

- Labirent

250. "İnsanların akıl yaşı başka, duygu yaşı başkadır diyor. Biri gelişirken diğeri geride kalabilir."

- Labirent

Evde kitaplık oturma odası
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Kitap ve gözlük masa
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Pencere kenarında kitap okuyan
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
Rakamlarla ucretsizkitap.com.tr
0
Toplam Görüntüleme
0
Toplam Okunma
0
Toplam İndirme
0
Toplam Oy
0
Toplam Yorum

Okur Kılavuzu

Hangi kitabı okuyacağınıza karar vermek için künye, tanıtım ve seçme satırlardan oluşan başvuru rehberi.

Okur Kılavuzu'nin tamamı — A'dan Z'ye dizin »