Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
İçeriğe atla

Birgül Oğuz Alıntıları & En Çok Okunan Sözleri

Birgül Oğuz

Yazar
Birgül Oğuz
Parkta bankta kitap okuyan
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.

Birgül Oğuz En Beğenilen Sözleri

1. "Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, de, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede?"

- Hah

2. "Kaç hece bu "biz" dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye?"

- Hah

3. "Oturup kendime üzgün uzun bir çukur açsam. İçine girip uyusam. Uyudukça tenhalaşsam. Uzak olsam."

- Hah

4. "Nereyeydi o hiçbir yere gitmeyen yol?"

- Hah

5. "Paslı bir gülüş gibi..."

- Hah

6. "" ... kimseye kalmaz, sabır, ah, irmik, zaman, falan...""

- Hah

7. "Herkesin içinde gezdirdiği boğdurulmuş bir ölü..."

- Hah

8. "Hayat saçma sapandır."

- Hah

9. "susmanın ve anlatmanın, kalmanın ve kaçmanın boşunalığı..."

- Hah

10. "Mavi önlük istiyordum... Mavi önlük. O kadar."

- Hah

11. "Ne haliniz varsa onu olun..."

- Hah

12. "Ona sokulmak kendi kovuğuma kavuşmaktır."

- Hah

13. "''...sağcı kestanelerin göbekleriyse çoktan çatlamıştı işçi kanı içmekten ama güneşin zaptı yakındı...''"

- Hah

14. "Dışarıdan bakınca, içine haciz gelmiş bir adam. İçeride, geçmişin enkazını şimdiye fırlattıkça dirilen bir hayalet, bitmeyen bir yastan çatılmış bir şölen, bolca toz, toprak ve çekirdek."

- Hah

15. ""Bıçağın hangi tarafında birikeceksin?""

- Hah

16. "Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede?"

- Hah

17. "“Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir.”"

- Hah

18. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz."

- Hah

19. "Onlar, diyordum, hep birlikte. Bir ben bir başımayım. Kaç hece bu "biz" dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye? Ya rab! Kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede?/"

- Hah

20. "Pis faşistlerin göbekleri çatlamıştı işçi köylü kanı içmekten ama gün doğmuş hep uyanmıştık."

- Hah

21. "Kaç hece bu "biz" dedikleri, diyordum.
Kaç kişi sığar bir heceye?"

- Hah

22. "Onlar mı? Onların kâbesi vardı. Bizim kâbemizse başkaydı. Her sabah toplanıyorduk çevresinde ekmek kırıntılarının, cam bir tuzluğun ve çelik kaşıkların. "Bak," diyordu baba, elinde bir şeftali çekirdeği, "bir şeftali bin şeftali demektir." Baba öyle deyince, havada sersem eğriler çizen ayaklarımı fark ediyordum. Sanki bir rüyaya uyanıyordum da karnımda kıpırdanan çekirdeğin fıkırtısını duyuyordum. Daha da sıkı tutunuyordum elimdeki kaşığa ve sofrada bir başıma kaldığımda kaşığın sapını masaya vurup "onların kâbesi var," diyordum, "ama şeftali çekirdeği bizim.""

- Hah

23. "''...haritalara gündüzleri çiğ sarı, geceleri kapkara bir leke olarak geçen bu tenhada Akasya ve ben, birbirinin uykusuna dağılan birer rüya işçisi...''"

- Hah

24. "Dik duracaksın. Ve olduğundan kalabalık görüneceksin. Ve üreteceksin. Ve unutmayacaksın."

- Hah

25. "Dünya çok ağırdı. Ben çok azdım. Ve dilde sermayem bir ah kalmıştı."

- Hah

26. "Ölmeden ölünür mü, şuur dediğin diri diri gö­mülür mü?"

- Hah

27. "Anımsamak için unutmak gerek."

- Hah

28. "Kaç hece bu “biz” dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye?"

- Hah

29. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz. Beni kavmimle bir tutmayın."

- Hah

30. "...her şeyin bir zamanı vardı, rüzgarın, katılaşmanın, kuruyup ufalanmanın."

- Hah

31. "Pis faşistlerin göbekleri çatlamıştı işçi köylü kanı içmekten ama gün doğmuş hep uyanmıştık."

- Hah

32. ""Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde.""

- İstasyon

33. "Dünya, ah dünya, kötü işlenmiş bir günah dünya!"

- Hah

34. "...her şeyin bir zamanı vardı, rüzgarın, katılaşmanın, kuruyup ufalanmanın."

- Hah

35. "Bir ben bir başımayım.
Kaç hece bu "biz" dedikleri, diyordum..."

- Hah

36. "Oturup kendime üzgün uzun bir çukur açsam. İçine girip uyusam. Uyudukça tenhalaşsam. Uzak olsam."

- Hah

37. "Ona sokulmak kendi kovuğuma kavuşmaktır."

- Hah

38. "Zaman, dünyaya kayıtsız, başına buyruk bir akıştı."

- Hah

39. "Bacaklar gitmek içindir. Yaptı bunu, gitti."

- Hah

40. "Ben serin, ben tenhayım."

- Hah

41. "Her şeyin bir iç zamanı vardı. Kıpırtının, savruluşun ve durmanın."

- Hah

42. "' Başkaları için değerli şeylerin elimden bir daha fırlayıp gitmeyeceği ne malumdu? Kendi sularıma kapılıp baş aşağı batmayacağım ne malumdu?'"

- İstasyon

43. "Ölümü sahileştiriyordu evrak. Çantada taşınır hale getiriyordu."

- Hah

44. "Bütün mesele taraf olduğumuzu göstermekti. Cür’et etmekti."

- Hah

45. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir."

- Hah

46. ""Kahkaham geldi ama atmadım.""

- Hah

47. "Bir ihtimal daha var. Evden çık.
Bir tepe bul kendine. Bir akasya. Çık."

- Hah

48. "Neydi akan, zaman mı mesafeler mi."

- Hah

49. "Nereyeydi o hiçbir yere gitmeyen yol?"

- Hah

50. "insan ne sessiz ve dalgın,
sessiz dalgın tozlu ağlamaklı."

- Hah

51. "Bense bir kurşunun kazasıyım. Zaten vurulmuş bir babanın kı­rık boynuzuyum."

- Hah

52. "Çünkü onlar annelerini erken, babalarını ölümlerine yakın seviyor."

- Hah

53. "Her şeyin bir iç zamanı vardı.Kıpırtının,savruluşun ve durmanın. Her şeyin bir zamanı ."

- Hah

54. "Dışarıdan bakınca, içine haciz gelmiş bir adam .İçeride geçmişin enkazını şimdiye fırlattıkça dirilen bir hayalet ,bitmeyen bir yastan çatılmış bir şölen, bolca toz ,toprak ve çekirdek ."

- Hah

55. "Etrafında tamamen güvenebileceği bir dünya kuramazdım belki ama bunun için hiç değilse çaba gösterebilirdim."

- İstasyon

56. "..kalp bir kere kalp oldu mu, dünyanın bütün kalpleriyle bir güplüyor."

- Hah

57. "Acı olan, ona iyi gelen şeyler arasında benim olmamamdı."

- İstasyon

58. "'Acı olan, ona iyi gelen şeyler arasında benim olmamamdı.'"

- İstasyon

59. "Köpüksü bir iz bırakarak aşağı çekiyordu, döne döne aşağı, aşağı, kendi girdabının dibine, doğru aşağı."

- Hah

60. "Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede?"

- Hah

61. ""Bir daha asla" ölümsüzün sözüdür."

- Hah

62. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir. Bir dudağın rüzgarı yeter onu dağıtmaya."

- Hah

63. "Ben tenha,dünyanın uzağıyım."

- Hah

64. "Ölümü sahileştiriyordu evrak. Çantada taşınır hale getiriyordu."

- Hah

65. "Sert soğuk bir kabukla kaplı duydu kendini. İçiyle kendi arasında bir mesafenin açıldığını düşündü. Yumuşak, ılık, karanlıktı içi. Ama dünya içine değmiyordu. Dünya akıyordu, o kadar."

- Hah

66. "Birbirlerine değil, onları vaktiyle birbirine lehimleyen ihtimale bakıyorlar. Çoktan tedavülden kalmış bir cümlenin enkazına bakıyorlar. Aynı adam oluyorlar o zaman: Dışarıdan bakınca, içine haciz gelmiş bir adam. İçeride, geçmişin enkazını şimdiye fırlattıkça dirilen bir hayalet, bitmeyen bir yastan çatılmış bir şölen, bolca toz, toprak ve çekirdek."

- Hah

67. "Madem kaldı bu yaşamak suçu üzerimde, de,kuşanacağım kılıç ,çıkıp gideceğim kapı nerede?"

- Hah

68. "Tuttular, beni kara bir kadının içine tıktılar. Sonra da karşıma geçip 'hah' dediler,
"Hah.""

- Hah

69. "Dünya, ah dünya, kötü işlenmiş bir günah dünya!"

- Hah

70. "Bazen küçücük bir sarsıntı her şeyi bir arada tutanı yerinden oynatmaya yeter."

- İstasyon

71. "Dik gibi duracaksın. Ve olduğundan kalabalık görüneceksin. Ve üreteceksin. Ve unutmayacaksın."

- Hah

72. "Anımsamanın ilk hecesi ah, ikinci hecesi vah."

- Hah

73. "Hiçbir zaman! Geri dönmek demekse dünyanın lügatlarında anımsamak, anımsamam anımsamam hiçbir şeyi hiçbir zaman."

- Hah

74. "Herkesin kalbi kendine."

- Hah

75. "Ölmeden ölünür mü, şuur dediğin diri diri gömülür mü?"

- Hah

76. ""Senin aklına böcek kaçmış.""

- Hah

77. "Sen bendensin, cânımın şırası, ama benim değilsin."

- Hah

78. "Her şeyin bir iç zamanı vardı. Kıpırtının, savruluşun ve durmanın. Her şeyin bir zamanı."

- Hah

79. "Başkasının yaktığı ateşle ısınmak çok güzeldi. Başkasının pişirdiği yemeği yemek de çok güzeldi. İnsan bunu ancak tek başına uzun zaman geçirdiğinde anlıyordu. Bir de tabii bazı şeyleri takdir etmek için belli bir yaş eşiğini geçmiş olmak gerekiyordu."

- İstasyon

80. "Hiçbir şey hiçbir zaman yeterince kötü değildir."

- İstasyon

81. "Başkasının yaktığı ateşle ısınmak çok güzeldi. Başkasının pişirdiği yemeği yemek de çok güzeldi. İnsan bunu ancak tek başına uzun zaman geçirdiğinde anlıyordu. Bir de tabii bazı şeyleri takdir etmek için belli bir yaş eşiğini geçmiş olmak gerekiyordu."

- İstasyon

82. "Hiçbir şey hiçbir zaman yeterince kötü değildir."

- İstasyon

83. "Başıboşluk bazılarının cennetidir."

- İstasyon

84. "Şükürler olsun beni vakitsiz azat eden anama."

- Hah

85. "Geri dönmek demekse dünyanın lügatlarında anımsamam, anımsamam anımsamam hiçbir şeyi hiçbir zaman."

- Hah

86. "Hazla aşağılayan, aşağılayıp sızlanan, sızlandıkça irileşen, çeperine kabuğuna sığmayan bu gıcırtılı ruh benimdi."

- Hah

87. ""Hikâyeler hep güzeldir," dedi başka biri, "dinleyecek biri kaldıysa tabii.""

- Fasulyenin Bildiği

88. ""Yalnız olduğunu sanıp şevkle burnunu karıştıran birinin ifadesi vardı yüzünde bana her baktığında.""

- Hah

89. ""Bazen küçücük bir sarsıntı her şeyi bir arada tutanı yerinden oynatmaya yeter.""

- İstasyon

90. "Her ikisinde de bir başkasına eşlik etmenin mutlu uyanıklığı ve eşlik edilmenin hoşnutluğu vardı. Birbirlerine güveniyorlardı."

- İstasyon

91. "Bizler içi oyuk adamlarız. Bizler içi doluk adamlarız.
Birlikte eğilen kafaları saman tıkılı. Yazık!"

- Hah

92. "Hah! Onların hali harap. Dünya hafif, insan eti ağır, diyorlar. İnsanın canı ezelden beri toprakla tıkalı, diyorlar. Teker teker gelip hep bir ağızdan diyorlar: Dünya, ah dünya, kötü işlenmiş bir günah dünya!"

- Hah

93. ""Bazen küçücük bir sarsıntı her şeyi bir arada tutanı yerinden oynatmaya yeter.""

- İstasyon

94. "Beni burada unutsalar.. Perdeyi sımsıkı çekip savulsalar..Şakağımda bekleyen namluyla baş başa kalsam.. Oturup kendime üzgün uzun bir çukur açsam.. İçine girip uyusam.. Uyudukça tenhalaşsam.. Uzak olsam.."

- Hah

95. "Ama illa aklıyla mı bilmeli insan? İşte, göğsüyle de bilmeyi bilen bilir: Fecrin kirpiklerini görmek güzeldir."

- Hah

96. "Zaman, dünyaya kayıtsız, başına buyruk bir akıştı."

- Hah

97. "Sahi, neden rahimden çıkınca son soluklarını vermemiş bunlar? Şimdiye uyumuş, dinlenmiş olmaz mıydı bunlar?"

- Hah

98. "Ey biri, ey kimse, ey hiç kimse, ey sen: Nereyeydi o hiçbir yere gitmeyen yol?"

- Hah

99. ""Hikâyeler hep güzeldir," dedi başka biri, "dinleyecek biri kaldıysa tabii.""

- Fasulyenin Bildiği

100. "Neden sersemdir insan? Neden yalpalar durur?"

- Hah

101. "Etrafımdaki insanların benden bağımsız varlıklar değil zihnimin şekilden şekle giren uzantıları kalmaları beni rahatlatıyordu.."

- İstasyon

102. "Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde."

- İstasyon

103. "Ey biri, ey kimse, ey hiç kimse, ey sen: Nereyeydi o hiçbir yere gitmeyen yol?"

- Hah

104. ""Bir daha asla" ölümsüzün sözüdür."

- Hah

105. "Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, de, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede?"

- Hah

106. "Bizler içi oyuk adamlarız Bizler içi doluk adamlarız."

- Hah

107. "Tuttular,beni kara bir kadının içine tıktılar.Sonra da karşıma geçip 'hah' dediler ,
'Hah.'"

- Hah

108. "Bir an, ama sadece bir an, davranışlarının kaynağına inmeyi başarırsam her şeyi düzeltebileceğimi, anlamadan kopup kötü tekrarları önleyebileceğimi, daha iyi bir insan olabileceğimi düşündüm.."

- İstasyon

109. "Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde."

- İstasyon

110. "Kaldı ki yalnızken zaten cennetteydim."

- İstasyon

111. "Sesi kumral sazlıklar gibi dal­galanır kulaklarımda. Elimi avucunun sıcağına bırakır, iyi geceler, derim."

- Hah

112. "Biz harapmışız. Biz hiç olmamalıymışız. Biz eski bir hataymışız."

- Hah

113. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir."

- Hah

114. "Ve dilde sermayem bir ah kalmıştı."

- Hah

115. "Ve dilde sermayem bir ah kalmıştı."

- Hah

116. "Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede..."

- Hah

117. "Bile isteye kandığı, sonra inandığı, sonra inandığına inanmadığı, şimdi ise ne inandığı ne de inanmadığı bu iki kıyıdan hangisinin onu kendine çağırdığının da bir önemi yoktu artık."

- Hah

118. ""Acı insanları bir araya getirir ama, bir arada tutmaz..""

- Hah

119. "Birbirlerine değil, onları vaktiyle birbirine lehimleyen ihtimale bakıyorlar. Çoktan tedavülden kalkmış bir cümlenin enkazına bakıyorlar."

- Hah

120. "Başıbozukluk bazılarının cennetidir."

- İstasyon

121. "Biz harapmışız. Biz hiç olmamalıymışız. Biz eski bir hataymışız."

- Hah

122. "Pis faşistlerin göbekleri çatlamıştı işçi köylü kanı içmekten ama gün doğmuş hep uyanmıştık."

- Hah

123. "Küçüktük o zaman. İdrak, hepimizin boyunu aşıyordu."

- Hah

124. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir."

- Hah

125. ""Zaman, dünyaya kayıtsız başına buyruk bir akıştı.""

- Hah

126. "Günün ışığı eğrilip sol­dukça, beni dünyayla bir arada tutan dikiş tıkır tıkır çözülürdü. Bir yanım uyur, öbür yanım susardı."

- Hah

127. "Yalnız olduğunu sanıp şevkle burnunu karıştıran birinin ifadesi vardı yüzünde bana her baktığında."

- Hah

128. "Ey biri, ey kimse, ey hiç kimse, ey sen:
Nereyeydi o hiçbir yere gitmeyen yol?"

- Hah

129. "Bazen küçücük bir sarsıntı, her şeyi bir arada tutanı yerinden oynatmaya yeter."

- İstasyon

130. "insan ne sessiz ve dalgın, sessiz dalgın tozlu ağlamaklı."

- Hah

131. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir. Bir dudağın rüzgarı yeter onu dağıtmaya..."

- Hah

132. "Dünya, ah dünya, kötü işlenmiş bir günah dünya!"

- Hah

133. "Hem biz niçin doğunca ölmedik, rahimden çıkınca son soluğumuzu vermedik? Alacağın alacağın alacağın olsun dünya!"

- Hah

134. ""Dünya hafif, insan eti ağır, diyorlar..""

- Hah

135. "Zaman, dünyaya kayıtsız, başına buyruk bir akıştı."

- Hah

136. "Her şeyin bir iç zamanı vardı.Kıpırtının,savruluşun ve durmanın. Her şeyin bir zamanı ."

- Hah

137. "Çünkü onlar annelerini erken, babalarını ölümlerine yakın seviyor."

- Hah

138. "Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, de, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede?"

- Hah

139. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz."

- Hah

140. "İnsanın canı ezelden beri toprakla tıkalı, doğrudur. Ama illa aklıyla mı bilmeli insan? İşte, göğsüyle de bilmeyi bilen bilir: Fecrin kirpiklerini görmek güzeldir."

- Hah

141. "insan ne sessiz ve dalgın, sessiz dalgın tozlu ağlamaklı."

- Hah

142. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir. Bir dudağın rüzgarı yeter onu dağıtmaya..."

- Hah

143. "Bizi hem ha­yatta hem yaşantıda tutan, birbirimize ve dünyaya rapteden bir cevher vardı. Emindim. Çünkü dünyayı idrak ediyorduk ama ne dünya ne idrak bizi öldürebiliyordu. Demek biz bunlardan biraz daha fazla bir şeydik."

- Hah

144. "Başıboşluk bazılarının cennetidir."

- İstasyon

145. ""Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir..""

- Hah

146. ""Şükürler olsun beni vakitsiz azat eden anama.""

- Hah

147. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir."

- Hah

148. "Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde."

- İstasyon

149. "Anımsamak için unutmak gerek.
Ama bu yasa eski, bu gergef ondan eski. Ve herkes biliyor:
Anımsamanın ilk hecesi ah, ikincisi vah. Peki unutmak kaç hece, Akasya?
Ya benim takatim nereye kadar?"

- Hah

150. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz."

- Hah

151. ""Gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir.""

- Hah

152. "birbirlerini severlerdi ama damak tatlarına aykırı bir lezzetin özgünlüğünü sever gibi..."

- İstasyon

153. "Yenik düşmüş bir haklılık içindeydik, beceriksiz bir iyilik."

- İstasyon

154. "Susmanın ve anlatmanın, kalmanın ve kaçmanın boşunalığı"

- Hah

155. "Çünkü onlar annelerini erken, babalarını ölümlerine yakın seviyor."

- Hah

156. "Hazla aşağılayan, aşağılayıp sızlanan, sızlandıkça irileşen, çeperine kabuğuna sığmayan bu gıcırtılı ruh benimdi."

- Hah

157. "Onlar mı? Onların kâbesi vardı. Bizim kâbemizse başkaydı. Her sabah toplanıyorduk çevresinde ekmek kırıntılarının, cam bir tuzluğun ve çelik kaşıkların."

- Hah

158. "...unutma anne" demişti, "sen ve ben havuç ve bezelye gibiyiz.""

- Hah

159. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir. Bir dudağın rüzgârı yeter onu dağıtmaya. İşte o zaman karışır Akasya. İki sallanır, üç hışıldar. Nasıl hışıldadıysa bir zaman anamın rüzgârıyla."

- Hah

160. "Sonra el kaldırdım ve kalktım, kalbimin karatahtasına koca koca harflerle EY SENİN DEĞİLİM yazdım."

- Hah

161. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz."

- Hah

162. "İncimiş olmalı, diye düşündüm, gururunu göğsünde bir sirk topu gibi taşıyor; topu herkese göstermesi ve düşürmemesi lazım."

- İstasyon

163. "Dedim ne uzun bir gün. Gece sabaha ne uzak."

- Hah

164. "Ölmeden ölünür mü, şuur dediğin diri diri gömülür mü?"

- Hah

165. "Yine geç kalmıştım, yanlış yerdeydim, her şey çığrından çıkmıştı işte yine. Idare edemeyeceğim durumlar yaratıp sonra hiçbir şeyi düzeltemiyordum. İşe yaramayacak şeyler için debelenip duruyordum."

- İstasyon

166. "Zaman, dünyaya kayıtsız, başına buyruk bir akıştı. İyiydi bu, hafifti."

- Hah

167. "Dünya ne yener ne yenik düşürür, dedi kendine."

- Hah

168. "Hiçbir zaman! Geri dönmek demekse dünyanın Iügatlarında anımsamak, anımsamam anımsamam hiçbir şeyi hiçbir zaman."

- Hah

169. "Her şeyin bir iç zamanı vardı. Kıpırtının, savruluşun ve durmanın. Her şeyin bir zamanı."

- Hah

170. "Sonra el kaldırdım ve kalktım, kalbimin karatahtasına koca koca harflerle EY SENİN DEĞİLİM yazdım."

- Hah

171. "Dedim ne uzun bir gün. Gece sabaha ne uzak."

- Hah

172. "Beni saymayan Allah'ı ben hiç saymam. Beni kavmimle bir araya getiren basit bir ağrıdır yalnızca. İnsan etinden de ağır bir kalbin ağrısıdır."

- Hah

173. "Herkesin kalbi kendine."

- Hah

174. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz."

- Hah

175. "Uzundur, upuzun bir paragrafın başında durmuş, işaretparmağım şakağımda, düşünüyorum. Üç upuzun gündür ağlaya ağlaya çay demliyorum ve durmadan düşünüyorum. Şakağımda üzgün uzun bir namlu duruyor. Durmuşum. Bir hava kabarcığı gibi döne süzü­le, fır fır düşünüyorum. Durmuyorum. Çünkü bir ihtimal daha var."

- Hah

176. "''...beni dünyayla bir arada tutan dikiş tıkır tıkır çözülürdü. Bir yanım uyur, öbür yanım susardı.''"

- Hah

177. "/Her şeyin bir iç zamanı vardı. Kıpırtının, savruluşun ve durmanın. Her şeyin bir zamanı."

- Hah

178. "Bizler içi oyuk adamlarız
Bizler içi doluk adamlarız
Birlikte eğilen
Kafaları saman tıkılı. Yazık!

T. S. ELIOT
"Oyuk Adamlar""

- Hah

179. "bir türlü çözemiyordum; dalgınlığımın farkında olmam dalgınlığımı gidermiyordu"

- İstasyon

180. "Dedim ne uzun bir gün. Gece sabaha ne uzak."

- Hah

181. "Hani sanki ben bin yıllardır bu işi yapıyormuşum, ölümden de yastan da eskiymişim, her şeyin, herkesin ama hepsinin tedarikçisi, refakatçisi, çaycısı, ağlayıcısı benmişim, ben bu taze mezardan yayılan kokunun bilicisi, ta kendisi, en eskisi, benmişim."

- Hah

182. ""Bir daha asla" ölümsüzün sözüdür."

- Hah

183. "Annenin terli avuçlarında sıktığıçay bardağını, tabladaki küllere diktiği bakışsız gözünü, sarsılanomuz-larını, sapır sapır dökülen ıslak yüzünü unutmuyor Rû'ya. Bir felaketti bu, felaket! felaket. Anne gözünden ve ağzından başlamıştı ufalan, uf, ufal, maya."

- Hah

184. "Ayağakalkacaktı, öyle ya da böyle. Dışarı çıkıp eski bir arkadaşla güzel bir akşamüstü geçirecekti, yeni çıkmış bir kitapla eve gelip bir çocukluk anısını anlatacaktı durduk yere"

- Hah

185. "Dünya, ah dünya, kötü işlenmiş bir günah dünya!"

- Hah

186. "Ayağakalkacaktı, öyle ya da böyle. Dışarı çıkıp eski bir arkadaşla güzel bir akşamüstü geçirecekti, yeni çıkmış bir kitapla eve gelip bir çocukluk anısını anlatacaktı durduk yere"

- Hah

187. "Dünya, ah dünya, kötü işlenmiş bir günah dünya!"

- Hah

188. "Başkasının yaktığı ateşle ısınmak çok güzeldi. Başkasının pişirdiği yemeği yemek de çok güzeldi. İnsan bunu ancak tek başına uzun zaman geçirdiğinde anlıyordu."

- İstasyon

189. ""Hem biz niçin doğunca ölmedik, rahimden çıkınca son soluğumuzu vermedik? Alacağın alacağın alacağın olsun dünya!""

- Hah

190. "Işık ve su, ikisi de devasa diye düşünürüm. Ama devasa şeyler aşılamaz diye bir kaide yok; gemi aşabiliyor, bu kış dakikasında, bu devasa kütle gemiye geçit veriyor, neden vermesin."

- İstasyon

191. "Bazen bir şeyin dışarıda dinmesi gerekir. Bazen bir şey dışarıda diner. Bazen bir şey ancak dışarıda dinebilir."

- İstasyon

192. "Acı insanları bir araya getirir. Ama bir arada tutmaz."

- Hah

193. "Çaydanlıkta kaynayan suyun, bal kâsesine düşen çam iğnesinin, saksıda çatlayan fesleğen tohumunun, dolapta akşamüstünü bekleyen nevbahar şerbetinin, her şeyin, ama her şeyin bir vaadi, çağrısı ve anlamı vardı o zaman."

- Hah

194. "Ölenle ölünmüyor, çok denedik, olmuyor."

- Hah

195. "Kulağı geçmeyen boynuzun neye faydası olur ki?"

- Hah

196. ""..anımsamanın gürültüsü ağırdı...""

- Hah

197. "Biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var, diyordu. Şehirde boğulacak gibi oluyorum, diyordu. Kimseye faydam yok, adaya gidersem toplarım kafamı, diyordu. Bir keresinde "Beni azat edin," dedi."

- İstasyon

198. "Yetişkinlerin öngörülemez dünyasında hayatta kalmaya çalışan her çocuk gibi benim de sezgilerim güçlüydü."

- İstasyon

199. "Işık ve su, ikisi de devasa diye düşünürüm. Ama devasa şeyler aşılamaz diye bir kaide yok; gemi aşabiliyor, bu kış dakikasında, bu devasa kütle gemiye geçit veriyor, neden vermesin."

- İstasyon

200. "Bazen bir şeyin dışarıda dinmesi gerekir. Bazen bir şey dışarıda diner. Bazen bir şey ancak dışarıda dinebilir."

- İstasyon

201. "Kulağı geçmeyen boynuzun neye faydası olur ki?"

- Hah

202. "Aldanış nedir ki? Bazen bütün bir hayat"

- Fasulyenin Bildiği

203. "Bazen küçücük bir sarsıntı, her şeyi bir arada tutanı yerinden oynatmaya yeter. Ve bir de bakmışsın, kurmalı saat patlamış ve mekanizmanın tüm parçaları yörüngeden, işlevden, anlamdan, birlikte geçirilmiş zamandan kopmuş; masa örtüsünün üstüne saçılmış."

- İstasyon

204. "Dedim ne uzun bir gün. Gece sabaha ne uzak."

- Hah

205. ""Ölümü sahileştiriyordu evrak. Çantada taşınır hale getiriyordu.""

- Hah

206. "Anan seni doğurdu bir kere. Bir kere daha çık. Kafatasındaki üzgün uzun çukurdan çık. Odadan çık.
Bir ihtimal daha var. Evden çık."

- Hah

207. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir. Bir dudağın rüzgarı yeter onu dağıtmaya. İşte o zaman karışır Akasya. İki sallanır, üç hışıldar."

- Hah

208. "Kaç hece bu “biz” dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye?"

- Hah

209. "Bazen bir şeyin dışarıda dinmesi gerekir. Bazen bir şey dışarıda diner. Bazen bir şey ancak dışarıda dinebilir."

- İstasyon

210. "“Başıboşluk bazılarının cennetidir.”"

- İstasyon

211. "...hiçbir şey hiçbir zaman yeterince kötü değildir."

- İstasyon

212. "“İyice hafiflemek, tükenerek hafiflemek, böylesi bir hafifleme için gerekirse her şeyi vermek istiyordum.”"

- İstasyon

213. "İnsanın canı ezelden beri toprakla tıkalı."

- Hah

214. "Anımsamanın ilk hecesi ah, ikinci hecesi vah. Peki unutmak kaç hece …"

- Hah

215. "Anan seni doğurdu bir kere. Bir kere daha çık. Kafatasındaki üzgün uzun çukurdan çık. Odadan çık."

- Hah

216. "Zaman, dünyaya kayıtsız, başına buyruk bir akıştı."

- Hah

217. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir."

- Hah

218. "Anan seni doğurdu bir kere. Bir kere daha çık. Kafatasındaki üzgün uzun çukurdan çık. Odadan çık.
Bir ihtimal daha var. Evden çık."

- Hah

219. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir. Bir dudağın rüzgarı yeter onu dağıtmaya. İşte o zaman karışır Akasya. İki sallanır, üç hışıldar."

- Hah

220. "Kaç hece bu “biz” dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye?"

- Hah

221. "Bazen bir şeyin dışarıda dinmesi gerekir. Bazen bir şey dışarıda diner. Bazen bir şey ancak dışarıda dinebilir."

- İstasyon

222. "“Başıboşluk bazılarının cennetidir.”"

- İstasyon

223. "...hiçbir şey hiçbir zaman yeterince kötü değildir."

- İstasyon

224. "“İyice hafiflemek, tükenerek hafiflemek, böylesi bir hafifleme için gerekirse her şeyi vermek istiyordum.”"

- İstasyon

225. "İnsanın canı ezelden beri toprakla tıkalı."

- Hah

226. "Anan seni doğurdu bir kere. Bir kere daha çık. Kafatasındaki üzgün uzun çukurdan çık. Odadan çık."

- Hah

227. "Zaman, dünyaya kayıtsız, başına buyruk bir akıştı."

- Hah

228. "Bilmezler ki gölge, ağacın yere düşen düşüncesidir."

- Hah

229. "Çoktan tedavülden kalkmış bir cümlenin enkazına bakıyorlar."

- Hah

230. "Beni kavmimle bir tutmayın. Çaycıyım ben, ağlayıcı, tedarikçi, refakatçi."

- Hah

231. "Kaç hece bu "biz" dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye?"

- Hah

232. "... bile isteye sustuğumuz, çünkü uygunsuz, çünkü uğursuz soru şuydu:
"Bıçağın hangi tarafında birikeceksin?""

- Hah

233. "Hiçbir şey olmuyordu. Ama çok korkunçtu bu olmayan..."

- Hah

234. "Dünya ne yener ne yenik düşürür, dedi kendi kendine. Dünya kayıt tutar yalnızca. Yaprak yaprak evrak biriktirir. Biriktirir ve geri verir sana."

- Hah

235. "Babalarsa sevilmeye gelmiyor. Babalar bir kere sevildi mi hemen kısalıp ölüyor. Buna önce yas, sonra yasa deniyor."

- Hah

236. "Hiçbir zaman! Geri dönmek demekse dünyanın Iügatlarında anımsamak, anımsamam anımsamam hiçbir şeyi hiçbir zaman."

- Hah

237. "Dünya çok ağırdı. Ben çok azdım. Ve dilde sermayem bir ah kalmıştı.
Onu da deyivermişim: Ah."

- Hah

238. "Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz."

- Hah

239. "Bir türlü çözemiyordum; dalgınlığımın farkında olmam dalgınlığımı gidermiyordu."

- İstasyon

240. "Sessizliği ima doluydu.."

- İstasyon

241. ""Annemle babamı sulasam bir. Öleceğim birazdan."

LEYLA ERBİL

"Bilinçli Eğinim I""

- Hah

242. ""belli bir yaş eşiğini geçen çocukların yüzünde yetişkinliklerinde nasıl görüneceklerine dair emareler belirir bazen.""

- İstasyon

243. "O sırada kapıldığım parlak fikre göre, bu basit isteklerimden daha kıymetli bir şeyim yoktu şu hayatta."

- İstasyon

244. "Perdeler hep çekili çünkü dışarıda engerek ve çiyanlar var. Yatağımın başucuna asılmış bir resimden yoksulluk bakıyor bana, uzun uzun sümüklü, her sabah yalınayak."

- Hah

245. "“Arkadaşlarım beni hep kendinden fazlasıyla emin olmakla suçlamıştır, bana kibirli dememek için de epey çaba göstermişlerdir. Ben de şöyle demişimdir onlara: Özsaygı kalbime iyi geliyor.""

- İstasyon

246. "“Evden uzaklaştıkça hafifliyordum, sırtımda, bacaklarımda, kollarımda somut olarak hissettiğim bir hafiflemeydi bu.”"

- İstasyon

247. "Ölmüyoruz işte, hiç öldük mü, kalakaldık burada. Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz. Beni kavmimle bir tutmayın. Çaycıyım ben, ağlayıcı, tedarikçi, refakatçi."

- Hah

248. ""başımızı kaldıramıyorduk, başımız ağırdı, çünkü bilmek ağırdı.""

- Hah

249. "Peki unutmak kaç hece..."

- Hah

250. "Yer değiştirdiğimi sanıyordum, meğer sadece sürüklenmişim."

- İstasyon

Sonbahar yaprak ve kitap
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Not defteri kalem ve kitap
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Kitap yığını masa
Konu görseli — kitabın kapağı değildir.
Binlerce dünya klasiğini Türkçe ve ücretsiz okumak için hemen Kitaptik’i keşfet!
Rakamlarla ucretsizkitap.com.tr
0
Toplam Görüntüleme
0
Toplam Okunma
0
Toplam İndirme
0
Toplam Oy
0
Toplam Yorum

Okur Kılavuzu

Hangi kitabı okuyacağınıza karar vermek için künye, tanıtım ve seçme satırlardan oluşan başvuru rehberi.

Okur Kılavuzu'nin tamamı — A'dan Z'ye dizin »