
Burhan Sönmez En Beğenilen Sözleri
1. "Bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı."
- İstanbul İstanbul
2. "İnsan ne kadar bilinir ki Doktor? Sen vücutlarını yarıp kalbini, ciğerini gördüğün hastalarını bilebildin mi?"
- İstanbul İstanbul
3. "Biz, aptal romantikleriz."
- Taş ve Gölge
4. "Eski zamanlarda herkesin kendi ruhuna uygun bir kitabı olurmuş. 'Sır kitabı' der, ömür boyu yanlarında taşırlarmış."
- Masumlar
5. "Ben ses çıkarmasam öyle duracağız. Ben mi diyeyim? Ağzına lafı ben mi sokayım?"
- Taş ve Gölge
6. "Babalar oğullarının kendileri gibi olmasını ister ama onları tanımazlardı."
- Taş ve Gölge
7. "Akıldaki ağrının kalp ağrısından daha kötü olduğunu öğrendim."
- Kuzey
8. "-Ne güzel adın var.
-Adın güzeli mi olurmuş?
-Bir ad beni mutlu ederse o zaman güzel ad derim."
- Taş ve Gölge
9. "Sesini bazen başkalarında bulduğumu sanırım."
- Kuzey
10. "O masalı biliyor musun Yusuf?
Körlerin yaşadığı bir kent varmış, herkes kör doğarmış. Bir gün bir çocuğun gözleri açılmış, etrafı görmeye başlamış. Bu hastalıktan çok korkmuşlar, salgına dönüşüp bütün çocuklara bulaşmasın diye o çocuğu öldürmüşler. Cesedini yakmışlar. İstanbul'u düşünüyorum. Gözleri açılanları linç ederler burada. Siz hayal kuruyorsunuz, oğlum, sizi de linç ederler."
- İstanbul İstanbul
11. "Mecnun sevgi uğruna çöle düşmüştü, senin çölün var mıydı, diye sordu. Evet, dedi adam, sen yokken bu kent bir çöle döndü."
- İstanbul İstanbul
12. "Kelimelere başka anlamlar yüklemeyi seviyorsun."
- Masumlar
13. "İşeyip geleyim, size bir şiir daha okuyacağım."
- İstanbul İstanbul
14. "-Aşık olduğunu nereden biliyorsun?
-Onu ne zaman düşünsem, acıktığımı hissediyor, ama bir şey yiyemiyorum."
- Kuzey
15. "Sisler içinde olan, bırak sisleriyle kalsındı."
- Kuzey
16. ""Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğrendim.""
- Kuzey
17. "-Nobel ödülü kazanmış bir yazarın kitabına sorun çıkarırlar mı İran'da?
-Kitabın ismini değiştirmekle başlamış yayınevi: Benim Hüzünlü Dilberlerim"
- Masumlar
18. "Akşam sana bira ısmarlayacağım, güzel konuştun."
- Masumlar
19. ""Bebekler masumdur, onlar herkesindir!""
- Kuzey
20. "Ölüme daha yakın durmamız, yenik yaşamaktan korktuğumuz içindir."
- Kuzey
21. "Gezginler yaşadıklarını dile dökerken bilirler, anlatılmayan hayat yaşanmış sayılmaz."
- Kuzey
22. "Her insanın ayrı bir dili var, kimini çiçekle kimini kitapla anlarsınız."
- İstanbul İstanbul
23. "İşkenceyi zevkle yaptığım için, küçüklüğümde çok ezilip acı çektiğimi sananlar olur. Tarifsiz bir öfkeyle yaşadığımı, eski bir iç yarasından dolayı dehşet saçtığımı düşünürler. Kaplanının ceylan parçalaması bir tercih değil, doğallıktır. Şiddetin hayatın bir parçası olduğunu kabul edince gerisi kolaylaşır. Kendisinin haklı, acının da bazen gerekli olduğuna inanan herkes benim yaptığımı yapabilir."
- Kuzey
24. "Tanrı nereden geldi?... Eğer kendi kendini yarattıysa, yaratmadan önce ne vardı? Ya da kendi kendine var olmak mümkünse, evren de pekala böyle oluşmuş, kendi kendini yaratmış olabilir."
- Kuzey
25. "Karanlıkta yol almanın başka bir güzelliği var, gündüz yolculuğundan daha çok severim."
- Kuzey
26. "Kendimi köyün delisi gibi hissediyorum. Başka bir gerçeği görüp, ayrı bir zamanın varlığına inandığımı söylediğimde insanlar bana gülüyorlar. Bu yüzden çenemi sıkı tutuyor, sadece sizin gibilerle konuşuyorum."
- Kuzey
27. "-Hayırdır, yeni bir şey mi oldu? Hadi anlat.
-Ne olacak canım, utangaç adamlara cesaret gelsin diye gün sayıyoruz."
- Taş ve Gölge
28. "Diriler bazen iyidir ölüler ise sonsuza kadar iyidir."
- Taş ve Gölge
29. "Senin burada, bu mezarlıkta yaşadığını geçen yıl tesadüfen öğrendim. Yanına gelmedim, zaten etrafında yeterince ölü vardı. Herkesin ruhuna uygun mezartaşları yaptığı söylediler. Bana da yap bir tane. Şunu söylesin kainata: Tanrı'nın tek kötülüğü, var olmamasıdır."
- Taş ve Gölge
30. ""İnsanların mahrum kılındığı bilgiler içinde, insan kalbinden daha anlaşılmazı yoktur.""
- Taş ve Gölge
31. "Ben de bir gölgeymişim, bunu yaşım ilerledikten sonra anladım. Kalpten ibaret, acının ve özlemin girdabına kapılmış bir gölgeyim işte."
- Taş ve Gölge
32. "Elimdeki roman, huzur ile mutluluğun birbirinden ayrılışını anlatıyordu. İnsan hayatta bunlardan birini bırakıp diğerini seçmek zorunda kalabilirdi."
- Masumlar
33. "Yalnızlık da çeşit çeşit, biri diğerine benzemiyor. Benim yalnızlığım akşamları gelir."
- Masumlar
34. "O kadar yalnızım ki biri adımı seslense dönüp bakmayacağım, o adın bana ait olduğuna inanmayacağım."
- Labirent
35. "Bir inanca bağlanmak insanı şeytan yapardı, evet. Kendi inancını üstün gören kişi, başkalarını küçümserdi. Yaşamın bütün değerini elinde toplar, iyiliğin kaynağını kendinde görürdü. Kötülük başkalarının parçasıydı ona göre, kendi kalbini bilmezdi."
- İstanbul İstanbul
36. "Hani yaşlıların geçmişi gençlerinse geleceği uzundu?
Ne oldu gençlerin uzun geleceğine?
Ben bile zamanın ipine tutuna tutuna yaşlılığa erdim de bu çocukların ne bugünü ne yarını belli.
Diriyken de ölü gibiler.
Parmaklarının arasındaki zamanın ipi ha koptu ha kopacak"
- Taş ve Gölge
37. ""Güneşli günlerde insanın yalnızlık duygusu azalırmış," dedim.
Yüzüme baktı.
"Yalnız mısın burada?" dedi.
"Dostlarım var."
"Yalnızlığa engel değil bu.""
- Masumlar
38. ""Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğrendim.""
- Kuzey
39. "Ben kendime bir hayat arıyorum. Geçmişimi, çimlerden bankın demirlerine oradan bileğime tırmanan karıncaların sebatıyla, kendi başıma, sessizlikte bulmak istiyorum."
- Labirent
40. "Gerçek nedir, bulunabilir bir şey midir, benim merak ettiğim de budur.""
- Kuzey
41. "Biliyor musun, bundan sonra seni düşünürken kafamın içinde endişe yarasaları uçuşmayacak."
- Taş ve Gölge
42. "Kırık kaptan sızan su gibiyim. Ne kabıma dönebilirim ne de dönsem o kap tutar beni."
- Labirent
43. "Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzaklaştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde."
- Masumlar
44. "Başarmak bazen neye inandığına değil, nasıl inandığına bağlıdır."
- Kuzey
45. "Ne duyan ne gören vardı, karanlığın akıntısı kendi yalnızlığına alışık, usulca, bilinmez bir sır taşıyordu."
- Kuzey
46. ""Biz kutuplara benziyoruz," dedi büyükanne. "Yoksulluğumuz hiç değişmiyor. Keşke dört mevsim gibi yer değiştirseydi zenginler ve yoksullar. Böyle bir adalet fena olmazdı . ""
- İstanbul İstanbul
47. ""Ölüm hayatın zıddı değil aynasıdır,""
- Masumlar
48. "Az şey hatırlıyorum, ama özlüyorum. Ne özlediğimi tam olarak bilmiyorum."
- Masumlar
49. "Başımın ağrısı artıyordu.
Baş ağrısı yoksulluğa benzer, çaresiz bırakırdı insanı."
- Masumlar
50. "Anın değerini bil, gerisi senin değildir, senin olmayanla ömrünü heba etme."
- Labirent
51. ""Ulaşılamayan güzellik veya aşk, suyun ne olduğunu bilmeye ama susuz kalmaya benzer.""
- İstanbul İstanbul
52. "Anın değerini bil, gerisi senin değildir, senin olmayanla ömrünü heba etme."
- Labirent
53. "-Sizin gibi gençken bu yolda yürür, yaşlı çiftlere rastlardık. Şimdi biz yaşlı olduk, size rastlıyoruz.
-Bizimle bir çay içer misiniz?
-Bu yolu bir daha yürümek bize uzun gelir."
- Masumlar
54. "Kim olduğumu değil, kim olmadığımı görmekten korkuyordum."
- Kuzey
55. "Herkes susabilir. Anlatmak değil önemli olan anlamaktır. Anladığını kalbe damıtmak, özünü temizleyip paklamak esastır."
- Kuzey
56. "İstanbul durdu, ben durdum. Eski ile yeni arasındaki zaman geçidinde kayboldum."
- Labirent
57. "Nasılsın, diyorum, hayat nasıl gidiyor? Bakışı yumuşuyor. Gülümsüyor. Hayat aynı, diyor, ama ben kendi hayatımı değiştirmeye karar verdim. Kendime bir nişan yüzüğü aldım. Şimdi nişanlanacağım kızı arıyorum."
- Labirent
58. "Yaptığı iyilikten pişman mıydı? Başkalarına değer vermekten rahatsızlık mı duyuyordu? Bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı."
- İstanbul İstanbul
59. "Acı bedeni, korku ise ruhu esir alır ve insanlar bedenlerini kurtarmak için ruhlarını satarlar."
- İstanbul İstanbul
60. "Rüyada geçmiş yoktur. insan yalnızca o anı yaşar rüyada, geçmişi bilmez. Ben buyum."
- Labirent
61. "Sevmek herkese nasip olur, ama sevilmek kaderin elindeydi."
- Masumlar
62. "“Kendisinin bile farkında olmadığı yanları vardır insanın. Tesadüfen ortaya çıkmadıkça bilinmez.”"
- Kuzey
63. "Yolları vardı daha, bunu bilen gece, en soğuk rüzgarları yamaçların ardında tutuyordu."
- Kuzey
64. "Bir nehir kaynağını unutabilir mi,
Gün ışığı unutabilir mi güneşi?
Deniz yatağındaki çapa gemiyi ya da
Bir yılanın kuyruğu önünde giden başı unutabilir mi?
Bugün dünü unutabilir mi?
Bir adam unutabilir mi babasını.. ?"
- Kuzey
65. ""İnsanın görevi Tanrı'ya yardım etmektir. Şimdi benim yaptıklarımı tekrarla" Keşiş giysilerini sıyırdı. Kız da ipek elbisesini çıkardı. Çıplak kaldılar. Kumlara diz çöküp, dolunaya baktılar. Dua eder gibi sessizce beklerken, bedendeki değişim başladı, Keşişin erkekliği yavaş yavaş canlandı. "Bu ne" diye sordu kız. Keşiş, "İşte Şeytan bu" dedi "Bana acı veriyor" Kız şaşırdı, eğilip yakından baktı. Keşişe üzüldü. İlahi bir sesle konuşan Keşiş, Tanrı'nın seni neden buraya gönderdiğini biliyorum, dedi. Bendeki Şeytan'ı sendeki cehenneme atıp atamayacağımızı görmek istiyor."
- İstanbul İstanbul
66. "Başkalarının anımsadıklarını dinler, kendi bildiklerimizle kıyaslar, pek çok kez zihnimizde boşluklar ve yanılgılar olduğunu fark ederiz."
- Labirent
67. "Yağmur gelmeden güneşin, kış gelmeden baharın tadı bilinmez," diyen şarkıyı hatırladı. Ölüm olmadan hayatın kıymeti anlaşılmazdı. Şairin dediği gibi:
Sevmenin ve beraber uyumanın hazzı
Bütün aşıklar söyler bunu
Ölüm de hayata öyle sevdalıdır
Ölüm de hayata öyle sevdalıdır"
- Masumlar
68. "Şimdi de eskisi kadar biliyorum,
Fakat daha derin, daha olgunlaşmış bir şekilde.
Yoksa, öğrenmek ile bilmek aynı şey olurdu.
İbni Sina"
- Kuzey
69. "Herkes aynı dili konuşuyor, yine de kimse birbirini anlamıyordu."
- İstanbul İstanbul
70. ""Şüphe, gerçeği bulmanın anahtarıdır.”"
- Kuzey
71. "Gök, dipsiz bir uçurum, içine yuvarlanacağım neredeyse."
- Kuzey
72. "Mutlu olmak istiyorsan, diyor kadın, bağlanacak bir şey bul kendine, bir inanç ya da bir sevgili. Ama gerçeği bulmak istiyorsan, ölümü izle."
- Labirent
73. "Çayımızı yudumlarken göz göze geldik. Çayın tadı, birlikte içtiğimiz kişiyle değişirdi."
- Masumlar
74. "Bir yalanı gizlemenin en iyi yolu başka bir yalan söylemekti."
- İstanbul İstanbul
75. "Biz millet olarak, biliyorsun, insanları ya göğe çıkarır ya da yerin dibine batırırız."
- Labirent
76. "“Kusurlarınızı kabul ettiğiniz görülmemiştir, özür dilemeyi bilmezsiniz. Kendi yakınlarınıza tecavüz eder, sonra namus için adam öldürürsünüz. Tanrının adı daima dilinizdedir. Çok iyi ağlarsınız. Ağıt dinleyip eski günleri hayal edersiniz. Dünya yansa umurunuzda değil, yeter ki evinizin duvarından bir taş eksilmesin. Kötülüğün dışarıdan geldiğine inanırsınız. Kötülüğün kaynağı ya komşunuz ya da köye gelen yabancılardır. Kendi kalbinizde bir yılan taşıdığınızı görmezsiniz.”"
- İstanbul İstanbul
77. "Kimse içindeki karanlığa inmek, kendisiyle orada yüzleşmek istemezdi."
- İstanbul İstanbul
78. "İnsan, iç geçirirken verdiği bir soluktan ibarettir.
.
."
- İstanbul İstanbul
79. ""insan bir tasvirde bazen sonsuz bir anlam bulur,""
- Masumlar
80. "Onlar hiçbir yere ait değildir. Bu yüzden derin kararların değil, anlık nedenlerin ardına düşerler. Bir yere bağlanacak gibi olurlarsa, oradan kopmak için kendilerine yeni işaretler bulurlar."
- Kuzey
81. "İnsanların anlamak yerine görmeyi seçtiklerini hissettiğim çağdı. Dünya her yanda değişiyordu. İnsanlar, görmeden sevmeyi unutuyorlardı."
- İstanbul İstanbul
82. "Tecavüz kadınların namusunu değil kalbini kırar, ruhunu yaralar. Ama namussuz olan erkektir, artık bu lekeyi paslı bir tasma gibi boynunda ömür boyu taşır."
- Kuzey
83. ""büyük hayallerin hüsranı da büyük olur""
- İstanbul İstanbul
84. "Aynanın önünde uzun süre kalınca hangi tarafta bulunduğumu karıştırıyorum."
- Labirent
85. "Kan, ya aşkın ya da ölümün işaretiydi. Henüz ölüme uzak, aşka yakın yaştaydım."
- İstanbul İstanbul
86. "Ölüm acısını zamandan başka iyileştirecek bir derman otu bilmiyorlardı. Zaman dedikleri, varılmaz diyarlarda göveren bir ottu, kokusu toprağı tutar, göğü sarardı. Kimse bilmese de gizli bir rüzgar onu bütün hayatların ruhuna yayardı"
- Kuzey
87. "Hayat, biri yaşanmış diğeri yaşanmamış iki bölümden oluşur. Önemli olan yaşanmamış bölümdür.""
- Masumlar
88. "Gelecekte alışveriş merkezlerinin bir ucuna doğumevi, diğer ucuna mezarlık yapılır. Burada doğulur, yaşanır ve nihayet burada ölünür."
- Labirent
89. "Akıldaki ağrının kalp ağrısından
daha kötu olduğunu öğrendim. Bu yüzden erken yaşımda yorgun bir yüz edindim, yoksa o kadar yaşlı değilim. Bazı acıların sığınağı yok.""
- Kuzey
90. "Önceki hayatımda ben de alışkanlıklara bağlı yaşardım, herkes gibi. Belleğimi yitirince, ayrıntıları düşünmeye mecbur kaldım. Anımsamadığım bir zamanı anımsama zorunluluğu."
- Labirent
91. "Uzun yaşayasın ağacım
Toprağında suyun olsun
Göğün yıldızla dolsun
Beni unutmayasın agacım"
- Kuzey
92. "Yaşamak ne garip seferdir.
."
- İstanbul İstanbul
93. "Bana göz dokunmasa, ne iyi olur. Sırtımda bakış olmasa. Dilediğim sokağa girip, dilediğim yerde rahatça otursam. Önümden geçen kadınların parfüm kokusu tanıdık gelse, ama kadınların hiçbiri dönüp bana bakmasa. Baksalar, ne yapacağımı bilemem. Selam verip halimi sorsalar, ne derim?"
- Labirent
94. "Elimdeki roman, huzur ile mutluluğun birbirinden ayrılışını anlatıyordu. lnsan hayatta bunlardan birini bırakıp diğerini seçmek zorunda kalabilirdi."
- Masumlar
95. "Ne mutsuz ne de mutluyum. Var olduğumu hissetmekle yetiniyorum, güvercin gibi."
- Labirent
96. "Onun sesini duyduğumda, ... herkesi bağışlayacağım. Bana kötülük edenleri bağışlayacağım."
- Labirent
97. "Onun sesini duyduğumda, ... herkesi bağışlayacağım. Bana kötülük edenleri bağışlayacağım."
- Labirent
98. "Adımı öyle hoş telaffuz ediyordu ki, bunu duymak için her gün telefon edebilirdim."
- Masumlar
99. "Keşke bütün insanlar geçmişi unutsalar, gece yatıp ertesi sabah boş bir zihinle uyansalar, bana da acıyarak bakmasalar."
- Labirent
100. "Yeni kitaplar ucuz, eskiler pahalı. Hayatta da, eski zaman önemli. Bugün değil dün değerli, ondan önceki gün daha da değerli."
- Labirent
101. ".. her duvarın ardında başka bir hayat, her hayatın ardında başka bir duvar var.
."
- İstanbul İstanbul
102. "Aynanın dışındaki dünya bir varlık, içindeki dünya bir başka varlıktı. Toplayınca ikisi tek oluyordu. Bir bakınca kilit, sonra tekrar bakınca anahtardı ayna."
- Labirent
103. "lstanbul'dan çıkıp gitmek varken, bu kente bağlanması nedendi? Bir kenti tanımak üç gün, bilmek ise üç kuşak alırmış. Tanımak ile bilmek arasındaki kalın surları aşmak zaman isterdi, anlık iş değildi"
- İstanbul İstanbul
104. "Güzel hayaller, ya kalbi kırık aşıklar ya da ölümün kıyısındakiler içindi."
- İstanbul İstanbul
105. "Sevgi mi tuhaftı, yoksa insan mı?"
- İstanbul İstanbul
106. ""İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır, Doktor. Kuş sadece kuştur, çoğalır ve uçar. Ağaç sadece yeşillenir ve meyve verir. İnsan başkadır, hayal etmeyi öğrenmiştir. Var olanla yetinemez."
- İstanbul İstanbul
107. "Kader, duvara çizilen bir çizgiye mi benzerdi?
Hiç silinmez, kader hiç değişmez miydi?"
- İstanbul İstanbul
108. "içindeki şüphe yarası sarılır mıydı? Gölgeler mezarlığında, "Kalp bulmazsa, akıl hiç bilemez ! " diye yazılıymış, evrenin ruhundaki gerçeğe, temizlenmiş bir kalple varılır mıydı?"
- Kuzey
109. "İnsan aklıyla değil kalbiyle sever."
- Labirent
110. "..her insanın ayrı bir dili var, kimini çiçekle kimini kitapla anlarsınız, ..
."
- İstanbul İstanbul
111. "Tuhaf demişti doktoruna, siz benden daha çok merak ediyorsunuz beni."
- Labirent
112. "Umut vaizlerin, politikacıların, zenginlerin yalanıdır. Bizi sözcüklerle kandırır, gerçeğin üzerini örterler."
- İstanbul İstanbul
113. "Yalnızca su, serinliğini tadan her kesin yüzünü kendine alır, saklardı."
- Kuzey
114. "Ben dedemin saat gibi bir mucizenin yanında basit aynayı da büyük icat saymasını, ninemi bir aynacıda görüp sevmesine bağlamıştım."
- Labirent
115. ""lnsan bir şeyin içindeyken, tümünü kavrayamaz. Bütünü görmek için dışına çıkmak gerek.""
- Masumlar
116. "Kırık kaptan sızan su gibiyim. Ne kabıma dönebilirim ne de dönsem o kap tutar beni."
- Labirent
117. "malzemesi insan olan siyaset dünyayı nasıl değiştirebilirdi ki? İyiliğin toplumu kurtaracağını ve mutlu kılacağını iddia edenler , insanı tanımıyorlardı. Bencilliği görmezden geliyorlardı, anasını satayım."
- İstanbul İstanbul
118. "Beklemeyi bilmek de sanattı, konuşmaya gerek duymadan, ..
."
- İstanbul İstanbul
119. "Kül Kedisi'ne sormuşlar, neden Prens'e âşık oldun diye. Masal bana başka kader vermedi, demiş."
- İstanbul İstanbul
120. ""Cehennem, acı çektiğimiz yer değil,
acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir."
Hallac-ı Mansur"
- İstanbul İstanbul
121. "Delilik, aynaya bağlanmak ile aynadan korkmak arasında doğarmış. Ya ben oraya düştüm, gözlerimin yanması, içimdeki anlaşılmaz sesin uyanması bundan. Ya da ölmek üzere olan birinin akıl tutulmasına yakalandım. Uzun gecelerde herkes biraz karanlık olur."
- Kuzey
122. "°°Beklemeyi bilmek de sanattı,...°°"
- İstanbul İstanbul
123. "Çay demledik, sabaha kadar oturduk. Politika değil, kitaplar ve hayallerimiz üzerine konuştuk."
- İstanbul İstanbul
124. "En çok istediklerim, aynı zamanda en çok istemediklerim oluyor."
- Labirent
125. "Kendimden korkuyorum. Ya ben, ben değilsem..."
- Labirent
126. "Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzaklaştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde."
- Masumlar
127. ""Tembellik güzel bir günahtır,""
- Masumlar
128. "Güzellik geçicidir, demeyin bana. İyilik de geçicidir. İyilik, karşılık beklentisi yaratır ve sınıra sahiptir. Güzellik öyle mi?"
- Labirent
129. "Avcı öyle bir hayale düşer ki sonunda avına benzer, dünyaya aynı gözle bakar, kendini onun yerine koyar. Giderek yaklaştığımı hissediyordum sana."
- Kuzey
130. "Belki inanmakta güçlük çektiğimiz şeyi bazen kabul edip, hayata oradan bakmak gerekir. Böylece hem kendimizi gözler, hem de hayatla aramızdaki ilişkiyi sınarız."
- Kuzey
131. "İyiliğin toplumu kurtaracağını ve mutlu kılacağını iddia edenler, insanı tanımıyorlardı."
- İstanbul İstanbul
132. "Dayanılmaz acılardan sonra kendimize geldiğimizde, aylar yıllar geçtiğini sanırdık. "Kısa bir an mıydı bu, kısacık bir an mı? " Buna şaşırır, anın en uzun zaman olmasından dehşete düşerdik. Zaman uzamak yeri ne derinleşirdi acıda."
- İstanbul İstanbul
133. "Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğrendim."
- Kuzey
134. "Geçen aya veya geçen yıla değil, en uzak çağa dönmeyi dilerdim. İnsan daha insan değilken, yeryüzünde zulüm diye bir şey yokken, yaşamak ne güzeldi."
- İstanbul İstanbul
135. "Ne mutsuz ne de mutluyum. Var olduğumu hissetmekle yetiniyorum,..."
- Labirent
136. "Hayat bu mu? Bütün günlerim, yıllarım böyle oyunlarla sürecekse..."
- Labirent
137. "Acıda herkes yalnızdır."
- İstanbul İstanbul
138. "Ey cehennemin en kör kapısı, şeytan-ı lain Günahların azabından uzak et bizi lal
Acı ve ölüm muhakkak
Lakin sevdalar olsun ömrümüzün rızkı"
- Masumlar
139. "Aynı surlar hem kentte, hem de insanda vardı. Kentin derinleri karanlıksa, insanın derinleri de karanlıktı. Nemli ve soğuktu. Kimse içindeki karanlığa inmek, kendisiyle orada yüzleşmek istemezdi"
- İstanbul İstanbul
140. "Bedeni dışında bir şeyden emin olabilen var mı?"
- Labirent
141. ""
- İstanbul İstanbul
142. ""Adam bir gün cesaretini topluyor ve kadına aklının korktuğu ama kalbinin istediği şeyi söylüyor.""
- Masumlar
143. "“Cehennem, acı çektiğimiz yer değil,
acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir. "
- Hallac-ı Mansur"
- İstanbul İstanbul
144. ""Kelimelere başka anlamlar yüklemeyi seviyorsun," dedi.
"Bir güle, gülden başka anlamlar yükleyenler kadar masumum," dedim.
"Senin gibi.""
- Masumlar
145. "" Kendimizden çok, başkalarını anlamaya yatkınız. Zaten kendimizi tanımak da, başkalarının gözüyle mümkün oluyor. Başkaları, bizim aynamızdır.”"
- Masumlar
146. "Bildiklerimden değil bilmediklerinden şüphe etmem gerektiğini de anlıyorum."
- Labirent
147. "Bizim burada acımız azalırken," dedi, "başka yerde insanlar ölüyormuş. Tuhaf dünya!
."
- İstanbul İstanbul
148. "Her sayfası çevrilip bitirilmiş ama içinde ne olduğu anlaşılmamış bir din kitabı kadar kutsaldı hayat."
- Masumlar
149. "Sabahları dogan güneşin yeni ışıgına ve yeni rengine aldanma
Şu agacın yemişi dünden yeşillendi adı ise daha eskiden kalma"
- Masumlar
150. "Bir kenti ne daha çabuk değiştirirdi, yıkılan yapılar mı, yitip giden arkadaşlar mı?"
- Franz K. Aşıkları
151. "Hayatta uğruna yaşanacak değerler var,..."
- Labirent
152. "Ona en uzak ve en yakınım şimdi."
- Labirent
153. "Hangi yana adım atsam boşluğa düşecek gibiyim."
- Labirent
154. ""Mutlu insanın dünyası, mutsuz insanın dünyasından farklıdır.""
- Masumlar
155. "Hayat konusunda acele etmemelisin... Doğrusunu istersen, acele etmeyi gerektirecek bir halt da yok. Akışına bırak ve bu arada canının çektiği şeyleri yap."
- Labirent
156. "Savaş yalanlarla başlar, yalanlarla sürer, gerçeklerle biter. Ve daima birileri geride kalır."
- Labirent
157. "Hayat, sessiz akan bir nehirdi."
- Masumlar
158. "Nasıl bir yanılgıydı bu? Üzgün ruhum. İhtiyar budala. Eskiden kanatlarında kıvılcımlar yanan ruhum. Umudun mahmuzu yavaşça dokunsa şahlanırdın. Ey derin derin soluyan hasta, işe yaramaz beygir. Sönmeyen yanı var mı dünyanın?"
- İstanbul İstanbul
159. "İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır, ..
."
- İstanbul İstanbul
160. "Sen hiç nisanda kar yağdığını gördün mü Doktor?"
- İstanbul İstanbul
161. "Yeniden gülmeye başladık. İnsan bir sarhoşken bir de gülerken geleceği unutur, hayatı umursamazdı. Acı çekerken zamanın durması gibi, gülerken de zaman dururdu. Geçmiş ve gelecek silinir, an denen sonsuzluk kalırdı."
- İstanbul İstanbul
162. "Kötülüğe neden gerekmez,..."
- Labirent
163. ""Cehennem, acı çektiğimiz yer değil, acı çektiğimizi kimsenin duymadığı yerdir. "
-Hallac-ı Mansur
Son"
- İstanbul İstanbul
164. "... bu çağda bir siyasetçinin kendini sultan sanması gülünç."
- Labirent
165. "Bir kitabı güzel kılan, diyor sahaf, ondaki duygunun başka hiçbir kitaptan elde edilememesidir. Güzel kitaplar bu yüzden birbirleriyle kıyaslanamaz."
- Labirent
166. ""Bazı acıların sığınağı yok.""
- Kuzey
167. "Kötülüğe neden gerekmez,..."
- Labirent
168. ""Doğru ile yanlışın ne olduğu kişiye, yere, zamana göre değişir. Bunların yerine ben hayatım boyunca korku üzerine düşündüm. Bu duyguyu taşımayan var mıdır diye merak eder, korkmaktan herkes gibi utanır, gizlemeye çalışırdım. Korkusuzluğun hayatı gözden çıkarmak olduğunu, korkunun ise hayata bağlanmaktan kaynaklandığını söylüyordu yaşlılar."
- Kuzey
169. "Benim tek duygum yok ..., birden fazla şeyi bir arada hissediyorum."
- Labirent
170. "Sonrasında varılacak yer neresi olursa olsun, soru sormaktan, görünenin ardındaki gerçeği aramaktan vazgeçmemeliyiz."
- Kuzey
171. "Umut vaizlerin, politikacıların, zenginlerin yalanıdır. Bizi sözcüklerle kandırır, gerçeğin üzerini örterler."
- İstanbul İstanbul
172. "Ben aklımdan yitenlerle birlikte aklımda kalanlardan da korkuyorum."
- Labirent
173. "Her duvar bir sokağa, her sokak bir denize açılırdı. Art arda uzanır giderlerdi. Bir yandaki acı diğer yanda mutluluğa, bir yandaki gözyaşı diğer yanda kahkahaya dönerdi. Keder, kaygı ve sevinç, kedi yavruları gibi sarmaş dolaştı; hangisinin adı neydi, insan bazen karıştırırdı. Ölüm yaklaştı derken, yaşam aniden canlanırdı"
- İstanbul İstanbul
174. "Belki gizli mutsuzlardandım. Yanlış hayaller taşıdığım için mutsuzdum."
- Labirent
175. "Bilgelik, kolay düşman kazandıran bir hazineydi."
- Masumlar
176. "Tuza sormayın bilmez topraga sormayın görmez
Kadınlar ilk ağlayandı
Çıplak ellerinde bir ayna bir de bıçak
Suya sormayın bilmez yapraga sormayın görmez
Kadınlar ilk ağlayandı"
- Masumlar
177. "Hayat bu kadarsa, belki de onun uğruna ölmeye gerek yok."
- Labirent
178. "Nasıl mı oldu? Ben de bilmiyorum. Gözümü açtım ki hiç kimseyim. Bir bedenim var. O kadar."
- Labirent
179. ""Sen geçmişi bıraksan da geçmiş seni bırakmıyor," ..
."
- İstanbul İstanbul
180. "İnsan mutsuzluğu bilir, ama mutluluğu her zaman fark edemezmiş.
."
- İstanbul İstanbul
181. "Kafamın içinde sürekli kendimle konuşmaktan yoruldum,..."
- Labirent
182. "Feruzeh: "Sus ve öp beni."
Bir sessizlik olur.
Feruzeh: "Hep bu anı bekledim. Bir daha öp beni."
Sessizlik olur.
Sessizlik devam eder.
Bir tren sesi yavaş yavaş uzaklaşır."
- Masumlar
183. "lnsan bir sarhoşken bir de gülerken geleceği unutur, hayatı umursamazdı."
- İstanbul İstanbul
184. "İlk kez karşılaşan iki insanın yolculuğu, bir karanlıktan başka bir karanlığa doğruydu. Acının kıyısında zaman başka türlü aktığı için birbirlerine güvenmişlerdi."
- İstanbul İstanbul
185. "Babamın sayesin de doğduğumu, bu yaşamı ona borçlu olduğumu söylüyordun. Tanrı'nın cezası! Ölüler ölüydü . Işık ne kadar kötüydü ,
bunu anlamıyordun. Işık sadece dış yüzü gösteriyordu. Bizi, içe bakmaktan alıkoyuyordu."
- İstanbul İstanbul
186. "Geçmişim donmuş halde dururken, hangi sıkıntıdan kurtulmuşum ki?""
- İstanbul İstanbul
187. "O kadar yalnızım ki biri adımı seslense dönüp bakmayacağım, o adın bana ait olduğuna inanmayacağım."
- Labirent
188. "Dün gece şarap içtiğimi söylemedim onlara. Tanrıyla aramdaki köprünün sise gömüldüğünden de söz etmedim. lnsan, hakkında konuşamayacağı şeyi sessizliğe bırakmalı,"
- Masumlar
189. "Üzgün ruhum. İhtiyar budala. Eskiden kanatlarında kıvılcımlar yanan ruhum. Umudun mahmuzu yavaşça dokunsa şahlanırdın. Ey derin derin soluyan hasta, işe yaramaz beygir. Sönmeyen yanı var mı dünyanın?"
- İstanbul İstanbul
190. "...her şey değişti, içimdeki hiçbir taş yerine oturmuyor.
."
- İstanbul İstanbul
191. "Belleğimi yitirdiğime göre bunca yıllık hayatımı da yitirdim, sıfır noktasındayım..."
- Labirent
192. "Ağlamak iyi geliyor, değil mi ?"
- Labirent
193. "Ben kendime bir hayat arıyorum."
- Labirent
194. "Kalbimdeki yara kavrulup bir türlü kül olmuyor, ..
."
- İstanbul İstanbul
195. "''Kafamın içinde sürekli kendimle konuşmaktan yoruldum.''"
- Labirent
196. "Ben kendime bir hayat arıyorum."
- Labirent
197. "... her şeyden bıktığımı hissediyorum. Her şey ne ki, diye sorarsan, onu da bilmiyorum."
- Labirent
198. "İnsanlardan kaçsak bile kendimizden nasıl kaçabiliriz? Bizi bizden nasıl kurtarabiliriz?
."
- İstanbul İstanbul
199. "Kimilerine acıdan başka öğretmen gerekmezdi.
."
- İstanbul İstanbul
200. "Bağlandığı bir benliği yoksa, dilediği her benliği sahiplenebilir."
- Labirent
201. "İnsan kendini ne kadar hazırlarsa hazırlasın, acıyı yaşadığı an zihni tutuluyordu. Acı nedeniyle zamanın akışı kesiliyor, gelecek duygusu yitiyordu. Gerçeklik yok oluyor, bütün evren, bedeninden ibaret hale geliyordu. Hep bu an kalacak, başka bir zamana geçilmeyecekti.
."
- İstanbul İstanbul
202. "“Güzellik, sonsuzdu. Güzellik, bir sözde, bir yüzde, yağmur düşen bir duvarın işlemesindeydi.”"
- İstanbul İstanbul
203. "Ne kimseden bir şey isteyeyim ne de kimse benden bir şey istesin. Evimi bilenler diledikleri zaman kapımı çalabilir, dileyen beni telefonla arayabilir."
- Labirent
204. "Bir insanın neye güleceğini bilmek, onu tanımanın bir yoluydu.
."
- İstanbul İstanbul
205. "Kendi içimdeki sesi dinliyordum. Gördüklerimden çok görmediklerime bağlıydım, herkes gibi."
- İstanbul İstanbul
206. "Güzel hayaller, ya kalbi kırık aşıklar ya da ölümün kıyısındakiler içindi.
."
- İstanbul İstanbul
207. "Ulaşılamayan güzellik veya aşk, suyun ne olduğunu bilmeye ama susuz kalmaya benzer.
."
- İstanbul İstanbul
208. ""Bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı.""
- İstanbul İstanbul
209. "Çaresizlik en büyük celladımızdı."
- Masumlar
210. "Kader, duvara çizilen bir çizgiye mi benzerdi?
Hiç silinmez, kader hiç değişmez miydi?
."
- İstanbul İstanbul
211. "Dün gece okuduğum kitapta, yıldızlara gitmek için evden kaçan ve gizlice bindiği gemi batınca ıssız adaya düşen bir çocuğun hikayesi vardı. Geceleri resimli kitaplar okumayı seviyordum."
- Masumlar
212. "Ey duvar! Yaşlılara ve çocuklara, benim peygamber olduğumu söyle! Köylüler inanma dıkları halde sessizce beklediler. Duvar dile geldi: Yalan! Bu adam peygamber değil!""
- İstanbul İstanbul
213. "Kalbi yansıtan söz, en büyük mucizedir! Başka mucize aramayın, söze inanın!
."
- İstanbul İstanbul
214. "Gerçeğin gölgesi değersizdir. Gerçeği değersizlikten kurtarıp yeniden yaratan ise güzel şiirdir. Ben güzel şiirin ardındayım. Ya sen? Sen gerçeğin düşmanısın.
."
- İstanbul İstanbul
215. "Herkesin tutunduğu gerçek, kentin başka tarafındaydı."
- İstanbul İstanbul
216. ""Genç bir adam ormanda kaybolmuş. Günler sonra yaşlı birine rastlamış. Yaşlı adam da ormanda kayıpmış ve genç adama çıkış yolunu birlikte aramayı önermiş. Olmaz demiş genç adam, çıkış yolunu bilseydin şimdiye kadar bulurdun. Ama, demiş yaşlı adam, ben çıkmayan yolları öğrendim.""
- Labirent
217. "İstanbul çok büyük, derdi, her duvarın ardında başka bir hayat, her hayatın ardında başka bir duvar var. Kuyu gibi, hem derin hem dardır İstanbul. Kimisi onun derinliğinde sarhoşlanır, kimisi darlığında sıkılır."
- İstanbul İstanbul
218. "Her mahalledeki Boğaz akıntısı aynı mıydı? Bütün bebekler aynı çığlıkla mı doğar, bütün yaşlılar aynı iç çekişlemi can verirdi? Ölümü merak ederdik. Ölüm de kendini tekrar eder mi, her ölüm diğer ölümlere benzer miydi?"
- İstanbul İstanbul
219. "Aradaki yılların ve mesafelerin önemi yok. Ölüler her zaman, her yerde yeniden ölebilir. Ben de yeniden doğabilirim (doğabilir miyim?)."
- Labirent
220. "İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır. Kuş sadece kuştur, çoğalır ve uçar. Ağaç sadece yeşillenir ve meyve verir. İnsan başkadır, hayal etmeyi öğrenmiştir."
- İstanbul İstanbul
221. ".. istediğin şeye gülebilir, istediğin şeyden nefret edebilirsin. Yeter ki acı karşısında zayıf düşme.
."
- İstanbul İstanbul
222. "Zaman uzamak yerine derinleşirdi acıda.
."
- İstanbul İstanbul
223. "Başkalarının sözü gerçeğin bir ifadesiyse, varlığımın o yönde değiştiğini hissettim. Unutulmuş bir benliğim var da yavaş yavaş açığa çıkıyormuş gibi."
- Kuzey
224. ""
- İstanbul İstanbul
225. "Kurduğum hayalin ipleri daima aklımın elindeydi."
- İstanbul İstanbul
226. "Bu dünyada kimse başkasının acısını eksiltemez.
."
- İstanbul İstanbul
227. "Yüzünde dünyanın en güzel ifadesi vardı. Bıraksam kanatlanıp yıldızlarla dolu göğe uçacaktı."
- İstanbul İstanbul
228. "Herkes aynı dili konuşuyor, yine de kimse birbirini anlamıyordu. Her zihnin için de başka zihinler yaşıyordu.
."
- İstanbul İstanbul
229. "Bakalım bugün yemekte ne var?" dedim.
"Değişik yemekler mi veriyorlar?"
"Evet, ekmek ve peynir her gün değişir. Ekmek bazen bayat, bazen çok bayattır. Peynir de bazı günler küflü, bazı günler kokmuş olur. Aşçı her seferinde değişik sofra hazırlar bize.""
- İstanbul İstanbul
230. "Karanlıkta uzaklaşıp giden tren gibi geçmiş, onunla nerelere gidip hangi istasyonlarda indiğini anımsamıyorsan, kim olduğunu da bilmiyorsun."
- Labirent
231. "Tuhaf bir mutluluk var bu kalabalıkta. Benim bilmediğim bir mutluluk. Belki onlar da bilmiyor."
- Labirent
232. "Önceleri, gençlik zamanlarında insan geleceği hayal eder, ütopyalar kurar. Umutlu olur. Gelecek uzundur ve orada her şey mümkündür. Ömrün sonlarına doğru ise mümkünler denenip tüketilir. Ütopyaya yer kalmaz. İnsan artık elindekiyle, yani koskoca bir geçmişle oyalanır. Orada utopyanın yerini nostalji alır. Ben bunlardan yoksunum. Ne ütopyam ne nostaljim var. Bu durumda ölü mü sayılırım, yoksa ben kendi başına bir canlı türü müyüm?"
- Labirent
233. ""Bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı.""
- İstanbul İstanbul
234. "İnsan iyileşemez. İnsan kurtarılamaz. İnsandan kaçılabilir ancak."
- İstanbul İstanbul
235. "Ölü yazarların biz okurlardan başka kimsesi yok. Adalet de, şefkat de bizdedir, mahkemelerde değil."
- Franz K. Aşıkları
236. "İnsanın dışarıyla konuştuğu dil başka, kendisiyle konuştuğu dil başkadır. Kendisine karșı şefkatli olan dil, başkasına hırçın olabilir. Kendisine merhamet eden dil, başkasına insafsızlık edebilir."
- Labirent
237. "Zihnimin ne kadarı gerçekten benim, bilmiyorum."
- Labirent
238. "Şu tahammül edilmez dünyada insan hiç olmazsa gözünü yumduğunda acısız soluk alabilmeliydi. Yoksa yaşamın ne değeri kalırdı."
- İstanbul İstanbul
239. "İnsanın dışarıyla konuştuğu dil başka, kendisiyle konuştuğu dil başkadır. Kendisine karșı şefkatli olan dil, başkasına hırçın olabilir. Kendisine merhamet eden dil, başkasına insafsızlık edebilir."
- Labirent
240. "İstanbul'un tuhaf yanı, cevaplardan çok soruları sevmesiydi. Mutluluğu karabasana çevirebilir, veya tersi, umutsuz yatılan bir gecenin ardından sevinçli bir sabahı
başlatabilirdi. Belirsizlikten güç alırdı. Kentin kaderi diyorlardı buna. Bir sokağındaki cennet ile diğer sokağındaki cehennemin yeri ansızın değişebilirdi."
- İstanbul İstanbul
241. "... kadını göremeyince onu yitirdiğimi anlıyorum. Akıntıya kapılan kadın, geldiği gibi gidiyor. Hayatımda yoktu, şimdi tamamen yok oluyor. Etrafı boşuna tarıyorum."
- Labirent
242. "Her insana bir geçmiş gerekirmiş, şimdi herkes bana bir geçmiş yaratmaya çalışıyor."
- Labirent
243. "Geçmişimiz artık erişemeyeceğimiz uzaklıktadır. Onun yerine yarını düşünmeliyiz, ..
."
- İstanbul İstanbul
244. "“Berberler üniversite okumamalı, yoksa erkeklerin futbol ve kadın kültürü yok olup gidecek.”"
- İstanbul İstanbul
245. "Ben şimdi bankta otururken, beynim gitmiş deniz kıyısında vapura bakıyor. Martılara simit atıyor. Beynimin düşünerek yaşadığını biliyorum. Ama ben o değilim. Ben parkta oturmuş simit yiyorum."
- Labirent
246. "İstanbul değişiyor mu peki, diye sorardım ben. Evet, derdin, içindeki her şeyle ve herkesle birlikte değişiyor. Bugün gördüğünü yarın göremeyebilirsin, sabah inandığına akşam yalan diyebilirsin. Herkes ruhunu ona göre terbiye ediyor. İstanbul hâlâ değişiyor mu..?"
- Labirent
247. "İnsanların ruhunu biliyordum. Gerçeği ister ama gerçeği anlamazlardı."
- İstanbul İstanbul
248. "Namus diye herkesin koynunda taşıdığı bıçak kan akıtmaya zaten hazırdı.."
- Masumlar
249. "Yalnızca boşluk. Boşluğa bakınca bir süre sonra boşluğun kendisi olduğumu anlıyorum."
- Labirent
250. "İnsanların akıl yaşı başka, duygu yaşı başkadır diyor. Biri gelişirken diğeri geride kalabilir."
- Labirent


