Anne’nin Duygusal Yokluğu Kitap Bilgileri
Yazar: Jasmin Lee Cori
Tahmini Okuma Süresi: 10 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı: 370
Basım Tarihi: Eylül 2018
İlk Yayın Tarihi: Eylül 2010
Yayınevi: Koridor Yayıncılık
ISBN: 9786059702850
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Format: Karton kapak
Anne’nin Duygusal Yokluğu Kitap Tanıtımı
Çocuklukta Yaşanan Duygusal İhmalin
Görünmez Etkilerini Bilmek ve İyileştirmek
Anneniz dalgın, mesafeli, hatta küçümseyici miydi? Kurduğunuz ilişkiler ya da kendinize verdiğiniz değer konusunda sorunlar yaşadınız mı? Duygusal açıdan orada olmayan annelerin yetişkinliğe erişmiş çocukları, genellikle hayatlarında neyin eksik olduğunu tam olarak anlayamazlar. Buna karşılık, ihmalkar annelerin çocukları yaşadıkları duygusal travmanın farkındadırlar ama bunun kalıcı ve zarar veren etkilerini gözden kaçırırlar.
Psikoterapist Jasmin Lee Cori binlerce kişide yetersiz annelik yüzünden açılmış her türlü yaranın iyileşmesine yardımcı olmuştur. Yazar, öncü niteliğindeki bu kitabının yeni baskısında, hem anneye hem de çocuğa şefkatle yaklaşmakta ve şu konulara açıklık getirmektedir:
Annenizin dalgın ya da incinmiş olmasının muhtemel nedenleri ve size veremedikleri
Çocuklukta yaşanan duygusal ihmalin kalıcı etkileri
Derinlemesine düşünce ve alıştırmalarla içinizdeki çocuğu bulmanın ve ‘anne boşluğu’nu doldurmanın yolları
Kendiniz (ve belki de çocuklarınız) için daha mutlu bir geleceğe adım atmanın yolları
Anne’nin Duygusal Yokluğu Kitaptan Alıntılar
1. "Hissizleşmek ve duyguları örtbas etmek, yarayı korur ama iyileşmeyi engeller."
2. "Başkalarına bağımlı kalmaktan hoşlanmıyorum. Bu bana incinmek için bir tuzakmış gibi geliyor."
3. ""Kalbinizde bir boşluk varsa eğer, sevgiye doyamazsınız.""
4. "Hayatta çok az deneyim annelerimize duyduğumuz hisler kadar derindir."
5. "Anne, çocuğun yapışkanı ve onu muhafaza eden
şeydir. Anne gerçekten orada olduğunda ve çocuğunu sevgiyle tuttuğunda, çocuk da tutunacak bir şeyi olduğunu hisseder. Sonuçta, tutunduğu şey annesinin kalbidir."
6. "İlişkiler çoğu zaman acı anlamına gelir.
Kendinizi bu acıdan korumak için farklı yollar deniyor olabilirsiniz.Bunlardan biri, kimsenin size yaklaşmasına izin vermemektir."
7. ""Başkalarına bağımlı kalmaktan hoşlanmıyorum. Bu bana incinmek için bir tuzakmış gibi geliyor.""
8. "Acı sonsuza dek sürecekmiş gibi gelir ama sürmez."
9. ""Seni seviyorum," ifadesi genellikle bu iki basit sözcükle iletilir ancak anlamlı olabilmesi için gerçek ve samimi bir şekilde deneyimlenmesi gerekir."
10. "Tek bir iyi davranış, hayat boyu sürmesi gereken bir sözleşme değildir."
11. "Kalbinizde bir boşluk varsa eğer, sevgiye doymazsınız."
12. "Fiziksel olarak terk etme tehdidi aynı anda duygusal terk etme anlamına da gelir. Bu tür tehdit, "bana güvenemezsin" demekle aynı şeydir. Çünkü kasıtlı bir eylemdir, travma yaratır ve istismar kapsamına girer."
13. "Sevilmemiş çocuklar,kendilerini nasil seveceklerini bilmezler."
14. ""Hissizleşmek ve duyguları örtbas etmek, yarayı korur ama iyileşmeyi engeller.""
15. "Fazla yardım ettiğinizde, kontrolü ele alır ve diğer kişinin öğrenme şansını yok edersiniz; çok az yardım ederseniz, karşınızdaki kişi bocalar ve kendisini yalnız hisseder."
Anne’nin Duygusal Yokluğu Kitap İncelemeleri
Her insanın bir karakteri vardır. Karakter çocukluktan yetişkinliğe geçerken oluşur ve şekillenir. Sonrasında da karakterimiz doğrultusunda statülerimize, mesleğimizdeki davranışlarımıza yön veririz.
Yani her anne bambaşka bir psikolojiye sahiptir, çünkü hepsi farklı bir insandır. Ve her çocuk bambaşka bir dünyadır. Tanımadığımız bir anneye sen şöyle davranma, böyle davran demek bence yanlıştır. Psikoloji hassas bir konudur.
Kişisel gelişim türlerinin bir çeşidi de bu tarz kitaplar. Anne babalara davranma şeklini öğrettiğini düşünen. O anne baba ne yaşamış, neden çocuğuna kötü davranmış; onu hiç irdelemeyen. Davranma işte canım! Çocuk da çocuktur, hepsi aynıdır nasıl olsa!
Her çocuğun bambaşka duyguları vardır. Yani bu kitapta birbirini tekrar eden cümlelerden oluşan 300 adet sayfa var. Başlıkta belirttiğim üzere tamamen duygusal yani ticari amaçla yazıldığını düşünüyorum.
Bir insanı , çocuk genç veya yaşlı, sınıflandırma yapmadan, karşımıza alıp konuşacaksak; ona genel geçer cümleler kullandığımızda bizi pek dikkate almaz. Ama dün yaptığın şu hareket bana bu hissi uyandırdı; veya şu davranışının sebebi neydi gibi nüans sözler, karşımızdaki kişinin dikkatini çekecektir bence.
Bir kişisel gelişim veya benzeri tarzda kitap okuma girişimim de böylece yine hayal kırıklığı ile sonuçlanmış oldu. Kitabı tercih edip okuyacaklar için inşallah faydalı olur diyeyim. Beğenenlere de tabi ki saygımız sonsuz, her kitap da bambaşka bir dünyadır sonuçta…
‘Annesi varken bile eksiklik hisseden, buna rağmen ayakta kalmayı başarabilmiş annesiz çocuğa…’ #girişcümlesi
Senelerdir listemdeydi kitap. Adı değişti, baskısı değişti ama vazgeçmedim. O kadar övgü almış ki…
Daha önce ebeveynlik, çocuk gelişimi ve kişisel gelişim alanında çeşitli yazarlar okudum. Okumasaydım bu kitaptan çok çok daha fazla fayda sağlayabilirdim. Mesela #alicemiller #yetenekliçocuğundramı geçtiğimiz zamanlarda okumuş olduğum harika bir kitaptı. Kısa ama etkin! İşte bu yüzden bu kitapta aradığımı pek de bulamadım. Bildiğim şeyleri tekrarladım. Yetenekli Çocuğun Dramı gibi var olan annenin yokluğuna dair vurgular okudum.
Tekrarlara rağmen her yeni kitapta çocuk kalbine daha da yaklaştığımı hissediyorum. Sorguluyorum ve yüzleşiyorum! Çocukların kalbi çok hassas.. Ebeveynlik çok ince bir çizgi… Tek bir yanlışın izleri ömür boyu sürebiliyor. Doğuran değil, gerçek anlamda bakımı yapan, hayata bir birey yetiştiren kişiler ebeveyn olabiliyor.
Başlangıç için ideal bir kitap. Dolu dolu. İnsan aradığı her sorunun cevabını rahatlıkla bulabilir. Dili sade, anlatımı akıcı. Araya sınav girmese çok kısa bir sürede bitirebilirdim. Sadece isterdim ki daha fazla vaka örneği olsun..
Sevgi, her şeyin ilacıdır.
Ne mutlu o ilacı yerinde kullanabilene!
.
‘Dünyayı karamsar bir filtre yerine, sevgi dolu bir filtreden görmek çok daha iyi olmaz mıydı?’ #alıntı
.
Okuyun, okutun..
Sevgi dolu, mutlu günler..
Bu kitabı muhakak okumanızı öneririm.
Şuanki hayatımızı şekillendiren en önemli çağ çocukluk ve bebeklik dönemlerimizdir. Yazar çocuk, insanlığın babasıdır demiştir evet çocukluk yıllarımızın temeli ne kadar sağlamsa bizlerde şuan o sağlamlık etrafında şekil alabiliriz. Bir bebeğin birincil bakım veren annesidir o yüzden annelerimiz bizim hayatımızda çok önemli bir yere sahip. İlgili, şefkatli bir anneyle soğuk, ilgisiz, ağladığında orda olmayan bir annenin arasında çok fark vardır ve bu farkların yarattığı farklılığı insanlarda görmekteyiz. Belki şuan kendimizi yalnız, sevilmeye değer olmayan, hep bi terkedilme korkusu içinde yaşayanlarımız vardır bunun sebebi yetersiz annelikten geliyor aslında. Kitap bilgi açısından oldukça doyurucu, annelikten bahsedip de bağlanma stillerinden bahsetmek olmazdı kitap buna da değinmiş. Neden böyle olduğumuzu söyleyip bırakmamış ve en önemlisi neler yapabilirize dair çözümler sunmuş.
Belki güvenli bağlanmaya sahip değiliz, belki kendimizi sevilmeye değer görmüyoruz, belki içimizde hep bi boşluk hissi duyuyoruz ve bunun suçlusu olarak annemizi gösteriyoruz. Ancak kitap, anneye bu noktada farklı açıdan bakmayı da teşvik ediyor. Onu suçlamak yerine onun travmalarını, nasıl bir hayat geçirdiğini bilmemizi, bu şekilde düşünerek onu suçlamamızı istemiyor. İçimizdeki çocuk şuan çok yalnız, onu dışarıya alıp çıkartacak olan yine bizleriz. Ve yine kitap sayesinde kendi kendimizin annesi olmayı da öğreniyoruz.
Anneniz varken bile yokmuş gibi, eksik hissettiniz mi? Ama buna rağmen ayakta kalmayı başarabildiniz mi?
Annelik sürekli olarak vermeyi, kendini adamayı gerektirir. Ancak bazen bize kendinden bir şeyler veren ve kendini bize adayan bir anneye sahip olacak kadar kendimizi şanslı hissedemeyebiliriz. Fiziksel olarak olmayan bir anne, duygusal olarak olmayan, bizden uzak olan bir anneden daha az acıtır belki de. Gün olur yoksun kaldığımız anne sevgisini bir arkadaşta, bir eşte, bir dostta, ya da bir terapistte ararız. Ya da bu arayışın içine girme cesaretini bile gösteremeyiz.
Duygusal olarak orada olmayan anne, içimizde bir yara olarak kalır. Ancak yara ne kadar büyük olursa olsun belirli bir zaman sonra iyileşmeye başlar. Geride iz bıraksa da ilk günkü acıyı hissettirmez bize.
"Annenin Duygusal Yokluğu" kitabı bizlere yoksun kaldığımız sevgiyi telafi etme ve iyileşme sürecinde bizlere rehber olma adına güzel bir kaynak.
İyileşme sürecinde bu önemli görev, içindeki yaralı çocuğun şimdiki yetişkin haline verilir. Annenin yaşadıklarını çok yönlü olarak düşünüp bazen empati kurarak bazen anneyi affederek yaptırır bunu. Bakış açısını değiştirmek iyileşme sürecini hızlandırsa da çocuğun içindeki bastırılmış duygular zaman zaman açığa çıkmak ister. Üzüntüyü, kederi, mutluluğu gururu incinmeyi dolu dolu yaşadıktan sonra iyileşme sürecine adım atmak gerekir. İçimizdeki çocuğa annelik yaparak annemizin bize veremediği o güzel duyguları bizler verebiliriz.
İyileşme, uzun ve yorucu bir süreçtir. Sabırla, sebatle devam eden her yetişkin, içindeki yara almış çocuğun iyileşmesine yardımcı olacaktır.
Uzun zamandır neredeyse bir aydan fazla bir süredir elimde olan kitabı nihayet bitirdim. Bu kadar uzun sürmesinin sebebi kitaptaki alıştırmalar ve bir süre yine reeding slump' a girmem oldu sanırım. Yaz ayının da gelmesiyle bu ara pek kitap okuma istediğim yok ama bu kitabı bi an önce bitirmek için zorladım kendimi biraz. Kitabı arkadaşımın tavsiyesiyle almıştım. Kişisel gelişim okumayı zaten çok seviyorum bu kitabından da bana bir şeyler katacağını düşünürek aldım okudum. Hayatım boyunca herkese tavsiye edeceğim kitaplar arasına girdi kitap. Okurken çok etkiledi çok sarstı adeta ufkumu açan bir kitap oldu. Kitabı olabildiğince abartmak istiyorum aslında. Her insanın özellikle kadınların ve en önemlisi ebeveyn olacak her annenin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitap ciddi anlamda farkındalık kazandırıyor insana. Hem problemlere değiniyor hemde çözümlerini sunuyor. Kitapta yazar yer yer alıştırmalara yer vermiş alıştırmaları yaptığınız zaman kitap daha kalıcı ve etkili oluyor. Kitabın ismi bile ürkütücü aslında şöyle okunduğu zaman bir duraksıyor insan. İçeriği çok daha iyi. Kitabı okuduktan sonra şunu düşündüm: Meğer annemizin bize davranışları bütün hayatımızı yönlendiren şeymiş aslında bu o kadar önemli ki. Sadece bu kitabı bir kere okuyun okutturun demek istiyorum.